वनस्पतीभक्ष्यफलान्न च्छिन्द्युर्विषये तव ।
ब्राह्मणानां मूलफलं धर्ममाहुर्मनीषिणः
vanaspatībhakṣyaphalānna cchindyurviṣaye tava |
brāhmaṇānāṃ mūlaphalaṃ dharmamāhurmanīṣiṇaḥ
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि एकोननवतितमोऽध्यायः ॥
28 verses · 89 of 372
Bhishma continues his counsel. Let no fruit trees be cut in the realm, for roots and fruit are the brahmana's due. Farming, cattle and trade sustain the world, and above them the three Vedas; Brahma created the kshatriya to destroy those who would harm them. So conquer enemies, protect the people and offer yajnas. Ask daily where your weakness lies. Asked how one among equals rises to rule, Bhishma says the vigilant devour the careless. See that merchants are not harassed by taxes and farmers do not flee. Of the people, one quarter is lazy, one follows heretics, one serves the king, and one farms; the three live on the fourth, so guard it.
भीष्म उवाच
वनस्पतीभक्ष्यफलान्न च्छिन्द्युर्विषये तव ।
ब्राह्मणानां मूलफलं धर्ममाहुर्मनीषिणः
vanaspatībhakṣyaphalānna cchindyurviṣaye tava |
brāhmaṇānāṃ mūlaphalaṃ dharmamāhurmanīṣiṇaḥ
ब्राह्मणेभ्योऽतिरिक्तं च भुञ्जीरन्नितरे जनाः ।
न ब्राह्मणोपरोधेन हरेदन्यः कथंचन
brāhmaṇebhyo'tiriktaṃ ca bhuñjīrannitare janāḥ |
na brāhmaṇoparodhena haredanyaḥ kathaṃcana
विप्रश्चेत्त्यागमातिष्ठेदाख्याया वृत्तिकर्शितः ।
परिकल्यास्य वृत्तिः स्यात्सदारस्य नराधिप
vipraścettyāgamātiṣṭhedākhyāyā vṛttikarśitaḥ |
parikalyāsya vṛttiḥ syātsadārasya narādhipa
स चेन्नोपनिवर्तेत वाच्यो ब्राह्मणसंसदि ।
कस्मिन्निदानीं मर्यादामयं लोकः करिष्यति
sa cennopanivarteta vācyo brāhmaṇasaṃsadi |
kasminnidānīṃ maryādāmayaṃ lokaḥ kariṣyati
असंशयं निवर्तेत न चेत्त्यक्ष्यत्यतः परम् ।
पूर्वं परोक्षं वक्तव्यमेतत्कौन्तेय शाश्वतम्
asaṃśayaṃ nivarteta na cettyakṣyatyataḥ param |
pūrvaṃ parokṣaṃ vaktavyametatkaunteya śāśvatam
आहुरेतज्जना ब्रह्मन्न चैतच्छ्रद्दधाम्यहम् ।
निमन्त्र्यश्च भवेद्भोगैरवृत्त्या च तदा चरेत्
āhuretajjanā brahmanna caitacchraddadhāmyaham |
nimantryaśca bhavedbhogairavṛttyā ca tadā caret
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं लोकानामिह जीवनम् ।
ऊर्ध्वं चैव त्रयी विद्या सा भूतान्भावयत्युत
kṛṣigorakṣyavāṇijyaṃ lokānāmiha jīvanam |
ūrdhvaṃ caiva trayī vidyā sā bhūtānbhāvayatyuta
तस्यां प्रपतमानायां ये स्युस्तत्परिपन्थिनः ।
दस्यवस्तद्वधायेह ब्रह्मा क्षत्रमथासृजत्
tasyāṃ prapatamānāyāṃ ye syustatparipanthinaḥ |
dasyavastadvadhāyeha brahmā kṣatramathāsṛjat
शत्रूञ्जय प्रजा रक्ष यजस्व क्रतुभिर्नृप ।
युध्यस्व समरे वीरो भूत्वा कौरवनन्दन
śatrūñjaya prajā rakṣa yajasva kratubhirnṛpa |
yudhyasva samare vīro bhūtvā kauravanandana
संरक्ष्यान्रक्षते राजा स राजा राजसत्तमः ।
ये केचित्तान्न रक्षन्ति तैरर्थो नास्ति कश्चन
saṃrakṣyānrakṣate rājā sa rājā rājasattamaḥ |
ye kecittānna rakṣanti tairartho nāsti kaścana
सदैव राज्ञा योद्धव्यं सर्वलोकाद्युधिष्ठिर ।
तस्याद्धेतोर्हि भुञ्जीत मनुष्यानेव मानवः
sadaiva rājñā yoddhavyaṃ sarvalokādyudhiṣṭhira |
tasyāddhetorhi bhuñjīta manuṣyāneva mānavaḥ
आन्तरेभ्यः परान्रक्षन्परेभ्यः पुनरान्तरान् ।
परान्परेभ्यः स्वान्खेभ्यः सर्वान्पालय नित्यदा
āntarebhyaḥ parānrakṣanparebhyaḥ punarāntarān |
parānparebhyaḥ svānkhebhyaḥ sarvānpālaya nityadā
आत्मानं सर्वतो रक्षन्राजन्रक्षस्व मेदिनीम् ।
आत्ममूलमिदं सर्वमाहुर्वै विदुषो जनाः
ātmānaṃ sarvato rakṣanrājanrakṣasva medinīm |
ātmamūlamidaṃ sarvamāhurvai viduṣo janāḥ
किं छिद्रं कोनु सङ्गो मे किंवाऽस्त्यविनिपातितम् ।
कुतो मामाश्रयेद्दोष इति नित्यं विचिन्तयेत्
kiṃ chidraṃ konu saṅgo me kiṃvā'styavinipātitam |
kuto māmāśrayeddoṣa iti nityaṃ vicintayet
अतीतदिवसे वृत्तं प्रशंसन्ति न वा पुनः ।
गुप्तैश्चारैरनुमतैः पृथिवीमनुसारयेत्
atītadivase vṛttaṃ praśaṃsanti na vā punaḥ |
guptaiścārairanumataiḥ pṛthivīmanusārayet
जानीत यदि मे वृत्तं प्रशंसन्ति न वा पुनः ।
कच्चिद्रोचेज्जनपदे कच्चिद्राष्ट्रे च मे वशः
jānīta yadi me vṛttaṃ praśaṃsanti na vā punaḥ |
kaccidrocejjanapade kaccidrāṣṭre ca me vaśaḥ
धर्मज्ञानां धृतिमतां संग्रामेष्वपलायिनाम् ।
राष्ट्रे तु येऽनुजीवन्ति ये तु राज्ञोऽनुजीविनः
dharmajñānāṃ dhṛtimatāṃ saṃgrāmeṣvapalāyinām |
rāṣṭre tu ye'nujīvanti ye tu rājño'nujīvinaḥ
अमात्यानां च सर्वेषां मध्यस्थानां च सर्वशः ।
ये च त्वाऽभिप्रशंसेयुर्निन्देयुरथवा पुनः
amātyānāṃ ca sarveṣāṃ madhyasthānāṃ ca sarvaśaḥ |
ye ca tvā'bhipraśaṃseyurnindeyurathavā punaḥ
सर्वान्सुपरिणीतांस्तान्कारयेथा युधिष्ठिर ।
एकान्तेन हि सर्वेषां न शक्यं तात रोचितुम् ।
मित्रामित्रमथो मध्यं सर्वभूतेषु भारत
sarvānsupariṇītāṃstānkārayethā yudhiṣṭhira |
ekāntena hi sarveṣāṃ na śakyaṃ tāta rocitum |
mitrāmitramatho madhyaṃ sarvabhūteṣu bhārata
युधिष्ठिर उवाच
तुल्यबाहुबलानां च तुल्यानां च गुणैरपि ।
कथं स्यादधिकः कश्चित्स च भुञ्जीत मानवान्
tulyabāhubalānāṃ ca tulyānāṃ ca guṇairapi |
kathaṃ syādadhikaḥ kaścitsa ca bhuñjīta mānavān
भीष्म उवाच
यच्चरा ह्यचरानद्युरदंष्ट्रान्दंष्ट्रिणस्तथा ।
आशीविषा इव क्रुद्धा भुजङ्गान्भुजगा इव
yaccarā hyacarānadyuradaṃṣṭrāndaṃṣṭriṇastathā |
āśīviṣā iva kruddhā bhujaṅgānbhujagā iva
एतेभ्यश्चाप्रमत्तः स्यात्सदा शत्रोर्युधिष्ठिर ।
भारुण्डसदृशा ह्येते निपतन्ति प्रमादतः
etebhyaścāpramattaḥ syātsadā śatroryudhiṣṭhira |
bhāruṇḍasadṛśā hyete nipatanti pramādataḥ
कच्चित्ते वणिजो राष्ट्रे नोद्विजन्ति करार्दिताः ।
क्रीणन्तो बहुनाऽल्पेन कान्तारकृतविश्रमाः
kaccitte vaṇijo rāṣṭre nodvijanti karārditāḥ |
krīṇanto bahunā'lpena kāntārakṛtaviśramāḥ
कच्चित्कृषिकरा राष्ट्रं न जहत्यतिपीडिताः ।
ये बहन्ति धुरं राज्ञां ते भरन्तीतरानपि
kaccitkṛṣikarā rāṣṭraṃ na jahatyatipīḍitāḥ |
ye bahanti dhuraṃ rājñāṃ te bharantītarānapi
आलस्येन हृतः पादः पादः पाषण्डमाश्रितः ।
राजानं सेवते पादः पादः कृषिमुपाश्रितः
ālasyena hṛtaḥ pādaḥ pādaḥ pāṣaṇḍamāśritaḥ |
rājānaṃ sevate pādaḥ pādaḥ kṛṣimupāśritaḥ
एकपादं त्रयः पादा भक्षयन्ति दिनेदिने ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पादं रक्ष युधिष्ठिर
ekapādaṃ trayaḥ pādā bhakṣayanti dinedine |
tasmātsarvaprayatnena pādaṃ rakṣa yudhiṣṭhira
इतो दत्तेन जीवन्ति देवाः पितृगणास्तथा ।
मानुषोरगरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा
ito dattena jīvanti devāḥ pitṛgaṇāstathā |
mānuṣoragarakṣāṃsi vayāṃsi paśavastathā
एषा ते राष्ट्रवृत्तिश्च राज्ञां गुप्तिश्च भारत ।
प्रोक्तोद्दिश्यैतमेवार्थं भूयो वक्ष्यामि पा--व
eṣā te rāṣṭravṛttiśca rājñāṃ guptiśca bhārata |
proktoddiśyaitamevārthaṃ bhūyo vakṣyāmi pā--va
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)