यदा राजा समर्थोऽपि कोशार्थी स्यान्महामते ।
कथं प्रवर्तेत करस्तन्मे ब्रूहि पितामह
yadā rājā samartho'pi kośārthī syānmahāmate |
kathaṃ pravarteta karastanme brūhi pitāmaha
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि अष्टाशीतितमोऽध्यायः ॥
33 verses · 88 of 372
Yudhishthira asks how a king in need of treasure should levy taxes. Bhishma says by place, time and capacity, keeping the people's welfare in view. Take from the realm as the bee takes honey without harming the flower, as the tigress carries her cubs in her teeth without wounding them. Begin with small levies and raise them slowly, as one trains a young bullock. Never tax out of season or in the wrong place. Taverns, prostitutes, gamblers, actors and the like harm the realm and must be restrained; a king who fails to check them takes a quarter of their sin. Let there be no beggars or robbers in the land. Honour the wealthy with food and clothing, for they are a great limb of the kingdom.
युधिष्ठिर उवाच
यदा राजा समर्थोऽपि कोशार्थी स्यान्महामते ।
कथं प्रवर्तेत करस्तन्मे ब्रूहि पितामह
yadā rājā samartho'pi kośārthī syānmahāmate |
kathaṃ pravarteta karastanme brūhi pitāmaha
भीष्म उवाच
यथादेशं यथाकालं यथाबुद्धि यथाबलम् ।
अनुशिष्यात्प्रजा राजा धर्मार्थी तद्धिते रतः
yathādeśaṃ yathākālaṃ yathābuddhi yathābalam |
anuśiṣyātprajā rājā dharmārthī taddhite rataḥ
यथा तासां च मन्येत श्रेय आत्मन एव च ।
तथा धर्माणि सर्वाणि राजा राष्ट्रेषु वर्तयेत्
yathā tāsāṃ ca manyeta śreya ātmana eva ca |
tathā dharmāṇi sarvāṇi rājā rāṣṭreṣu vartayet
मधुदोहं दुहेद्राष्ट्रं भ्रमरान्न प्रपातयेत् ।
वत्सापेक्षी दुहेच्चैव स्तनांश्च न विकुट्टयेत्
madhudohaṃ duhedrāṣṭraṃ bhramarānna prapātayet |
vatsāpekṣī duheccaiva stanāṃśca na vikuṭṭayet
जलौकावत्पिबेद्राष्ट्रं मृदुनैव नराधिपः ।
व्याघ्रीव च हरेत्पुत्रान्संदशेन्न च पीडयेत्
jalaukāvatpibedrāṣṭraṃ mṛdunaiva narādhipaḥ |
vyāghrīva ca haretputrānsaṃdaśenna ca pīḍayet
यथा शल्यकवानाखुः पदं धूनयते सदा ।
अतीक्ष्णेनाभ्युपायेन तथा राष्ट्रं समापिबेत्
yathā śalyakavānākhuḥ padaṃ dhūnayate sadā |
atīkṣṇenābhyupāyena tathā rāṣṭraṃ samāpibet
अल्पेनाल्पेन देयेन वर्धमानं प्रदापयेत् ।
ततो भूयस्ततो भूयः क्रमवृद्धिं समाचरेत्
alpenālpena deyena vardhamānaṃ pradāpayet |
tato bhūyastato bhūyaḥ kramavṛddhiṃ samācaret
दमयन्निव दम्यानि शश्वद्भारं विवर्धयेत् ।
मृदुपूर्वं प्रयत्नेन पाशानभ्यवहारयेत्
damayanniva damyāni śaśvadbhāraṃ vivardhayet |
mṛdupūrvaṃ prayatnena pāśānabhyavahārayet
सकृत्पाशावकीर्णास्ते न भविष्यन्ति दुर्दमाः ।
उचितेनैव भोक्तव्यास्ते भविष्यन्त्ययत्नतः
sakṛtpāśāvakīrṇāste na bhaviṣyanti durdamāḥ |
ucitenaiva bhoktavyāste bhaviṣyantyayatnataḥ
तस्मात्सर्वसमारम्भो दुर्लभः पुरुषं प्रति ।
यथा मुख्यान्सान्त्वयित्वा भोक्तव्या इतरे जनाः
tasmātsarvasamārambho durlabhaḥ puruṣaṃ prati |
yathā mukhyānsāntvayitvā bhoktavyā itare janāḥ
ततस्तान्भेदयित्वा तु परस्परविवक्षितान् ।
भुञ्जीत सान्त्वयंश्चैव यथासुखमयत्नतः
tatastānbhedayitvā tu parasparavivakṣitān |
bhuñjīta sāntvayaṃścaiva yathāsukhamayatnataḥ
न चास्थाने न चाकाले करांस्तेभ्यो निपातयेत् ।
आनुपूर्व्येण सान्त्वेन यथाकालं यथाविधि
na cāsthāne na cākāle karāṃstebhyo nipātayet |
ānupūrvyeṇa sāntvena yathākālaṃ yathāvidhi
उपायान्प्रब्रवीम्येतान्न मे माया विवक्षिता ।
अनुपायेन दमयन्प्रकोपयति वाजिनः
upāyānprabravīmyetānna me māyā vivakṣitā |
anupāyena damayanprakopayati vājinaḥ
पानागारनिवोशाश्च वेश्याः प्रापणिकास्तथा ।
कुशीलवाः सकितवा ये चान्ये केचिदीदृशाः
pānāgāranivośāśca veśyāḥ prāpaṇikāstathā |
kuśīlavāḥ sakitavā ye cānye kecidīdṛśāḥ
नियम्याः सर्व एवैते ये राष्ट्रस्योपघातकाः ।
एते राष्ट्रेऽभितिष्ठन्तो बाधन्ते भद्रिकाः प्रजाः
niyamyāḥ sarva evaite ye rāṣṭrasyopaghātakāḥ |
ete rāṣṭre'bhitiṣṭhanto bādhante bhadrikāḥ prajāḥ
न केनचिद्याचितव्यः कश्चित्किंचिदनापदि ।
इति व्यवस्था भूतानां पुरस्तान्मनुना कृता
na kenacidyācitavyaḥ kaścitkiṃcidanāpadi |
iti vyavasthā bhūtānāṃ purastānmanunā kṛtā
सर्वे तथाऽनुजीवेयुर्न कुर्युः कर्म चेदिह ।
सर्व एव इमे लोका न भवेयुरसंशयम्
sarve tathā'nujīveyurna kuryuḥ karma cediha |
sarva eva ime lokā na bhaveyurasaṃśayam
प्रभुर्नियमने राजा य एतान्न नियच्छति ।
भुङ्क्ते स तस्य पापस्य चतुर्भागमिति श्रुतिः
prabhurniyamane rājā ya etānna niyacchati |
bhuṅkte sa tasya pāpasya caturbhāgamiti śrutiḥ
भोक्ता तस्य तु पापस्य सुकृतस्य यथातथा ।
नियन्तव्याः सदा राज्ञा पापा ये स्युर्नराधिप
bhoktā tasya tu pāpasya sukṛtasya yathātathā |
niyantavyāḥ sadā rājñā pāpā ye syurnarādhipa
कृतपापस्त्वसौ राजा य एतान्न नियच्छति ।
तथा कृतस्य धर्मस्य चतुर्भागमुपाश्नुते ।
kṛtapāpastvasau rājā ya etānna niyacchati |
tathā kṛtasya dharmasya caturbhāgamupāśnute |
स्थानान्येतानि संयम्य प्रसङ्गो भूतिनाशनः ।
कामे प्रसक्तः पुरुषः किमकार्यं विवर्जयेत्
sthānānyetāni saṃyamya prasaṅgo bhūtināśanaḥ |
kāme prasaktaḥ puruṣaḥ kimakāryaṃ vivarjayet
मद्यमांसपरस्वानि तथा दारधनानि च ।
आहरेद्रागवशगस्तथा शास्त्रं प्रदर्शयेत्
madyamāṃsaparasvāni tathā dāradhanāni ca |
āharedrāgavaśagastathā śāstraṃ pradarśayet
आपद्येव तु याचन्ते येषां नास्ति परिग्रहः ।
दातव्यं धर्मतस्तेभ्यस्त्वनुक्रोशाद्भयान्न तु
āpadyeva tu yācante yeṣāṃ nāsti parigrahaḥ |
dātavyaṃ dharmatastebhyastvanukrośādbhayānna tu
मा ते राष्ट्रे याचनका भवेयुर्मा च दस्यवः ।
उपादातार एवैते नैते भूतस्य भावकाः
mā te rāṣṭre yācanakā bhaveyurmā ca dasyavaḥ |
upādātāra evaite naite bhūtasya bhāvakāḥ
ये भूतान्यनुगृह्णन्ति वर्धयन्ति च ये प्रजाः ।
तेते राष्ट्रेषु वर्तन्तां मा भूतानां प्रबाधकाः
ye bhūtānyanugṛhṇanti vardhayanti ca ye prajāḥ |
tete rāṣṭreṣu vartantāṃ mā bhūtānāṃ prabādhakāḥ
दण्ड्यास्ते च महाराज धनादानप्रयोजकाः ।
प्रयोगं कारयेथास्ते यथा दद्युः करांस्तथा
daṇḍyāste ca mahārāja dhanādānaprayojakāḥ |
prayogaṃ kārayethāste yathā dadyuḥ karāṃstathā
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं यच्चान्यत्किंचिदीदृशम् ।
पुरुषैः कारयेत्कर्म बहुभिः कर्मभेदतः
kṛṣigorakṣyavāṇijyaṃ yaccānyatkiṃcidīdṛśam |
puruṣaiḥ kārayetkarma bahubhiḥ karmabhedataḥ
नरश्चेत्कृषिगोरक्ष्यं वाणिज्यं चाप्यनुष्ठितः ।
संशयं लभते किंचित्तेन राजा विगर्ह्यते
naraścetkṛṣigorakṣyaṃ vāṇijyaṃ cāpyanuṣṭhitaḥ |
saṃśayaṃ labhate kiṃcittena rājā vigarhyate
धनिनः पूजयेन्नित्यं पानाच्छादनभोजनैः ।
वक्तव्याश्चानुगृह्णीध्वं प्रजाः सह मयेति वै
dhaninaḥ pūjayennityaṃ pānācchādanabhojanaiḥ |
vaktavyāścānugṛhṇīdhvaṃ prajāḥ saha mayeti vai
अङ्गमेतन्महद्राज्ये धनिनो नाम भारत ।
ककुदं सर्वभूतानां धनस्थो नात्र संशयः
aṅgametanmahadrājye dhanino nāma bhārata |
kakudaṃ sarvabhūtānāṃ dhanastho nātra saṃśayaḥ
प्राज्ञः शूरो धनस्थश्च स्वामी धार्मिक एव च ।
तपस्वी सत्यवादी च बुद्धिमांश्चापि रक्षति
prājñaḥ śūro dhanasthaśca svāmī dhārmika eva ca |
tapasvī satyavādī ca buddhimāṃścāpi rakṣati
तस्मात्सर्वेषु भूतेषु प्रीतिमान्भव पार्थिव ।
सत्यमार्जवमक्रोधमानृशंस्यं च पालय
tasmātsarveṣu bhūteṣu prītimānbhava pārthiva |
satyamārjavamakrodhamānṛśaṃsyaṃ ca pālaya
एवं दण्डं च कोशं च मित्रं भूमिं च लप्स्यसि ।
सत्यार्जवपरो राजन्मित्रकोशबलान्वितः
evaṃ daṇḍaṃ ca kośaṃ ca mitraṃ bhūmiṃ ca lapsyasi |
satyārjavaparo rājanmitrakośabalānvitaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)