शृणु पुत्र यथाह्येष पुरुषः शाश्वतोऽव्ययः ।
अक्षयश्चाप्रमेयश्च सर्वगश्च निरुच्यते
śṛṇu putra yathāhyeṣa puruṣaḥ śāśvato'vyayaḥ |
akṣayaścāprameyaśca sarvagaśca nirucyate
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि नारायणीये समाप्तौ एकषष्ट्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
23 verses · 361 of 372
Brahma tells Rudra that the eternal Purusha cannot be seen by him, by Rudra or by anyone; he is known only through knowledge. Bodiless, he dwells in every body untouched by its karma. With heads, arms and eyes everywhere, he moves freely through the fields, the bodies, and knowing them is called kshetrajna. Even by Sankhya and Yoga Brahma cannot trace his coming and going. To reach him one gives up all that is made of gunas, good and bad karma, truth and untruth alike. Some call him the Paramatma, others the one Self; the Paramatma, beyond gunas and unstained like a lotus leaf on water, is Narayana, while the embodied self is bound and freed. The colophon marks the close of the Narayaniya.
ब्रह्मोवाच
शृणु पुत्र यथाह्येष पुरुषः शाश्वतोऽव्ययः ।
अक्षयश्चाप्रमेयश्च सर्वगश्च निरुच्यते
śṛṇu putra yathāhyeṣa puruṣaḥ śāśvato'vyayaḥ |
akṣayaścāprameyaśca sarvagaśca nirucyate
न स शक्यस्त्वया द्रष्टुं मयाऽन्यैर्वाऽपि सत्तम ।
सगुणैर्निर्गुणैर्विश्वो ज्ञानदृश्यो ह्यसौ स्मृतः
na sa śakyastvayā draṣṭuṃ mayā'nyairvā'pi sattama |
saguṇairnirguṇairviśvo jñānadṛśyo hyasau smṛtaḥ
अशरीरः शरीरेषु सर्वेषु निवसत्यसौ ।
वसन्नपि शरीरेषु न स लिप्यति कर्मभिः
aśarīraḥ śarīreṣu sarveṣu nivasatyasau |
vasannapi śarīreṣu na sa lipyati karmabhiḥ
ममान्तरात्मा तव च ये चान्ये देहसंज्ञिताः ।
सर्वेषां साक्षिभूतोऽसौ न ग्राह्यः केनचिक्वचित्
mamāntarātmā tava ca ye cānye dehasaṃjñitāḥ |
sarveṣāṃ sākṣibhūto'sau na grāhyaḥ kenacikvacit
विश्वमूर्धा विश्वभुजो विश्वपादाक्षिनासिकः ।
एकश्चरति क्षेत्रेषु स्वैरचारी यथासुखम्
viśvamūrdhā viśvabhujo viśvapādākṣināsikaḥ |
ekaścarati kṣetreṣu svairacārī yathāsukham
क्षेत्राणि हि शरीराणि बीजं चापि शुभाशुभम् ।
तानि वेत्ति स योगात्मा ततः क्षेत्रज्ञ उच्यते
kṣetrāṇi hi śarīrāṇi bījaṃ cāpi śubhāśubham |
tāni vetti sa yogātmā tataḥ kṣetrajña ucyate
नागतिर्न गतिस्तस्य ज्ञेया भूतेषु केनचित् ।
साङ्ख्येन विधिना चैव योगेन च यथाक्रमम्
nāgatirna gatistasya jñeyā bhūteṣu kenacit |
sāṅkhyena vidhinā caiva yogena ca yathākramam
चिन्तयामि गतिं चास्य न गतिं वेद्मि चोत्तराम् ।
यथाज्ञानं तु वक्ष्यामि पुरुषं तु सनातनम्
cintayāmi gatiṃ cāsya na gatiṃ vedmi cottarām |
yathājñānaṃ tu vakṣyāmi puruṣaṃ tu sanātanam
तस्यैकत्वं महत्त्वं च स चैकः पुरुषः स्मृतः ।
महापुरुषशब्दं स बिभर्त्येकः सनातनः
tasyaikatvaṃ mahattvaṃ ca sa caikaḥ puruṣaḥ smṛtaḥ |
mahāpuruṣaśabdaṃ sa bibhartyekaḥ sanātanaḥ
स्तं निर्गुणं पुरुषं चाविशन्ति
staṃ nirguṇaṃ puruṣaṃ cāviśanti
हित्वा गुणमयं सर्वं कर्मं हित्वा शुभाशुभम् ।
उभे सत्यानृते त्यक्त्वा एवं भवति निर्गुणः
hitvā guṇamayaṃ sarvaṃ karmaṃ hitvā śubhāśubham |
ubhe satyānṛte tyaktvā evaṃ bhavati nirguṇaḥ
अचिन्त्यं चापि तं ज्ञात्वा भावसूक्ष्मं चतुष्टयम् ।
विचरेद्योऽसमुन्नद्धः स गच्छेत्पुरुषं शुभम्
acintyaṃ cāpi taṃ jñātvā bhāvasūkṣmaṃ catuṣṭayam |
vicaredyo'samunnaddhaḥ sa gacchetpuruṣaṃ śubham
एकं हि परमात्मानं केचिदिच्छन्ति पण्डिताः ।
एकात्मानं तथाऽऽत्मानमपरेध्यात्मचिन्तकाः
ekaṃ hi paramātmānaṃ kecidicchanti paṇḍitāḥ |
ekātmānaṃ tathā''tmānamaparedhyātmacintakāḥ
तत्र यः परमात्मा हि स नित्यो निर्गुणः स्मृतः ।
स हि नारायणो ज्ञेयः सर्वात्मा पुरुषो हि सः
tatra yaḥ paramātmā hi sa nityo nirguṇaḥ smṛtaḥ |
sa hi nārāyaṇo jñeyaḥ sarvātmā puruṣo hi saḥ
न लिप्यते फलैश्चापि पद्मपत्रमिवाम्भसा ।
कर्मात्मा त्वपरो योसौ मोक्षबन्धैः स युज्यते
na lipyate phalaiścāpi padmapatramivāmbhasā |
karmātmā tvaparo yosau mokṣabandhaiḥ sa yujyate
ससप्तदशकेनापि राशिना युज्यते च सः ।
एवं बहुविधः प्रोक्तः पुरुषस्ते यथाक्रमम्
sasaptadaśakenāpi rāśinā yujyate ca saḥ |
evaṃ bahuvidhaḥ proktaḥ puruṣaste yathākramam
यत्तत्कृत्स्नं लोकतन्त्रस्य धाम
वेद्यं परं बोधनीयं च वेदैः ।
मन्ता मन्तव्यं प्राशिता प्राशनीयं
घ्राता घ्रेयं स्पर्शिता स्पर्शनीयम्
yattatkṛtsnaṃ lokatantrasya dhāma
vedyaṃ paraṃ bodhanīyaṃ ca vedaiḥ |
mantā mantavyaṃ prāśitā prāśanīyaṃ
ghrātā ghreyaṃ sparśitā sparśanīyam
द्रष्टा द्रष्टव्यं श्राविता श्रावणीयं
ज्ञाता ज्ञेयं सगुणं निर्गुणं च ।
यद्वै प्रोक्तं तात सम्यक्प्रधानं
नित्यं चैतच्छाश्वतं चाव्ययं च
draṣṭā draṣṭavyaṃ śrāvitā śrāvaṇīyaṃ
jñātā jñeyaṃ saguṇaṃ nirguṇaṃ ca |
yadvai proktaṃ tāta samyakpradhānaṃ
nityaṃ caitacchāśvataṃ cāvyayaṃ ca
यद्वै सूते धातुराद्यं विधानं
तद्वै विप्राः प्रवदन्तेऽनिरुद्धम् ।
यद्वै लोके वैदिकं कर्म साधु
आशीर्युक्तं तद्धि तस्योपभोग्यम्
yadvai sūte dhāturādyaṃ vidhānaṃ
tadvai viprāḥ pravadante'niruddham |
yadvai loke vaidikaṃ karma sādhu
āśīryuktaṃ taddhi tasyopabhogyam
देवाः सर्वे मनुयः साधु दान्ता
स्तं प्राग्वंशे यज्ञभागं भजन्ते ।
अहं ब्रह्मा आद्य ईशः प्रजानां
तस्माज्जातस्त्वं च मत्तः प्रसूतः
devāḥ sarve manuyaḥ sādhu dāntā
staṃ prāgvaṃśe yajñabhāgaṃ bhajante |
ahaṃ brahmā ādya īśaḥ prajānāṃ
tasmājjātastvaṃ ca mattaḥ prasūtaḥ
मत्तो जगज्जङ्गमं स्थावरं च
सर्वे वेदाः सरहस्या हि पुत्र
matto jagajjaṅgamaṃ sthāvaraṃ ca
sarve vedāḥ sarahasyā hi putra
चतुर्विभक्तः पुरुषः स क्रीडति यथेच्छति ।
एवं स भगवान्देवः स्वेन ज्ञानेन बोधयत्
caturvibhaktaḥ puruṣaḥ sa krīḍati yathecchati |
evaṃ sa bhagavāndevaḥ svena jñānena bodhayat
एतत्ते कथितं पुत्र यथावदनुपृच्छतः ।
साङ्ख्यज्ञाने तथा योगे यथावदनुवर्णितम्
etatte kathitaṃ putra yathāvadanupṛcchataḥ |
sāṅkhyajñāne tathā yoge yathāvadanuvarṇitam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)