बहवः पुरुषा ब्रह्मन्नुताहो एक एव तु ।
को ह्यत्र पुरुषः श्रेष्ठः को वा योनिरिहोच्यते
bahavaḥ puruṣā brahmannutāho eka eva tu |
ko hyatra puruṣaḥ śreṣṭhaḥ ko vā yonirihocyate
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि नारायणीये षष्ट्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
25 verses · 360 of 372
Janamejaya asks whether there are many purushas or one, and which is highest. Vaishampayana says the Sankhya and Yoga teachers hold there are many, yet as many beings have one source, so there is one universal Purusha, praised in the Purusha Sukta. To show it he begins an old dialogue of Brahma and Tryambaka. On Vaijayanta, a golden mountain in the Ocean of Milk, Brahma used to sit alone to contemplate the inner Self. Shiva, born of Brahma's brow, came down from the sky one day and bowed at his feet. Rudra asked why Brahma came here alone, and who is the one Purusha he thinks on among the many he creates. Brahma begins: the many enter that one, beyond the gunas.
जनमेजय उवाच
बहवः पुरुषा ब्रह्मन्नुताहो एक एव तु ।
को ह्यत्र पुरुषः श्रेष्ठः को वा योनिरिहोच्यते
bahavaḥ puruṣā brahmannutāho eka eva tu |
ko hyatra puruṣaḥ śreṣṭhaḥ ko vā yonirihocyate
वैशंपायन उवाच
बहवः पुरुषा लोके साङ्ग्ययोगविचारणे ।
नैतदिच्छन्ति पुरुषमेकं कुरुकुलोद्वह
bahavaḥ puruṣā loke sāṅgyayogavicāraṇe |
naitadicchanti puruṣamekaṃ kurukulodvaha
बहनां पुरुषाणां च यथैका योनिरुच्यते ।
तथा तं पुरुषं विश्वं व्याख्यास्यामि गुणाधिकम्
bahanāṃ puruṣāṇāṃ ca yathaikā yonirucyate |
tathā taṃ puruṣaṃ viśvaṃ vyākhyāsyāmi guṇādhikam
नमस्कृत्वा च गुरवे व्यासाय विदितात्मने ।
तपोयुक्ताय दान्ताय वन्द्याय परमपये
namaskṛtvā ca gurave vyāsāya viditātmane |
tapoyuktāya dāntāya vandyāya paramapaye
इदं पुरुषसूक्तं हि सर्ववेदेषु पार्थिव ।
ऋतं सत्यं च विख्यातमृपिसिंहेन चिन्तितम्
idaṃ puruṣasūktaṃ hi sarvavedeṣu pārthiva |
ṛtaṃ satyaṃ ca vikhyātamṛpisiṃhena cintitam
उत्सर्गेणापवादेन ऋषिभिः कपिलादिभिः ।
अध्यान्मचिन्तामाश्रित्य शास्त्राण्युक्तानि भारत
utsargeṇāpavādena ṛṣibhiḥ kapilādibhiḥ |
adhyānmacintāmāśritya śāstrāṇyuktāni bhārata
समासतेस्तु यद्व्यासः पुरुषैकत्वमुक्तवान् ।
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि प्रसादादमितौजसः
samāsatestu yadvyāsaḥ puruṣaikatvamuktavān |
tatte'haṃ saṃpravakṣyāmi prasādādamitaujasaḥ
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ब्रह्मणा सह संवादं त्र्यम्बकस्य विशांपते
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
brahmaṇā saha saṃvādaṃ tryambakasya viśāṃpate
क्षीरोदस्य समुद्रस्य मध्ये हाटकसप्रभः ।
वैजयन्त इति ख्यातः पर्वतप्रवरो नृप
kṣīrodasya samudrasya madhye hāṭakasaprabhaḥ |
vaijayanta iti khyātaḥ parvatapravaro nṛpa
तत्राध्यात्मगतिं देव एकाकी प्रविचिन्तयन् ।
वैराजसदनान्नित्यं वैजयन्तं निपेवते
tatrādhyātmagatiṃ deva ekākī pravicintayan |
vairājasadanānnityaṃ vaijayantaṃ nipevate
अथ तत्राऽऽसतस्तस्य चतुर्वक्रस्य धीमतः ।
ललाटप्रभवः पुत्रः शिव आगाद्यदृच्छया ।
आकाशेन महायोगी पुरा त्रिनयनः प्रभुः
atha tatrā''satastasya caturvakrasya dhīmataḥ |
lalāṭaprabhavaḥ putraḥ śiva āgādyadṛcchayā |
ākāśena mahāyogī purā trinayanaḥ prabhuḥ
ततः खान्निपपाताशु धरणीधरमूर्धनि ।
अग्रतश्चाभवत्प्रीतो ववन्दे चापि पादयोः
tataḥ khānnipapātāśu dharaṇīdharamūrdhani |
agrataścābhavatprīto vavande cāpi pādayoḥ
तं पादयोनिंपतितं दृष्ट्वा सव्येन पाणिना ।
अत्थापयामास तदा प्रभुरेकः प्रजापतिः ।
उवाच चैनं भगवांश्चिरस्यागतमात्मजम्
taṃ pādayoniṃpatitaṃ dṛṣṭvā savyena pāṇinā |
atthāpayāmāsa tadā prabhurekaḥ prajāpatiḥ |
uvāca cainaṃ bhagavāṃścirasyāgatamātmajam
पितामह उवाच
स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोसि मेऽन्तिकम् ।
कच्चित्ते कुशलं पुत्र स्वाध्यायतपसोः सदा ।
नित्यमुग्रतपास्त्वं हि ततः पृच्छामि ते पुनः
svāgataṃ te mahābāho diṣṭyā prāptosi me'ntikam |
kaccitte kuśalaṃ putra svādhyāyatapasoḥ sadā |
nityamugratapāstvaṃ hi tataḥ pṛcchāmi te punaḥ
रुद्र उवाच
त्वत्प्रसादेन भगवन्स्वाध्यायतपसोर्मम ।
कृशलं चाव्ययं चैव सर्वस्य जगतस्त्वथ
tvatprasādena bhagavansvādhyāyatapasormama |
kṛśalaṃ cāvyayaṃ caiva sarvasya jagatastvatha
चिरदृष्टोमि भगवन्वैराजसदने मया ।
ततोऽहं पर्वतं प्राप्तस्त्विमं त्वत्पादसेवितम्
ciradṛṣṭomi bhagavanvairājasadane mayā |
tato'haṃ parvataṃ prāptastvimaṃ tvatpādasevitam
कौतूहलं चापि हि मे एकान्तगमनेन ते ।
नैतत्कारणमल्पं हि भविष्यति पितामह
kautūhalaṃ cāpi hi me ekāntagamanena te |
naitatkāraṇamalpaṃ hi bhaviṣyati pitāmaha
किंनु तत्सदनं श्रेष्ठं क्षुत्पिपासाविवर्जितम् ।
सुरासुरैरध्युपितमृषिभिश्चामितप्रभैः
kiṃnu tatsadanaṃ śreṣṭhaṃ kṣutpipāsāvivarjitam |
surāsurairadhyupitamṛṣibhiścāmitaprabhaiḥ
गन्धर्वैरेप्सरोभिश्च सततं संनिषेवितम् ।
उत्सृज्येमं गिरिवरमेकाकी प्राप्तवानसि
gandharvairepsarobhiśca satataṃ saṃniṣevitam |
utsṛjyemaṃ girivaramekākī prāptavānasi
ब्रह्मोवाच
वैजयन्तो गिरिवरः सततं सेव्यते मया ।
अत्रैकाग्रेण मनसा पुरुषश्चिन्त्यते विराट्
vaijayanto girivaraḥ satataṃ sevyate mayā |
atraikāgreṇa manasā puruṣaścintyate virāṭ
रुद्र उवाच
बहवः पुरुषा ब्रह्मंस्त्वया सृष्टाः स्वयंभुव ।
सृज्यन्ते चापरे ब्रह्मन्स चैकः पुरुषो विराट्
bahavaḥ puruṣā brahmaṃstvayā sṛṣṭāḥ svayaṃbhuva |
sṛjyante cāpare brahmansa caikaḥ puruṣo virāṭ
को ह्यसौ चिन्त्यते ब्रह्मंस्त्वयैकः पुरुषोत्तमः ।
एतन्मे संशयं छिन्धि महत्कौतूहलं हि मे
ko hyasau cintyate brahmaṃstvayaikaḥ puruṣottamaḥ |
etanme saṃśayaṃ chindhi mahatkautūhalaṃ hi me
ब्रह्मोवाच
बहवः पुरुषाः पुत्र त्वया ये समुदाहृताः ।
एवमेतदतिक्रान्तं द्रष्टव्यं नैवमित्यपि
bahavaḥ puruṣāḥ putra tvayā ye samudāhṛtāḥ |
evametadatikrāntaṃ draṣṭavyaṃ naivamityapi
आधारं तु प्रवक्ष्यामि एकस्य पुरुषस्य ते ।
बहूनां पुरुषाणां स यथैका योनिरुच्यते
ādhāraṃ tu pravakṣyāmi ekasya puruṣasya te |
bahūnāṃ puruṣāṇāṃ sa yathaikā yonirucyate
तथा तं पुरुषं विश्वं परमं सुमहत्तमम् ।
निर्गुणं निर्गुणा भूत्वा प्रविशन्ति सनातनम्
tathā taṃ puruṣaṃ viśvaṃ paramaṃ sumahattamam |
nirguṇaṃ nirguṇā bhūtvā praviśanti sanātanam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)