पादावध्यात्ममित्याहुर्ब्राह्मणास्तत्त्वदर्शिनः ।
गन्तव्यमधिभूतं च विष्णुस्तत्राधिदैवतम्
pādāvadhyātmamityāhurbrāhmaṇāstattvadarśinaḥ |
gantavyamadhibhūtaṃ ca viṣṇustatrādhidaivatam
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि अष्टादशाधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
28 verses · 318 of 372
Yajnavalkya sets out adhyatma, adhibhuta and adhidaivata for each faculty. The feet, with going as their object, have Vishnu as deity; the anus has Mitra; the organ of generation, Prajapati; the hands, Indra; speech, Agni; the eye, with form, Surya; the ear, the quarters; the tongue, the waters; the nose, Earth; the skin, Wind; the mind, the Moon; ahankara, buddhi; and buddhi has the Kshetrajna as its deity. Prakriti, as if in play, unfolds the gunas by hundreds and thousands, as men light a thousand lamps from one. He then lists the marks of each guna. Sattva is joy, contentment, forgiveness, non-violence, truth, purity and kindness to all beings. Rajas is pride, dispute, greed, harshness, lust and anger. Tamas is delusion, gluttony, sloth, daytime sleep and dislike of dharma.
याज्ञवल्क्य उवाच
पादावध्यात्ममित्याहुर्ब्राह्मणास्तत्त्वदर्शिनः ।
गन्तव्यमधिभूतं च विष्णुस्तत्राधिदैवतम्
pādāvadhyātmamityāhurbrāhmaṇāstattvadarśinaḥ |
gantavyamadhibhūtaṃ ca viṣṇustatrādhidaivatam
पायुरध्यात्ममित्याहुर्यथातत्त्वार्थदर्शिनः ।
विसर्गमधिभूतं च मित्रस्तत्राधिदैवतम्
pāyuradhyātmamityāhuryathātattvārthadarśinaḥ |
visargamadhibhūtaṃ ca mitrastatrādhidaivatam
उपस्थोऽध्यात्ममित्याहुर्यथायोगप्रदर्शिनः ।
अधिभूतं तथाऽऽनन्दो दैवतं च प्रजापतिः
upastho'dhyātmamityāhuryathāyogapradarśinaḥ |
adhibhūtaṃ tathā''nando daivataṃ ca prajāpatiḥ
हस्तावध्यात्ममित्याहुर्यथासङ्ख्यानदर्शिनः ।
कर्तव्यमधिभूतं तु इन्द्रस्तत्राधिदैवतम्
hastāvadhyātmamityāhuryathāsaṅkhyānadarśinaḥ |
kartavyamadhibhūtaṃ tu indrastatrādhidaivatam
वागध्यात्ममिति प्राहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
वक्तव्यमधिभूतं तु वह्निस्तत्राधिदैवतम्
vāgadhyātmamiti prāhuryathāśrutinidarśinaḥ |
vaktavyamadhibhūtaṃ tu vahnistatrādhidaivatam
चक्षुरध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
रूपमत्राधिभूतं तु सूर्यश्चाप्यधिदैवतम्
cakṣuradhyātmamityāhuryathāśrutinidarśinaḥ |
rūpamatrādhibhūtaṃ tu sūryaścāpyadhidaivatam
श्रोत्रमध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
शब्दस्तत्राधिभूतं तु दिशश्चात्राधिदैवतम्
śrotramadhyātmamityāhuryathāśrutinidarśinaḥ |
śabdastatrādhibhūtaṃ tu diśaścātrādhidaivatam
जिह्वामध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
रस एवाधिभूतं तु आपस्तत्राधिदैवतम्
jihvāmadhyātmamityāhuryathāśrutinidarśinaḥ |
rasa evādhibhūtaṃ tu āpastatrādhidaivatam
घ्राणमध्यात्ममित्याहुर्थथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
गन्ध एवाधिभूतं तु पृथिवी चाधिदैवतम्
ghrāṇamadhyātmamityāhurthathāśrutinidarśinaḥ |
gandha evādhibhūtaṃ tu pṛthivī cādhidaivatam
त्वगध्यात्ममिति प्राहुस्तत्त्वबुद्धिविशारदाः ।
स्पर्शमेवाधिभूतं तु पवनश्चाधिदैवतम्
tvagadhyātmamiti prāhustattvabuddhiviśāradāḥ |
sparśamevādhibhūtaṃ tu pavanaścādhidaivatam
मनोऽध्यात्ममिति प्राहुर्यथा शास्त्रविशारदाः ।
मन्तव्यमधिभूतं तु चन्द्रमाश्चाधिदैवतम्
mano'dhyātmamiti prāhuryathā śāstraviśāradāḥ |
mantavyamadhibhūtaṃ tu candramāścādhidaivatam
आहंकारिकमध्यात्ममाहुस्तत्त्वनिदर्शिनः ।
अभिमानोऽधिभूतं तु बुद्धिश्चात्राधिदैवतम्
āhaṃkārikamadhyātmamāhustattvanidarśinaḥ |
abhimāno'dhibhūtaṃ tu buddhiścātrādhidaivatam
बुद्धिरध्यात्ममित्याहुर्यथावदभिदर्शिनः ।
बोद्धव्यमधिभूतं तु क्षेत्रज्ञश्चाधिदैवतम्
buddhiradhyātmamityāhuryathāvadabhidarśinaḥ |
boddhavyamadhibhūtaṃ tu kṣetrajñaścādhidaivatam
एषा ते व्यक्तितो राजन्विभूतिरनुदर्शिता ।
आदौ मध्ये तथाऽन्ते च यथा तत्त्वेन तत्त्ववित्
eṣā te vyaktito rājanvibhūtiranudarśitā |
ādau madhye tathā'nte ca yathā tattvena tattvavit
प्रकृतिर्गुणान्विकुरुते स्वच्छन्देनात्मकाम्यया ।
क्रीडार्थे तु महाराज शतशोऽथ सहस्रशः
prakṛtirguṇānvikurute svacchandenātmakāmyayā |
krīḍārthe tu mahārāja śataśo'tha sahasraśaḥ
यथा दीपसहस्राणि दीपान्मर्त्याः प्रकुर्वते ।
प्रकृतिस्तथा विकुरुते पुरुषस्य गुणान्बहून्
yathā dīpasahasrāṇi dīpānmartyāḥ prakurvate |
prakṛtistathā vikurute puruṣasya guṇānbahūn
सत्वमानन्द उद्रेकः प्रीतिः प्राकाम्यमेव च ।
सुखं शुद्धत्वमारोग्यं संतोषः श्रद्दधानता
satvamānanda udrekaḥ prītiḥ prākāmyameva ca |
sukhaṃ śuddhatvamārogyaṃ saṃtoṣaḥ śraddadhānatā
अकार्पण्यमसंरम्भः क्षमा धृतिरहिंसता ।
समता सत्यमानृण्यमार्जवं ह्रीरचापलम्
akārpaṇyamasaṃrambhaḥ kṣamā dhṛtirahiṃsatā |
samatā satyamānṛṇyamārjavaṃ hrīracāpalam
शौचमार्दवमाचारमलौल्यं हृद्यसंभ्रमः ।
इष्टानिष्टवियोगानां कृतानामविकत्थना
śaucamārdavamācāramalaulyaṃ hṛdyasaṃbhramaḥ |
iṣṭāniṣṭaviyogānāṃ kṛtānāmavikatthanā
दानेन चात्मग्रहणमस्पृहत्वं परार्थता ।
सर्वभूतदया चैव सत्वस्यैते गुणाः स्मृताः
dānena cātmagrahaṇamaspṛhatvaṃ parārthatā |
sarvabhūtadayā caiva satvasyaite guṇāḥ smṛtāḥ
रजोगुणानां संघातो रूपमैश्वर्यविग्रहौ ।
अत्यागित्वमकारुण्यं सुखदुःखोपसेवनम्
rajoguṇānāṃ saṃghāto rūpamaiśvaryavigrahau |
atyāgitvamakāruṇyaṃ sukhaduḥkhopasevanam
परापवादेषु रतिर्विवादानां च सेवनम् ।
अहंकारस्त्वसत्कारश्चिन्ता वैरोपसेवनम्
parāpavādeṣu ratirvivādānāṃ ca sevanam |
ahaṃkārastvasatkāraścintā vairopasevanam
परितापोऽभिहरणं ह्रीनाशोऽनार्जवं तथा ।
भेदः परुषता चैव कामक्रोधो मदस्तथा
paritāpo'bhiharaṇaṃ hrīnāśo'nārjavaṃ tathā |
bhedaḥ paruṣatā caiva kāmakrodho madastathā
दर्पो द्वेषोऽतिमानश्च एते प्रोक्ता रजोगुणाः ।
तामसानां तुं संघातान्प्रवक्ष्याम्युपधार्यताम्
darpo dveṣo'timānaśca ete proktā rajoguṇāḥ |
tāmasānāṃ tuṃ saṃghātānpravakṣyāmyupadhāryatām
मोहोऽप्रकाशस्तामिस्रमन्धतामिस्रसंज्ञितम् ।
मरणं चान्धतामिस्रं तामिस्रं क्रोध उज्यते
moho'prakāśastāmisramandhatāmisrasaṃjñitam |
maraṇaṃ cāndhatāmisraṃ tāmisraṃ krodha ujyate
तमसो लक्षणानीह भक्षणाद्यभिरोचनम् ।
भोजनानामपर्याप्तिस्तथा पेयेष्वतृप्तता
tamaso lakṣaṇānīha bhakṣaṇādyabhirocanam |
bhojanānāmaparyāptistathā peyeṣvatṛptatā
गन्धवासो विहारेषु शयनेष्वासनेषु च ।
दिवास्वप्ने विवादे च प्रमादेषु च वै रतिः
gandhavāso vihāreṣu śayaneṣvāsaneṣu ca |
divāsvapne vivāde ca pramādeṣu ca vai ratiḥ
नृत्यवादित्रगीतानामज्ञानाच्छ्रद्दधानता ।
द्वेषो धर्मविशेषाणामेते वै तामसा गुणाः
nṛtyavāditragītānāmajñānācchraddadhānatā |
dveṣo dharmaviśeṣāṇāmete vai tāmasā guṇāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)