पादावध्यात्ममित्याहुर्ब्राह्मणास्तत्त्वदर्शिनः ।
गन्तव्यमधिभूतं च विष्णुस्तत्राधिदैवतम्
pādāvadhyātmamityāhurbrāhmaṇāstattvadarśinaḥ |
gantavyamadhibhūtaṃ ca viṣṇustatrādhidaivatam
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि अष्टादशाधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
28 श्लोक · 318 में से 372
याज्ञवल्क्य हर इन्द्रिय के अध्यात्म, अधिभूत और अधिदैवत बताते हैं। पैरों का विषय गमन है और देवता विष्णु। पायु के देवता मित्र, उपस्थ के प्रजापति, हाथों के इन्द्र, वाणी के अग्नि, नेत्र के, जिनका विषय रूप है, सूर्य, कान के दिशाएँ, जीभ के जल, नाक की पृथ्वी, त्वचा के वायु, मन के चन्द्रमा, अहंकार की बुद्धि, और बुद्धि के देवता क्षेत्रज्ञ हैं। प्रकृति मानो क्रीडा में सैकड़ों और हज़ारों रूपों में गुणों का विस्तार करती है, जैसे एक दीपक से हज़ार दीपक जलाए जाते हैं। फिर वे गुणों के लक्षण गिनाते हैं। सत्त्व है आनन्द, सन्तोष, क्षमा, अहिंसा, सत्य, शौच और सब प्राणियों पर दया। रजस् है अभिमान, विवाद, लोभ, कठोरता, काम और क्रोध। तमस् है मोह, अतिभोजन, आलस्य, दिन में सोना और धर्म से द्वेष।
याज्ञवल्क्य उवाच
पादावध्यात्ममित्याहुर्ब्राह्मणास्तत्त्वदर्शिनः ।
गन्तव्यमधिभूतं च विष्णुस्तत्राधिदैवतम्
pādāvadhyātmamityāhurbrāhmaṇāstattvadarśinaḥ |
gantavyamadhibhūtaṃ ca viṣṇustatrādhidaivatam
पायुरध्यात्ममित्याहुर्यथातत्त्वार्थदर्शिनः ।
विसर्गमधिभूतं च मित्रस्तत्राधिदैवतम्
pāyuradhyātmamityāhuryathātattvārthadarśinaḥ |
visargamadhibhūtaṃ ca mitrastatrādhidaivatam
उपस्थोऽध्यात्ममित्याहुर्यथायोगप्रदर्शिनः ।
अधिभूतं तथाऽऽनन्दो दैवतं च प्रजापतिः
upastho'dhyātmamityāhuryathāyogapradarśinaḥ |
adhibhūtaṃ tathā''nando daivataṃ ca prajāpatiḥ
हस्तावध्यात्ममित्याहुर्यथासङ्ख्यानदर्शिनः ।
कर्तव्यमधिभूतं तु इन्द्रस्तत्राधिदैवतम्
hastāvadhyātmamityāhuryathāsaṅkhyānadarśinaḥ |
kartavyamadhibhūtaṃ tu indrastatrādhidaivatam
वागध्यात्ममिति प्राहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
वक्तव्यमधिभूतं तु वह्निस्तत्राधिदैवतम्
vāgadhyātmamiti prāhuryathāśrutinidarśinaḥ |
vaktavyamadhibhūtaṃ tu vahnistatrādhidaivatam
चक्षुरध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
रूपमत्राधिभूतं तु सूर्यश्चाप्यधिदैवतम्
cakṣuradhyātmamityāhuryathāśrutinidarśinaḥ |
rūpamatrādhibhūtaṃ tu sūryaścāpyadhidaivatam
श्रोत्रमध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
शब्दस्तत्राधिभूतं तु दिशश्चात्राधिदैवतम्
śrotramadhyātmamityāhuryathāśrutinidarśinaḥ |
śabdastatrādhibhūtaṃ tu diśaścātrādhidaivatam
जिह्वामध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
रस एवाधिभूतं तु आपस्तत्राधिदैवतम्
jihvāmadhyātmamityāhuryathāśrutinidarśinaḥ |
rasa evādhibhūtaṃ tu āpastatrādhidaivatam
घ्राणमध्यात्ममित्याहुर्थथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
गन्ध एवाधिभूतं तु पृथिवी चाधिदैवतम्
ghrāṇamadhyātmamityāhurthathāśrutinidarśinaḥ |
gandha evādhibhūtaṃ tu pṛthivī cādhidaivatam
त्वगध्यात्ममिति प्राहुस्तत्त्वबुद्धिविशारदाः ।
स्पर्शमेवाधिभूतं तु पवनश्चाधिदैवतम्
tvagadhyātmamiti prāhustattvabuddhiviśāradāḥ |
sparśamevādhibhūtaṃ tu pavanaścādhidaivatam
मनोऽध्यात्ममिति प्राहुर्यथा शास्त्रविशारदाः ।
मन्तव्यमधिभूतं तु चन्द्रमाश्चाधिदैवतम्
mano'dhyātmamiti prāhuryathā śāstraviśāradāḥ |
mantavyamadhibhūtaṃ tu candramāścādhidaivatam
आहंकारिकमध्यात्ममाहुस्तत्त्वनिदर्शिनः ।
अभिमानोऽधिभूतं तु बुद्धिश्चात्राधिदैवतम्
āhaṃkārikamadhyātmamāhustattvanidarśinaḥ |
abhimāno'dhibhūtaṃ tu buddhiścātrādhidaivatam
बुद्धिरध्यात्ममित्याहुर्यथावदभिदर्शिनः ।
बोद्धव्यमधिभूतं तु क्षेत्रज्ञश्चाधिदैवतम्
buddhiradhyātmamityāhuryathāvadabhidarśinaḥ |
boddhavyamadhibhūtaṃ tu kṣetrajñaścādhidaivatam
एषा ते व्यक्तितो राजन्विभूतिरनुदर्शिता ।
आदौ मध्ये तथाऽन्ते च यथा तत्त्वेन तत्त्ववित्
eṣā te vyaktito rājanvibhūtiranudarśitā |
ādau madhye tathā'nte ca yathā tattvena tattvavit
प्रकृतिर्गुणान्विकुरुते स्वच्छन्देनात्मकाम्यया ।
क्रीडार्थे तु महाराज शतशोऽथ सहस्रशः
prakṛtirguṇānvikurute svacchandenātmakāmyayā |
krīḍārthe tu mahārāja śataśo'tha sahasraśaḥ
यथा दीपसहस्राणि दीपान्मर्त्याः प्रकुर्वते ।
प्रकृतिस्तथा विकुरुते पुरुषस्य गुणान्बहून्
yathā dīpasahasrāṇi dīpānmartyāḥ prakurvate |
prakṛtistathā vikurute puruṣasya guṇānbahūn
सत्वमानन्द उद्रेकः प्रीतिः प्राकाम्यमेव च ।
सुखं शुद्धत्वमारोग्यं संतोषः श्रद्दधानता
satvamānanda udrekaḥ prītiḥ prākāmyameva ca |
sukhaṃ śuddhatvamārogyaṃ saṃtoṣaḥ śraddadhānatā
अकार्पण्यमसंरम्भः क्षमा धृतिरहिंसता ।
समता सत्यमानृण्यमार्जवं ह्रीरचापलम्
akārpaṇyamasaṃrambhaḥ kṣamā dhṛtirahiṃsatā |
samatā satyamānṛṇyamārjavaṃ hrīracāpalam
शौचमार्दवमाचारमलौल्यं हृद्यसंभ्रमः ।
इष्टानिष्टवियोगानां कृतानामविकत्थना
śaucamārdavamācāramalaulyaṃ hṛdyasaṃbhramaḥ |
iṣṭāniṣṭaviyogānāṃ kṛtānāmavikatthanā
दानेन चात्मग्रहणमस्पृहत्वं परार्थता ।
सर्वभूतदया चैव सत्वस्यैते गुणाः स्मृताः
dānena cātmagrahaṇamaspṛhatvaṃ parārthatā |
sarvabhūtadayā caiva satvasyaite guṇāḥ smṛtāḥ
रजोगुणानां संघातो रूपमैश्वर्यविग्रहौ ।
अत्यागित्वमकारुण्यं सुखदुःखोपसेवनम्
rajoguṇānāṃ saṃghāto rūpamaiśvaryavigrahau |
atyāgitvamakāruṇyaṃ sukhaduḥkhopasevanam
परापवादेषु रतिर्विवादानां च सेवनम् ।
अहंकारस्त्वसत्कारश्चिन्ता वैरोपसेवनम्
parāpavādeṣu ratirvivādānāṃ ca sevanam |
ahaṃkārastvasatkāraścintā vairopasevanam
परितापोऽभिहरणं ह्रीनाशोऽनार्जवं तथा ।
भेदः परुषता चैव कामक्रोधो मदस्तथा
paritāpo'bhiharaṇaṃ hrīnāśo'nārjavaṃ tathā |
bhedaḥ paruṣatā caiva kāmakrodho madastathā
दर्पो द्वेषोऽतिमानश्च एते प्रोक्ता रजोगुणाः ।
तामसानां तुं संघातान्प्रवक्ष्याम्युपधार्यताम्
darpo dveṣo'timānaśca ete proktā rajoguṇāḥ |
tāmasānāṃ tuṃ saṃghātānpravakṣyāmyupadhāryatām
मोहोऽप्रकाशस्तामिस्रमन्धतामिस्रसंज्ञितम् ।
मरणं चान्धतामिस्रं तामिस्रं क्रोध उज्यते
moho'prakāśastāmisramandhatāmisrasaṃjñitam |
maraṇaṃ cāndhatāmisraṃ tāmisraṃ krodha ujyate
तमसो लक्षणानीह भक्षणाद्यभिरोचनम् ।
भोजनानामपर्याप्तिस्तथा पेयेष्वतृप्तता
tamaso lakṣaṇānīha bhakṣaṇādyabhirocanam |
bhojanānāmaparyāptistathā peyeṣvatṛptatā
गन्धवासो विहारेषु शयनेष्वासनेषु च ।
दिवास्वप्ने विवादे च प्रमादेषु च वै रतिः
gandhavāso vihāreṣu śayaneṣvāsaneṣu ca |
divāsvapne vivāde ca pramādeṣu ca vai ratiḥ
नृत्यवादित्रगीतानामज्ञानाच्छ्रद्दधानता ।
द्वेषो धर्मविशेषाणामेते वै तामसा गुणाः
nṛtyavāditragītānāmajñānācchraddadhānatā |
dveṣo dharmaviśeṣāṇāmete vai tāmasā guṇāḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)