एवमप्रतिबुद्धत्वादबुद्धजनसेवनात् ।
सर्गकोटिसहस्राणि मरणान्तानि गच्छति
evamapratibuddhatvādabuddhajanasevanāt |
sargakoṭisahasrāṇi maraṇāntāni gacchati
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि दशाधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
50 verses · 310 of 372
Vasishtha says the unawakened self wanders through births as the moon wanes and waxes; the fifteen digits are its changing birth, while the sixteenth, subtle and undiminished, is its true nature. Karala Janaka objects: as father and mother together form a child, the father giving bone and marrow, the mother skin, flesh and blood, so Prakriti and Purusha seem forever joined; how can there be moksha? Vasishtha replies that the king carries the words of Veda and shastra without their meaning, like a man bearing a load. What Yoga sees, Sankhya knows; they are one. Body and senses arise from Prakriti and return to it; how can gunas belong to one who has none? Unity is the akshara, multiplicity the kshara.
वसिष्ठ उवाच
एवमप्रतिबुद्धत्वादबुद्धजनसेवनात् ।
सर्गकोटिसहस्राणि मरणान्तानि गच्छति
evamapratibuddhatvādabuddhajanasevanāt |
sargakoṭisahasrāṇi maraṇāntāni gacchati
धाम्ना धामसहस्राणि पतनान्तानि गच्छति ।
तिर्यग्योनौ मनुष्यत्वे देवलोके तथैव च
dhāmnā dhāmasahasrāṇi patanāntāni gacchati |
tiryagyonau manuṣyatve devaloke tathaiva ca
चन्द्रमा इव भूतानां पुनस्तत्र सहस्रशः ।
लीयतेऽप्रतिबुद्धत्वादेवमेष ह्यबुद्धिमान्
candramā iva bhūtānāṃ punastatra sahasraśaḥ |
līyate'pratibuddhatvādevameṣa hyabuddhimān
कला पञ्चदशी योनिस्तद्धाम इति मन्यते ।
नित्यमेतं विजानीहि सोमं वै षौडशीं कलाम्
kalā pañcadaśī yonistaddhāma iti manyate |
nityametaṃ vijānīhi somaṃ vai ṣauḍaśīṃ kalām
कलया जायते जन्तुः पुनः पुनरबुद्धिमान् ।
धाम तस्योपयुञ्जन्ति भूय एवोपजायते
kalayā jāyate jantuḥ punaḥ punarabuddhimān |
dhāma tasyopayuñjanti bhūya evopajāyate
षोडशी तु कला सूक्ष्मा स सोम उपधार्यताम् ।
न तूपयुज्यते देवैर्देवानुपयुनक्ति सा
ṣoḍaśī tu kalā sūkṣmā sa soma upadhāryatām |
na tūpayujyate devairdevānupayunakti sā
एतामक्षपयित्वा हि जायते नृपसत्तम ।
सा ह्यस्य प्रकृतिर्दृष्टा तत्क्षयान्मोक्ष उच्यते
etāmakṣapayitvā hi jāyate nṛpasattama |
sā hyasya prakṛtirdṛṣṭā tatkṣayānmokṣa ucyate
तदेवं षोडशकलं देहमव्यक्तसंज्ञिकम् ।
ममायमिति मन्वानस्तत्रैव परिवर्तते
tadevaṃ ṣoḍaśakalaṃ dehamavyaktasaṃjñikam |
mamāyamiti manvānastatraiva parivartate
पञ्चविंशस्तथैवात्मा तस्यैवाप्रतिबोधनात् ।
विमलश्च विशुद्धश्च शुद्धामलनिषेवणात्
pañcaviṃśastathaivātmā tasyaivāpratibodhanāt |
vimalaśca viśuddhaśca śuddhāmalaniṣevaṇāt
अशुद्ध एव शुद्धात्मा तादृग्भवति पार्थिव ।
अबुद्धसेवनाच्चापि बुद्धोऽप्यबुद्धतां व्रजेत्
aśuddha eva śuddhātmā tādṛgbhavati pārthiva |
abuddhasevanāccāpi buddho'pyabuddhatāṃ vrajet
तथैवाप्रतिबुद्धोऽपि विज्ञेयो नृपसत्तम ।
प्रकृतेस्त्रिगुणायास्तु सेवनात्प्राकृतो भवेत्
tathaivāpratibuddho'pi vijñeyo nṛpasattama |
prakṛtestriguṇāyāstu sevanātprākṛto bhavet
करालजनक उवाच
अक्षरक्षरयोरेषु द्वयोः संबन्ध उच्यते ।
स्त्रीपुंसोश्चापि भगवन्संबन्धस्तद्वदुच्यते
akṣarakṣarayoreṣu dvayoḥ saṃbandha ucyate |
strīpuṃsoścāpi bhagavansaṃbandhastadvaducyate
ऋते तु पुरुषं नेह स्त्री गर्भं धारयत्युत ।
ऋते स्त्रियं न पुरुषो रूपं निर्वर्तयेत्तथा
ṛte tu puruṣaṃ neha strī garbhaṃ dhārayatyuta |
ṛte striyaṃ na puruṣo rūpaṃ nirvartayettathā
अन्योन्यस्याभिसंबन्धादन्योन्यगुणसंश्रयात् ।
रूपं निर्वर्तयत्येतदेवं सर्वासु योनिषु
anyonyasyābhisaṃbandhādanyonyaguṇasaṃśrayāt |
rūpaṃ nirvartayatyetadevaṃ sarvāsu yoniṣu
स्त्रीपुंसोरभिसंबन्धादन्योन्यगुणसंश्रयात् ।
ऋतौ निर्वर्त्यते रूपं तद्वक्ष्यामि निदर्शनम्
strīpuṃsorabhisaṃbandhādanyonyaguṇasaṃśrayāt |
ṛtau nirvartyate rūpaṃ tadvakṣyāmi nidarśanam
ये गुणाः पुरुषस्येह ये च मातृगुणास्तथा ।
अस्थि स्नायु च मज्जानं जानीमः पैतृकान्द्विज
ye guṇāḥ puruṣasyeha ye ca mātṛguṇāstathā |
asthi snāyu ca majjānaṃ jānīmaḥ paitṛkāndvija
त्वङ्भांसं शोणितं चेति मातृजान्यपि शुश्रुम ।
एवमेताद्द्विजश्रेष्ठ वेदे शास्त्रे च पठ्यते
tvaṅbhāṃsaṃ śoṇitaṃ ceti mātṛjānyapi śuśruma |
evametāddvijaśreṣṭha vede śāstre ca paṭhyate
प्रमाणं यच्च वेदोक्तं शास्त्रोक्तं यच्च पठ्यते ।
वेदशास्त्रप्रमाणानां प्रमाणं तत्सनातनम्
pramāṇaṃ yacca vedoktaṃ śāstroktaṃ yacca paṭhyate |
vedaśāstrapramāṇānāṃ pramāṇaṃ tatsanātanam
[अन्योन्यगुणसंरोधादन्योन्यगुणसंश्रयात् ।]
एवमेवाभिसंबद्धौ नित्यं प्रकृतिपूरुषौ
[anyonyaguṇasaṃrodhādanyonyaguṇasaṃśrayāt |]
evamevābhisaṃbaddhau nityaṃ prakṛtipūruṣau
पश्यामि भगवंस्तस्मान्मोक्षधर्मो न विद्यते ।
अथवाऽनन्तरकृतं किंचिदेव निदर्शनम् ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन प्रत्यक्षो ह्यसि सर्वथा
paśyāmi bhagavaṃstasmānmokṣadharmo na vidyate |
athavā'nantarakṛtaṃ kiṃcideva nidarśanam |
tanmamācakṣva tattvena pratyakṣo hyasi sarvathā
मोक्षकामा वयं चापि काङ्क्षामो यदनामयम् ।
अदेहमजरं नित्यमतीन्द्रियमनीश्वरम्
mokṣakāmā vayaṃ cāpi kāṅkṣāmo yadanāmayam |
adehamajaraṃ nityamatīndriyamanīśvaram
वसिष्ठ उवाच
यदेतदुक्तं भवता देवशास्त्रनिदर्शनम् ।
एवमेतद्यथा चैतन्न गृह्णाति तथा भवान्
yadetaduktaṃ bhavatā devaśāstranidarśanam |
evametadyathā caitanna gṛhṇāti tathā bhavān
धार्यते हि त्वया ग्रन्थ उभयोर्वेदशास्त्रयोः ।
न च ग्रन्थस्य तत्त्वज्ञो यथावत्त्वं नरेश्वरः
dhāryate hi tvayā grantha ubhayorvedaśāstrayoḥ |
na ca granthasya tattvajño yathāvattvaṃ nareśvaraḥ
यो हि वेदे च शास्त्रे च ग्रन्थधारणतत्परः ।
न च ग्रन्थार्थतत्त्वज्ञस्तस्य तद्वारणं वृथा
yo hi vede ca śāstre ca granthadhāraṇatatparaḥ |
na ca granthārthatattvajñastasya tadvāraṇaṃ vṛthā
मारं स वहते तस्य ग्रन्थस्यार्थं न वेत्ति यः ।
यस्तु ग्रन्थार्थतत्त्वज्ञो नास्य ग्रन्थगुणो वृथा
māraṃ sa vahate tasya granthasyārthaṃ na vetti yaḥ |
yastu granthārthatattvajño nāsya granthaguṇo vṛthā
ग्रन्थस्यार्थस्य पृष्टः संस्तादृशो वक्तुमर्हति ।
यथातत्त्वाभिगमनादर्थं तस्य स विन्दति
granthasyārthasya pṛṣṭaḥ saṃstādṛśo vaktumarhati |
yathātattvābhigamanādarthaṃ tasya sa vindati
वस्तु संसत्सु कथयेद्ग्रन्थार्थस्थूलबुद्धिमान् ।
स कथं मन्दविज्ञानो ग्रन्थं वक्ष्यति निर्णयात्
vastu saṃsatsu kathayedgranthārthasthūlabuddhimān |
sa kathaṃ mandavijñāno granthaṃ vakṣyati nirṇayāt
निर्णयं चापि छिद्रात्मा न तं वक्ष्यति तत्त्वतः ।
सोपहास्यात्मतामेति यस्माच्चावाप्तवानपि
nirṇayaṃ cāpi chidrātmā na taṃ vakṣyati tattvataḥ |
sopahāsyātmatāmeti yasmāccāvāptavānapi
तस्मात्त्वं शृणु राजेन्द्र यथैतदनुदृश्यते ।
याथातथ्येन साङ्ख्येषु योगेषउ च महात्मसु
tasmāttvaṃ śṛṇu rājendra yathaitadanudṛśyate |
yāthātathyena sāṅkhyeṣu yogeṣau ca mahātmasu
यदेव योगाः पश्यन्ति साङ्ख्यैस्तदवगम्यते ।
एकं साङ्ख्यं च योगं च यः पश्यति स बुद्धिमान्
yadeva yogāḥ paśyanti sāṅkhyaistadavagamyate |
ekaṃ sāṅkhyaṃ ca yogaṃ ca yaḥ paśyati sa buddhimān
त्वङ्भांसं रुघिरं मेदः पित्तं मज्जा च स्नायु च ।
एतदैन्द्रियकं तात तद्भवानिदमाह माम्
tvaṅbhāṃsaṃ rughiraṃ medaḥ pittaṃ majjā ca snāyu ca |
etadaindriyakaṃ tāta tadbhavānidamāha mām
द्रव्याद्द्रव्यस्य निर्वृत्तिरिन्द्रियादिन्द्रियं तथा ।
देहाद्देहमवाप्नोति बीजाद्वीजं तथैव च
dravyāddravyasya nirvṛttirindriyādindriyaṃ tathā |
dehāddehamavāpnoti bījādvījaṃ tathaiva ca
निरिन्द्रियस्याबीजस्य निर्द्रव्यस्याप्यदेहिनः ।
कथं गुणा भविष्यन्ति निर्गुणत्वान्महात्मनः
nirindriyasyābījasya nirdravyasyāpyadehinaḥ |
kathaṃ guṇā bhaviṣyanti nirguṇatvānmahātmanaḥ
गुणा गुणेषु जायन्ते तत्रैव निविशन्ति च ।
एवं गुणाः प्रकृतितो जायन्ते निविशन्ति च
guṇā guṇeṣu jāyante tatraiva niviśanti ca |
evaṃ guṇāḥ prakṛtito jāyante niviśanti ca
त्वङ्भांसं रुधिरं मेदः पित्तं मज्जाऽस्थि स्नायु च ।
अष्टौ तान्यथ शुक्रेण जानीहि प्राकृतानि वै
tvaṅbhāṃsaṃ rudhiraṃ medaḥ pittaṃ majjā'sthi snāyu ca |
aṣṭau tānyatha śukreṇa jānīhi prākṛtāni vai
पुमांश्चैवापुमांश्चैव त्रैलिङ्ग्यं प्राकृतं स्मृतम् ।
न वा पुमान्पुमांश्चैव स लिङ्गीत्यभिधीयते
pumāṃścaivāpumāṃścaiva trailiṅgyaṃ prākṛtaṃ smṛtam |
na vā pumānpumāṃścaiva sa liṅgītyabhidhīyate
अलिङ्गात्प्रकृतिर्लिङ्गैरुपालभ्यति सात्मजैः ।
यथा पुष्पफलैर्नित्यमृतवो मूर्तयस्तथा
aliṅgātprakṛtirliṅgairupālabhyati sātmajaiḥ |
yathā puṣpaphalairnityamṛtavo mūrtayastathā
एवमप्यनुमानेन ह्यलिङ्गमुपलभ्यते ।
पञ्चविंशतिमस्तात लिङ्गेषु नियतात्मकः
evamapyanumānena hyaliṅgamupalabhyate |
pañcaviṃśatimastāta liṅgeṣu niyatātmakaḥ
अनादिनिधनोऽनन्तः सर्वदर्शी निरामयः ।
केवलं त्वभिमानित्वादगुणेष्वगुणा उच्यते
anādinidhano'nantaḥ sarvadarśī nirāmayaḥ |
kevalaṃ tvabhimānitvādaguṇeṣvaguṇā ucyate
गुणा गुणवतः सन्ति निर्गुणस्य कुतो गुणाः ।
तस्मादेवं विजानन्ति ये जना गुणदर्शिनः
guṇā guṇavataḥ santi nirguṇasya kuto guṇāḥ |
tasmādevaṃ vijānanti ye janā guṇadarśinaḥ
यदा त्वेष गुणनिव प्रकृतावनुमन्यते ।
तदा स गुणवानेव परमं नानुपश्यति
yadā tveṣa guṇaniva prakṛtāvanumanyate |
tadā sa guṇavāneva paramaṃ nānupaśyati
यत्तं बुद्धेः परं प्राहुः साङ्ख्ययोगाश्च सर्वशः ।
बुध्यमानं महाप्राज्ञमबुद्धपरिवर्जनात्
yattaṃ buddheḥ paraṃ prāhuḥ sāṅkhyayogāśca sarvaśaḥ |
budhyamānaṃ mahāprājñamabuddhaparivarjanāt
अप्रबुद्धमथाव्यक्तं गुणं प्राहुरनीश्वरम् ।
निर्गुणं चेश्वरं नित्यमधिष्ठातारमेव च
aprabuddhamathāvyaktaṃ guṇaṃ prāhuranīśvaram |
nirguṇaṃ ceśvaraṃ nityamadhiṣṭhātārameva ca
प्रकृतेश्च गुणानां च पञ्चविंशतिकं बुधाः ।
साङ्ख्ययोगे च कुशला बुध्यन्ते परमैषिणः
prakṛteśca guṇānāṃ ca pañcaviṃśatikaṃ budhāḥ |
sāṅkhyayoge ca kuśalā budhyante paramaiṣiṇaḥ
यदा प्रबुद्धास्त्वव्यक्तमवस्थाजन्मभीरवः ।
बुध्यमानं प्रबुद्धेन गमयन्ति समन्ततः
yadā prabuddhāstvavyaktamavasthājanmabhīravaḥ |
budhyamānaṃ prabuddhena gamayanti samantataḥ
एतन्निदर्शनं सम्यगसम्यक्चार्थदर्शनम् ।
बुध्यमानाप्रबुद्धाना पृथग्पृथगरिंदम्
etannidarśanaṃ samyagasamyakcārthadarśanam |
budhyamānāprabuddhānā pṛthagpṛthagariṃdam
परस्परेणैतदुक्तं क्षराक्षरनिदर्शनम् ।
एकत्वमक्षरं प्राहुर्नानात्वं क्षरमुच्यते
paraspareṇaitaduktaṃ kṣarākṣaranidarśanam |
ekatvamakṣaraṃ prāhurnānātvaṃ kṣaramucyate
पञ्चविंशतिनिष्ठोऽयं यदा सम्यक्प्रचक्षते ।
एकत्वं दर्शनं चास्य नानात्वं चाप्यदर्शनम्
pañcaviṃśatiniṣṭho'yaṃ yadā samyakpracakṣate |
ekatvaṃ darśanaṃ cāsya nānātvaṃ cāpyadarśanam
तत्त्वनिस्तत्त्वयोरेतत्पृथग्नेव निदर्शनम् ।
पञ्चविंशतितत्वं तु तत्त्वमाहुर्मनीषिणः
tattvanistattvayoretatpṛthagneva nidarśanam |
pañcaviṃśatitatvaṃ tu tattvamāhurmanīṣiṇaḥ
निस्तत्त्वं पञ्चविंशस्य परमाहुर्निदर्शनम् ।
वर्गस्य वर्गमाचारं तत्त्वं तत्त्वात्सनातनम्
nistattvaṃ pañcaviṃśasya paramāhurnidarśanam |
vargasya vargamācāraṃ tattvaṃ tattvātsanātanam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)