अथ ज्ञानप्लवं धीरो गृहीत्वा शान्तिमात्मनः ।
उन्मज्जंश्च निमज्जंश्च विद्यामेवाभिसंश्रयेत्
atha jñānaplavaṃ dhīro gṛhītvā śāntimātmanaḥ |
unmajjaṃśca nimajjaṃśca vidyāmevābhisaṃśrayet
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि त्रिचत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
25 verses · 243 of 372
Vyasa tells Shuka to hold to the raft of knowledge, rising and sinking in the stream. Shuka asks what that knowledge is, by which one crosses both the dharma of action and the dharma of withdrawal. Vyasa answers that those who make svabhava, mere nature, the only cause gain nothing, like grass and reeds. Farming, houses, vehicles and medicines were devised by wisdom; by wisdom kings rule. He then ranks beings: moving beings above the unmoving, two-footed above many-footed, keepers of dharma above others, Veda-knowers above them, teachers of the Veda higher still, and knowers of the Self above all. One who knows both dharmas knows everything; the Devas call him a brahmin and bow to such men.
व्यास उवाच
अथ ज्ञानप्लवं धीरो गृहीत्वा शान्तिमात्मनः ।
उन्मज्जंश्च निमज्जंश्च विद्यामेवाभिसंश्रयेत्
atha jñānaplavaṃ dhīro gṛhītvā śāntimātmanaḥ |
unmajjaṃśca nimajjaṃśca vidyāmevābhisaṃśrayet
शुक उवाच
किं तज्ज्ञानमथो विद्या यथा निस्तरते द्वयम् ।
प्रवृत्तिलक्षणो धर्मो निवृत्तिरिति चैव हि
kiṃ tajjñānamatho vidyā yathā nistarate dvayam |
pravṛttilakṣaṇo dharmo nivṛttiriti caiva hi
व्यास उवाच
यस्तु पश्यन्स्वभावेन विनाभावमचेतनः ।
पुष्णाति स पुनः सर्वान्प्रज्ञया मुक्तहेतुकः
yastu paśyansvabhāvena vinābhāvamacetanaḥ |
puṣṇāti sa punaḥ sarvānprajñayā muktahetukaḥ
येषां चैकान्तभावेन स्वभावः कारणं मतम् ।
दूर्वातृणवृसीका ये ते लभन्ते न किंचन
yeṣāṃ caikāntabhāvena svabhāvaḥ kāraṇaṃ matam |
dūrvātṛṇavṛsīkā ye te labhante na kiṃcana
येचैनं पक्षमाश्रित्य निवर्तन्त्यल्पमेधसः ।
स्वभावं कारणं ज्ञात्वा न श्रेयः प्राप्नुवन्ति ते
yecainaṃ pakṣamāśritya nivartantyalpamedhasaḥ |
svabhāvaṃ kāraṇaṃ jñātvā na śreyaḥ prāpnuvanti te
स्वभावो हि विनाशाय मोहकर्ममनोभवः ।
निरुक्तमेतयोरेतत्स्वभावपरिभावयोः
svabhāvo hi vināśāya mohakarmamanobhavaḥ |
niruktametayoretatsvabhāvaparibhāvayoḥ
कृष्यादीनीह कर्माणि सस्यसंहरणानि च ।
प्रज्ञावद्भिः प्रक्लृप्तानि यानासनगृहाणि च
kṛṣyādīnīha karmāṇi sasyasaṃharaṇāni ca |
prajñāvadbhiḥ praklṛptāni yānāsanagṛhāṇi ca
आक्रीडानां गृहाणां च गदानामगदस्य च ।
प्रज्ञावन्तः प्रवक्तारो ज्ञानवद्भिरनुष्ठिताः
ākrīḍānāṃ gṛhāṇāṃ ca gadānāmagadasya ca |
prajñāvantaḥ pravaktāro jñānavadbhiranuṣṭhitāḥ
प्रज्ञा संयोजयत्यर्थैः प्रज्ञा श्रेयोऽधिगच्छति ।
राजानो भुञ्जते राज्यं प्रज्ञया तुल्यलक्षणाः
prajñā saṃyojayatyarthaiḥ prajñā śreyo'dhigacchati |
rājāno bhuñjate rājyaṃ prajñayā tulyalakṣaṇāḥ
परावरं तु भूतानां ज्ञानेनैवोपलभ्यते ।
विद्यया तात सृष्टानां विद्यैवेह परा गतिः
parāvaraṃ tu bhūtānāṃ jñānenaivopalabhyate |
vidyayā tāta sṛṣṭānāṃ vidyaiveha parā gatiḥ
भूतानां जन्म सर्वेषां विविधानां चतुर्विधम् ।
जरायुजाण्डजोद्भिज्जस्वेदजं चोपलक्षयेत्
bhūtānāṃ janma sarveṣāṃ vividhānāṃ caturvidham |
jarāyujāṇḍajodbhijjasvedajaṃ copalakṣayet
स्थावरेभ्यो विशिष्टानि जङ्गमान्युपधारयेत् ।
उपपन्नं हि यच्चेष्टा विशिष्येत विशेष्यया
sthāvarebhyo viśiṣṭāni jaṅgamānyupadhārayet |
upapannaṃ hi yacceṣṭā viśiṣyeta viśeṣyayā
आहुर्द्विबहुपादानि जङ्गमानि द्वयानि तु ।
बहुषाद्भ्यो विशिष्टानि द्विपादानि बहून्यपि
āhurdvibahupādāni jaṅgamāni dvayāni tu |
bahuṣādbhyo viśiṣṭāni dvipādāni bahūnyapi
द्विपदानि द्वयान्याहुः पार्थिवानीतराणि च ।
पार्थिवानि विशिष्टानि तानि ह्यन्नानि भुञ्जते
dvipadāni dvayānyāhuḥ pārthivānītarāṇi ca |
pārthivāni viśiṣṭāni tāni hyannāni bhuñjate
पार्थिवानि द्वयान्याहुर्मध्यमान्युत्तमानि तु ।
मध्यमानि विशिष्टानि जातिधर्मोपधारणात्
pārthivāni dvayānyāhurmadhyamānyuttamāni tu |
madhyamāni viśiṣṭāni jātidharmopadhāraṇāt
मध्यमानि द्वयान्याहुर्धर्मज्ञानीतराणि च ।
धर्मज्ञानि विशिष्टानि कार्याकार्योपधारणात्
madhyamāni dvayānyāhurdharmajñānītarāṇi ca |
dharmajñāni viśiṣṭāni kāryākāryopadhāraṇāt
धर्मज्ञानि द्वयान्याहुर्वेदज्ञानीतराणि च ।
वेदज्ञानि विशिष्टानि वेदो ह्येषु प्रतिष्ठितः
dharmajñāni dvayānyāhurvedajñānītarāṇi ca |
vedajñāni viśiṣṭāni vedo hyeṣu pratiṣṭhitaḥ
वेदज्ञानि द्वयान्याहुः प्रवक्तृणीतराणि च ।
प्रवक्तॄणि विशिष्टानि सर्वधर्मोपधारणात्
vedajñāni dvayānyāhuḥ pravaktṛṇītarāṇi ca |
pravaktṝṇi viśiṣṭāni sarvadharmopadhāraṇāt
विज्ञायन्ते हि यैर्वेदाः सधर्माः सक्रियाफलाः ।
सधर्मा निखिला वेदाः प्रवक्तृभ्यो विनिःसृताः
vijñāyante hi yairvedāḥ sadharmāḥ sakriyāphalāḥ |
sadharmā nikhilā vedāḥ pravaktṛbhyo viniḥsṛtāḥ
प्रवक्तॄणि द्वयान्याहुरात्मज्ञानीतराणि च ।
आत्मज्ञानि विशिष्टानि जन्माजन्मोपधारणात्
pravaktṝṇi dvayānyāhurātmajñānītarāṇi ca |
ātmajñāni viśiṣṭāni janmājanmopadhāraṇāt
धर्मद्वयं हि यो वेद स सर्वज्ञः स सर्ववित् ।
सत्याशीः सत्यसंकल्पः सत्यः शुचिरथेश्वरः
dharmadvayaṃ hi yo veda sa sarvajñaḥ sa sarvavit |
satyāśīḥ satyasaṃkalpaḥ satyaḥ śuciratheśvaraḥ
धर्मज्ञानप्रतिष्ठं हि तं देवा ब्राह्मणं विदुः ।
शब्दब्रह्मणि निष्णातं परे च कृतनिश्चयम्
dharmajñānapratiṣṭhaṃ hi taṃ devā brāhmaṇaṃ viduḥ |
śabdabrahmaṇi niṣṇātaṃ pare ca kṛtaniścayam
अन्तस्थं च बहिष्ठं च येऽधियज्ञाधिदैवतम् ।
जानन्ति तान्नमस्यामस्ते देवास्तात ते द्विजाः
antasthaṃ ca bahiṣṭhaṃ ca ye'dhiyajñādhidaivatam |
jānanti tānnamasyāmaste devāstāta te dvijāḥ
तेषु विश्वमिदं भूतं साग्रं च जगदाहितम् ।
तेषां माहात्म्यभावस्य सदृशं नास्ति किंचन
teṣu viśvamidaṃ bhūtaṃ sāgraṃ ca jagadāhitam |
teṣāṃ māhātmyabhāvasya sadṛśaṃ nāsti kiṃcana
आद्यन्तनिधनं चैव कर्म चातीत्य सर्वशः ।
चतुर्विधस्य भूतस्य सर्वस्येशाः स्वयंभुवः
ādyantanidhanaṃ caiva karma cātītya sarvaśaḥ |
caturvidhasya bhūtasya sarvasyeśāḥ svayaṃbhuvaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)