एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवानेव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिद्ध्यति
eṣā pūrvatarā vṛttirbrāhmaṇasya vidhīyate |
jñānavāneva karmāṇi kurvansarvatra siddhyati
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि चतुश्चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
21 verses · 244 of 372
Vyasa continues his teaching to his son Shuka. Some hold human effort the cause of results, some fate, some nature; those standing in sattva see these as one. In Krita yuga men were calm ascetics who saw no division in the Rig, Sama and Yajur, and by tapas gained all they desired, even lordship over beings. Each varna has its own sacrifice: kshatriyas the sacrifice of undertakings, vaishyas offerings of havis, shudras service, and the twice-born the sacrifice of japa. In Treta all the Vedas, sacrifices and ashramas were whole; in Dvapara and Kali they decline and are hidden by adharma, then return age after age like plants after the rains.
व्यास उवाच
एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवानेव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिद्ध्यति
eṣā pūrvatarā vṛttirbrāhmaṇasya vidhīyate |
jñānavāneva karmāṇi kurvansarvatra siddhyati
तत्र चेन्न भवेदेवं संशयः कर्मनिश्चये ।
किंतु कर्मस्वभावोऽयं ज्ञानं कर्मेति वा पुनः
tatra cenna bhavedevaṃ saṃśayaḥ karmaniścaye |
kiṃtu karmasvabhāvo'yaṃ jñānaṃ karmeti vā punaḥ
तत्र वेदविवित्सायां ज्ञानं चेत्पुरुषं प्रति ।
उपपत्त्युपलब्धिभ्यां वर्णयिष्यामि तच्छॄणु
tatra vedavivitsāyāṃ jñānaṃ cetpuruṣaṃ prati |
upapattyupalabdhibhyāṃ varṇayiṣyāmi tacchṝṇu
पौरुषं कारणं केचिदाहुः कर्मसु मानवाः ।
दैवमेके प्रशंसन्ति स्वभावमपरे जनाः
pauruṣaṃ kāraṇaṃ kecidāhuḥ karmasu mānavāḥ |
daivameke praśaṃsanti svabhāvamapare janāḥ
पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतः ।
त्रयमेतत्पृथग्भूतमविवेकं तु केचन
pauruṣaṃ karma daivaṃ ca phalavṛttisvabhāvataḥ |
trayametatpṛthagbhūtamavivekaṃ tu kecana
एतदेवं च नैवं न च चोभे नानुभे तथा ।
कर्मस्था विषयं ब्रूयुः सत्वस्थाः समदर्शिनः
etadevaṃ ca naivaṃ na ca cobhe nānubhe tathā |
karmasthā viṣayaṃ brūyuḥ satvasthāḥ samadarśinaḥ
त्रेतायां द्वापरे चैव कलिजाश्च ससंशयाः ।
तपस्विनः प्रशान्ताश्च सत्वस्थाश्च कृते युगे
tretāyāṃ dvāpare caiva kalijāśca sasaṃśayāḥ |
tapasvinaḥ praśāntāśca satvasthāśca kṛte yuge
अपृथग्दर्शनाः सर्वे ऋक्सामसु यजुःषु च ।
कामद्वषौ पृथग्दृष्ट्वा तपः कृत उपासते
apṛthagdarśanāḥ sarve ṛksāmasu yajuḥṣu ca |
kāmadvaṣau pṛthagdṛṣṭvā tapaḥ kṛta upāsate
तपोधर्मेण संयुक्तस्तपोनित्यः सुसंशितः ।
तेन सर्वानवाप्नोति कामान्यान्मनसेच्छति
tapodharmeṇa saṃyuktastaponityaḥ susaṃśitaḥ |
tena sarvānavāpnoti kāmānyānmanasecchati
तपसा तदवाप्नोति यद्भूतं सृजते जगत् ।
तद्भूतश्च ततः सर्वभूतानां भवति प्रभुः
tapasā tadavāpnoti yadbhūtaṃ sṛjate jagat |
tadbhūtaśca tataḥ sarvabhūtānāṃ bhavati prabhuḥ
तदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददर्शिभिः ।
वेदान्तेषु पुनर्व्यक्तं क्रमयोगेन लक्ष्यते
taduktaṃ vedavādeṣu gahanaṃ vedadarśibhiḥ |
vedānteṣu punarvyaktaṃ kramayogena lakṣyate
आरम्भयज्ञाः क्षव्राश्च हविर्यज्ञा विशः स्मृताः ।
परिचारयज्ञाः शूद्राश्च जपयज्ञा द्विजातयः
ārambhayajñāḥ kṣavrāśca haviryajñā viśaḥ smṛtāḥ |
paricārayajñāḥ śūdrāśca japayajñā dvijātayaḥ
परिनिष्ठितकार्यो हि स्वाध्यायेन द्विजो भवेत् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते
pariniṣṭhitakāryo hi svādhyāyena dvijo bhavet |
kuryādanyanna vā kuryānmaitro brāhmaṇa ucyate
त्रेतादौ सकला वेदा यज्ञा वर्णाश्रमास्तथा ।
संरोधादायुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे
tretādau sakalā vedā yajñā varṇāśramāstathā |
saṃrodhādāyuṣastvete vyasyante dvāpare yuge
द्वापरे विप्लवं यान्ति वेदाः कलियुगे तथा ।
दृश्यन्ते नापि दृश्यन्ते कलेरन्ते पुनः किल
dvāpare viplavaṃ yānti vedāḥ kaliyuge tathā |
dṛśyante nāpi dṛśyante kalerante punaḥ kila
उत्सीदन्ति स्वधर्माश्च तत्राधर्मेण पीडिताः ।
गवां भूमेश्च ये चापामोषधीनां च ये रसाः
utsīdanti svadharmāśca tatrādharmeṇa pīḍitāḥ |
gavāṃ bhūmeśca ye cāpāmoṣadhīnāṃ ca ye rasāḥ
अधर्मान्तर्हिता वेदा वेदधर्मास्तथाऽऽश्रमाः ।
विक्रियन्ते स्वधर्माश्च स्थावराणि चराणि च
adharmāntarhitā vedā vedadharmāstathā''śramāḥ |
vikriyante svadharmāśca sthāvarāṇi carāṇi ca
यथा सर्वाणि भूतानि वृष्टथा तृप्यन्ति प्रावृषि ।
सृजन्ते सर्वतोऽङ्गानि तथा वेदा युगेयुगे
yathā sarvāṇi bhūtāni vṛṣṭathā tṛpyanti prāvṛṣi |
sṛjante sarvato'ṅgāni tathā vedā yugeyuge
विहितं कालनानात्वमनादिनिधनं च यत् ।
कीर्तितं यत्पुरस्तात्ते यतः संयान्ति च प्रजाः
vihitaṃ kālanānātvamanādinidhanaṃ ca yat |
kīrtitaṃ yatpurastātte yataḥ saṃyānti ca prajāḥ
यच्चेदं प्रभवः स्थानं भूतानां संयमो यमः ।
स्वभावेनैव वर्तन्ते द्वन्द्वसृष्टानि भूरिशः
yaccedaṃ prabhavaḥ sthānaṃ bhūtānāṃ saṃyamo yamaḥ |
svabhāvenaiva vartante dvandvasṛṣṭāni bhūriśaḥ
सर्गः कालो धृतिर्वेदाः कर्ता कार्यं क्रियाफलम् ।
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि
sargaḥ kālo dhṛtirvedāḥ kartā kāryaṃ kriyāphalam |
etatte kathitaṃ tāta yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)