Shanti Parva

Chapter 21: Brihaspati to Indra: contentment and non-injury

इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि एकविंशोऽध्यायः ॥

21 verses · 21 of 372

What happens in this chapter

Brihaspati to Indra: contentment and non-injury

Devasthana tells what Brihaspati said when Indra questioned him. Contentment is equal to heaven and the highest happiness. When a man draws in his desires as a tortoise draws in its limbs, the light of the self shines within. When he fears nothing and nothing fears him, and he wishes no harm to any being in act, mind or speech, he reaches Brahman. People praise different paths. The wise settle on this: the dharma that harms no creature is the dharma of the good, with truth, sharing, compassion, self-control and gentleness, as Svayambhuva Manu taught. A king who curbs the wicked, upholds the good, and in time hands the throne to his son and retires to the forest wins both worlds.

देवस्थान उवाच

21.1

अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
इन्द्रेण समये पृष्टो यदुवाच बृहस्पतिः

atraivodāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
indreṇa samaye pṛṣṭo yaduvāca bṛhaspatiḥ

21.2

संतोषो वै स्वर्गसमः संतोषः परमं सुखम् ।
तुष्टेर्न किंचित्परतः सा सम्यक्प्रतितिष्ठति

saṃtoṣo vai svargasamaḥ saṃtoṣaḥ paramaṃ sukham |
tuṣṭerna kiṃcitparataḥ sā samyakpratitiṣṭhati

21.3

यदा संहरते कामान्कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः ।
तदाऽऽत्मज्योतिरचिरात्स्वात्मन्येव प्रसीदति

yadā saṃharate kāmānkūrmo'ṅgānīva sarvaśaḥ |
tadā''tmajyotiracirātsvātmanyeva prasīdati

21.4

न विभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति ।
कामद्वेषौ च जयति तदाऽऽत्मानं च पश्यति

na vibheti yadā cāyaṃ yadā cāsmānna bibhyati |
kāmadveṣau ca jayati tadā''tmānaṃ ca paśyati

21.5

यदाऽसौ सर्वभूतानां न द्रुह्यति न काङ्क्षति ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा

yadā'sau sarvabhūtānāṃ na druhyati na kāṅkṣati |
karmaṇā manasā vācā brahma saṃpadyate tadā

21.6

एवं कौन्तेय भूतानि तंतं धर्मं तथातथा ।
तदाऽऽत्मना प्रपश्यन्ति तस्माद्वुध्यस्व भारत

evaṃ kaunteya bhūtāni taṃtaṃ dharmaṃ tathātathā |
tadā''tmanā prapaśyanti tasmādvudhyasva bhārata

21.7

अन्ये साम प्रशंसन्ति व्यायाममपरे जनाः ।
नैकं न चापरं केचिदुभयं च तथाऽपरे

anye sāma praśaṃsanti vyāyāmamapare janāḥ |
naikaṃ na cāparaṃ kecidubhayaṃ ca tathā'pare

21.8

यज्ञमेके प्रशंसन्ति संन्यासमपरे जनाः ।
नैकं न चापरं केचिदुभयं च तथाऽपरे

yajñameke praśaṃsanti saṃnyāsamapare janāḥ |
naikaṃ na cāparaṃ kecidubhayaṃ ca tathā'pare

21.9

दानमेके प्रशंसन्ति केचिच्चैव प्रतिग्रहम् ।
केचित्सर्वं परित्यज्य तूष्णीं ध्यायन्त आसते

dānameke praśaṃsanti keciccaiva pratigraham |
kecitsarvaṃ parityajya tūṣṇīṃ dhyāyanta āsate

21.10

राज्यमेके प्रशंसन्ति प्रजानां परिपालनम् ।
हत्वा छित्त्वा च भित्त्वा च केचिदेकान्तशीलिनः

rājyameke praśaṃsanti prajānāṃ paripālanam |
hatvā chittvā ca bhittvā ca kecidekāntaśīlinaḥ

21.11

एतत्सर्वं समालोक्य बुधानामेव निश्चयः ।
अद्रोहेणैव भूतानां यो धर्मः स सतां मतः

etatsarvaṃ samālokya budhānāmeva niścayaḥ |
adroheṇaiva bhūtānāṃ yo dharmaḥ sa satāṃ mataḥ

21.12

अद्रोहः सत्यवचनं संविभागो दया दमः ।
प्रजनं स्वेषु दारेषु मार्दवं हीरचापलम्

adrohaḥ satyavacanaṃ saṃvibhāgo dayā damaḥ |
prajanaṃ sveṣu dāreṣu mārdavaṃ hīracāpalam

21.13

एवं धर्मं प्रधानेष्टं मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ।
तस्मादेतत्प्रयत्नेन कौन्तेय प्रतिपालय

evaṃ dharmaṃ pradhāneṣṭaṃ manuḥ svāyaṃbhuvo'bravīt |
tasmādetatprayatnena kaunteya pratipālaya

21.14

यो हि राज्ये स्थितः शश्वद्वशी तुल्यप्रियाप्रियः ।
क्षत्रियो यज्ञशिष्टाशी राजा शास्त्रार्थतत्त्ववित्

yo hi rājye sthitaḥ śaśvadvaśī tulyapriyāpriyaḥ |
kṣatriyo yajñaśiṣṭāśī rājā śāstrārthatattvavit

21.15

असाधुनिग्रहरतः साधूनां प्रग्रहे रतः ।
धर्मवर्त्मनि संस्थाप्य प्रजा वर्तेत धर्मतः

asādhunigraharataḥ sādhūnāṃ pragrahe rataḥ |
dharmavartmani saṃsthāpya prajā varteta dharmataḥ

21.16

पुत्रसंक्रामितश्रीश्च वने वन्येन वर्तयेत् ।
विधानमाश्रमाणां वै कुर्यात्कर्माण्यतन्द्रितः

putrasaṃkrāmitaśrīśca vane vanyena vartayet |
vidhānamāśramāṇāṃ vai kuryātkarmāṇyatandritaḥ

21.17

य एवं वर्तते राजन्स राजा धर्मनिश्चितः ।
तस्यायं च परश्चैव लोकः स्यात्संफलोदयः

ya evaṃ vartate rājansa rājā dharmaniścitaḥ |
tasyāyaṃ ca paraścaiva lokaḥ syātsaṃphalodayaḥ

21.18

निर्वाणं हि सुदुष्प्राप्यं बहुविघ्नं च मे मतम्

nirvāṇaṃ hi suduṣprāpyaṃ bahuvighnaṃ ca me matam

21.19

एवं धर्ममनुक्रान्ताः सत्यदानतपः पराः ।
आनृशंस्यगुणैर्युक्ताः कामक्रोधविवर्जिताः

evaṃ dharmamanukrāntāḥ satyadānatapaḥ parāḥ |
ānṛśaṃsyaguṇairyuktāḥ kāmakrodhavivarjitāḥ

21.20

प्रजानां पालने युक्ता धर्ममुत्तममास्थिताः ।
गोब्राह्मणार्थे युध्यन्तः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम्

prajānāṃ pālane yuktā dharmamuttamamāsthitāḥ |
gobrāhmaṇārthe yudhyantaḥ prāptā gatimanuttamām

21.21

एवं रुद्राः सवसवस्तथाऽऽदित्याः परंतप ।
साध्या राजर्षिसङ्घाश्च धर्ममेतं समाश्रिताः ।
अप्रमत्तास्ततः स्वर्गं प्राप्ताः पुण्यैः स्वकर्मभिः

evaṃ rudrāḥ savasavastathā''dityāḥ paraṃtapa |
sādhyā rājarṣisaṅghāśca dharmametaṃ samāśritāḥ |
apramattāstataḥ svargaṃ prāptāḥ puṇyaiḥ svakarmabhiḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)