अथ हैमवते प्रस्थे स्थित्वा युद्धाभिनन्दिनः ।
सर्व एव महाराज योधास्तत्र समागताः
atha haimavate prasthe sthitvā yuddhābhinandinaḥ |
sarva eva mahārāja yodhāstatra samāgatāḥ
27 verses · 5ब of 67
On the Himalayan slope the surviving warriors, Shalya, Chitrasena, Shakuni, Ashvatthama, Kripa, Kritavarma and others, gather round Duryodhana. Since Karna fell they have found no rest, and they ask the king to choose a leader. Duryodhana turns to Ashvatthama, born to Drona after he pleased Tryambaka with fierce vows, master of the science of arms and of the four Vedas with itihasa as the fifth. The guru's son is their refuge, he says; let him name the commander. Ashvatthama names Shalya, great in lineage and valour, who left his own nephews to join them. The kings shout for victory. With joined palms Duryodhana asks Shalya to lead them as Skanda led the devas, and Shalya pledges his life, kingdom and wealth.
सञ्जय उवाच
अथ हैमवते प्रस्थे स्थित्वा युद्धाभिनन्दिनः ।
सर्व एव महाराज योधास्तत्र समागताः
atha haimavate prasthe sthitvā yuddhābhinandinaḥ |
sarva eva mahārāja yodhāstatra samāgatāḥ
शल्यश्च चित्रसेनश्च शकुनिश्च महारथः ।
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः
śalyaśca citrasenaśca śakuniśca mahārathaḥ |
aśvatthāmā kṛpaścaiva kṛtavarmā ca sātvataḥ
सुषेणोऽरिष्टसेनश्च धृतसेनश्च वीर्यवान् ।
जयत्सेनश्च राजानस्ते रात्रिमुषितास्ततः
suṣeṇo'riṣṭasenaśca dhṛtasenaśca vīryavān |
jayatsenaśca rājānaste rātrimuṣitāstataḥ
रणे कर्णे हते वीरे त्रासिता जितकाशिभिः ।
नालभञ्शर्म ते पुत्रा हिमवन्तमृते गिरिम्
raṇe karṇe hate vīre trāsitā jitakāśibhiḥ |
nālabhañśarma te putrā himavantamṛte girim
तेऽब्रुवन्सहितास्तत्र राजानं सैन्यसंनिधौ ।
कृतयत्ना रणे राजन्सम्पूज्य विधिवत्तदा
te'bruvansahitāstatra rājānaṃ sainyasaṃnidhau |
kṛtayatnā raṇe rājansampūjya vidhivattadā
कृत्वा सेनाप्रणेतारं परांस्त्वं योद्धुमर्हसि ।
येनाभिगुप्ताः सङ्ग्रामे जयेमासुहृदो वयम्
kṛtvā senāpraṇetāraṃ parāṃstvaṃ yoddhumarhasi |
yenābhiguptāḥ saṅgrāme jayemāsuhṛdo vayam
ततो दुर्योधनः स्थित्वा रथे रथवरोत्तमम् ।
सर्वयुद्धविभागज्ञमन्तकप्रतिमं युधि
tato duryodhanaḥ sthitvā rathe rathavarottamam |
sarvayuddhavibhāgajñamantakapratimaṃ yudhi
स्वङ्गं प्रच्छन्नशिरसं कम्बुग्रीवं प्रियंवदम् ।
व्याकोशपद्माभिमुखं व्याघ्रास्यं मेरुगौरवम्
svaṅgaṃ pracchannaśirasaṃ kambugrīvaṃ priyaṃvadam |
vyākośapadmābhimukhaṃ vyāghrāsyaṃ merugauravam
स्थाणोर्वृषस्य सदृशं स्कन्धनेत्रगतिस्वरैः ।
पुष्टश्लिष्टायतभुजं सुविस्तीर्णघनोरसम्
sthāṇorvṛṣasya sadṛśaṃ skandhanetragatisvaraiḥ |
puṣṭaśliṣṭāyatabhujaṃ suvistīrṇaghanorasam
जवे बले च सदृशमरुणानुजवातयोः ।
आदित्यस्य त्विषा तुल्यं बुद्ध्या चोशनसा समम्
jave bale ca sadṛśamaruṇānujavātayoḥ |
ādityasya tviṣā tulyaṃ buddhyā cośanasā samam
कान्तिरूपमुखैश्वर्यैस्त्रिभिश्चन्द्रमसोपमम् ।
काञ्चनोपलसङ्घातैः सदृशं श्लिष्टसन्धिकम्
kāntirūpamukhaiśvaryaistribhiścandramasopamam |
kāñcanopalasaṅghātaiḥ sadṛśaṃ śliṣṭasandhikam
सुवृत्तोरुकटीजङ्घं सुपादं स्वङ्गुलीनखम् ।
स्मृत्वा स्मृत्वैव च गुणान्धात्रा यत्नाद्विनिर्मितम्
suvṛttorukaṭījaṅghaṃ supādaṃ svaṅgulīnakham |
smṛtvā smṛtvaiva ca guṇāndhātrā yatnādvinirmitam
सर्वलक्षणसम्पन्नं निपुणं श्रुतिसागरम् ।
जेतारं तरसारीणामजेयं शत्रुभिर्बलात्
sarvalakṣaṇasampannaṃ nipuṇaṃ śrutisāgaram |
jetāraṃ tarasārīṇāmajeyaṃ śatrubhirbalāt
दशाङ्गं यश्चतुष्पादमिष्वस्त्रं वेद तत्त्वतः ।
साङ्गांश्च चतुरो वेदान्सम्यगाख्यानपञ्चमान्
daśāṅgaṃ yaścatuṣpādamiṣvastraṃ veda tattvataḥ |
sāṅgāṃśca caturo vedānsamyagākhyānapañcamān
आराध्य त्र्यम्बकं यत्नाद्व्रतैरुग्रैर्महातपाः ।
अयोनिजायामुत्पन्नो द्रोणेनायोनिजेन यः
ārādhya tryambakaṃ yatnādvratairugrairmahātapāḥ |
ayonijāyāmutpanno droṇenāyonijena yaḥ
तमप्रतिमकर्माणं रूपेणासदृशं भुवि ।
पारगं सर्वविद्यानां गुणार्णवमनिन्दितम्
तमभ्येत्यात्मजस्तुभ्यमश्वत्थामानमब्रवीत्
tamapratimakarmāṇaṃ rūpeṇāsadṛśaṃ bhuvi |
pāragaṃ sarvavidyānāṃ guṇārṇavamaninditam
tamabhyetyātmajastubhyamaśvatthāmānamabravīt
यं पुरस्कृत्य सहिता युधि जेष्याम पाण्डवान् ।
गुरुपुत्रोऽद्य सर्वेषामस्माकं परमा गतिः
भवांस्तस्मान्नियोगात्ते कोऽस्तु सेनापतिर्मम
yaṃ puraskṛtya sahitā yudhi jeṣyāma pāṇḍavān |
guruputro'dya sarveṣāmasmākaṃ paramā gatiḥ
bhavāṃstasmānniyogātte ko'stu senāpatirmama
द्रौणिरुवाच
अयं कुलेन वीर्येण तेजसा यशसा श्रिया ।
सर्वैर्गुणैः समुदितः शल्यो नोऽस्तु चमूपतिः
ayaṃ kulena vīryeṇa tejasā yaśasā śriyā |
sarvairguṇaiḥ samuditaḥ śalyo no'stu camūpatiḥ
भागिनेयान्निजांस्त्यक्त्वा कृतज्ञोऽस्मानुपागतः ।
महासेनो महाबाहुर्महासेन इवापरः
bhāgineyānnijāṃstyaktvā kṛtajño'smānupāgataḥ |
mahāseno mahābāhurmahāsena ivāparaḥ
एनं सेनापतिं कृत्वा नृपतिं नृपसत्तम ।
शक्यः प्राप्तुं जयोऽस्माभिर्देवैः स्कन्दमिवाजितम्
enaṃ senāpatiṃ kṛtvā nṛpatiṃ nṛpasattama |
śakyaḥ prāptuṃ jayo'smābhirdevaiḥ skandamivājitam
तथोक्ते द्रोणपुत्रेण सर्व एव नराधिपाः ।
परिवार्य स्थिताः शल्यं जयशब्दांश्च चक्रिरे
युद्धाय च मतिं चक्रूरावेशं च परं ययुः
tathokte droṇaputreṇa sarva eva narādhipāḥ |
parivārya sthitāḥ śalyaṃ jayaśabdāṃśca cakrire
yuddhāya ca matiṃ cakrūrāveśaṃ ca paraṃ yayuḥ
ततो दुर्योधनः शल्यं भूमौ स्थित्वा रथे स्थितम् ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा रामभीष्मसमं रणे
tato duryodhanaḥ śalyaṃ bhūmau sthitvā rathe sthitam |
uvāca prāñjalirbhūtvā rāmabhīṣmasamaṃ raṇe
अयं स कालः सम्प्राप्तो मित्राणां मित्रवत्सल ।
यत्र मित्रममित्रं वा परीक्षन्ते बुधा जनाः
ayaṃ sa kālaḥ samprāpto mitrāṇāṃ mitravatsala |
yatra mitramamitraṃ vā parīkṣante budhā janāḥ
स भवानस्तु नः शूरः प्रणेता वाहिनीमुखे ।
रणं च याते भवति पाण्डवा मन्दचेतसः
भविष्यन्ति सहामात्याः पाञ्चालाश्च निरुद्यमाः
sa bhavānastu naḥ śūraḥ praṇetā vāhinīmukhe |
raṇaṃ ca yāte bhavati pāṇḍavā mandacetasaḥ
bhaviṣyanti sahāmātyāḥ pāñcālāśca nirudyamāḥ
शल्य उवाच
यत्तु मां मन्यसे राजन्कुरुराज करोमि तत् ।
त्वत्प्रियार्थं हि मे सर्वं प्राणा राज्यं धनानि च
yattu māṃ manyase rājankururāja karomi tat |
tvatpriyārthaṃ hi me sarvaṃ prāṇā rājyaṃ dhanāni ca
दुर्योधन उवाच
सेनापत्येन वरये त्वामहं मातुलातुलम् ।
सोऽस्मान्पाहि युधां श्रेष्ठ स्कन्दो देवानिवाहवे
senāpatyena varaye tvāmahaṃ mātulātulam |
so'smānpāhi yudhāṃ śreṣṭha skando devānivāhave
अभिषिच्यस्व राजेन्द्र देवानामिव पावकिः ।
जहि शत्रून्रणे वीर महेन्द्रो दानवानिव
abhiṣicyasva rājendra devānāmiva pāvakiḥ |
jahi śatrūnraṇe vīra mahendro dānavāniva
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)