दुर्योधन न तेऽमर्षः कार्यः प्रति युधिष्ठिरम् ।
भागधेयानि हि स्वानि पाण्डवा भुञ्जते सदा
duryodhana na te'marṣaḥ kāryaḥ prati yudhiṣṭhiram |
bhāgadheyāni hi svāni pāṇḍavā bhuñjate sadā
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि द्यूतपर्वणि पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः ॥
25 verses · 75 of 103
Shakuni tells Duryodhana not to resent Yudhishthira: the Pandavas enjoy their own fortune. They escaped every plot, won Draupadi, Drupada's sons, Vasudeva, and Arjuna gained the Gandiva and divine weapons by pleasing Agni and had Maya build the hall. Nor is Duryodhana without allies: Drona and Ashvatthama, Karna, Bhishma, Kripa, Jayadratha stand with him. Duryodhana wants to conquer the Pandavas in battle at once. Shakuni replies that Arjuna, Vasudeva, Bhima, Yudhishthira, the twins and Drupada cannot be defeated in war even by the devas. He knows another way. Yudhishthira loves dice but does not know the game, and once invited cannot refuse. Shakuni has no equal at dice in the three worlds and will win his kingdom. Duryodhana asks Shakuni himself to put this to Dhritarashtra.
शकुनिरुवाच
दुर्योधन न तेऽमर्षः कार्यः प्रति युधिष्ठिरम् ।
भागधेयानि हि स्वानि पाण्डवा भुञ्जते सदा
duryodhana na te'marṣaḥ kāryaḥ prati yudhiṣṭhiram |
bhāgadheyāni hi svāni pāṇḍavā bhuñjate sadā
विधानं विविधाकारं परं तेषां विधानतः ।
अनेकैरभ्युपायैश्च त्वया न शकिताः पुरा
vidhānaṃ vividhākāraṃ paraṃ teṣāṃ vidhānataḥ |
anekairabhyupāyaiśca tvayā na śakitāḥ purā
आरब्धा हि महाराज पुनः पुनररिन्दम ।
विमुक्ताश्च नरव्याघ्रा भगधेयपुरस्कृताः ।
उत्साहवन्तः पुरुषा नावसीदन्ति कर्मसु
ārabdhā hi mahārāja punaḥ punararindama |
vimuktāśca naravyāghrā bhagadheyapuraskṛtāḥ |
utsāhavantaḥ puruṣā nāvasīdanti karmasu
तैर्लब्धा द्रौपदी भार्या द्रुपदश्च सुतैः सह ।
सहायाः पृथिवीपाला वासुदेवश्च वीर्यवान्
tairlabdhā draupadī bhāryā drupadaśca sutaiḥ saha |
sahāyāḥ pṛthivīpālā vāsudevaśca vīryavān
लब्धश्चानभिभूतार्थैः पित्र्योंशः पृथिवीपते ।
विवृद्धस्तेजसा तेषां तत्र का परिदेवना
labdhaścānabhibhūtārthaiḥ pitryoṃśaḥ pṛthivīpate |
vivṛddhastejasā teṣāṃ tatra kā paridevanā
धनञ्जयेन गाण्डीवमक्षय्यौ च महेषुधी ।
लब्धान्यस्त्राणि दिव्यानि तोषयित्वा हुताशनम्
dhanañjayena gāṇḍīvamakṣayyau ca maheṣudhī |
labdhānyastrāṇi divyāni toṣayitvā hutāśanam
तेन कार्मुकमुख्येन बाहुवीर्येण चात्मनः ।
कृता वशे महीपालास्तत्र का परिदेवना
tena kārmukamukhyena bāhuvīryeṇa cātmanaḥ |
kṛtā vaśe mahīpālāstatra kā paridevanā
अग्निदाहान्मयं चापि मोक्षयित्वा स दानवम् ।
सभां तां कारयामास सव्यसाची परन्तपः
agnidāhānmayaṃ cāpi mokṣayitvā sa dānavam |
sabhāṃ tāṃ kārayāmāsa savyasācī parantapaḥ
तेन चैव मयेनोक्ताः किङ्करा नाम राक्षसाः ।
हन्ति तां सभां भीमास्तत्र का परिदेवना
tena caiva mayenoktāḥ kiṅkarā nāma rākṣasāḥ |
hanti tāṃ sabhāṃ bhīmāstatra kā paridevanā
यच्चासहायतां राजन्नुक्तवानसि भारत ।
तन्मिथ्या भ्रातरो हीमे तव सर्वे वशानुगाः
yaccāsahāyatāṃ rājannuktavānasi bhārata |
tanmithyā bhrātaro hīme tava sarve vaśānugāḥ
द्रोणस्तव महेष्वासः सह पुत्रेण वीर्यवान् ।
मूतपुत्रश्च राधेयो दृढधन्वा महारथः
droṇastava maheṣvāsaḥ saha putreṇa vīryavān |
mūtaputraśca rādheyo dṛḍhadhanvā mahārathaḥ
स एकः समरे सर्वान्पाण्डवान्सहसोमकान् ।
विजेष्यति महाबाहो किं सहायैः करिष्यसि
sa ekaḥ samare sarvānpāṇḍavānsahasomakān |
vijeṣyati mahābāho kiṃ sahāyaiḥ kariṣyasi
भीष्मश्च पुरुषव्याघ्रो गौतमश्च महारथः ।
जयद्रथश्च बलावान्सोमदत्तस्तथैव च
bhīṣmaśca puruṣavyāghro gautamaśca mahārathaḥ |
jayadrathaśca balāvānsomadattastathaiva ca
अहं च सह सोदर्यैः सौमदत्तिश्च पार्थिवः ।
एतैस्त्वं सहितः सर्वैर्जय कृत्स्नं वसुन्दराम्
ahaṃ ca saha sodaryaiḥ saumadattiśca pārthivaḥ |
etaistvaṃ sahitaḥ sarvairjaya kṛtsnaṃ vasundarām
दुर्योधन उवाच
त्वया च सहितो राजन्नेतैश्चान्यैर्महारथैः ।
एतानहं विजेष्यामि यदि त्वमनुमन्यसे
tvayā ca sahito rājannetaiścānyairmahārathaiḥ |
etānahaṃ vijeṣyāmi yadi tvamanumanyase
एतेषु विजितेष्वद्य भविष्यति मही मम ।
सर्वे च पृथिवीपालाः सभा सा च महाधना
eteṣu vijiteṣvadya bhaviṣyati mahī mama |
sarve ca pṛthivīpālāḥ sabhā sā ca mahādhanā
शकुनिरुवाच
धनञ्जयो वासुदेवो भीमसेनो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च द्रुपदश्च सहात्मजैः
dhanañjayo vāsudevo bhīmaseno yudhiṣṭhiraḥ |
nakulaḥ sahadevaśca drupadaśca sahātmajaiḥ
नैते युधि पराजेतुं शक्या देवगणैरपि ।
महारथा महेष्वासाः कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः
naite yudhi parājetuṃ śakyā devagaṇairapi |
mahārathā maheṣvāsāḥ kṛtāstrā yuddhadurmadāḥ
अहं तु तद्विजानामि विजेतुं येन शक्यते ।
युधिष्ठिरं स्वयं राजंस्तन्निबोध जुषस्व च
ahaṃ tu tadvijānāmi vijetuṃ yena śakyate |
yudhiṣṭhiraṃ svayaṃ rājaṃstannibodha juṣasva ca
दुर्योधन उवाच
अप्रमादेन सुहृदामन्येषां च महात्मनाम् ।
यदि शक्या विजेतुं ते तन्ममाचक्ष्व मातुल
apramādena suhṛdāmanyeṣāṃ ca mahātmanām |
yadi śakyā vijetuṃ te tanmamācakṣva mātula
शकुनिरुवाच
द्यूतप्रियश्च कौन्तेयो न स जानाति देवितुम् ।
समाहूतश्च राजेन्द्रो न शक्ष्यति तिवर्तितुम्
dyūtapriyaśca kaunteyo na sa jānāti devitum |
samāhūtaśca rājendro na śakṣyati tivartitum
देवने कुशलश्चाहं न मेऽस्ति सदृशो भुवि ।
त्रिषु लोकेषु कौरव्य तं त्वं द्यूते समाह्वय
devane kuśalaścāhaṃ na me'sti sadṛśo bhuvi |
triṣu lokeṣu kauravya taṃ tvaṃ dyūte samāhvaya
तस्याक्षकुशलो राजन्नादास्येऽहमसंशयम् ।
राज्यं श्रियं च तां दीप्तां त्वदर्थं पुरुषर्षभ
tasyākṣakuśalo rājannādāsye'hamasaṃśayam |
rājyaṃ śriyaṃ ca tāṃ dīptāṃ tvadarthaṃ puruṣarṣabha
इदं तु सर्वं त्वं राज्ञे दुर्योधन निवेदय ।
अनुज्ञातस्तु ते पित्रा विजेष्ये तान्न संशयः
idaṃ tu sarvaṃ tvaṃ rājñe duryodhana nivedaya |
anujñātastu te pitrā vijeṣye tānna saṃśayaḥ
दुर्योधन उवाच
त्वमेव करुमुख्याय धृतराष्ट्राय सौबल ।
निवेदय यथान्यायं नाहं शक्ष्ये निवेदितुम्
tvameva karumukhyāya dhṛtarāṣṭrāya saubala |
nivedaya yathānyāyaṃ nāhaṃ śakṣye niveditum
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)