Drona Parva

Chapter 146: Arjuna vows Vrishasena's death and duels Karna

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे षट्‌चत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥

111 verses · 146 of 203

What happens in this chapter

Arjuna vows Vrishasena's death and duels Karna

Bhima, stung by Karna's taunts of glutton and coward, asks Arjuna to remember their shared vow against whoever speaks so. Arjuna rebukes Karna: true heroes never boast or abuse a beaten foe, and since Karna insulted Bhima and joined many in killing Abhimanyu behind his back, Arjuna swears to slay his son Vrishasena before his eyes. As the sun nears the western hills, Duryodhana begs Karna to hold Arjuna off until dusk, when Arjuna must enter the fire. Karna, wounded by Bhima, promises his utmost, though victory rests with daiva. Arjuna cuts through to Jayadratha's ring of guardians, duels Karna arrow for arrow, kills his horses and charioteer, and Ashvatthama takes Karna into his chariot.

धृतराष्ट्र उवाच

146.1

तथा गतेषु शूरेषु तेषां मम च सञ्जय ।
किंस्विद्भीमार्जुनौ चैव सात्यकिश्चाकरोत्तदा

tathā gateṣu śūreṣu teṣāṃ mama ca sañjaya |
kiṃsvidbhīmārjunau caiva sātyakiścākarottadā

सञ्जय उवाच

146.2

विरथो भीमसेनो वै कर्णवाक्शल्यपीडितः ।
अमर्षवशमापन्नः फल्गुनं वाक्यमब्रवीत्

viratho bhīmaseno vai karṇavākśalyapīḍitaḥ |
amarṣavaśamāpannaḥ phalgunaṃ vākyamabravīt

146.3

पुनःपुनस्तूबरक मूढ औदरिकेति च ।
अकृतास्त्रक मा योत्सीर्बाल सङ्ग्रामकातर

punaḥpunastūbaraka mūḍha audariketi ca |
akṛtāstraka mā yotsīrbāla saṅgrāmakātara

146.4

इति मामब्रवीत्कर्णः पश्यतस्ते धनञ्जय ।
एवं वक्ता च मे वध्यस्तेन चोक्तस्तथा ह्यहम्

iti māmabravītkarṇaḥ paśyataste dhanañjaya |
evaṃ vaktā ca me vadhyastena coktastathā hyaham

146.5

एतद्व्रतं महाबाहो त्वया सह कृतं मया ।
तथैतन्मम कौन्तेय यथा तव न संशयः

etadvrataṃ mahābāho tvayā saha kṛtaṃ mayā |
tathaitanmama kaunteya yathā tava na saṃśayaḥ

146.6

तद्वधाय नरश्रेष्ठ स्मरैतद्वचनं मम ।
यथा भवति तत्सत्यं तथा कुरु धनञ्जय

tadvadhāya naraśreṣṭha smaraitadvacanaṃ mama |
yathā bhavati tatsatyaṃ tathā kuru dhanañjaya

146.7

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य भीमस्यामितविक्रमः ।
ततोऽर्जुनोऽब्रवीत्कर्णं किञ्चिदभ्येत्य संयुगे

tacchrutvā vacanaṃ tasya bhīmasyāmitavikramaḥ |
tato'rjuno'bravītkarṇaṃ kiñcidabhyetya saṃyuge

146.8

कर्णकर्ण वृथादृष्टे सूतपुत्रात्मसंस्तुत ।
अधर्मबुद्धे शृणु मे यत्त्वां वक्ष्यामि साम्प्रतम्

karṇakarṇa vṛthādṛṣṭe sūtaputrātmasaṃstuta |
adharmabuddhe śṛṇu me yattvāṃ vakṣyāmi sāmpratam

146.9

द्वावेवं कर्ण शूराणां रणे दृष्टौ जयाजयौ ।
तौ चाप्यनित्यौ राधेय वासवस्यापि युध्यतः

dvāvevaṃ karṇa śūrāṇāṃ raṇe dṛṣṭau jayājayau |
tau cāpyanityau rādheya vāsavasyāpi yudhyataḥ

146.10

रणमुत्सृज्य निर्लज्ज गच्छसे च पुनः पुनः ।
माहात्म्यं पश्य भीमस्य कर्म जन्म कुले तथा ।
नोक्तवान्परुषं यत्त्वां पलायनपरायणम्

raṇamutsṛjya nirlajja gacchase ca punaḥ punaḥ |
māhātmyaṃ paśya bhīmasya karma janma kule tathā |
noktavānparuṣaṃ yattvāṃ palāyanaparāyaṇam

146.11

भूयस्त्वमपि सङ्गम्यं सकृदेव यदृच्छया ।
विरथं कृतवान्वीरं पाण्डवं सूतदायद

bhūyastvamapi saṅgamyaṃ sakṛdeva yadṛcchayā |
virathaṃ kṛtavānvīraṃ pāṇḍavaṃ sūtadāyada

146.12

कुलस्य सदृशं चापि राधेय कृतवानसि ।
नैकान्तसिद्धिः सङ्ग्रामे वासवस्यापि विद्यते

kulasya sadṛśaṃ cāpi rādheya kṛtavānasi |
naikāntasiddhiḥ saṅgrāme vāsavasyāpi vidyate

146.13

मुमूर्षुर्युयुधानेन विरथो विकलेन्द्रियः ।
मद्वध्यस्त्वमिति ज्ञात्वा जित्वा जीवन्विसर्जितः

mumūrṣuryuyudhānena viratho vikalendriyaḥ |
madvadhyastvamiti jñātvā jitvā jīvanvisarjitaḥ

146.14

यदृच्छया रणे भीमं युध्यमानं महाबलम् ।
कथञ्चिद्विरथं कृत्वा यत्त्वं रूक्षमभाषथाः ।
अधर्मस्त्वेष सुमहाननार्यचरितं च तत्

yadṛcchayā raṇe bhīmaṃ yudhyamānaṃ mahābalam |
kathañcidvirathaṃ kṛtvā yattvaṃ rūkṣamabhāṣathāḥ |
adharmastveṣa sumahānanāryacaritaṃ ca tat

146.15

नारिं जित्वाऽतिकत्थन्ते न च जल्पन्ति दुर्वचः ।
न च कञ्चन निन्दन्ति सन्तः शूरा नरर्षभाः

nāriṃ jitvā'tikatthante na ca jalpanti durvacaḥ |
na ca kañcana nindanti santaḥ śūrā nararṣabhāḥ

146.16

त्वं तु प्राकृतविज्ञानस्तत्तद्वदसि सूतज ।
बह्वबद्धमकर्ण्यं च चापलादपरीक्षितम्

tvaṃ tu prākṛtavijñānastattadvadasi sūtaja |
bahvabaddhamakarṇyaṃ ca cāpalādaparīkṣitam

146.17

युध्यमानं पराक्रान्तं शूरमार्यव्रते रतम् ।
यदवोचोऽप्रियं भीमं नैतत्सत्यं वचस्तव ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां केशवस्य ममैव च

yudhyamānaṃ parākrāntaṃ śūramāryavrate ratam |
yadavoco'priyaṃ bhīmaṃ naitatsatyaṃ vacastava |
paśyatāṃ sarvasainyānāṃ keśavasya mamaiva ca

146.18

विरथो भीमसेनेन कृतोऽसि बहुशो रणे ।
न च त्वां परुषं किञ्चिदुक्तवान्पाण्डुनन्दनः

viratho bhīmasenena kṛto'si bahuśo raṇe |
na ca tvāṃ paruṣaṃ kiñciduktavānpāṇḍunandanaḥ

146.19

यस्मात्तु बहु रूक्षं च श्रावितस्ते वृकोदरः ।
परोक्षं यच्च सौभद्रो युष्माभिर्बहुभिर्हतः ।
तस्मादस्यावलेपस्य सद्यः फलमवाप्नुहि

yasmāttu bahu rūkṣaṃ ca śrāvitaste vṛkodaraḥ |
parokṣaṃ yacca saubhadro yuṣmābhirbahubhirhataḥ |
tasmādasyāvalepasya sadyaḥ phalamavāpnuhi

146.20

त्वया तस्य धनुश्छिन्नमात्मनाशाय दुर्मते ।
तस्माद्वध्योऽसि मे मूढ सभृत्यसुतबान्धवः

tvayā tasya dhanuśchinnamātmanāśāya durmate |
tasmādvadhyo'si me mūḍha sabhṛtyasutabāndhavaḥ

146.21

कुरु त्वं सर्वकृत्यानि महत्ते भयमागतम् ।
हन्ताऽस्मि वृषसेनं ते प्रेक्षमाणस्य संयुगे

kuru tvaṃ sarvakṛtyāni mahatte bhayamāgatam |
hantā'smi vṛṣasenaṃ te prekṣamāṇasya saṃyuge

146.22

ये चान्येऽप्युपयास्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः ।
तांश्च सर्वान्हनिष्यामि सत्येनायुधमालभे

ye cānye'pyupayāsyanti buddhimohena māṃ nṛpāḥ |
tāṃśca sarvānhaniṣyāmi satyenāyudhamālabhe

146.23

त्वां च मूढाकृतप्रज्ञमतिमानिनमाहवे ।
दृष्ट्वा दुर्योधनो मन्दो भृशं तप्स्यति पातितम्

tvāṃ ca mūḍhākṛtaprajñamatimāninamāhave |
dṛṣṭvā duryodhano mando bhṛśaṃ tapsyati pātitam

146.24

अर्जुनेन प्रतिज्ञाते वधे कर्णसुतस्य तु ।
महान्सुतुमुलः शब्दो बभूव रथिनां तदा

arjunena pratijñāte vadhe karṇasutasya tu |
mahānsutumulaḥ śabdo babhūva rathināṃ tadā

146.25

तस्मिन्नाकुलसङ्ग्रामे वर्तमाने महाभये ।
मन्दरश्मिः सहस्रांशुरस्तङ्गिरिमुपाद्रवत्

tasminnākulasaṅgrāme vartamāne mahābhaye |
mandaraśmiḥ sahasrāṃśurastaṅgirimupādravat

146.26

ततो दुर्योधनो राजा राधेयं त्वरितोऽब्रवीत् ।
अर्जुनं प्रेक्ष्य संयातं जयद्रथवधं प्रति

tato duryodhano rājā rādheyaṃ tvarito'bravīt |
arjunaṃ prekṣya saṃyātaṃ jayadrathavadhaṃ prati

146.27

अमानुषाणि कर्माणि कुर्वन्तौ भरतर्षभ ।
सात्यकिं भीमसेनं च यत्तौ तौ दर्शयन्निव

amānuṣāṇi karmāṇi kurvantau bharatarṣabha |
sātyakiṃ bhīmasenaṃ ca yattau tau darśayanniva

146.28

अयं स वैकर्तन युद्धकालो
विदर्शयस्वात्मबलं महात्मन् ।
यथा न वध्येत रणेऽर्जुनेन
जयद्रथः कर्ण तथा कुरुष्व

ayaṃ sa vaikartana yuddhakālo
vidarśayasvātmabalaṃ mahātman |
yathā na vadhyeta raṇe'rjunena
jayadrathaḥ karṇa tathā kuruṣva

146.29

अल्पावशेषो दिवसो हि साम्प्रतं
निवारयेहाद्य रिपुं शरौघैः ।
दिनक्षयं प्राप्य नरप्रवीर
ध्रुवो हि नः कर्ण जयो भविष्यति

alpāvaśeṣo divaso hi sāmprataṃ
nivārayehādya ripuṃ śaraughaiḥ |
dinakṣayaṃ prāpya narapravīra
dhruvo hi naḥ karṇa jayo bhaviṣyati

146.30

सैन्धवे रक्ष्यमाणे तु सूर्यस्यास्तमनं प्रति ।
मिथ्याप्रतिज्ञः कौन्तेयः प्रवेक्ष्यति हुताशनम्

saindhave rakṣyamāṇe tu sūryasyāstamanaṃ prati |
mithyāpratijñaḥ kaunteyaḥ pravekṣyati hutāśanam

146.31

अनर्जुनायां च भुवि मुहूर्तमपि मानद ।
जीवितुं नोत्सहेरन्वै भ्रातरोऽस्य सहानुगाः

anarjunāyāṃ ca bhuvi muhūrtamapi mānada |
jīvituṃ notsaheranvai bhrātaro'sya sahānugāḥ

146.32

पाण्डवेषु विनष्टेषु सशैलवनकाननाम् ।
वसुन्धरामिमां कर्ण भोक्ष्यामो महतकण्टकाम्

pāṇḍaveṣu vinaṣṭeṣu saśailavanakānanām |
vasundharāmimāṃ karṇa bhokṣyāmo mahatakaṇṭakām

146.33

दैवेनोपहतः पार्थो विपरीतश्च मानद ।
कार्याकार्यमजानानः प्रतिज्ञां कृतवान्रणे

daivenopahataḥ pārtho viparītaśca mānada |
kāryākāryamajānānaḥ pratijñāṃ kṛtavānraṇe

146.34

नूनमात्मविनाशाय पाण्डवेन किरीटिना ।
मिथ्याप्रतिज्ञैव कृता जयद्रथवधं प्रति

nūnamātmavināśāya pāṇḍavena kirīṭinā |
mithyāpratijñaiva kṛtā jayadrathavadhaṃ prati

146.35

कथं जीवति दुर्धर्षे त्वपि राधेय फल्गुनः ।
अनस्तङ्गत आदित्ये हन्यात्सैन्धवकं नृपम्

kathaṃ jīvati durdharṣe tvapi rādheya phalgunaḥ |
anastaṅgata āditye hanyātsaindhavakaṃ nṛpam

146.36

रक्षितं मद्रराजेन कृपेण च महात्मना ।
जयद्रथं रणमुखे कथं हन्याद्धनञ्जयः

rakṣitaṃ madrarājena kṛpeṇa ca mahātmanā |
jayadrathaṃ raṇamukhe kathaṃ hanyāddhanañjayaḥ

146.37

द्रौणिना रक्ष्यमाणं च मया दुःशासनेन च ।
कथं प्राप्स्यति बीभत्सुः सैन्धवं कालचोदितः

drauṇinā rakṣyamāṇaṃ ca mayā duḥśāsanena ca |
kathaṃ prāpsyati bībhatsuḥ saindhavaṃ kālacoditaḥ

146.38

युध्यन्ते बहवः शूरा लम्बते च दिवाकरः ।
शङ्के जयद्रथं पार्थो नैव प्राप्स्यति मानद

yudhyante bahavaḥ śūrā lambate ca divākaraḥ |
śaṅke jayadrathaṃ pārtho naiva prāpsyati mānada

146.39

स त्वं कर्ण मया सार्धं शूरैश्चान्यैर्महारथैः ।
द्रौणिना त्वं हि सहितो मद्रेशेन कृपेण च ।
युध्यस्व यत्नमास्थाय परं पार्थेन संयुगे

sa tvaṃ karṇa mayā sārdhaṃ śūraiścānyairmahārathaiḥ |
drauṇinā tvaṃ hi sahito madreśena kṛpeṇa ca |
yudhyasva yatnamāsthāya paraṃ pārthena saṃyuge

146.40

एवमुक्तस्तु राधेयस्तव पुत्रेण मारिष ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं प्रत्युवाच कुरूत्तमम्

evamuktastu rādheyastava putreṇa māriṣa |
duryodhanamidaṃ vākyaṃ pratyuvāca kurūttamam

146.41

दृढलक्ष्येण वीरेण भीमसेनेन धन्विना ।
भृशं भिन्नतनुः सङ्ख्ये शरजालैरनेकशः

dṛḍhalakṣyeṇa vīreṇa bhīmasenena dhanvinā |
bhṛśaṃ bhinnatanuḥ saṅkhye śarajālairanekaśaḥ

146.42

स्थातव्यमिति तिष्ठामि रणे सम्प्रति मानद ।
नाङ्गमिङ्गति किञ्चिन्मे सन्तप्तस्य महेषुभिः ।
योत्स्यामि तु यथाशक्त्या त्वदर्थं जीवितं मम

sthātavyamiti tiṣṭhāmi raṇe samprati mānada |
nāṅgamiṅgati kiñcinme santaptasya maheṣubhiḥ |
yotsyāmi tu yathāśaktyā tvadarthaṃ jīvitaṃ mama

146.43

तत्तथा प्रयतिष्येऽहं परं शक्त्याxxxxसुयोधन ।
यथा पाण्डवमुख्योऽसौ न हनिष्याति सैन्धवम्

tattathā prayatiṣye'haṃ paraṃ śaktyāxxxxsuyodhana |
yathā pāṇḍavamukhyo'sau na haniṣyāti saindhavam

146.44

न हि मे युध्यमानस्य सायकानस्यतः शितान् ।
सैन्धवं प्राप्स्यते वीरः सव्यसाची धनञ्जयः

na hi me yudhyamānasya sāyakānasyataḥ śitān |
saindhavaṃ prāpsyate vīraḥ savyasācī dhanañjayaḥ

146.45

यत्तु भक्तिमता कार्यं सततं हितकाङ्क्षिणा ।
तत्करिष्यामि कौरव्य जयो दैवे प्रतिष्ठितः

yattu bhaktimatā kāryaṃ satataṃ hitakāṅkṣiṇā |
tatkariṣyāmi kauravya jayo daive pratiṣṭhitaḥ

146.46

सैन्धवार्थे परं यत्नं करिष्याम्यद्य संयुगे ।
त्वत्प्रियार्थं महाराज जयो दैवे प्रतिष्ठितः

saindhavārthe paraṃ yatnaṃ kariṣyāmyadya saṃyuge |
tvatpriyārthaṃ mahārāja jayo daive pratiṣṭhitaḥ

146.47

अद्य योत्स्येऽर्जुमहं पौरुषं स्वं व्यपाश्रितः ।
त्वदर्थे पुरुषव्याघ्र जयो दैवे प्रतिष्ठितः

adya yotsye'rjumahaṃ pauruṣaṃ svaṃ vyapāśritaḥ |
tvadarthe puruṣavyāghra jayo daive pratiṣṭhitaḥ

146.48

अद्य युद्धं कुरुश्रेष्ठ मम पार्थस्य चोभयोः ।
पश्यन्तु सर्वसैन्यानि दारुणं रोमहर्षणम्

adya yuddhaṃ kuruśreṣṭha mama pārthasya cobhayoḥ |
paśyantu sarvasainyāni dāruṇaṃ romaharṣaṇam

146.49

कर्णकौरवयोरेवं रणे संभाषमाणयोः ।
अर्जुनो निशितैर्बाणैर्जघान तव वाहिनीम्

karṇakauravayorevaṃ raṇe saṃbhāṣamāṇayoḥ |
arjuno niśitairbāṇairjaghāna tava vāhinīm

146.50

चिच्छेद निशितैर्बाणैः शूराणामनिवर्तिनाम्

ciccheda niśitairbāṇaiḥ śūrāṇāmanivartinām

146.51

भुजान्परिघसङ्काशान्हस्तिहस्तोपमान्रणे ।
शिरांसि च महाबाहुश्चिच्छेद निशितैः शरैः

bhujānparighasaṅkāśānhastihastopamānraṇe |
śirāṃsi ca mahābāhuściccheda niśitaiḥ śaraiḥ

146.52

हस्तिहस्तान्द्विपस्कन्धान्रथाक्षांश्च समन्ततः ।
शोणिताक्तान्हयारोहान्गृहीतप्रासतोमरान्

hastihastāndvipaskandhānrathākṣāṃśca samantataḥ |
śoṇitāktānhayārohāngṛhītaprāsatomarān

146.53

क्षुरैश्चिच्छेद बीभत्सुर्द्विधैकैकं त्रिधैव च ।
हयान्वारणमुख्यांश्च पदातींश्च समन्ततः ।
ध्वजांश्छत्राणि चापानि चामराणि शिरांसि च

kṣuraiściccheda bībhatsurdvidhaikaikaṃ tridhaiva ca |
hayānvāraṇamukhyāṃśca padātīṃśca samantataḥ |
dhvajāṃśchatrāṇi cāpāni cāmarāṇi śirāṃsi ca

146.54

कक्षमग्निरिवोद्धूतः प्रादहत्तव वाहिनीम् ।
अचिरेण महीं पार्थश्चकार रुधिरोत्तराम्

kakṣamagnirivoddhūtaḥ prādahattava vāhinīm |
acireṇa mahīṃ pārthaścakāra rudhirottarām

146.55

हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली ।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः

hatabhūyiṣṭhayodhaṃ tatkṛtvā tava balaṃ balī |
āsasāda durādharṣaḥ saindhavaṃ satyavikramaḥ

146.56

बीभत्सुर्भीमसेनेन सात्वतेन च रक्षितः ।
प्रबभौ भरतश्रेष्ठ ज्वलन्निव हुताशनः

bībhatsurbhīmasenena sātvatena ca rakṣitaḥ |
prababhau bharataśreṣṭha jvalanniva hutāśanaḥ

146.57

तं तथाऽवस्थितं दृष्ट्वा त्वदीया वीरसंमताः ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवं पुरुषर्षभाः

taṃ tathā'vasthitaṃ dṛṣṭvā tvadīyā vīrasaṃmatāḥ |
nāmṛṣyanta maheṣvāsāḥ pāṇḍavaṃ puruṣarṣabhāḥ

146.58

दुर्योधनश्च कर्णश्च वृषसेनोऽथ मद्रराट् ।
अश्वत्थामा कृपश्चैव स्वयमेव च सैन्धवः

duryodhanaśca karṇaśca vṛṣaseno'tha madrarāṭ |
aśvatthāmā kṛpaścaiva svayameva ca saindhavaḥ

146.59

सन्नद्धाः सैन्धवस्यार्थे समावृण्वन्किरीटिनम् ।
नृत्यन्तं रथमार्गेषु धनुर्ज्यातलनिःस्वनैः

sannaddhāḥ saindhavasyārthe samāvṛṇvankirīṭinam |
nṛtyantaṃ rathamārgeṣu dhanurjyātalaniḥsvanaiḥ

146.60

सङ्ग्रामकोविदं पार्थं सर्वे युद्धविशारदाः ।
अभीताः पर्यवर्तन्त व्यादितास्यमिवान्तकम्

saṅgrāmakovidaṃ pārthaṃ sarve yuddhaviśāradāḥ |
abhītāḥ paryavartanta vyāditāsyamivāntakam

146.61

सैन्धवं पृष्ठतः कृत्वा जिघांसन्तोऽच्युतार्जुनौ ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तो लोहितायति भास्करे

saindhavaṃ pṛṣṭhataḥ kṛtvā jighāṃsanto'cyutārjunau |
sūryāstamanamicchanto lohitāyati bhāskare

146.62

ते भुजैर्भोगिभोगाभैर्धनूंष्यानम्य सायकान् ।
मुमुचुःसूर्यरश्म्याभाञ्छतशः फल्गुनं प्रति

te bhujairbhogibhogābhairdhanūṃṣyānamya sāyakān |
mumucuḥsūryaraśmyābhāñchataśaḥ phalgunaṃ prati

146.63

ततस्तानस्यमानांश्च किरीटी युद्धदुर्मदः ।
द्विधा त्रिधाऽष्टधैकैकं छित्त्वा विव्याध तान्रथान्

tatastānasyamānāṃśca kirīṭī yuddhadurmadaḥ |
dvidhā tridhā'ṣṭadhaikaikaṃ chittvā vivyādha tānrathān

146.64

सिंहलाङ्गूलकेतुस्तु दर्शयन्वीर्यमात्मनः ।
शारद्वतीसुतो राजन्नर्जुनं प्रत्यवारयन्

siṃhalāṅgūlaketustu darśayanvīryamātmanaḥ |
śāradvatīsuto rājannarjunaṃ pratyavārayan

146.65

स विद्‌वा दशभिः पार्थं वासुदेवं च सप्तभिः ।
अतिष्ठद्रथमार्गेषु सैन्धवं प्रतिपालयन्

sa vid‌vā daśabhiḥ pārthaṃ vāsudevaṃ ca saptabhiḥ |
atiṣṭhadrathamārgeṣu saindhavaṃ pratipālayan

146.66

अथैनं कौरवश्रेष्ठाः सर्व एव महारथाः ।
महता रथवंशेन सर्वतः प्रत्यवारयन्

athainaṃ kauravaśreṣṭhāḥ sarva eva mahārathāḥ |
mahatā rathavaṃśena sarvataḥ pratyavārayan

146.67

विष्फारयन्तश्चापानि विसृजन्तश्च सायकान् ।
सैन्धवं पर्यरक्षन्त शासनात्तनयस्य ते

viṣphārayantaścāpāni visṛjantaśca sāyakān |
saindhavaṃ paryarakṣanta śāsanāttanayasya te

146.68

ततः पार्थस्य शूरस्य बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
इषूणामक्षयत्वं च धनुषो गाण्डिवस्य च

tataḥ pārthasya śūrasya bāhvorbalamadṛśyata |
iṣūṇāmakṣayatvaṃ ca dhanuṣo gāṇḍivasya ca

146.69

अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्रौणेः शारद्वतस्य च ।
एकैकं दशभिर्बाणैः सर्वानेव समार्पयत्

astrairastrāṇi saṃvārya drauṇeḥ śāradvatasya ca |
ekaikaṃ daśabhirbāṇaiḥ sarvāneva samārpayat

146.70

तं द्रौणिः पञ्चविंशत्या वृषसेनश्च सप्तभिः ।
दुर्योधनश्च विंशत्या कर्णशल्यौ त्रिभिस्त्रिभिः

taṃ drauṇiḥ pañcaviṃśatyā vṛṣasenaśca saptabhiḥ |
duryodhanaśca viṃśatyā karṇaśalyau tribhistribhiḥ

146.71

त एनमभिगर्जन्तो विध्यन्तश्च पुनःपुनः ।
विधुन्वन्तश्च चापानि सर्वतः प्रत्यवारयन्

ta enamabhigarjanto vidhyantaśca punaḥpunaḥ |
vidhunvantaśca cāpāni sarvataḥ pratyavārayan

146.72

श्लिष्टं च सर्वतश्चक्रू रथमण्डलमाशु ते ।
सूर्यास्तमनमिच्छन्तस्त्वरमाणा महारथाः

śliṣṭaṃ ca sarvataścakrū rathamaṇḍalamāśu te |
sūryāstamanamicchantastvaramāṇā mahārathāḥ

146.73

त एनमभिनर्दन्तौ विधुन्वाना धनूंषि च ।
सिषिचुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेघा इवाम्बुभिः

ta enamabhinardantau vidhunvānā dhanūṃṣi ca |
siṣicurmārgaṇaistīkṣṇairgiriṃ meghā ivāmbubhiḥ

146.74

ते महास्त्राणि दिव्यानि तत्र राजन्व्यदर्शयन् ।
धनञ्जयस्य गात्रे तु शूराः परिघबाहवः

te mahāstrāṇi divyāni tatra rājanvyadarśayan |
dhanañjayasya gātre tu śūrāḥ parighabāhavaḥ

146.75

निवार्य ताञ्शरव्रातैर्दिव्यान्यस्त्राणि दर्शयन् ।
हतभूयिष्ठयोधं तत्कृत्वा तव बलं बली ।
आससाद दुराधर्षः सैन्धवं सत्यविक्रमः

nivārya tāñśaravrātairdivyānyastrāṇi darśayan |
hatabhūyiṣṭhayodhaṃ tatkṛtvā tava balaṃ balī |
āsasāda durādharṣaḥ saindhavaṃ satyavikramaḥ

146.76

तं कर्णः संयुगे राजन्प्रत्यवारयदाशुगैः ।
मिषतो भीमसेनस्य सात्वतस्य च भारत

taṃ karṇaḥ saṃyuge rājanpratyavārayadāśugaiḥ |
miṣato bhīmasenasya sātvatasya ca bhārata

146.77

तं पार्थो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यद्राणाजिरे ।
सूतपूत्रं महाबाहुः सर्वसैन्यस्य पश्यतः

taṃ pārtho daśabhirbāṇaiḥ pratyavidhyadrāṇājire |
sūtapūtraṃ mahābāhuḥ sarvasainyasya paśyataḥ

146.78

सात्वतश्च त्रिभिर्बाणैः कर्णं विव्याध मारिष ।
भीमसेनस्त्रिभिश्चैव पुनः पार्थश्च सप्तभिः

sātvataśca tribhirbāṇaiḥ karṇaṃ vivyādha māriṣa |
bhīmasenastribhiścaiva punaḥ pārthaśca saptabhiḥ

146.79

तान्कर्णः प्रतिविव्याध षष्ट्याषष्ट्या महारथः ।
तद्युद्धमभवद्राजन्कर्णस्य बहुभिः सह

tānkarṇaḥ prativivyādha ṣaṣṭyāṣaṣṭyā mahārathaḥ |
tadyuddhamabhavadrājankarṇasya bahubhiḥ saha

146.80

तत्राद्भूतमपश्याम सूतपुत्रस्य मारिष ।
यदेकः समरे क्रुद्धस्त्रीन्रथान्पर्थवारयत्

tatrādbhūtamapaśyāma sūtaputrasya māriṣa |
yadekaḥ samare kruddhastrīnrathānparthavārayat

146.81

फल्गुनस्तु महाबाहुः कर्णं वैकर्तनं रणे ।
सायकानां शतेनैव सर्वमर्मस्वताडयत्

phalgunastu mahābāhuḥ karṇaṃ vaikartanaṃ raṇe |
sāyakānāṃ śatenaiva sarvamarmasvatāḍayat

146.82

रुधिरोक्षितसर्वाङ्गः सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैः पञ्चाशता वीरः फल्गुनं प्रत्यविध्यत

rudhirokṣitasarvāṅgaḥ sūtaputraḥ pratāpavān |
śaraiḥ pañcāśatā vīraḥ phalgunaṃ pratyavidhyata

146.83

तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा नामृष्यत रणेऽर्जुनः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा विव्याधैनं स्तनान्तरे ।
सायकैर्नवभिर्वीरस्त्वरमाणो धनञ्जयः

tasya tallāghavaṃ dṛṣṭvā nāmṛṣyata raṇe'rjunaḥ |
tasya pārtho dhanuśchittvā vivyādhainaṃ stanāntare |
sāyakairnavabhirvīrastvaramāṇo dhanañjayaḥ

146.84

अथान्यद्धनुरादाय सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
सायकैरष्टसाहस्रैश्छादयामास पाण्डवम्

athānyaddhanurādāya sūtaputraḥ pratāpavān |
sāyakairaṣṭasāhasraiśchādayāmāsa pāṇḍavam

146.85

तां बाणवृष्टिमतुलां कर्णचापसमुत्थिताम् ।
व्यधमत्सायकैः पार्थः शलभानिव मारुतः

tāṃ bāṇavṛṣṭimatulāṃ karṇacāpasamutthitām |
vyadhamatsāyakaiḥ pārthaḥ śalabhāniva mārutaḥ

146.86

छादयामास च तदा सायकैरर्जुनो रणे ।
पश्यतां सर्पयोधानां दर्शयन्पाणिलाघवम्

chādayāmāsa ca tadā sāyakairarjuno raṇe |
paśyatāṃ sarpayodhānāṃ darśayanpāṇilāghavam

146.87

वधार्थं चास्य समरे सायकं सूर्यवर्चसम् ।
चिक्षेप त्वरया युक्तस्त्वराकाले धनञ्जयः

vadhārthaṃ cāsya samare sāyakaṃ sūryavarcasam |
cikṣepa tvarayā yuktastvarākāle dhanañjayaḥ

146.88

तमापतन्तं वेगेन द्रौणिश्चिच्छेद सायकम् ।
अर्धचन्द्रेण तीक्ष्णेन स च्छिन्नः प्रापतद्भूवि

tamāpatantaṃ vegena drauṇiściccheda sāyakam |
ardhacandreṇa tīkṣṇena sa cchinnaḥ prāpatadbhūvi

146.89

कर्णोऽपि द्विषतां हन्ता छादयामास फल्गुनम् ।
सायकैर्बहुसाहस्रैः कृतप्रतिकृतेप्सया

karṇo'pi dviṣatāṃ hantā chādayāmāsa phalgunam |
sāyakairbahusāhasraiḥ kṛtapratikṛtepsayā

146.90

तौ वृषाविव नर्दन्तौ नरसिंहौ महारथौ ।
सायकैस्तु प्रतिच्छन्नं चक्रतुः खमजिह्मगैः

tau vṛṣāviva nardantau narasiṃhau mahārathau |
sāyakaistu praticchannaṃ cakratuḥ khamajihmagaiḥ

146.91

अदृश्यौ च शरौथैस्तौ निघ्न्तावितरेतरम् ।
कर्ण पार्थोऽस्ति तिष्ठत्वं कर्णोऽहं तिष्ठ फल्गुन्न

adṛśyau ca śarauthaistau nighntāvitaretaram |
karṇa pārtho'sti tiṣṭhatvaṃ karṇo'haṃ tiṣṭha phalgunna

146.92

इत्येवं तर्जयन्तौ तौ वाक्शल्यैस्तु परस्परम् ।
विध्येतां समरे वीरौ चित्रं लघु च सुष्ठु च

ityevaṃ tarjayantau tau vākśalyaistu parasparam |
vidhyetāṃ samare vīrau citraṃ laghu ca suṣṭhu ca

146.93

प्रेक्षणीयौ चाभवतां सर्वयोधसमागमे ।
प्रशस्यामानौ समरे सिद्धचारणपन्नगैः

prekṣaṇīyau cābhavatāṃ sarvayodhasamāgame |
praśasyāmānau samare siddhacāraṇapannagaiḥ

146.94

अयुध्येतां महाराज परस्परवधैषिणौ ।
ततो दुर्योधनो राजंस्तावकानभ्यभाषत

ayudhyetāṃ mahārāja parasparavadhaiṣiṇau |
tato duryodhano rājaṃstāvakānabhyabhāṣata

146.95

यत्नाद्रक्षत राधेयं नाहत्वा समरेऽर्जुनम् ।
निवर्तिष्यति राधेयो न वाऽजित्वाऽद्य फल्गुनं

yatnādrakṣata rādheyaṃ nāhatvā samare'rjunam |
nivartiṣyati rādheyo na vā'jitvā'dya phalgunaṃ

146.96

एतस्मिन्न्तरे राजन्दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् ।
आकर्णमुक्तैरिषुभिः कर्णस्य चतुरो हयान् ।
अनयत्प्रेतलोकाय चतुर्भिः श्वेतवाहनः

etasminntare rājandṛṣṭvā karṇasya vikramam |
ākarṇamuktairiṣubhiḥ karṇasya caturo hayān |
anayatpretalokāya caturbhiḥ śvetavāhanaḥ

146.97

सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ।
छादयामास स शरैस्तव पुत्रस्य पश्यतः

sārathiṃ cāsya bhallena rathanīḍādapātayat |
chādayāmāsa sa śaraistava putrasya paśyataḥ

146.98

सञ्छाद्यमानः समरे हताश्वो हतसारथिः ।
मोहितः शरजालेन कर्तव्यं नाभ्यपद्यत

sañchādyamānaḥ samare hatāśvo hatasārathiḥ |
mohitaḥ śarajālena kartavyaṃ nābhyapadyata

146.99

तं तथा विरथं दृष्ट्वा रथमारोप्य तं तदा ।
अश्वत्थामा महाराज भूयोऽर्जुनमयोधयत्

taṃ tathā virathaṃ dṛṣṭvā rathamāropya taṃ tadā |
aśvatthāmā mahārāja bhūyo'rjunamayodhayat

146.100

मद्रराजश्च कौन्तेयमविध्यत्त्रिंशता शरैः ।
आवव्रेऽर्जुनमार्गं च शरजालेन भारत

madrarājaśca kaunteyamavidhyattriṃśatā śaraiḥ |
āvavre'rjunamārgaṃ ca śarajālena bhārata

146.101

शारद्वतस्तु विंशत्यं वासुदेवं समार्पयत् ।
धनञ्जयं द्वादशभिराजघान शिलीमुखैः ॥
चतुर्भिः सिन्धुराजश्च वृषसेनश्च सप्तभिः ।
पृथक्पृथङ्‌महाराज विव्यधुः कृष्णपाण्डवौ

śāradvatastu viṃśatyaṃ vāsudevaṃ samārpayat |
dhanañjayaṃ dvādaśabhirājaghāna śilīmukhaiḥ ||
caturbhiḥ sindhurājaśca vṛṣasenaśca saptabhiḥ |
pṛthakpṛthaṅ‌mahārāja vivyadhuḥ kṛṣṇapāṇḍavau

146.102

तथैव तान्प्रत्यविध्यत्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
द्रोणपुत्रं चतुःषष्ट्या मद्रराजं शतेन च ॥
सैन्धवं दशभिर्बाणैर्वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
शारद्वतं च विंशत्या विद्व्वा पार्थो ननाद ह

tathaiva tānpratyavidhyatkuntīputro dhanañjayaḥ |
droṇaputraṃ catuḥṣaṣṭyā madrarājaṃ śatena ca ||
saindhavaṃ daśabhirbāṇairvṛṣasenaṃ tribhiḥ śaraiḥ |
śāradvataṃ ca viṃśatyā vidvvā pārtho nanāda ha

146.103

ते प्रतिज्ञाप्रतीघातमिच्छन्तः सव्यसाचिनः ।
सहितास्तावकास्तूर्णमभिपेतुर्धनञ्जयम्

te pratijñāpratīghātamicchantaḥ savyasācinaḥ |
sahitāstāvakāstūrṇamabhipeturdhanañjayam

146.104

अथार्जुनः सर्वतो वारुणास्त्रं
प्रादुश्चक्रे त्रासयन्धार्तराष्ट्रान् ।
तं प्रत्युदीयः कुरुवः पाण्डुपुत्रं
रथैर्महार्हैः शरवर्षं सृजन्तः

athārjunaḥ sarvato vāruṇāstraṃ
prāduścakre trāsayandhārtarāṣṭrān |
taṃ pratyudīyaḥ kuruvaḥ pāṇḍuputraṃ
rathairmahārhaiḥ śaravarṣaṃ sṛjantaḥ

146.105

ततस्तु तस्मिंस्तुमले समुत्थिते
सुदारुणे भारतमोहनीये ।
नो मुह्यत प्राप्य स राजपुत्रः
किरीटमाली व्यसृजच्छरौघान्

tatastu tasmiṃstumale samutthite
sudāruṇe bhāratamohanīye |
no muhyata prāpya sa rājaputraḥ
kirīṭamālī vyasṛjaccharaughān

146.106

वधप्रेप्सुः सव्यसाची कुरूणां
स्मरन्क्लेशान्द्वादशवर्षवृत्तान् ।
गाण्डीवमुक्तैरिषुभिर्महात्मा
सर्वा दिशो व्यावृणोदप्रमेयः

vadhaprepsuḥ savyasācī kurūṇāṃ
smarankleśāndvādaśavarṣavṛttān |
gāṇḍīvamuktairiṣubhirmahātmā
sarvā diśo vyāvṛṇodaprameyaḥ

146.107

प्रदीप्तोल्कमभवच्चान्तरिक्षं
मृतेषु देहेष्वपतन्वयांसि ।
यत्पिङ्गलज्येन किरीटमाली
क्रुद्धो रिपूनाजगवेन हन्ति

pradīptolkamabhavaccāntarikṣaṃ
mṛteṣu deheṣvapatanvayāṃsi |
yatpiṅgalajyena kirīṭamālī
kruddho ripūnājagavena hanti

146.108

ततः किरीटि महता महायशाः
शरासनेनास्य शराननीकजित् ।
हयप्रवेकोत्तमनागघूर्णिता--
न्कुरुप्रवीरानिषुभिर्व्यापातयत्

tataḥ kirīṭi mahatā mahāyaśāḥ
śarāsanenāsya śarānanīkajit |
hayapravekottamanāgaghūrṇitā--
nkurupravīrāniṣubhirvyāpātayat

146.111

गदाश्च गुर्वीः परिघानयस्मया--
नसींश्च शक्तीश्च रणे नराधिपाः ।
महान्ति शस्त्राणि च भीमदर्शनाः
प्रगृह्य पार्थं सहसाऽभिदुद्रुवुः

gadāśca gurvīḥ parighānayasmayā--
nasīṃśca śaktīśca raṇe narādhipāḥ |
mahānti śastrāṇi ca bhīmadarśanāḥ
pragṛhya pārthaṃ sahasā'bhidudruvuḥ

146.112

ततो युगान्ताभ्रसमस्वनं मह--
न्महेन्द्रचापप्रतिमं च गाण्डिवम् ।
चकर्ष दोर्भ्यों विहसन्भृशं ययौ
दहंस्त्वहीयान्यमराष्ट्रवर्धनः

tato yugāntābhrasamasvanaṃ maha--
nmahendracāpapratimaṃ ca gāṇḍivam |
cakarṣa dorbhyoṃ vihasanbhṛśaṃ yayau
dahaṃstvahīyānyamarāṣṭravardhanaḥ

146.113

स तानुदीर्णान्सरथान्सवारणा--
न्पदातिसङ्घांश्च महाधनुर्धरः ।
विपन्नसर्वायुधजीवितान्रणे
चकार वीरो यमराष्ट्रवर्धनान्

sa tānudīrṇānsarathānsavāraṇā--
npadātisaṅghāṃśca mahādhanurdharaḥ |
vipannasarvāyudhajīvitānraṇe
cakāra vīro yamarāṣṭravardhanān

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)