Chapter 147: Shri Krishna veils the sun; Jayadratha falls

श्रुत्वा निनादं धनुषश्च तस्य
विस्पषृमुत्कष्टमिवान्तकस्य ।
शक्राशनिस्फोटसमं सुघोरं
विकृष्यमाणस्य धनञ्जयेन

śrutvā ninādaṃ dhanuṣaśca tasya
vispaṣṛmutkaṣṭamivāntakasya |
śakrāśanisphoṭasamaṃ sughoraṃ
vikṛṣyamāṇasya dhanañjayena

त्रासोद्विग्नं तथोद्धान्तं त्वदीयं तद्बलं नृप ।
युगान्तवातसङ्क्षुब्धं चलद्वीचितरङ्गितम् ।
प्रलीनमीनमकरं सागराम्भ इवाभवत्

trāsodvignaṃ tathoddhāntaṃ tvadīyaṃ tadbalaṃ nṛpa |
yugāntavātasaṅkṣubdhaṃ caladvīcitaraṅgitam |
pralīnamīnamakaraṃ sāgarāmbha ivābhavat

मध्यन्दिनगतं सूर्यमापतन्तमिवाम्बरे ।
न शेकुः सर्वभूतानि पाण्डवं प्रतिवीक्षितुम्

madhyandinagataṃ sūryamāpatantamivāmbare |
na śekuḥ sarvabhūtāni pāṇḍavaṃ prativīkṣitum

स रणे व्यचरत्पार्थः प्रेक्ष्यमाणो धनञ्जयः ।
युगपद्दिक्षु सर्वासु सर्वाण्यस्त्राणि दर्शयन्

sa raṇe vyacaratpārthaḥ prekṣyamāṇo dhanañjayaḥ |
yugapaddikṣu sarvāsu sarvāṇyastrāṇi darśayan

आददानं महाराज सन्दधानं च पाण्डवम् ।
उत्कर्षन्तं सृजन्तं च न स्म पश्याम लाघवात्

ādadānaṃ mahārāja sandadhānaṃ ca pāṇḍavam |
utkarṣantaṃ sṛjantaṃ ca na sma paśyāma lāghavāt

[ततः क्रुद्धो महाबाहुरैन्द्रमस्त्रं दुरासदम् ।
प्रादुश्चक्रे महाराज त्रासयन्सर्वभारतान्

[tataḥ kruddho mahābāhuraindramastraṃ durāsadam |
prāduścakre mahārāja trāsayansarvabhāratān

ततः शराः प्रादुरासन्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रिताः ।
प्रदीपाश्च शिखिमुखाः शतशोऽथ सहस्रशः

tataḥ śarāḥ prādurāsandivyāstrapratimantritāḥ |
pradīpāśca śikhimukhāḥ śataśo'tha sahasraśaḥ

आकर्णपूर्णनिर्मुक्तैरग्न्यर्कांशुनिभैः शरैः ।
नभोऽभवत्तद्दुष्प्रेक्ष्यमुल्काभिरिव संवृतम्

ākarṇapūrṇanirmuktairagnyarkāṃśunibhaiḥ śaraiḥ |
nabho'bhavattadduṣprekṣyamulkābhiriva saṃvṛtam

ततः शस्त्रान्धकारं तत्कौरवैः समुदीरितम् ।
अशक्यं मनसाऽप्यन्यैः पाण्डवः सम्भ्रमन्निव

tataḥ śastrāndhakāraṃ tatkauravaiḥ samudīritam |
aśakyaṃ manasā'pyanyaiḥ pāṇḍavaḥ sambhramanniva

नाशयामास विक्रम्य शरैर्दिव्यास्त्रमन्त्रितैः ।
नैशं तमोंशुभिः क्षिप्रं दिनादाविव भास्करः

nāśayāmāsa vikramya śarairdivyāstramantritaiḥ |
naiśaṃ tamoṃśubhiḥ kṣipraṃ dinādāviva bhāskaraḥ

ततस्तु तावकं सैन्यं दीप्तैः शरगभस्तिभिः ।
आक्षिपत्पल्वलाम्बूनि निदाघार्क इव प्रभुः

tatastu tāvakaṃ sainyaṃ dīptaiḥ śaragabhastibhiḥ |
ākṣipatpalvalāmbūni nidāghārka iva prabhuḥ

ततो दिव्यास्त्रविदुषा प्रहिताः सायकांशवः ।
समाप्लवन्द्विषत्सैन्यं लोकं भागोरिवांशवः

tato divyāstraviduṣā prahitāḥ sāyakāṃśavaḥ |
samāplavandviṣatsainyaṃ lokaṃ bhāgorivāṃśavaḥ

अथापरे समुत्सृष्टा विशिखास्तिग्मतेजसः ।
हृदयान्याशु वीराणां विविशुः प्रियबन्धुवत्

athāpare samutsṛṣṭā viśikhāstigmatejasaḥ |
hṛdayānyāśu vīrāṇāṃ viviśuḥ priyabandhuvat

य एनमीयुः समरे त्वद्योधाः शूरमानिनः ।
शलभा इव ते दीप्तमग्निं प्राप्य ययुः क्षयम्

ya enamīyuḥ samare tvadyodhāḥ śūramāninaḥ |
śalabhā iva te dīptamagniṃ prāpya yayuḥ kṣayam

एवं स मृद्रञ्शत्रूणां जीवितानि यशांसि च ।
पार्थश्चचार सङ्ग्रामे मृत्युर्विग्रहवानिव

evaṃ sa mṛdrañśatrūṇāṃ jīvitāni yaśāṃsi ca |
pārthaścacāra saṅgrāme mṛtyurvigrahavāniva

स किरीटानि वस्त्राणि साङ्गदान्विपुलान्भुजान् ।
सकुण्डलयुगान्कर्णान्केषाञ्चिदहरच्छरैः

sa kirīṭāni vastrāṇi sāṅgadānvipulānbhujān |
sakuṇḍalayugānkarṇānkeṣāñcidaharaccharaiḥ

सतोमरान्गजस्थानां सप्रासान्हयसादिनाम् ।
सचर्मणः पदातीनां रथिनां च सधन्वनः ।
सप्रतोदान्नियन्तॄणां बाहूंश्चिच्छेद पाण्डवः

satomarāngajasthānāṃ saprāsānhayasādinām |
sacarmaṇaḥ padātīnāṃ rathināṃ ca sadhanvanaḥ |
sapratodānniyantṝṇāṃ bāhūṃściccheda pāṇḍavaḥ

प्रदीप्तोग्रशरार्जिष्मान्बभौ तत्र धनञ्जयः ।
सविस्फुलिङ्गाग्रशिखो ज्वलन्निव हुताशनः

pradīptograśarārjiṣmānbabhau tatra dhanañjayaḥ |
savisphuliṅgāgraśikho jvalanniva hutāśanaḥ

तं देवराजप्रतिमं सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
युगपद्दिक्षु सर्वासु रथस्थं पुरुषर्षभम्

taṃ devarājapratimaṃ sarvaśastrabhṛtāṃ varam |
yugapaddikṣu sarvāsu rathasthaṃ puruṣarṣabham

निक्षिपन्तं महास्त्राणि प्रेक्षणीयं धनञ्जयम् ।
नृत्यन्तं रथमार्गेषु धनुर्ज्यातलनादिनम्

nikṣipantaṃ mahāstrāṇi prekṣaṇīyaṃ dhanañjayam |
nṛtyantaṃ rathamārgeṣu dhanurjyātalanādinam

निरीक्षितुं न शेकुस्ते यत्नवन्तोऽपि पार्थिवाः ।
मध्यन्दिनगतं सूर्यं प्रतपन्तमिवाम्बरे

nirīkṣituṃ na śekuste yatnavanto'pi pārthivāḥ |
madhyandinagataṃ sūryaṃ pratapantamivāmbare

दीप्तोग्रसम्भृतशरः किरीटी विरराज ह ।
वर्षास्विवोदीर्णजलः सेन्द्रधन्वाम्बुदो महान्

dīptograsambhṛtaśaraḥ kirīṭī virarāja ha |
varṣāsvivodīrṇajalaḥ sendradhanvāmbudo mahān

महास्त्रसंप्लुवे तस्मिञ्जिष्णुना सम्प्रवर्तिते ।
सुदुस्तरे महाघोरे ममज्जुर्योधपुङ्गवाः

mahāstrasaṃpluve tasmiñjiṣṇunā sampravartite |
sudustare mahāghore mamajjuryodhapuṅgavāḥ

उत्कृत्तवदनैर्देहैः शरीरैः कृत्तबाहुभिः ।
भुजैश्च पाणिनिर्मुक्तैः पाणिभिर्व्यङ्गुलीकृतैः

utkṛttavadanairdehaiḥ śarīraiḥ kṛttabāhubhiḥ |
bhujaiśca pāṇinirmuktaiḥ pāṇibhirvyaṅgulīkṛtaiḥ

कृत्ताग्रहस्तैः करिभिः कृत्तदन्तैर्मदोत्कटैः ।
हयैश्च विधुरग्रीवै रथैश्च शकलीकृतैः

kṛttāgrahastaiḥ karibhiḥ kṛttadantairmadotkaṭaiḥ |
hayaiśca vidhuragrīvai rathaiśca śakalīkṛtaiḥ

निकृत्तान्त्रैः कृत्तपादैस्तथाऽन्यैः कृत्तसन्धिभिः ।
निश्चेष्टैर्विस्फुरद्भिश्च शतशोऽथ सहस्रशः

nikṛttāntraiḥ kṛttapādaistathā'nyaiḥ kṛttasandhibhiḥ |
niśceṣṭairvisphuradbhiśca śataśo'tha sahasraśaḥ

मृत्योराघातललितं तत्पार्थायोधनं महत् ।
अपश्याम महीपाल भीरूणां भयवर्धनम्

mṛtyorāghātalalitaṃ tatpārthāyodhanaṃ mahat |
apaśyāma mahīpāla bhīrūṇāṃ bhayavardhanam

आक्रीडमिव रुद्रस्य पुराभ्यर्दयतः पशून् ।
गजानां क्षुरनिर्मुक्तैः करैः सभुजगेव भूः

ākrīḍamiva rudrasya purābhyardayataḥ paśūn |
gajānāṃ kṣuranirmuktaiḥ karaiḥ sabhujageva bhūḥ

क्वजिद्बभौ स्रग्विणीव वक्त्रपद्मैः समाचिता ।
विचित्रोष्णीषमुकुटैः केयूराङ्गदकुण्डलैः

kvajidbabhau sragviṇīva vaktrapadmaiḥ samācitā |
vicitroṣṇīṣamukuṭaiḥ keyūrāṅgadakuṇḍalaiḥ

स्वर्णचित्रतनुत्रैश्च भाण्डैश्च गजवाजिनाम् ।
किरीटशतसङ्गीर्णा तत्र तत्र समाचिता ।
विराज भृशं चित्रा मही नववधूरिव

svarṇacitratanutraiśca bhāṇḍaiśca gajavājinām |
kirīṭaśatasaṅgīrṇā tatra tatra samācitā |
virāja bhṛśaṃ citrā mahī navavadhūriva

मज्जामेदःकर्दमिनीं शोणितौघतरङ्गिणीम् ।
मर्मास्थिभिरगाधां च केशशैवलशाद्वलाम्

majjāmedaḥkardaminīṃ śoṇitaughataraṅgiṇīm |
marmāsthibhiragādhāṃ ca keśaśaivalaśādvalām

शिरोबाहूपलतटां रुग्णक्रोडास्थिसङ्कटाम् ।
चित्रध्वजपताकाढ्यां छत्राचापोर्मिमालिनीम्

śirobāhūpalataṭāṃ rugṇakroḍāsthisaṅkaṭām |
citradhvajapatākāḍhyāṃ chatrācāpormimālinīm

विगतासुमहाकायां गजदेहाभिसङ्कुलाम् ।
रथोडुपशताकीर्णां हयसङ्घातरोधसम्

vigatāsumahākāyāṃ gajadehābhisaṅkulām |
rathoḍupaśatākīrṇāṃ hayasaṅghātarodhasam

रथचक्रयुगेषाक्षकूबरैरतिदुर्गमाम् ।
प्रासासिशक्तिपरशुविशिखाहिदुरासदाम्

rathacakrayugeṣākṣakūbarairatidurgamām |
prāsāsiśaktiparaśuviśikhāhidurāsadām

बलकङ्कुमहानक्रां गोमायुमकरोत्कटाम् ।
गृघ्रोदग्रमहाग्राहां शिवाविरुतभैरवाम्

balakaṅkumahānakrāṃ gomāyumakarotkaṭām |
gṛghrodagramahāgrāhāṃ śivāvirutabhairavām

नृत्यत्प्रेतपिशाचाद्यैर्भूताकीर्णां सहस्रशः ।
गतासुयोधनिश्चेष्टशरीरशतवाहिनीम्

nṛtyatpretapiśācādyairbhūtākīrṇāṃ sahasraśaḥ |
gatāsuyodhaniśceṣṭaśarīraśatavāhinīm

महाप्रतिभयां रौद्रां घोरां वैतरणीमिव ।
नदीं प्रवर्तयामास भीरूणां भयवर्धिनीम्

mahāpratibhayāṃ raudrāṃ ghorāṃ vaitaraṇīmiva |
nadīṃ pravartayāmāsa bhīrūṇāṃ bhayavardhinīm

तं दृष्ट्वा तस्य विक्रान्तमन्तकस्येव रूपिणः ।
अभूतपूर्वं कुरुषु भयमागाद्रणाजिरे

taṃ dṛṣṭvā tasya vikrāntamantakasyeva rūpiṇaḥ |
abhūtapūrvaṃ kuruṣu bhayamāgādraṇājire

तत आदाय वीराणामस्त्रैरस्त्राणि पाण्डवः ।
आत्मानं रौद्रमाचष्ट रौद्रकर्मण्यधिष्ठितः

tata ādāya vīrāṇāmastrairastrāṇi pāṇḍavaḥ |
ātmānaṃ raudramācaṣṭa raudrakarmaṇyadhiṣṭhitaḥ

ततो रथवरान्राजन्नत्यतिक्रामदर्जुनः ॥]

tato rathavarānrājannatyatikrāmadarjunaḥ ||]

मध्यन्दिनगतं सूर्यं प्रतपन्तमिवाम्बरे ।
न शेकुः सर्वभूतानि पाण्डवं प्रतिवीक्षितुम्

madhyandinagataṃ sūryaṃ pratapantamivāmbare |
na śekuḥ sarvabhūtāni pāṇḍavaṃ prativīkṣitum

प्रसृतांस्तस्य गाण्डीवाच्छरव्रातान्महात्मनः ।
सङ्ग्रामे सम्प्रपश्यामो हंसपङ्क्तिरिवाम्बरे

prasṛtāṃstasya gāṇḍīvāccharavrātānmahātmanaḥ |
saṅgrāme samprapaśyāmo haṃsapaṅktirivāmbare

विनिवार्य स वीराणामस्त्रैरस्त्राणि सर्वतः ।
दर्शयन्रौद्रमात्मानमुग्रे कर्मणि धिष्ठितः

vinivārya sa vīrāṇāmastrairastrāṇi sarvataḥ |
darśayanraudramātmānamugre karmaṇi dhiṣṭhitaḥ

स तान्रथवरान्राजन्नत्याक्रामत्तदाऽर्जुनः ।
मोहयन्निव नाराचैर्जयद्रथवधेप्सया

sa tānrathavarānrājannatyākrāmattadā'rjunaḥ |
mohayanniva nārācairjayadrathavadhepsayā

विसृजन्दिक्षु सर्वासु शरानच्युतसारथिः ।
सरथो व्यचरत्तूर्णं प्रेक्षणीयो धनञ्जयः

visṛjandikṣu sarvāsu śarānacyutasārathiḥ |
saratho vyacarattūrṇaṃ prekṣaṇīyo dhanañjayaḥ

भ्रमन्त इव शूरस्य शरव्राताः महात्मनः ।
अदृश्यन्तान्तरिक्षस्थाः शतशोऽथ सहस्रशः

bhramanta iva śūrasya śaravrātāḥ mahātmanaḥ |
adṛśyantāntarikṣasthāḥ śataśo'tha sahasraśaḥ

आददानं महेष्वासं सन्दधानं च सायकम् ।
विसृजन्तं च कौन्तेयं नानुपश्याम वै तदा

ādadānaṃ maheṣvāsaṃ sandadhānaṃ ca sāyakam |
visṛjantaṃ ca kaunteyaṃ nānupaśyāma vai tadā

तथा सर्वा दिशो राजन्सर्वांश्च रथिनो रणे ।
आकुलीकृत्य कौन्तेयो जयद्रथमुपाद्रवत् ।
विव्याध च चतुःषष्ट्या शराणां नतपर्वणाम्

tathā sarvā diśo rājansarvāṃśca rathino raṇe |
ākulīkṛtya kaunteyo jayadrathamupādravat |
vivyādha ca catuḥṣaṣṭyā śarāṇāṃ nataparvaṇām

[सैन्धवाभिमुखं यान्तं योधाः सम्प्रेक्ष्य पाण्डवम् ।
न्यवर्तन्त रणाद्वीरा निराशास्तस्य जीविते

[saindhavābhimukhaṃ yāntaṃ yodhāḥ samprekṣya pāṇḍavam |
nyavartanta raṇādvīrā nirāśāstasya jīvite

यो योऽभ्यधावदाक्रन्दे तावकः पाण्डवं रणे ।
तस्यतस्यान्तगा बाणाः शरीरे न्यपतन्प्रभो

yo yo'bhyadhāvadākrande tāvakaḥ pāṇḍavaṃ raṇe |
tasyatasyāntagā bāṇāḥ śarīre nyapatanprabho

कबन्धसङ्कुलं चक्रे तव सैन्यं महारथः ।
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठः शरैरग्न्यंशुसन्निभैः

kabandhasaṅkulaṃ cakre tava sainyaṃ mahārathaḥ |
arjuno jayatāṃ śreṣṭhaḥ śarairagnyaṃśusannibhaiḥ

एवं तत्तव राजेन्द्र चतुरङ्गबलं तदा ।
व्याकुलीकृत्य कौन्तेयो जयद्रथमुपाद्रवत्

evaṃ tattava rājendra caturaṅgabalaṃ tadā |
vyākulīkṛtya kaunteyo jayadrathamupādravat

द्रौणिं पञ्चाशताऽविध्यद्वृषसेनं त्रिभिः शरैः ।
कृपायमाणः कौन्तेयः कृपं नवभिरार्दयत्

drauṇiṃ pañcāśatā'vidhyadvṛṣasenaṃ tribhiḥ śaraiḥ |
kṛpāyamāṇaḥ kaunteyaḥ kṛpaṃ navabhirārdayat

शल्यं षोडशभिर्बाणैः कर्णं द्वात्रिंशता शरैः ।
सैन्धवं तु चतुःषष्ट्या विद्व्वा सिंह इवानदत् ॥]

śalyaṃ ṣoḍaśabhirbāṇaiḥ karṇaṃ dvātriṃśatā śaraiḥ |
saindhavaṃ tu catuḥṣaṣṭyā vidvvā siṃha ivānadat ||]

सैन्धवस्तु तथा विद्धः शरैर्गाण्डीवधन्वना ।
न चक्षमे सुसङ्क्रुद्धस्तोत्रार्दित इव द्विपः

saindhavastu tathā viddhaḥ śarairgāṇḍīvadhanvanā |
na cakṣame susaṅkruddhastotrārdita iva dvipaḥ

स वराहध्वजस्तूर्णं गार्ध्रपत्रानजिह्मगान् ।
क्रुद्धाशीविषसङ्काशान्कर्मारपरिमार्जितान्

sa varāhadhvajastūrṇaṃ gārdhrapatrānajihmagān |
kruddhāśīviṣasaṅkāśānkarmāraparimārjitān

आकर्णपूर्णांश्चिक्षेप फल्गुनस्य रथं प्रति ।
त्रिभिस्तु विद्‌वा गोविन्दं नाराचैः षड्भिरर्जुनम्

ākarṇapūrṇāṃścikṣepa phalgunasya rathaṃ prati |
tribhistu vid‌vā govindaṃ nārācaiḥ ṣaḍbhirarjunam

अष्टभिर्वाजिनोऽविध्यद्ध्वजं चैकेन पत्रिणा ।
भूयश्चैवार्जुनं सङ्ख्ये शरवर्षैरवाकिरत्

aṣṭabhirvājino'vidhyaddhvajaṃ caikena patriṇā |
bhūyaścaivārjunaṃ saṅkhye śaravarṣairavākirat

स विक्षिप्यार्जुनस्तूर्णं सैन्धवप्रहिताञ्शरान् ।
युगपत्तस्य चिच्छेद शराभ्यां सैन्धवस्य ह ।
सारथेश्च शिरः कायाद्व्वजं च समलङ्कृतम्

sa vikṣipyārjunastūrṇaṃ saindhavaprahitāñśarān |
yugapattasya ciccheda śarābhyāṃ saindhavasya ha |
sāratheśca śiraḥ kāyādvvajaṃ ca samalaṅkṛtam

स च्छिन्नयष्टिः सुमहान्धनञ्जयशराहतः ।
वराहः सिन्धुराजस्य पपातेन्दुसमप्रभः

sa cchinnayaṣṭiḥ sumahāndhanañjayaśarāhataḥ |
varāhaḥ sindhurājasya papātendusamaprabhaḥ

आदित्यं प्रेक्षमाणस्तु बीभत्सुः सृक्विणी लिहन् ।
अपश्यन्नान्तरं तस्य रक्षिभिः संवृतस्य वै

ādityaṃ prekṣamāṇastu bībhatsuḥ sṛkviṇī lihan |
apaśyannāntaraṃ tasya rakṣibhiḥ saṃvṛtasya vai

अभवक्त्रोधरक्ताक्षो व्यात्तानन इवान्तकः ।
अथाब्रवीद्वासुदेवः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम्

abhavaktrodharaktākṣo vyāttānana ivāntakaḥ |
athābravīdvāsudevaḥ kuntīputraṃ dhanañjayam

नैव शक्यस्त्वया हन्तुं निर्व्याजं भरतर्षभ ।
स्रक्ष्याम्यहमुपायं तमादित्यस्यापवारणे ।
ततोऽस्तं गतमादित्यं मंस्यते सिन्धुराडिह

naiva śakyastvayā hantuṃ nirvyājaṃ bharatarṣabha |
srakṣyāmyahamupāyaṃ tamādityasyāpavāraṇe |
tato'staṃ gatamādityaṃ maṃsyate sindhurāḍiha

ततोऽस्य विस्मयः पार्थ हर्षश्चैव भविष्यति ।
आत्मजीवितलाभाच्च प्रतिज्ञायाश्च नाशनात्

tato'sya vismayaḥ pārtha harṣaścaiva bhaviṣyati |
ātmajīvitalābhācca pratijñāyāśca nāśanāt

अस्तङ्गतमिवादित्यं दृष्ट्वा मोहेन बालिशः ।
न हि शक्ष्यत्यथाऽऽत्मानं रक्षितुं हर्षसम्भवात्

astaṅgatamivādityaṃ dṛṣṭvā mohena bāliśaḥ |
na hi śakṣyatyathā''tmānaṃ rakṣituṃ harṣasambhavāt

एतस्मिन्नेव काले तु प्रहर्तव्यं धनञ्जय ।
जयद्रथस्य क्षुद्रस्य सविदुर्दर्शनार्थिनः

etasminneva kāle tu prahartavyaṃ dhanañjaya |
jayadrathasya kṣudrasya savidurdarśanārthinaḥ

एवमुक्त्वा ततः पार्थं क्षिप्रमेवाहरत्प्रभाम् ।
जनार्दनेन सृष्टं वै तम आदित्यनाशनम्

evamuktvā tataḥ pārthaṃ kṣipramevāharatprabhām |
janārdanena sṛṣṭaṃ vai tama ādityanāśanam

पार्थस्य बलमज्ञानात्तमो दृष्ट्वा सुदुःखितम् ।
अभवंस्तावका योधा हर्षसङ्कुलचेतसः

pārthasya balamajñānāttamo dṛṣṭvā suduḥkhitam |
abhavaṃstāvakā yodhā harṣasaṅkulacetasaḥ

ते प्रहृष्टा रणे राजन्नपश्यन्सैनिका रविम् ।
उन्नाम्य वक्त्राणि तदा स च राजा जयद्रथः

te prahṛṣṭā raṇe rājannapaśyansainikā ravim |
unnāmya vaktrāṇi tadā sa ca rājā jayadrathaḥ

वीक्षमाणे ततस्तस्मिन्सिन्धुराजे दिवाकरम् ।
उन्नमय्य शिरोग्रीवां वीक्षते सूर्यमण्डलम् ।
तस्य शीघ्रं पृषत्केन कायाच्छीर्षमपाहर

vīkṣamāṇe tatastasminsindhurāje divākaram |
unnamayya śirogrīvāṃ vīkṣate sūryamaṇḍalam |
tasya śīghraṃ pṛṣatkena kāyācchīrṣamapāhara

केशवेनैवमुक्तः सन्नमर्षाद्रक्तलोचनः ।
उद्बबर्ह शरं तीक्ष्णममरैरपि दुःसहम्

keśavenaivamuktaḥ sannamarṣādraktalocanaḥ |
udbabarha śaraṃ tīkṣṇamamarairapi duḥsaham

एवं तूणीशयं घोरमिन्द्राशनिसमप्रभम् ।
वर्मभेदिनमत्यर्थं गन्धमाल्यार्चितं सदा ।
विससर्ज ततस्तूर्णं सैन्धवस्य रथं प्रति

evaṃ tūṇīśayaṃ ghoramindrāśanisamaprabham |
varmabhedinamatyarthaṃ gandhamālyārcitaṃ sadā |
visasarja tatastūrṇaṃ saindhavasya rathaṃ prati

स तु गाण्डीवनिर्मुक्तः शरः श्येन इवाशुनः ।
शकुन्तमिव वृक्षाग्रात्सैन्धवस्याहरच्छिरः

sa tu gāṇḍīvanirmuktaḥ śaraḥ śyena ivāśunaḥ |
śakuntamiva vṛkṣāgrātsaindhavasyāharacchiraḥ

प्रपतिष्यति शीर्षे तु कृष्णोऽर्जुनमथाब्रवीत् ।
पार्थ पार्थ शिरो ह्येतद्यथा नेयान्महीतलम् ।
तथा कुरु कुरुश्रेष्ठ वक्ष्ये तस्यापि कारणम्

prapatiṣyati śīrṣe tu kṛṣṇo'rjunamathābravīt |
pārtha pārtha śiro hyetadyathā neyānmahītalam |
tathā kuru kuruśreṣṭha vakṣye tasyāpi kāraṇam

श्रुत्वा तु वचनं तस्य त्वरमाणोऽस्त्रमायया ।
तथाऽहरच्छिरस्तस्य शरैरूर्ध्वं धनञ्जयः ।
दुर्हृदामपहर्षाय सुहृदां हर्षणाय च

śrutvā tu vacanaṃ tasya tvaramāṇo'stramāyayā |
tathā'haracchirastasya śarairūrdhvaṃ dhanañjayaḥ |
durhṛdāmapaharṣāya suhṛdāṃ harṣaṇāya ca

तिर्यगूर्ध्वमधश्चैव पुनरूर्ध्वमथापि च ।
दीर्घकालमवाक्वैव सम्प्रक्रीडन्निवार्जुनः

tiryagūrdhvamadhaścaiva punarūrdhvamathāpi ca |
dīrghakālamavākvaiva samprakrīḍannivārjunaḥ

तत्सैन्यं सर्वतोपश्यन्महदाश्चर्यमद्भुतम् ।
प्रापयत्स शिरो यस्माद्योधयन्नेव पार्थिवान्

tatsainyaṃ sarvatopaśyanmahadāścaryamadbhutam |
prāpayatsa śiro yasmādyodhayanneva pārthivān

शरैः कन्दुकवत्कृत्वा तस्यालोकाय पाण्डवः ।
स्यमन्तपञ्चकाद्बाह्ये शिरस्तदहरच्छरैः

śaraiḥ kandukavatkṛtvā tasyālokāya pāṇḍavaḥ |
syamantapañcakādbāhye śirastadaharaccharaiḥ

जयद्रथस्यार्जुनबाणनालं
मुखारविन्दं रुधिराम्बुसिक्तम् ।
दृष्टं नरैश्चोपरिवर्तमानं
विद्याधरोत्सृष्टमिवैकपद्मम्

jayadrathasyārjunabāṇanālaṃ
mukhāravindaṃ rudhirāmbusiktam |
dṛṣṭaṃ naraiścoparivartamānaṃ
vidyādharotsṛṣṭamivaikapadmam

स देवशत्रूनिव देवराजः
किरीटमाली व्यधमत्सपत्नान् ।
यथा तमांस्यभ्युदितस्तमोघ्नः
पूर्णां प्रतिज्ञां स समाप्य वीरः

sa devaśatrūniva devarājaḥ
kirīṭamālī vyadhamatsapatnān |
yathā tamāṃsyabhyuditastamoghnaḥ
pūrṇāṃ pratijñāṃ sa samāpya vīraḥ

तं भूमिदेशं च शिरो विनेतुम्

taṃ bhūmideśaṃ ca śiro vinetum