सात्यकिं दंशितं युद्धे भीष्मायाभ्युद्यतं रणे ।
आर्श्यशृङ्गिर्महेष्वासो वारयामास संयुगे
sātyakiṃ daṃśitaṃ yuddhe bhīṣmāyābhyudyataṃ raṇe |
ārśyaśṛṅgirmaheṣvāso vārayāmāsa saṃyuge
इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि दशदिवसयुद्धे एकादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥
58 verses · 111 of 122
Alambusha the rakshasa stops Satyaki, and they wound each other. Bhagadatta joins in; Satyaki splits his iron shakti in two, and Duryodhana orders his brothers to make sure Satyaki does not leave alive. Sudakshina of Kamboja fights Abhimanyu. Ashvatthama faces the aged Virata and Drupada, who hold off his arrows to everyone's wonder. Kripa and Sahadeva, Vikarna and Nakula, Durmukha and Ghatotkacha, Kritavarma and Dhrishtadyumna, Bhurishravas and Bhima all fight for Bhishma's sake, one side to kill him, the other to save him. Drona checks Yudhishthira, and the Prabhadrakas tremble at the thunder of his chariot. Chitrasena holds Chekitana, while Arjuna turns Duhshasana aside and crushes the Kaurava ranks.
सञ्जय उवाच
सात्यकिं दंशितं युद्धे भीष्मायाभ्युद्यतं रणे ।
आर्श्यशृङ्गिर्महेष्वासो वारयामास संयुगे
sātyakiṃ daṃśitaṃ yuddhe bhīṣmāyābhyudyataṃ raṇe |
ārśyaśṛṅgirmaheṣvāso vārayāmāsa saṃyuge
माधवस्तु सुसंक्रुद्धो राक्षसं नवभिः शरैः ।
आजघान रणे राजन्प्रहसन्निव भारत
mādhavastu susaṃkruddho rākṣasaṃ navabhiḥ śaraiḥ |
ājaghāna raṇe rājanprahasanniva bhārata
तथैव राक्षसो राजन्माधवं नवभिः शरैः ।
अर्दयामास राजेन्द्र संक्रुद्धः शिनिपुङ्गवम्
tathaiva rākṣaso rājanmādhavaṃ navabhiḥ śaraiḥ |
ardayāmāsa rājendra saṃkruddhaḥ śinipuṅgavam
शैनेयः शरसङ्घं तु प्रेषयामास संयुगे ।
राक्षसाय सुसंक्रुद्धो माधवः परवीरहा
śaineyaḥ śarasaṅghaṃ tu preṣayāmāsa saṃyuge |
rākṣasāya susaṃkruddho mādhavaḥ paravīrahā
ततो रक्षो महाबाहुं सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
विव्याध विशिखैस्तीक्ष्णैः सिंहनाद ननाद च
tato rakṣo mahābāhuṃ sātyakiṃ satyavikramam |
vivyādha viśikhaistīkṣṇaiḥ siṃhanāda nanāda ca
माधवस्तु भृशं विद्धो राक्षसेन रणे तदा ।
धैर्यमालम्ब्य तेजस्वी जहास च ननाद च
mādhavastu bhṛśaṃ viddho rākṣasena raṇe tadā |
dhairyamālambya tejasvī jahāsa ca nanāda ca
भगदत्तस्ततः क्रुद्धो माधवं निशितैः शरैः ।
ताडयामास समरे तोत्रैरिव महागजम्
bhagadattastataḥ kruddho mādhavaṃ niśitaiḥ śaraiḥ |
tāḍayāmāsa samare totrairiva mahāgajam
विहाय राक्षसं युद्धे शैनेयो रथिनां वरः ।
प्राग्ज्योतिषाय चिक्षेप शरान्संनतपर्वणः
vihāya rākṣasaṃ yuddhe śaineyo rathināṃ varaḥ |
prāgjyotiṣāya cikṣepa śarānsaṃnataparvaṇaḥ
तस्य प्राग्ज्योतिषो राजा माधवस्य महद्धनुः ।
चिच्छेद शतधारेण भल्लेन कृतहस्तवत्
tasya prāgjyotiṣo rājā mādhavasya mahaddhanuḥ |
ciccheda śatadhāreṇa bhallena kṛtahastavat
अथान्यद्धनुरादाय वेगवत्परवीरहा ।
भगदत्तं रणे क्रुद्धं विव्याध निशितैः शरैः
athānyaddhanurādāya vegavatparavīrahā |
bhagadattaṃ raṇe kruddhaṃ vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ
सोऽतिविद्धो महेष्वासः सृक्किणी परिसंलिहन् ।
शक्तिं कनकवैडूर्यभूषितामायसीं दृढाम्
so'tividdho maheṣvāsaḥ sṛkkiṇī parisaṃlihan |
śaktiṃ kanakavaiḍūryabhūṣitāmāyasīṃ dṛḍhām
यमदण्डोपमां घोरां चिक्षेप परमाहवे ।
तामापतन्तीं सहसा तस्य बाहुबलेरिताम्
yamadaṇḍopamāṃ ghorāṃ cikṣepa paramāhave |
tāmāpatantīṃ sahasā tasya bāhubaleritām
सात्यकिः समरे राजन्द्विधा चिच्छेद सायकैः ।
ततः पपात सहसा सहोल्केव हतप्रभा
sātyakiḥ samare rājandvidhā ciccheda sāyakaiḥ |
tataḥ papāta sahasā saholkeva hataprabhā
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशांपते ।
महता रथवंशेन वारयामास माधवम्
śaktiṃ vinihatāṃ dṛṣṭvā putrastava viśāṃpate |
mahatā rathavaṃśena vārayāmāsa mādhavam
तथा परिवृतं दृष्ट्वा वार्ष्णेयानां महारथम् ।
दुर्योधनो भृशं क्रुद्धो भ्रातॄन्सर्वानुवाच ह
tathā parivṛtaṃ dṛṣṭvā vārṣṇeyānāṃ mahāratham |
duryodhano bhṛśaṃ kruddho bhrātṝnsarvānuvāca ha
तथा कुरुत कौरव्या यथाः वः सात्यको युधि ।
न जीवन्प्रतिनिर्याति महतोऽस्माद्रथव्रजात्
tathā kuruta kauravyā yathāḥ vaḥ sātyako yudhi |
na jīvanpratiniryāti mahato'smādrathavrajāt
तस्मिन्हते हतं मन्ये पाण्डवानां महद्बलम् ।
तथेति च वचस्तस्य परिगृह्य महारथाः
tasminhate hataṃ manye pāṇḍavānāṃ mahadbalam |
tatheti ca vacastasya parigṛhya mahārathāḥ
शैनेयं योधयामासर्भीष्मायाभ्युद्यतं रणे ।
अभिमन्युं तदाऽऽयान्तं भीष्मस्याभ्युद्यतं वधे ।
काम्भोजराजो बलवान्वारयामास संयुगे
śaineyaṃ yodhayāmāsarbhīṣmāyābhyudyataṃ raṇe |
abhimanyuṃ tadā''yāntaṃ bhīṣmasyābhyudyataṃ vadhe |
kāmbhojarājo balavānvārayāmāsa saṃyuge
आर्जुनिं नृपतिर्विद्ध्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
पुनरेव चतुःषष्ट्या राजन्विव्याध तं नृप
ārjuniṃ nṛpatirviddhvā śaraiḥ sannataparvabhiḥ |
punareva catuḥṣaṣṭyā rājanvivyādha taṃ nṛpa
सुदक्षिणस्तु समरे पुनर्विव्याध तं पञ्चभिः ।
सारथिं चास्य नवभिरिच्छन्भीष्मस्य जीवितम्
sudakṣiṇastu samare punarvivyādha taṃ pañcabhiḥ |
sārathiṃ cāsya navabhiricchanbhīṣmasya jīvitam
तद्युद्धमासीत्सुमहत्तयोस्तत्र समागमे ।
यदाभ्यधावद्गाङ्गेयं शिखण्डी शत्रुकर्शनः
tadyuddhamāsītsumahattayostatra samāgame |
yadābhyadhāvadgāṅgeyaṃ śikhaṇḍī śatrukarśanaḥ
विराटद्रुपदौ वृद्धौ वारयनतौ महाचमूम् ।
भीष्मं च युधि संरब्धावाद्रवन्तौ महारथौ
virāṭadrupadau vṛddhau vārayanatau mahācamūm |
bhīṣmaṃ ca yudhi saṃrabdhāvādravantau mahārathau
अश्वत्थामा रणे क्रुद्धः समियाद्रथसत्तमः ।
ततः प्रववृते युद्धं तयोस्तस्य च भारत
aśvatthāmā raṇe kruddhaḥ samiyādrathasattamaḥ |
tataḥ pravavṛte yuddhaṃ tayostasya ca bhārata
विराटो दशभिर्भल्लैराजघान परंतप ।
यतमानं महेष्वासं द्रौणिमाहवशोभिनम्
virāṭo daśabhirbhallairājaghāna paraṃtapa |
yatamānaṃ maheṣvāsaṃ drauṇimāhavaśobhinam
द्रुपदश्च त्रिभिर्बाणैर्विव्याध निशितैस्तदा ।
गुरुपुत्रं समासाद्य प्रहरन्तौ महाबलौ
drupadaśca tribhirbāṇairvivyādha niśitaistadā |
guruputraṃ samāsādya praharantau mahābalau
अश्वत्थामा ततस्तौ तु विव्याध बहुभिः शरैः ।
विराटद्रुपदौ वीरौ भीष्मं प्रति समुद्यतौ
aśvatthāmā tatastau tu vivyādha bahubhiḥ śaraiḥ |
virāṭadrupadau vīrau bhīṣmaṃ prati samudyatau
तत्राद्भुतमपश्याम वृद्धयोश्चरितं महत् ।
यद्द्रौणिसायकान्घोरान्प्रत्यवारयतां युधि
tatrādbhutamapaśyāma vṛddhayoścaritaṃ mahat |
yaddrauṇisāyakānghorānpratyavārayatāṃ yudhi
सहदेवं तथाऽऽयान्तं कृपः शारद्वतोऽभ्ययात् ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमुपाद्रवत्
sahadevaṃ tathā''yāntaṃ kṛpaḥ śāradvato'bhyayāt |
yathā nāgo vane nāgaṃ matto mattamupādravat
कृपश्च समरे शूरो माद्रीपुत्रं महारथम् ।
आजघान शरैस्तूर्णं सप्तत्या रुक्मभूषणैः
kṛpaśca samare śūro mādrīputraṃ mahāratham |
ājaghāna śaraistūrṇaṃ saptatyā rukmabhūṣaṇaiḥ
तस्य माद्रीसुतश्चापं द्विधा चिच्छेद सायकैः ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध नवभिः शरैः
tasya mādrīsutaścāpaṃ dvidhā ciccheda sāyakaiḥ |
athainaṃ chinnadhanvānaṃ vivyādha navabhiḥ śaraiḥ
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय समरे भारसाधनम् ।
माद्रीपुत्रं सुसंहृष्टो दशभिर्निशितैः शरैः
so'nyatkārmukamādāya samare bhārasādhanam |
mādrīputraṃ susaṃhṛṣṭo daśabhirniśitaiḥ śaraiḥ
आजघानोरसि क्रुद्ध इच्छन्भीष्मस्य जीवितम् ।
तथैव पाण्डवो राजञ्छारद्वतममर्षणम्
ājaghānorasi kruddha icchanbhīṣmasya jīvitam |
tathaiva pāṇḍavo rājañchāradvatamamarṣaṇam
आजघानोरसि क्रुद्धो भीष्मस्य वधकाङ्क्षया ।
तयोर्युद्धं समभवद्धोररूपं भयावहम्
ājaghānorasi kruddho bhīṣmasya vadhakāṅkṣayā |
tayoryuddhaṃ samabhavaddhorarūpaṃ bhayāvaham
नकुलं तु रणे क्रुद्धो विकर्णः शत्रुतापनः ।
विव्याध सायकैः षष्ट्या रक्षन्भीष्मं महाबलम्
nakulaṃ tu raṇe kruddho vikarṇaḥ śatrutāpanaḥ |
vivyādha sāyakaiḥ ṣaṣṭyā rakṣanbhīṣmaṃ mahābalam
नकुलोऽपि भृशं विद्धस्तव पुत्रेण धीमता ।
विकर्णं सप्तसप्तत्या निर्बिभेद शिलीमुखैः
nakulo'pi bhṛśaṃ viddhastava putreṇa dhīmatā |
vikarṇaṃ saptasaptatyā nirbibheda śilīmukhaiḥ
तत्र तौ नरशार्दूलौ भीष्महेतोः परंतपौ ।
अन्योन्यं जघ्नुतुर्वीरौ गोष्ठे गोवृषभाविव
tatra tau naraśārdūlau bhīṣmahetoḥ paraṃtapau |
anyonyaṃ jaghnuturvīrau goṣṭhe govṛṣabhāviva
घटोत्कचं रणे यान्तं निघ्नन्तं तव वाहिनीम् ।
दुर्मुखः समरे प्रायाद्भीष्यहेतोः पराक्रमी
ghaṭotkacaṃ raṇe yāntaṃ nighnantaṃ tava vāhinīm |
durmukhaḥ samare prāyādbhīṣyahetoḥ parākramī
हैडिम्बस्तु रणे राजन्दुर्मुखं शत्रुतापनम् ।
आजघानोरसि क्रुद्धः शरेणानतपर्वणा
haiḍimbastu raṇe rājandurmukhaṃ śatrutāpanam |
ājaghānorasi kruddhaḥ śareṇānataparvaṇā
भीमसेनसुतं चापि दुर्मुखः सुमुखैः शरैः ।
षष्ट्या वीरो नदन्हृष्टो विव्याध रणमूर्धनि
bhīmasenasutaṃ cāpi durmukhaḥ sumukhaiḥ śaraiḥ |
ṣaṣṭyā vīro nadanhṛṣṭo vivyādha raṇamūrdhani
धृष्टद्युम्नं तथाऽऽयान्तं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् ।
हार्दिक्यो वारयामास रथश्रेष्ठं महारथः
dhṛṣṭadyumnaṃ tathā''yāntaṃ bhīṣmasya vadhakāṅkṣiṇam |
hārdikyo vārayāmāsa rathaśreṣṭhaṃ mahārathaḥ
हार्दिक्यः पार्षतं चापि विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः ।
पुनः पञ्चाशता तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
hārdikyaḥ pārṣataṃ cāpi viddhvā pañcabhirāyasaiḥ |
punaḥ pañcāśatā tūrṇaṃ tiṣṭhatiṣṭheti cābravīt
आजघान महाबाहुः पार्षतं तं महारथम् ।
तं चैव पार्षतो राजन्हार्दिक्यं नवभिः शरैः
ājaghāna mahābāhuḥ pārṣataṃ taṃ mahāratham |
taṃ caiva pārṣato rājanhārdikyaṃ navabhiḥ śaraiḥ
विव्याध निशितैस्तीक्ष्णैः कङ्कपत्रैरजिह्नगैः ।
तयोः समभवद्युद्धं भीष्महेतोर्महाहवे
vivyādha niśitaistīkṣṇaiḥ kaṅkapatrairajihnagaiḥ |
tayoḥ samabhavadyuddhaṃ bhīṣmahetormahāhave
अन्योन्यातिशये युक्तं यथा वृत्रमहेन्द्रयोः ।
भीमसेनं तथाऽऽयान्तं भीष्मं प्रति महारथम्
anyonyātiśaye yuktaṃ yathā vṛtramahendrayoḥ |
bhīmasenaṃ tathā''yāntaṃ bhīṣmaṃ prati mahāratham
भूरिश्रवाभ्ययात्तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ।
सौमदत्तिरथो भीममाजघान स्तनान्तरे
bhūriśravābhyayāttūrṇaṃ tiṣṭhatiṣṭheti cābravīt |
saumadattiratho bhīmamājaghāna stanāntare
नाराचेन सुतीक्ष्णेन रुक्मपुङ्खेन संयुगे ।
उरःस्थेन बभौ तेन भीमसेनः प्रतापवान्
nārācena sutīkṣṇena rukmapuṅkhena saṃyuge |
uraḥsthena babhau tena bhīmasenaḥ pratāpavān
स्कन्दशक्त्या यथा क्रौञ्चः पुरा नृपतिसत्तम ।
तौ शरान्सूर्यसंकाशान्कर्मारपरिमार्जितान्
skandaśaktyā yathā krauñcaḥ purā nṛpatisattama |
tau śarānsūryasaṃkāśānkarmāraparimārjitān
अन्योन्यस्य रणे क्रुद्धौ चिक्षिपते नरर्षभौ ।
भीमो भीष्मवधाकाङ्क्षी सौमदत्तिं महारथम्
anyonyasya raṇe kruddhau cikṣipate nararṣabhau |
bhīmo bhīṣmavadhākāṅkṣī saumadattiṃ mahāratham
तथा भीष्मजये गृध्नुः सौमदत्तिस्तू पाण्डवम् ।
कृतप्रतिकृते यत्तौ योधयामासतू रणे
tathā bhīṣmajaye gṛdhnuḥ saumadattistū pāṇḍavam |
kṛtapratikṛte yattau yodhayāmāsatū raṇe
युधिष्ठिरं तु कौन्तेयं महत्या सेनया वृत्तम् ।
भीष्माभिमुखमायान्तं भारद्वाजो न्यवारयत्
yudhiṣṭhiraṃ tu kaunteyaṃ mahatyā senayā vṛttam |
bhīṣmābhimukhamāyāntaṃ bhāradvājo nyavārayat
द्रोणस्य रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ।
श्रुत्वा प्रभद्रका राजन्समकम्पन्त मारिष
droṇasya rathanirghoṣaṃ parjanyaninadopamam |
śrutvā prabhadrakā rājansamakampanta māriṣa
सा सेना महती राजन्पाण्डुपुत्रस्य संयुगे ।
द्रोणेन वारिता यत्ता न चचाल पदात्पदम्
sā senā mahatī rājanpāṇḍuputrasya saṃyuge |
droṇena vāritā yattā na cacāla padātpadam
चेकितान रणे यत्तं भीष्मं प्रति जनेश्वर ।
चित्रसेनस्तव सुतः क्रुद्धरूपमवारयत्
cekitāna raṇe yattaṃ bhīṣmaṃ prati janeśvara |
citrasenastava sutaḥ kruddharūpamavārayat
भीष्महेतोः पराक्रान्तश्चित्रसेनः पराक्रमी ।
चेकितानं परं शक्त्या योधयामास भारत
bhīṣmahetoḥ parākrāntaścitrasenaḥ parākramī |
cekitānaṃ paraṃ śaktyā yodhayāmāsa bhārata
तथैव चेकितानोऽपि चित्रसेनमवारयत् ।
तद्युद्धमासीत्सुमहत्तयोस्तत्र समागमे
tathaiva cekitāno'pi citrasenamavārayat |
tadyuddhamāsītsumahattayostatra samāgame
अर्जुनो वार्यमाणस्तु बहुशस्तत्र भारत ।
विमुखीकृत्य पुत्रं ते सेनां तव ममर्द ह
arjuno vāryamāṇastu bahuśastatra bhārata |
vimukhīkṛtya putraṃ te senāṃ tava mamarda ha
दुःशासनोऽपि परया शक्त्या पार्थमवारयत् ।
कथं भीष्मं न नो हन्यादिति निश्चित्य भारत
duḥśāsano'pi parayā śaktyā pārthamavārayat |
kathaṃ bhīṣmaṃ na no hanyāditi niścitya bhārata
सा वध्यमाना समरे पुत्रस्य तव वाहिनी ।
लोड्यते रथिभिः श्रेष्ठैस्तत्रतत्रैव भारत
sā vadhyamānā samare putrasya tava vāhinī |
loḍyate rathibhiḥ śreṣṭhaistatratatraiva bhārata
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)