Bhishma Parva

Chapter 110: Arjuna and Duhshasana clash before Bhishma

इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि दशमदिवसयुद्धे दशाधिकशततमोऽध्यायः ॥

48 verses · 110 of 122

What happens in this chapter

Arjuna and Duhshasana clash before Bhishma

Arjuna tells Shikhandi to charge Bhishma without fear; he will bring the grandsire down himself. The whole Pandava host surges forward, and the Kauravas meet each chief: Chitrasena holds Chekitana, Kritavarma holds Dhrishtadyumna, Bhurishravas holds Bhima, Vikarna holds Nakula, Kripa holds Sahadeva, Durmukha holds Ghatotkacha, Sudakshina holds Abhimanyu, Ashvatthama holds Virata and Drupada, and Drona holds Yudhishthira. Dhrishtadyumna cries that Bhishma is spent and short of life. Duhshasana bars Arjuna's way and wounds both him and Shri Krishna. Arjuna answers with a hundred iron arrows that drink his blood. Duhshasana fights hard, cuts some of Arjuna's shafts, then flees to Bhishma's chariot as to an island, recovers and returns to the fight.

सञ्जय उवाच

110.1

अर्जुनस्तु रणे राजन्दृष्ट्वा भीष्मस्य विक्रमम् ।
शिखण्डिनमथोवाच समभ्योहि पितामहम्

arjunastu raṇe rājandṛṣṭvā bhīṣmasya vikramam |
śikhaṇḍinamathovāca samabhyohi pitāmaham

110.2

न चापि भीस्त्वया कार्या भीष्मादद्य कथंचन ।
अहमेनं शरैस्तीक्ष्णैः पातयिष्ये रथोत्तमात्

na cāpi bhīstvayā kāryā bhīṣmādadya kathaṃcana |
ahamenaṃ śaraistīkṣṇaiḥ pātayiṣye rathottamāt

सञ्जय उवच

110.3

एवमुक्तस्तु पार्थेन शिखण्डी भरतर्षभ ।
अभ्यद्रवत गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम्

evamuktastu pārthena śikhaṇḍī bharatarṣabha |
abhyadravata gāṅgeyaṃ śrutvā pārthasya bhāṣitam

110.4

धृष्टद्युम्नस्तथा राजन्सौभद्रश्च महारथः ।
हृष्टावाद्रवतां भीष्मं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम्

dhṛṣṭadyumnastathā rājansaubhadraśca mahārathaḥ |
hṛṣṭāvādravatāṃ bhīṣmaṃ śrutvā pārthasya bhāṣitam

110.5

विराटद्रुपदौ वृद्धौ कुन्तिभोजस्य दंशितः ।
अभ्यद्रवत गाङ्गेयं पुत्रस्य तव पश्यतः ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च वीर्यवान्

virāṭadrupadau vṛddhau kuntibhojasya daṃśitaḥ |
abhyadravata gāṅgeyaṃ putrasya tava paśyataḥ |
nakulaḥ sahadevaśca dharmarājaśca vīryavān

110.6

तथेतराणि सैन्यानि सर्वाम्येव विशांपते ।
समाद्रवन्त गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम्

tathetarāṇi sainyāni sarvāmyeva viśāṃpate |
samādravanta gāṅgeyaṃ śrutvā pārthasya bhāṣitam

110.7

प्रत्युद्ययुस्तावकाश्च समेतांस्तान्महारथान् ।
यथाशक्ति यथोत्साहं तन्मे निगदतः शृणु

pratyudyayustāvakāśca sametāṃstānmahārathān |
yathāśakti yathotsāhaṃ tanme nigadataḥ śṛṇu

110.8

चित्रसेनो महाराज चेकितानं समभ्यायात् ।
भीष्मप्रेप्सुं रणे यान्तं वृषं व्याघ्रशिशुर्यथा

citraseno mahārāja cekitānaṃ samabhyāyāt |
bhīṣmaprepsuṃ raṇe yāntaṃ vṛṣaṃ vyāghraśiśuryathā

110.9

धृष्टद्युम्नं महाराज भीष्मान्तिकमुपागतम् ।
त्वरमाणं रणे यत्तं कृतवर्मा न्यवरायत्

dhṛṣṭadyumnaṃ mahārāja bhīṣmāntikamupāgatam |
tvaramāṇaṃ raṇe yattaṃ kṛtavarmā nyavarāyat

110.10

भीमसेनं सुसंक्रुद्धं गाङ्गेयस्य वधैषिणम् ।
त्वरमाणो महाराज सौमदत्तिर्न्यवारयत्

bhīmasenaṃ susaṃkruddhaṃ gāṅgeyasya vadhaiṣiṇam |
tvaramāṇo mahārāja saumadattirnyavārayat

110.11

तथैव नकुलं शूरं किरन्तं सायकान्बहून् ।
विकर्णो वारयामास इच्छन्भीष्मस्य जीवितम्

tathaiva nakulaṃ śūraṃ kirantaṃ sāyakānbahūn |
vikarṇo vārayāmāsa icchanbhīṣmasya jīvitam

110.12

सहदेवं तथा राजन्यान्तं भीष्मरथं प्रति ।
वारयामास संक्रुद्धः कृपः शारद्वतो युधि

sahadevaṃ tathā rājanyāntaṃ bhīṣmarathaṃ prati |
vārayāmāsa saṃkruddhaḥ kṛpaḥ śāradvato yudhi

110.13

राक्षसं क्रूरकर्माणं भैमसेनिं महाबलम् ।
भीष्मस्य निधनप्रेप्सुं दुर्मुखोऽभ्यज्रवद्बली

rākṣasaṃ krūrakarmāṇaṃ bhaimaseniṃ mahābalam |
bhīṣmasya nidhanaprepsuṃ durmukho'bhyajravadbalī

110.14

सात्यकिं समरे क्रुद्धमार्स्यशृङ्गिवारयत् ।
भीष्मस्य वधमिच्छन्तं पाण्डवप्रीतिकाम्यया

sātyakiṃ samare kruddhamārsyaśṛṅgivārayat |
bhīṣmasya vadhamicchantaṃ pāṇḍavaprītikāmyayā

110.15

अभिमन्युं महाराज यान्तं भीष्मरथं प्रति ।
सुदक्षिणो महाराज काम्भोज प्रत्यवारयत्

abhimanyuṃ mahārāja yāntaṃ bhīṣmarathaṃ prati |
sudakṣiṇo mahārāja kāmbhoja pratyavārayat

110.16

विराटद्रुपदौ वृद्धौ समेतावरिमर्दनौ ।
अश्वत्थामा ततः क्रुद्धो वारयामास भारत

virāṭadrupadau vṛddhau sametāvarimardanau |
aśvatthāmā tataḥ kruddho vārayāmāsa bhārata

110.17

तथा पाण्डुसुतं ज्येष्ठं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् ।
भारद्वाजो रणे यत्तो धर्मपुत्रमवारयत्

tathā pāṇḍusutaṃ jyeṣṭhaṃ bhīṣmasya vadhakāṅkṣiṇam |
bhāradvājo raṇe yatto dharmaputramavārayat

110.18

अर्जुनं रभसं युद्धे पुरस्कृत्य शिखण्डिनम् ।
भीष्मप्रेप्सुं महाराज भासयन्तं दिशो दश

arjunaṃ rabhasaṃ yuddhe puraskṛtya śikhaṇḍinam |
bhīṣmaprepsuṃ mahārāja bhāsayantaṃ diśo daśa

110.19

दुःशासनो महेष्वासो वारयामास संयुगे ।
अन्ये च तावका योधाः पाण्डवानां महारथान्

duḥśāsano maheṣvāso vārayāmāsa saṃyuge |
anye ca tāvakā yodhāḥ pāṇḍavānāṃ mahārathān

110.20

भीष्मस्याभिमुखान्यातान्वारयामासुराहवे ।
धृष्टद्युम्नस्तु सैन्यानि प्राक्रोशंस्तु पुनः पुनः

bhīṣmasyābhimukhānyātānvārayāmāsurāhave |
dhṛṣṭadyumnastu sainyāni prākrośaṃstu punaḥ punaḥ

110.21

अभ्यद्रवत संरब्धो भीष्ममेकं महारथः ।
एषोऽर्जुनो रणे भीष्मं प्रयाति कुरुनन्दनः

abhyadravata saṃrabdho bhīṣmamekaṃ mahārathaḥ |
eṣo'rjuno raṇe bhīṣmaṃ prayāti kurunandanaḥ

110.22

अभ्यद्रवत माभैष्ट भीष्मो हि प्राप्स्यते न वः ।
अर्जुनं समरे योद्धुं नोत्सहेतापि वासवः

abhyadravata mābhaiṣṭa bhīṣmo hi prāpsyate na vaḥ |
arjunaṃ samare yoddhuṃ notsahetāpi vāsavaḥ

110.23

किमु भीष्मो रणे वीरा गतसत्वोऽल्पजीवितः ।
इति सेनापतेः श्रुत्वा पाण्डवानां महारथाः

kimu bhīṣmo raṇe vīrā gatasatvo'lpajīvitaḥ |
iti senāpateḥ śrutvā pāṇḍavānāṃ mahārathāḥ

110.24

अभ्यद्रवन्त संहृष्टा गाङ्गेयस्य रथं प्रति ।
आगच्छतस्तान्समरे वार्योघानचला इव

abhyadravanta saṃhṛṣṭā gāṅgeyasya rathaṃ prati |
āgacchatastānsamare vāryoghānacalā iva

110.25

अवारयन्त संहृष्टास्तावकाः पुरुषर्षभाः ।
दुःशासनो महाराज भयं त्यक्त्वा महारथः

avārayanta saṃhṛṣṭāstāvakāḥ puruṣarṣabhāḥ |
duḥśāsano mahārāja bhayaṃ tyaktvā mahārathaḥ

110.26

भीष्मस्य जीविताकाङ्क्षी धनञ्जयमुपाद्रवत् ।
तथैव पाण्डवाः शूरा गाङ्गेयस्य रथं प्रति

bhīṣmasya jīvitākāṅkṣī dhanañjayamupādravat |
tathaiva pāṇḍavāḥ śūrā gāṅgeyasya rathaṃ prati

110.27

अभ्यद्रवन्त संग्रामे तव पुत्रान्महारथाः ।
तत्राद्भुतमपश्याम चित्ररूपं विशांपते

abhyadravanta saṃgrāme tava putrānmahārathāḥ |
tatrādbhutamapaśyāma citrarūpaṃ viśāṃpate

110.28

दुःशासनरथं प्राप्य यत्पार्थो नात्यवर्तत ।
यथा वारयते वेला क्षुब्धतोयं महार्णवम्

duḥśāsanarathaṃ prāpya yatpārtho nātyavartata |
yathā vārayate velā kṣubdhatoyaṃ mahārṇavam

110.29

तथैव पाण्डवं क्रुद्धं तव पुत्रो न्यवारयत् ।
उभौ तौ रथिनां श्रेष्ठावुभौ भारतदुर्जयौ

tathaiva pāṇḍavaṃ kruddhaṃ tava putro nyavārayat |
ubhau tau rathināṃ śreṣṭhāvubhau bhāratadurjayau

110.30

उभौ चन्द्रार्कसदृशौ कान्त्या दीप्त्या च भारत ।
तथा तौ जातसंरम्भावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ

ubhau candrārkasadṛśau kāntyā dīptyā ca bhārata |
tathā tau jātasaṃrambhāvanyonyavadhakāṅkṣiṇau

110.31

समीयतुर्महासङ्ख्ये मयशक्रौ यथा पुरा ।
दुःशासनो महाराज पाण्डवं विशिखैस्त्रिभिः

samīyaturmahāsaṅkhye mayaśakrau yathā purā |
duḥśāsano mahārāja pāṇḍavaṃ viśikhaistribhiḥ

110.32

वासुदेवं च विंशत्या ताडयामास संयुगे ।
ततोऽर्जुनो जातमन्युर्वार्ष्णेयं वीक्ष्य पीडितम्

vāsudevaṃ ca viṃśatyā tāḍayāmāsa saṃyuge |
tato'rjuno jātamanyurvārṣṇeyaṃ vīkṣya pīḍitam

110.33

दुःशासनं शतेनाजौ नाराचानां समार्पयत् ।
ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे

duḥśāsanaṃ śatenājau nārācānāṃ samārpayat |
te tasya kavacaṃ bhittvā papuḥ śoṇitamāhave

110.34

यथैव पन्नगा राजंस्तटाकं तृषितास्तथा ।
दुःशासनस्त्रिभिः क्रुद्धः पार्थं विव्याध पत्रिभिः ।
ललाटे भरतश्रेष्ठ शरैः सन्नतपर्वभिः

yathaiva pannagā rājaṃstaṭākaṃ tṛṣitāstathā |
duḥśāsanastribhiḥ kruddhaḥ pārthaṃ vivyādha patribhiḥ |
lalāṭe bharataśreṣṭha śaraiḥ sannataparvabhiḥ

110.35

ललाटस्थैस्तु तैर्बाणैः शुशुभे पाण्डवो रणे ।
यथा मेरुर्महाराज शृङ्गैरत्यर्थमुच्छ्रितैः

lalāṭasthaistu tairbāṇaiḥ śuśubhe pāṇḍavo raṇe |
yathā merurmahārāja śṛṅgairatyarthamucchritaiḥ

110.36

सोऽतिविद्धो महेष्वासः पुत्रेण तव धन्विना ।
व्यराजत रणे पार्थः किंशुकः पुष्पवानिव

so'tividdho maheṣvāsaḥ putreṇa tava dhanvinā |
vyarājata raṇe pārthaḥ kiṃśukaḥ puṣpavāniva

110.37

दुःशासनं ततः क्रुद्धः पीडयामास पाण्डवः ।
पर्वणीव सुसंक्रुद्धो राहुः पूर्णं निशाकरम्

duḥśāsanaṃ tataḥ kruddhaḥ pīḍayāmāsa pāṇḍavaḥ |
parvaṇīva susaṃkruddho rāhuḥ pūrṇaṃ niśākaram

110.38

पीड्यमानो बलवता पुत्रस्तव विशांपते ।
विव्याध समरे पार्थं कङ्कपत्रैः शिलाशितैः

pīḍyamāno balavatā putrastava viśāṃpate |
vivyādha samare pārthaṃ kaṅkapatraiḥ śilāśitaiḥ

110.39

तस्य पार्थो धनुश्छित्वा रथं चास्य त्रिभिः शरैः ।
आजघान ततः पश्चात्पुत्रं ते निशितैः शरैः

tasya pārtho dhanuśchitvā rathaṃ cāsya tribhiḥ śaraiḥ |
ājaghāna tataḥ paścātputraṃ te niśitaiḥ śaraiḥ

110.40

सोऽन्यत्कार्मुकमादाय भीमस्य प्रमुखे स्थितः ।
अर्जुनं पञ्चाविंशत्या बाह्वोरुरसि चार्पयत्

so'nyatkārmukamādāya bhīmasya pramukhe sthitaḥ |
arjunaṃ pañcāviṃśatyā bāhvorurasi cārpayat

110.41

तस्य क्रुद्धो महाराज पाण्डवः शत्रुतापनः ।
अप्रैषीद्विशिखान्घोरान्यमदण्डोपमान्बहून्

tasya kruddho mahārāja pāṇḍavaḥ śatrutāpanaḥ |
apraiṣīdviśikhānghorānyamadaṇḍopamānbahūn

110.42

अप्राप्तानेव तान्बाणांश्चिच्छेद तनयस्तव ।
यतमानस्य पार्थस्य तदद्भुतमिवाभवत्

aprāptāneva tānbāṇāṃściccheda tanayastava |
yatamānasya pārthasya tadadbhutamivābhavat

110.43

पार्थं च निशितैर्बाणैरविध्यत्तनयस्तव ।
ततः क्रुद्धो रणे पार्थः शरान्संधाय कार्मुके

pārthaṃ ca niśitairbāṇairavidhyattanayastava |
tataḥ kruddho raṇe pārthaḥ śarānsaṃdhāya kārmuke

110.44

प्रेषयामास समरे स्वर्णपुङ्खाञ्छिलाशितान् ।
न्यमञ्जंस्ते महाराज तस्य काये महात्मनः

preṣayāmāsa samare svarṇapuṅkhāñchilāśitān |
nyamañjaṃste mahārāja tasya kāye mahātmanaḥ

110.45

यथा हंसा महाराज तटाकं प्राप्य भारत ।
पीडितश्चैव पुत्रस्ते पाण्डवेन महात्मना

yathā haṃsā mahārāja taṭākaṃ prāpya bhārata |
pīḍitaścaiva putraste pāṇḍavena mahātmanā

110.46

हित्वा पार्थं रणे तूर्णं भीष्मस्य रथमाव्रजत् ।
अगाधे मञ्जतस्तस्य द्वीपो भीष्मोऽभवत्तदा

hitvā pārthaṃ raṇe tūrṇaṃ bhīṣmasya rathamāvrajat |
agādhe mañjatastasya dvīpo bhīṣmo'bhavattadā

110.47

प्रतिलभ्य ततः संज्ञां पुत्रस्तव विशांपते ।
अवारयत्ततः शूरो भूय एव पराक्रमी

pratilabhya tataḥ saṃjñāṃ putrastava viśāṃpate |
avārayattataḥ śūro bhūya eva parākramī

110.48

शरैः सुनिशितैः पार्थं यथा वृत्रं पुरन्दरः ।
निर्बिभेद महाकायो विव्यथे नैव चार्जुनः

śaraiḥ suniśitaiḥ pārthaṃ yathā vṛtraṃ purandaraḥ |
nirbibheda mahākāyo vivyathe naiva cārjunaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)