Bhishma Parva

Chapter 112: Drona reads the omens and sends Ashvatthama

इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि दशमदिवसयुद्धे द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥

42 verses · 112 of 122

What happens in this chapter

Drona reads the omens and sends Ashvatthama

Drona, skilled in omens, speaks to Ashvatthama. Today Arjuna will strain every nerve to kill Bhishma. Drona's arrows fly up of themselves, his bow seems to throb, his mind is grim. Beasts and birds cry ominously, vultures settle low, a great meteor falls from the sun, halos ring sun and moon, and the images of the gods in the Kuru temples tremble, laugh, dance and weep. He hears the Panchajanya and the Gandiva everywhere. Arjuna has put Shikhandi in front, whom Bhishma will not strike, since the Creator made him a woman. Drona tells his son this is no time to cling to life: go against Dhrishtadyumna and Bhima, while he himself takes on Yudhishthira. Then Drona attacks Yudhishthira.

सञ्जय उवाच

112.1

अथ वीरो महेष्वासो मत्तवारणविक्रमः ।
समादाय महच्चापं मत्तवारणवारणम्

atha vīro maheṣvāso mattavāraṇavikramaḥ |
samādāya mahaccāpaṃ mattavāraṇavāraṇam

112.2

विधुन्वानो नरश्रेष्ठो द्रावयाणो वरूथिनीम् ।
पृतनां पाण्डवेयानां गाहमानो महाबलः

vidhunvāno naraśreṣṭho drāvayāṇo varūthinīm |
pṛtanāṃ pāṇḍaveyānāṃ gāhamāno mahābalaḥ

112.3

निमित्तानि निमित्तज्ञः सर्वतो वीक्ष्य वीर्यवान् ।
प्रतपन्तमनीकानि द्रोणः पुत्रमभाषत

nimittāni nimittajñaḥ sarvato vīkṣya vīryavān |
pratapantamanīkāni droṇaḥ putramabhāṣata

द्रोण उवाच

112.4

अयं हि दिवसस्तात यत्र पार्थो महाबलः ।
जिघांसुः समरे भीष्मं परं यत्नं करिष्यति

ayaṃ hi divasastāta yatra pārtho mahābalaḥ |
jighāṃsuḥ samare bhīṣmaṃ paraṃ yatnaṃ kariṣyati

112.5

उत्पतन्ति हि मे बाणा धनुः प्रस्फुरतीव च ।
योगमस्त्राणि नेच्छन्ति क्रूरं मे वर्तते मनः

utpatanti hi me bāṇā dhanuḥ prasphuratīva ca |
yogamastrāṇi necchanti krūraṃ me vartate manaḥ

112.6

दिक्ष्वशान्तानि घोराणि व्याहरन्ति मृगद्विजाः ।
नीचैर्गृध्रा निलीयन्ते भारतानां चमूं प्रति

dikṣvaśāntāni ghorāṇi vyāharanti mṛgadvijāḥ |
nīcairgṛdhrā nilīyante bhāratānāṃ camūṃ prati

112.7

नष्टप्रभ इवादित्यः सर्वतो लोहिता दिशः ।
रसते व्यथते भूमिः कम्पतीव च सर्वशः

naṣṭaprabha ivādityaḥ sarvato lohitā diśaḥ |
rasate vyathate bhūmiḥ kampatīva ca sarvaśaḥ

112.8

कङ्कगृध्रा बलाकाश्च व्याहरन्ति मुहुर्मुहुः ।
शिवाश्चैवाशिवा घोरा वेदयन्त्यो महद्भयम्

kaṅkagṛdhrā balākāśca vyāharanti muhurmuhuḥ |
śivāścaivāśivā ghorā vedayantyo mahadbhayam

112.9

पपात महती चोल्का मध्येनादित्यमण्डलात् ।
सकबन्धश्च परिघो भानुमावृत्य तिष्ठति

papāta mahatī colkā madhyenādityamaṇḍalāt |
sakabandhaśca parigho bhānumāvṛtya tiṣṭhati

112.10

परिवेषस्तथा घोरश्चन्द्रभास्करयोरभूत् ।
वेदयानो भयं घोरं राज्ञां देहावकर्तनम्

pariveṣastathā ghoraścandrabhāskarayorabhūt |
vedayāno bhayaṃ ghoraṃ rājñāṃ dehāvakartanam

112.11

देवतायतनस्थाश्च कौरवेन्द्रस्य देवताः ।
कम्पन्ते च हसन्ते च नृत्यन्ति च रुदन्ति च

devatāyatanasthāśca kauravendrasya devatāḥ |
kampante ca hasante ca nṛtyanti ca rudanti ca

112.12

अपसव्यं ग्रहाश्चक्रुरलक्ष्माणं दिवाकरम् ।
अवाक्शिराश्च भगवानुपातिष्ठत चन्द्रकमाः

apasavyaṃ grahāścakruralakṣmāṇaṃ divākaram |
avākśirāśca bhagavānupātiṣṭhata candrakamāḥ

112.13

वपूंषि च नरेन्द्राणां विगताभानि लक्षये ।
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु न च भ्राजन्ति दंशिताःक

vapūṃṣi ca narendrāṇāṃ vigatābhāni lakṣaye |
dhārtarāṣṭrasya sainyeṣu na ca bhrājanti daṃśitāḥka

112.14

सेनयोरुभयोश्चापि समन्ताच्छ्रूयते महान् ।
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषो गाण्डीवस्य च निःस्वनः

senayorubhayoścāpi samantācchrūyate mahān |
pāñcajanyasya nirghoṣo gāṇḍīvasya ca niḥsvanaḥ

112.15

ध्रुवमास्थाय बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि संयुगे ।
अपास्यान्यान्रणे योधानभ्येष्यति पितामहम्

dhruvamāsthāya bībhatsuruttamāstrāṇi saṃyuge |
apāsyānyānraṇe yodhānabhyeṣyati pitāmaham

112.16

हृष्यन्ति रोमकूपाणि सीदतीव च मे मनः ।
चिन्तयित्वा महाबाहो भीष्मार्जुनसमागमम्

hṛṣyanti romakūpāṇi sīdatīva ca me manaḥ |
cintayitvā mahābāho bhīṣmārjunasamāgamam

112.17

तं चेह निकृतिप्रज्ञं पाञ्चाल्यं पापचेतसम् ।
पुरस्कृत्य रणे पार्थो भीष्मस्यायोधनं गतः

taṃ ceha nikṛtiprajñaṃ pāñcālyaṃ pāpacetasam |
puraskṛtya raṇe pārtho bhīṣmasyāyodhanaṃ gataḥ

112.18

अब्रवीच्च पुरा भीष्मो नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ।
स्त्री ह्येषा विहिता धात्रा दैवाच्च स पुनः पुमान्

abravīcca purā bhīṣmo nāhaṃ hanyāṃ śikhaṇḍinam |
strī hyeṣā vihitā dhātrā daivācca sa punaḥ pumān

112.19

असंकल्पध्वजश्चैव याज्ञसेनिर्महाबलः ।
न चामङ्गलिके तस्मिन्प्रहरेदापगासुतः

asaṃkalpadhvajaścaiva yājñasenirmahābalaḥ |
na cāmaṅgalike tasminpraharedāpagāsutaḥ

112.20

एतद्विचिन्तयानस्य प्रज्ञा सीदति मे भृशम् ।
अभ्युद्यतो रणे पार्थः कुरुवृद्धमुपाद्रवत्

etadvicintayānasya prajñā sīdati me bhṛśam |
abhyudyato raṇe pārthaḥ kuruvṛddhamupādravat

112.21

युधिष्ठिरस्य च क्रोधो भीष्मश्चार्जुनसंगतः ।
मम चास्त्रसमारम्भः प्रजानामशिवं ध्रुवम्

yudhiṣṭhirasya ca krodho bhīṣmaścārjunasaṃgataḥ |
mama cāstrasamārambhaḥ prajānāmaśivaṃ dhruvam

112.22

मनस्वी बलवाञ्शूरः कृतास्त्रोऽलघुविक्रमः ।
दूरपाती दृढेषुश्च निमित्तज्ञश्च पाण्डवः

manasvī balavāñśūraḥ kṛtāstro'laghuvikramaḥ |
dūrapātī dṛḍheṣuśca nimittajñaśca pāṇḍavaḥ

112.23

अजेयः समरे चापि देवैरपि सवासवैः ।
बलवान्बुद्धिमांश्चैव जितक्लेशो युधां वरः

ajeyaḥ samare cāpi devairapi savāsavaiḥ |
balavānbuddhimāṃścaiva jitakleśo yudhāṃ varaḥ

112.24

विजयी च रणे नित्यं भैरवास्त्रश्च पाण्डवः ।
अभ्युद्यतं रणे दृष्ट्वा भैरवास्त्रं च पाण्डवम् ।
तस्य मार्गं परिहरन्द्रुतं गच्छ यतव्रत

vijayī ca raṇe nityaṃ bhairavāstraśca pāṇḍavaḥ |
abhyudyataṃ raṇe dṛṣṭvā bhairavāstraṃ ca pāṇḍavam |
tasya mārgaṃ pariharandrutaṃ gaccha yatavrata

112.25

पश्याद्यैतन्महाघोरे संयुगे वैशसं महत् ।
हेमचित्राणि शूरणां महान्ति च शुभानि च

paśyādyaitanmahāghore saṃyuge vaiśasaṃ mahat |
hemacitrāṇi śūraṇāṃ mahānti ca śubhāni ca

112.26

कवचान्यवदीर्यन्ते शरैः सन्नतपर्वभिः ।
छिद्यन्ते च ध्वजाग्राणि तोमराश्च धनूंषि च

kavacānyavadīryante śaraiḥ sannataparvabhiḥ |
chidyante ca dhvajāgrāṇi tomarāśca dhanūṃṣi ca

112.27

प्रासाश्च विमलास्तीक्ष्णाः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः ।
वैजयन्त्यश्च नागानां संक्रुद्धेन किरीटिना

prāsāśca vimalāstīkṣṇāḥ śaktyaśca kanakojjvalāḥ |
vaijayantyaśca nāgānāṃ saṃkruddhena kirīṭinā

112.28

नायं संरक्षितुं कालः प्राणान्पुत्रोपजीविभिः ।
याहि स्वर्गं पुरस्कृत्य यशसे विजयाय च

nāyaṃ saṃrakṣituṃ kālaḥ prāṇānputropajīvibhiḥ |
yāhi svargaṃ puraskṛtya yaśase vijayāya ca

112.29

रथनागहयावर्तां महाघोरां सुदुर्गमाम् ।
रथेन संग्रामनदीं तरत्येष कपिध्वजः

rathanāgahayāvartāṃ mahāghorāṃ sudurgamām |
rathena saṃgrāmanadīṃ taratyeṣa kapidhvajaḥ

112.30

ब्रह्मण्यता दमो दानं तपश्च चरितं महत् ।
इहैव दृश्यते पार्थे भ्राता यस्य धनञ्जयः

brahmaṇyatā damo dānaṃ tapaśca caritaṃ mahat |
ihaiva dṛśyate pārthe bhrātā yasya dhanañjayaḥ

112.31

भीमसेनश्च बलवान्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
वासुदेवश्च वार्ष्णेयो यस्य नाथो व्यवस्थितः

bhīmasenaśca balavānmādrīputrau ca pāṇḍavau |
vāsudevaśca vārṣṇeyo yasya nātho vyavasthitaḥ

112.32

तस्यैष मन्युप्रभवो धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
तपोभावितदेहस्य कोपो दहति वाहिनीम्

tasyaiṣa manyuprabhavo dhārtarāṣṭrasya durmateḥ |
tapobhāvitadehasya kopo dahati vāhinīm

112.33

एष संदृश्यते पार्थो वासुदेवव्यपाश्रयः ।
दारयन्सर्वसैन्यानि धार्तराष्ट्राणि सर्वशः

eṣa saṃdṛśyate pārtho vāsudevavyapāśrayaḥ |
dārayansarvasainyāni dhārtarāṣṭrāṇi sarvaśaḥ

112.34

एतदालोक्यते सैन्यं क्षोभ्यमाणं किरीटिना ।
महोर्मिनद्धं सुमहत्तिमिनेव महाजलम्

etadālokyate sainyaṃ kṣobhyamāṇaṃ kirīṭinā |
mahorminaddhaṃ sumahattimineva mahājalam

112.35

हाहाकिलकिलाशब्दाः श्रूयन्ते च चमूमुखे ।
याहि पाञ्चालदायादमहं यास्ये युधिष्ठिरम्

hāhākilakilāśabdāḥ śrūyante ca camūmukhe |
yāhi pāñcāladāyādamahaṃ yāsye yudhiṣṭhiram

112.36

दुर्गमं ह्यन्तरं राज्ञो व्यूहस्यामिततेजसः ।
समुद्रकुक्षिप्रतिमं सर्वतोऽतिरथैः स्थितैः

durgamaṃ hyantaraṃ rājño vyūhasyāmitatejasaḥ |
samudrakukṣipratimaṃ sarvato'tirathaiḥ sthitaiḥ

112.37

सात्यकिश्चाभिमन्युश्च धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
पर्यरक्षन्त राजानं यमौ च मनुजेश्वरम्

sātyakiścābhimanyuśca dhṛṣṭadyumnavṛkodarau |
paryarakṣanta rājānaṃ yamau ca manujeśvaram

112.38

उपेन्द्रसदृशश्यामो महाशाल इवोद्गतः ।
एष गच्छत्यनीकाग्रे द्वितीय इव फल्गुनः

upendrasadṛśaśyāmo mahāśāla ivodgataḥ |
eṣa gacchatyanīkāgre dvitīya iva phalgunaḥ

112.39

उत्तमास्त्राणि चाधत्स्व गृहीत्वा च महद्धनुः ।
पार्षतं याहि राजानं युध्यस्व च वृकोदरम्

uttamāstrāṇi cādhatsva gṛhītvā ca mahaddhanuḥ |
pārṣataṃ yāhi rājānaṃ yudhyasva ca vṛkodaram

112.40

को हि नेच्छेत्प्रियं पुत्रं जीवन्तं शाश्वतीः समाः ।
क्षत्रधर्मं तु संप्रेक्ष्य ततस्त्वां नियुनज्म्यहम्

ko hi necchetpriyaṃ putraṃ jīvantaṃ śāśvatīḥ samāḥ |
kṣatradharmaṃ tu saṃprekṣya tatastvāṃ niyunajmyaham

112.41

एष चातिरणे भीष्मो दहते वै महाचमूम् ।
युद्धेषु सदृशस्तात यमस्य वरुणस्य च

eṣa cātiraṇe bhīṣmo dahate vai mahācamūm |
yuddheṣu sadṛśastāta yamasya varuṇasya ca

सञ्जय उवाच

112.42

पुत्रं समनुशास्यैवं भारद्वाजः प्रतापवान् ।
महारणे महाराज धर्मराजमयोधयत्

putraṃ samanuśāsyaivaṃ bhāradvājaḥ pratāpavān |
mahāraṇe mahārāja dharmarājamayodhayat

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)