Ashvamedhika Parva

Chapter 47: Anugita: knowledge cuts the Brahma-tree

इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः ॥

17 verses · 47 of 118

What happens in this chapter

Anugita: knowledge cuts the Brahma-tree

Brahma says the elders call renunciation tapas, and brahmanas know knowledge as the supreme Brahman. That Brahman is far beyond, free of pairs and gunas, eternal; the steady see it through knowledge and tapas. Tapas is a lamp, knowledge is highest and renunciation the best tapas. One who sees the Self in all beings knows all; one who desires nothing and scorns nothing becomes Brahman while still in this world. He leaves good and evil karma, truth and untruth alike, and is freed. Then Brahma describes the eternal Brahma-tree, sprung from the unmanifest seed, its trunk the intellect, its branches ahankara and the elements, bearing fruit good and bad. The wise cut it down with the sword of true knowledge and are freed from birth and death.

ब्रह्मोवाच

47.1

संन्यासं तप इत्याहुर्वृद्धा निश्चितवादिनः ।
ब्राह्मणा ब्रह्मयोनिस्था ज्ञानं ब्रह्म परं विदुः

saṃnyāsaṃ tapa ityāhurvṛddhā niścitavādinaḥ |
brāhmaṇā brahmayonisthā jñānaṃ brahma paraṃ viduḥ

47.2

अतिदूरात्मकं ब्रह्म वेदविद्याव्यपाश्रयम् ।
निर्द्वन्द्वं निर्गुणं नित्यमचिन्त्यगुणमुत्तमम्

atidūrātmakaṃ brahma vedavidyāvyapāśrayam |
nirdvandvaṃ nirguṇaṃ nityamacintyaguṇamuttamam

47.3

ज्ञानेन तपसा चैव धीराः पश्यन्ति तत्परम् ।
निर्णिक्तमनसः पूता व्युत्क्रान्तरजसोऽमलाः

jñānena tapasā caiva dhīrāḥ paśyanti tatparam |
nirṇiktamanasaḥ pūtā vyutkrāntarajaso'malāḥ

47.4

तपसा क्षेममध्वानं गच्छन्ति परमेश्वरम् ।
संन्यासनिरता नित्यं ये च ब्रह्मविदो जनाः

tapasā kṣemamadhvānaṃ gacchanti parameśvaram |
saṃnyāsaniratā nityaṃ ye ca brahmavido janāḥ

47.5

तपः प्रदीप इत्याहुराचारो धर्मसाधकः ।
ज्ञानं वै परमं विद्यात्संन्यासं तप उत्तमम्

tapaḥ pradīpa ityāhurācāro dharmasādhakaḥ |
jñānaṃ vai paramaṃ vidyātsaṃnyāsaṃ tapa uttamam

47.6

यस्तु वेद निराबाधं ज्ञानं तत्त्वविनिश्चयात् ।
सर्वभूतस्थमात्मानं स सर्वविदिहोच्यते

yastu veda nirābādhaṃ jñānaṃ tattvaviniścayāt |
sarvabhūtasthamātmānaṃ sa sarvavidihocyate

47.7

यो विद्वान्सहवासं च विवासं चैव पश्यति ।
तथैवेकत्वनानात्वे स दुःखात्प्रतिमुच्यते

yo vidvānsahavāsaṃ ca vivāsaṃ caiva paśyati |
tathaivekatvanānātve sa duḥkhātpratimucyate

47.8

यो न कामयते किञ्चिन्न किञ्चिदवमन्यते ।
इह लोकस्थ एवैष ब्रह्मभूयाय कल्पते

yo na kāmayate kiñcinna kiñcidavamanyate |
iha lokastha evaiṣa brahmabhūyāya kalpate

47.9

प्रधानगुणतत्त्वज्ञः सर्व भूतविधानवित् ।
निर्ममो निरहङ्कारो मुच्यते नात्र संशयः

pradhānaguṇatattvajñaḥ sarva bhūtavidhānavit |
nirmamo nirahaṅkāro mucyate nātra saṃśayaḥ

47.10

निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निःस्वधाकार एव च ।
निर्गुणं नित्यमद्वन्द्वं प्रशमेनैव गच्छति

nirdvandvo nirnamaskāro niḥsvadhākāra eva ca |
nirguṇaṃ nityamadvandvaṃ praśamenaiva gacchati

47.11

हित्वा गुणमयं सर्वं कर्म जन्तुः शुभाशुभम् ।
उभे सत्यानृते हित्वा मुच्यते नात्र संशयः

hitvā guṇamayaṃ sarvaṃ karma jantuḥ śubhāśubham |
ubhe satyānṛte hitvā mucyate nātra saṃśayaḥ

47.12

अव्यक्तबीजप्रभवो बुद्धिस्कन्धमयो महान् ।
महाहङ्कारविटप इन्द्रियान्तरकोटरः

avyaktabījaprabhavo buddhiskandhamayo mahān |
mahāhaṅkāraviṭapa indriyāntarakoṭaraḥ

47.13

महाभूतविशाखश्च विशेषप्रतिशाखवान् ।
सदापत्रः सदापुष्पः शुभाशुभफलोदयः

mahābhūtaviśākhaśca viśeṣapratiśākhavān |
sadāpatraḥ sadāpuṣpaḥ śubhāśubhaphalodayaḥ

47.14

आजीव्यः सर्वभूतानां ब्रह्मवृक्षः सनातनः ।
एनं छित्त्वा च भित्त्वा च तत्त्वज्ञानासिना बुधः

ājīvyaḥ sarvabhūtānāṃ brahmavṛkṣaḥ sanātanaḥ |
enaṃ chittvā ca bhittvā ca tattvajñānāsinā budhaḥ

47.15

हित्वा सङ्गमयान्पाशान्मृत्युजन्मजरोदयान् ।
निर्ममो निरहङ्कारो मुच्यते नात्र संशयः

hitvā saṅgamayānpāśānmṛtyujanmajarodayān |
nirmamo nirahaṅkāro mucyate nātra saṃśayaḥ

47.16

द्वाविमौ पक्षिणौ नित्यौ संक्षेपौ चाप्यचेतनौ ।
एताभ्यां तु परो योन्यश्चेतनावान्स उच्यते

dvāvimau pakṣiṇau nityau saṃkṣepau cāpyacetanau |
etābhyāṃ tu paro yonyaścetanāvānsa ucyate

47.17

अचेतनः सत्वसङ्ख्याविमुक्तः
सत्त्वात्परं चेतयतेऽन्तरात्मा ।
स क्षेत्रवित्सर्वसङ्ख्यातबुद्धि-
र्गुणातिगो मुच्यते सर्वपापैः

acetanaḥ satvasaṅkhyāvimuktaḥ
sattvātparaṃ cetayate'ntarātmā |
sa kṣetravitsarvasaṅkhyātabuddhi-
rguṇātigo mucyate sarvapāpaiḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)