एवमेतेन मार्गेण पूर्वोक्तेन यथाविधि ।
अधीतवान्यथाशक्ति तथैव ब्रह्मचर्यवान्
evametena mārgeṇa pūrvoktena yathāvidhi |
adhītavānyathāśakti tathaiva brahmacaryavān
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि षट्चत्वारिंशोऽध्यायः ॥
58 verses · 46 of 118
Brahma sets out the other ashramas. The brahmachari serves his guru, eats alms with the guru's leave, carries a bilva or palasha staff and a munja girdle, and studies without a break. The vanaprastha leaves the village for the forest, wears bark and skins, lives on fruits, roots and leaves, and honours every guest. The one who seeks moksha gives fearlessness to all beings, begs alms once the kitchen smoke has died, takes only enough to keep alive, is neither glad at gain nor sad at loss, and stays a single night in a village. He keeps eight vows: non-violence, brahmacharya, truth, straightness, freedom from anger and envy, self-control and no slander. Seeing the Self in all beings, he is freed like the wind in the sky.
ब्रह्मोवाच
एवमेतेन मार्गेण पूर्वोक्तेन यथाविधि ।
अधीतवान्यथाशक्ति तथैव ब्रह्मचर्यवान्
evametena mārgeṇa pūrvoktena yathāvidhi |
adhītavānyathāśakti tathaiva brahmacaryavān
स्वधर्मनिरतो विद्वान्सर्वेन्द्रिययतो मुनिः ।
गुरोः प्रियहिते युक्तः सत्यधर्मपरः शुचिः
svadharmanirato vidvānsarvendriyayato muniḥ |
guroḥ priyahite yuktaḥ satyadharmaparaḥ śuciḥ
गुरुणा समनुज्ञातो भुञ्जीतान्नमकुत्सयन् ।
हविष्यभैक्ष्यभुक् चापि स्थानासनविहारवान्
guruṇā samanujñāto bhuñjītānnamakutsayan |
haviṣyabhaikṣyabhuk cāpi sthānāsanavihāravān
द्विकालमग्निं जुह्वानः शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
धारयीत सदा दण्डं बैल्वं पालाशमेव वा
dvikālamagniṃ juhvānaḥ śucirbhūtvā samāhitaḥ |
dhārayīta sadā daṇḍaṃ bailvaṃ pālāśameva vā
क्षौमं कार्पासिकं वाऽपि मृगाजिनमथापि वा ।
सर्वं काषायरक्तं वा वासो वाऽपि द्विजस्य ह
kṣaumaṃ kārpāsikaṃ vā'pi mṛgājinamathāpi vā |
sarvaṃ kāṣāyaraktaṃ vā vāso vā'pi dvijasya ha
मेखला च भवेन्मौञ्जी जटो नित्योदकस्तथा ।
यज्ञोपवीती स्वाध्यायी अलुप्तनियतव्रतः
mekhalā ca bhavenmauñjī jaṭo nityodakastathā |
yajñopavītī svādhyāyī aluptaniyatavrataḥ
पूताभिश्च तथैवाद्भिः सदा दैवततर्पणम् ।
भावेन नियतः कुर्वन्ब्रह्मचारी प्रशस्यते
pūtābhiśca tathaivādbhiḥ sadā daivatatarpaṇam |
bhāvena niyataḥ kurvanbrahmacārī praśasyate
एवं युक्तो जयेत्स्वर्गमूर्ध्वरेताः समाहितः ।
न संसरति जातीषु परमं स्थानमाश्रितः
evaṃ yukto jayetsvargamūrdhvaretāḥ samāhitaḥ |
na saṃsarati jātīṣu paramaṃ sthānamāśritaḥ
संस्कृतः सर्वसंस्कारैस्तथैव ब्रह्मचर्यवान् ।
ग्रामान्निष्क्रम्य चारण्ये मुनिः प्रव्रजितो वसेत्
saṃskṛtaḥ sarvasaṃskāraistathaiva brahmacaryavān |
grāmānniṣkramya cāraṇye muniḥ pravrajito vaset
चर्मवल्कलसंवासी सायं प्रातरुपस्पृशेत् ।
अरण्यगोचरो नित्यं न ग्रामं प्रविशेत्पुनः
carmavalkalasaṃvāsī sāyaṃ prātarupaspṛśet |
araṇyagocaro nityaṃ na grāmaṃ praviśetpunaḥ
अर्चयन्नतिथीन्काले दद्याच्चापि प्रतिश्रयम् ।
फलपत्रावरैर्मूलैः श्यामाकेन च वर्तयन्
arcayannatithīnkāle dadyāccāpi pratiśrayam |
phalapatrāvarairmūlaiḥ śyāmākena ca vartayan
स नित्यमुदकं वायुं सर्वं वानेयमाश्रयेत् ।
प्राश्नीयादानुपूर्व्येण यथादीक्षमतन्द्रितः
sa nityamudakaṃ vāyuṃ sarvaṃ vāneyamāśrayet |
prāśnīyādānupūrvyeṇa yathādīkṣamatandritaḥ
समूलफलशाकाद्यैरर्चेदतिथिमागतम् ।
यद्भक्षः स्यात्ततो दद्याद्भिक्षां नित्यमतन्द्रितः
samūlaphalaśākādyairarcedatithimāgatam |
yadbhakṣaḥ syāttato dadyādbhikṣāṃ nityamatandritaḥ
देवतातिथिपूर्वं च सदा प्राश्नीत वाग्यतः ।
अस्कन्दितमनाश्चैव लघ्वाशी देवताश्रयः
devatātithipūrvaṃ ca sadā prāśnīta vāgyataḥ |
askanditamanāścaiva laghvāśī devatāśrayaḥ
दान्तो मैत्रः क्षमायुक्तः कशाञ्शमश्रु च धारयन् ।
जुह्वन्स्वाध्यायशीलश्च सत्यधर्मपरायणः
dānto maitraḥ kṣamāyuktaḥ kaśāñśamaśru ca dhārayan |
juhvansvādhyāyaśīlaśca satyadharmaparāyaṇaḥ
न्यस्तदेहः सदा दक्षो वननित्यः समाहितः ।
एवं युक्तो जयेत्स्वर्गं वानप्रस्थो जितेन्द्रियः
nyastadehaḥ sadā dakṣo vananityaḥ samāhitaḥ |
evaṃ yukto jayetsvargaṃ vānaprastho jitendriyaḥ
गृहस्थो ब्रह्मचारी च वानप्रस्थोऽथवा पुनः ।
य इच्छेन्मोक्षमास्थातुमुत्तमां वृत्तिमाश्रयेत्
gṛhastho brahmacārī ca vānaprastho'thavā punaḥ |
ya icchenmokṣamāsthātumuttamāṃ vṛttimāśrayet
अभयं सर्वभूतेभ्यो दत्त्वा नैष्कर्म्यमाचरेत् ।
सर्वभूतहितो मैत्रः सर्वेन्द्रिययतो मुनिः
abhayaṃ sarvabhūtebhyo dattvā naiṣkarmyamācaret |
sarvabhūtahito maitraḥ sarvendriyayato muniḥ
अयाचितमसंक्लृप्तमुपपन्नं यदृच्छया ।
कृत्वा प्राह्णे चरेद्भैक्ष्यं विधूमे भुक्तवज्जने
ayācitamasaṃklṛptamupapannaṃ yadṛcchayā |
kṛtvā prāhṇe caredbhaikṣyaṃ vidhūme bhuktavajjane
वृत्ते शरावसम्पाते भैक्ष्यं लिप्सेत मोक्षवित् ।
लाभेन च न हृष्येत नालाभे विमना भवेत् ।
न चातिभिक्षां भिक्षेत केवलं प्राणयात्रिकः
vṛtte śarāvasampāte bhaikṣyaṃ lipseta mokṣavit |
lābhena ca na hṛṣyeta nālābhe vimanā bhavet |
na cātibhikṣāṃ bhikṣeta kevalaṃ prāṇayātrikaḥ
यात्रार्थी कालमाकाङ्क्षंश्चरेद्भैक्ष्यं समाहितः ।
लाभं साधारणं नेच्छेन्न भुञ्जीताभिपूजितः
yātrārthī kālamākāṅkṣaṃścaredbhaikṣyaṃ samāhitaḥ |
lābhaṃ sādhāraṇaṃ necchenna bhuñjītābhipūjitaḥ
अभिपूजितलाभाद्वि विजुगुप्सेत भिक्षुकः ।
भुक्तान्यन्नानि तिक्तानि कषायकटुकानि च
abhipūjitalābhādvi vijugupseta bhikṣukaḥ |
bhuktānyannāni tiktāni kaṣāyakaṭukāni ca
नास्वादयीत भुञ्जानो रसांश्च मधुरांस्तथा ।
यात्रामात्रं च भुञ्जीत केवलं प्राणधारणम्
nāsvādayīta bhuñjāno rasāṃśca madhurāṃstathā |
yātrāmātraṃ ca bhuñjīta kevalaṃ prāṇadhāraṇam
असंरोधेन भूतानां वृत्तिं लिप्सेत मोक्षवित् ।
न चान्यमन्नं लिप्सेत भिक्षमाणः कथञ्चन
asaṃrodhena bhūtānāṃ vṛttiṃ lipseta mokṣavit |
na cānyamannaṃ lipseta bhikṣamāṇaḥ kathañcana
न सन्निकाशयेद्धर्मं विविक्ते चारजाश्चरेत् ।
शून्यागारमण्यं वा वृक्षमूलं नदीं तथा
na sannikāśayeddharmaṃ vivikte cārajāścaret |
śūnyāgāramaṇyaṃ vā vṛkṣamūlaṃ nadīṃ tathā
प्रतिश्रयार्थं सेवेत पार्वतीं वा पुनर्गुहाम् ।
ग्रामैकरात्रिको ग्रीष्मे वर्षास्वेकत्र वा वसेत्
pratiśrayārthaṃ seveta pārvatīṃ vā punarguhām |
grāmaikarātriko grīṣme varṣāsvekatra vā vaset
अध्वा सूर्येणि निर्दिष्टः कीटवच्च चरेन्महीम् ।
दयार्तं चैव भूतानां समीक्ष्य पृथिवीं चरेत्
adhvā sūryeṇi nirdiṣṭaḥ kīṭavacca carenmahīm |
dayārtaṃ caiva bhūtānāṃ samīkṣya pṛthivīṃ caret
सञ्चयांश्च न कुर्वीत स्नेहवासं च वर्जयेत् ।
पूताभिरद्भिर्नित्यं वै कार्यं कुर्वीत मोक्षवित्
sañcayāṃśca na kurvīta snehavāsaṃ ca varjayet |
pūtābhiradbhirnityaṃ vai kāryaṃ kurvīta mokṣavit
उपस्पृशेदुद्दृताभिरद्भिश्च पुरुषः सदा ।
अहिंसा ब्रह्मचर्यं च सत्यमार्जवमेव च
upaspṛśeduddṛtābhiradbhiśca puruṣaḥ sadā |
ahiṃsā brahmacaryaṃ ca satyamārjavameva ca
अक्रोधश्चानसूया च दमो नित्यमपैशुनम् ।
अष्टस्वेतेषु युक्तः स्याद्व्रतेषु नियतेन्द्रियः
akrodhaścānasūyā ca damo nityamapaiśunam |
aṣṭasveteṣu yuktaḥ syādvrateṣu niyatendriyaḥ
अपापमशठं वृत्तमजिह्मं नित्यमाचरेत् ।
जोषयेत सदा भोज्यं ग्रासमागतमस्पृहः
apāpamaśaṭhaṃ vṛttamajihmaṃ nityamācaret |
joṣayeta sadā bhojyaṃ grāsamāgatamaspṛhaḥ
यात्रामात्रं च भुञ्जीत केवलं प्राणयात्रिकम् ।
धर्मलब्धमथाश्नीयान्न काममनुवर्तयेत्
yātrāmātraṃ ca bhuñjīta kevalaṃ prāṇayātrikam |
dharmalabdhamathāśnīyānna kāmamanuvartayet
ग्रासादाच्छादनादन्यन्न गृह्णीयात्कथञ्चन ।
यावदाहारयेत्तावत्प्रतिगृह्णीत नाधिकम्
grāsādācchādanādanyanna gṛhṇīyātkathañcana |
yāvadāhārayettāvatpratigṛhṇīta nādhikam
परेभ्यो न प्रतिग्राह्यं न च देयं कदाचन ।
दैन्यभावाच्च भूतानां संविभज्य सदा बुधः
parebhyo na pratigrāhyaṃ na ca deyaṃ kadācana |
dainyabhāvācca bhūtānāṃ saṃvibhajya sadā budhaḥ
नाददीत परस्वानि न गृह्णीयान्न याचयेत् ।
न किञ्चिद्विषयं भुक्त्वा स्पृहयेत्तस्य वै पुनः
nādadīta parasvāni na gṛhṇīyānna yācayet |
na kiñcidviṣayaṃ bhuktvā spṛhayettasya vai punaḥ
मृदमापस्तथाऽन्नानि पत्रपुष्पफलानि च ।
असंवृतानि गृह्णीयात्प्रवृत्तानि च कार्यवान्
mṛdamāpastathā'nnāni patrapuṣpaphalāni ca |
asaṃvṛtāni gṛhṇīyātpravṛttāni ca kāryavān
न शिल्पजीविकां जीवेद्द्विरन्नं नोत कामयेत् ।
न द्वेष्टा नोपदेष्टा च भवेच्च निरुपस्कृतः
na śilpajīvikāṃ jīveddvirannaṃ nota kāmayet |
na dveṣṭā nopadeṣṭā ca bhavecca nirupaskṛtaḥ
श्रद्धापूतानि भुञ्जीत निमित्तानि च वर्जयेत् ।
मुधावृत्तिरसक्तश्च सर्वभूतैरसंधितः
śraddhāpūtāni bhuñjīta nimittāni ca varjayet |
mudhāvṛttirasaktaśca sarvabhūtairasaṃdhitaḥ
आशीर्युक्तानि सर्वाणि हिंसायुक्तानि यानि च ।
लोकसङ्ग्रहधर्मं च नैव कुर्यान्न कारयेत्
āśīryuktāni sarvāṇi hiṃsāyuktāni yāni ca |
lokasaṅgrahadharmaṃ ca naiva kuryānna kārayet
सर्वभावानतिक्रम्य लघुमात्रः परिव्रजेत् ।
समः सर्वेषु भूतेषु स्थावरेषु चरेषु च
sarvabhāvānatikramya laghumātraḥ parivrajet |
samaḥ sarveṣu bhūteṣu sthāvareṣu careṣu ca
परं नोद्वेजयेत्कञ्चिन्न च कस्यचिदुद्विजेत् ।
विश्वास्यः सर्वभूतानामग्र्यो मोक्षविदुच्यते
paraṃ nodvejayetkañcinna ca kasyacidudvijet |
viśvāsyaḥ sarvabhūtānāmagryo mokṣaviducyate
अनागतं च न ध्यायेन्नातीतमनुचिन्तयेत् ।
वर्तमानमुपेक्षेत कालाकाङ्क्षी समाहितः
anāgataṃ ca na dhyāyennātītamanucintayet |
vartamānamupekṣeta kālākāṅkṣī samāhitaḥ
न चक्षुषा न मनसा न वाचा दूषयेत्क्वचित् ।
न प्रत्यक्षं परोक्षं वा किञ्चिद्दुष्टं समाचरेत्
na cakṣuṣā na manasā na vācā dūṣayetkvacit |
na pratyakṣaṃ parokṣaṃ vā kiñcidduṣṭaṃ samācaret
इन्द्रियाण्युपसंहृत्य कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः ।
क्षीणेन्द्रियमनोबुद्धिर्निरीहः सर्वतत्त्ववित्
indriyāṇyupasaṃhṛtya kūrmo'ṅgānīva sarvaśaḥ |
kṣīṇendriyamanobuddhirnirīhaḥ sarvatattvavit
निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निःस्वाहाकार एव च ।
निर्ममो निरहङ्कारो निर्योगक्षेम आत्मवान्
nirdvandvo nirnamaskāro niḥsvāhākāra eva ca |
nirmamo nirahaṅkāro niryogakṣema ātmavān
निराशीर्निर्गुणः शान्तो निरासक्तो निराश्रयः ।
आत्मसङ्गी च तत्त्वज्ञो मुच्यते नात्र संशयः
nirāśīrnirguṇaḥ śānto nirāsakto nirāśrayaḥ |
ātmasaṅgī ca tattvajño mucyate nātra saṃśayaḥ
अपादपाणिपृष्ठं तदशिरस्कमनूदरम् ।
अभिन्नगुणकर्माणं केवलं विमलं स्थिरम्
apādapāṇipṛṣṭhaṃ tadaśiraskamanūdaram |
abhinnaguṇakarmāṇaṃ kevalaṃ vimalaṃ sthiram
अगन्धमरसस्पर्शमरूपाशब्दमेव च ।
अनुगम्यमनासक्तममांसमपि चैव यत्
agandhamarasasparśamarūpāśabdameva ca |
anugamyamanāsaktamamāṃsamapi caiva yat
निशअचिन्तमव्ययं दिव्यं गृहस्थमपि सर्वदा ।
सर्वभूतस्थमात्मानं ये पश्यन्ति न ते मृताः
niśaacintamavyayaṃ divyaṃ gṛhasthamapi sarvadā |
sarvabhūtasthamātmānaṃ ye paśyanti na te mṛtāḥ
न तत्र क्रमते बुद्धिर्नेन्द्रियाणि न देवताः ।
वेदा यज्ञाश्च लोकाश्च न तपो न व्रतानि च
na tatra kramate buddhirnendriyāṇi na devatāḥ |
vedā yajñāśca lokāśca na tapo na vratāni ca
यत्र ज्ञानवतां प्राप्तिलिङ्गग्रहणा स्मृता ।
तस्मादलिङ्गधर्मज्ञो धर्मतत्त्वमुपाचरेत्
yatra jñānavatāṃ prāptiliṅgagrahaṇā smṛtā |
tasmādaliṅgadharmajño dharmatattvamupācaret
गूढधर्माश्रितो विद्वान्विज्ञानचरितं चरेत् ।
अमूढो मूढरूपेण चरेद्धर्ममदूषयन्
gūḍhadharmāśrito vidvānvijñānacaritaṃ caret |
amūḍho mūḍharūpeṇa careddharmamadūṣayan
यथैनमवमन्येरन्परे सततमेव हि ।
तथावृत्तश्चरेच्छान्तः सतां धर्मानकुत्सयन्
yathainamavamanyeranpare satatameva hi |
tathāvṛttaścarecchāntaḥ satāṃ dharmānakutsayan
य एवं वृत्तसम्पन्नः स मुनिः श्रेष्ठ उच्यते ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थांश्च महाभूतानि पञ्च च
ya evaṃ vṛttasampannaḥ sa muniḥ śreṣṭha ucyate |
indriyāṇīndriyārthāṃśca mahābhūtāni pañca ca
मनो बुद्धिरहङ्कारमव्यक्तं पुरुषं तथा ।
एतत्सर्वं प्रसङ्ख्याय यथावत्तत्त्वनिश्चयात्
mano buddhirahaṅkāramavyaktaṃ puruṣaṃ tathā |
etatsarvaṃ prasaṅkhyāya yathāvattattvaniścayāt
ततः स्वर्गमवाप्नोति विमुक्तः सर्वबन्धनैः ।
एतावदन्तवेलायां परिसङ्ख्याय तत्त्ववित्
tataḥ svargamavāpnoti vimuktaḥ sarvabandhanaiḥ |
etāvadantavelāyāṃ parisaṅkhyāya tattvavit
ध्यायेदेकान्तमास्थाय मुच्यतेऽथ निराश्रयः ।
निर्मुक्तः सर्वसङ्गेभ्यो वायुराकाशगो यथा
dhyāyedekāntamāsthāya mucyate'tha nirāśrayaḥ |
nirmuktaḥ sarvasaṅgebhyo vāyurākāśago yathā
क्षीणकोशो निरातङ्कस्तथेदं प्राप्नुयात्परम्
kṣīṇakośo nirātaṅkastathedaṃ prāpnuyātparam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)