अथ सन्ध्यां समासाद्य संवेद्ये तीर्थ उत्तमे ।
उपस्पृश्य नरो विद्यां लभते नात्र संशयः
atha sandhyāṃ samāsādya saṃvedye tīrtha uttame |
upaspṛśya naro vidyāṃ labhate nātra saṃśayaḥ
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्तयात्रापर्वणि त्र्यशीतितमोऽध्यायः ॥
131 verses · 83 of 315
Pulastya names the Karatoya, the source of the Shona and Narmada, Shriparvata where Mahadev dwells with Devi, Kanya tirtha on the southern sea, Gokarna, the Gayatri shrine, Dandakaranya and Shurparaka of Jamadagni's son. At Tungaka, when the Vedas were lost, the son of Angiras restored them through the Omkara. He praises Kalanjara, Shringaverapura and above all Prayaga, where Ganga meets Yamuna, and says wherever the Ganga flows is a tapovana. Only the restrained, pure and honest gain a tirtha's fruit. Pulastya blesses Bhishma and vanishes, and Bhishma goes round the earth. Narada tells Yudhishthira his merit will be eightfold, that Lomasha and many rishis await him, and promises him fame like Yayati's. Then Narada disappears.
अथ सन्ध्यां समासाद्य संवेद्ये तीर्थ उत्तमे ।
उपस्पृश्य नरो विद्यां लभते नात्र संशयः
atha sandhyāṃ samāsādya saṃvedye tīrtha uttame |
upaspṛśya naro vidyāṃ labhate nātra saṃśayaḥ
रामस्य च प्रसादेन तीर्थं राजन्कृतं पुरा ।
तल्लौहित्यं समासाद्य विन्द्याद्बहु सुवर्णकम्
rāmasya ca prasādena tīrthaṃ rājankṛtaṃ purā |
tallauhityaṃ samāsādya vindyādbahu suvarṇakam
करतोयां समासाद्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
अश्वमेधमवाप्नोति प्रजापतिकृतो विधिः
karatoyāṃ samāsādya trirātropoṣito naraḥ |
aśvamedhamavāpnoti prajāpatikṛto vidhiḥ
गङ्गायास्तत्र राजेन्द्र सागरस्य च सङ्गमे ।
अश्वमेधं दशगुणं प्रवदन्ति मनीषिणः
gaṅgāyāstatra rājendra sāgarasya ca saṅgame |
aśvamedhaṃ daśaguṇaṃ pravadanti manīṣiṇaḥ
गङ्गायास्त्वपरं पारं प्राप्य यः स्नाति मानवः ।
त्रिरात्रमुषितो राजन्सर्वान्कामानवाप्नुयात्
gaṅgāyāstvaparaṃ pāraṃ prāpya yaḥ snāti mānavaḥ |
trirātramuṣito rājansarvānkāmānavāpnuyāt
ततो वैतरणीं गत्वा सर्वपापप्रमोचनीम् ।
विरजातीर्थमासाद्य विराजति यथा शशी
tato vaitaraṇīṃ gatvā sarvapāpapramocanīm |
virajātīrthamāsādya virājati yathā śaśī
प्रभवेच्च कुले पुण्ये सर्वपापं व्यपोहति ।
गोसहस्रफंल लब्ध्वा रपुनाति स्वकुलं नरः
prabhavecca kule puṇye sarvapāpaṃ vyapohati |
gosahasraphaṃla labdhvā rapunāti svakulaṃ naraḥ
शोणस्य ज्योतिरथ्यायाः संगमे नियतः शुचिः ।
तर्पयित्वा पितॄन्देवानग्निष्टोमफलं लभेत्
śoṇasya jyotirathyāyāḥ saṃgame niyataḥ śuciḥ |
tarpayitvā pitṝndevānagniṣṭomaphalaṃ labhet
शोणस्य नर्मदायाश् प्रभेदे कुरुनन्दन ।
वंशगुल्म उपस्पृश्य वाचजिमेधफलं लभेत्
śoṇasya narmadāyāś prabhede kurunandana |
vaṃśagulma upaspṛśya vācajimedhaphalaṃ labhet
वाजपेयमवाप्नोति त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
गोसहस्रफलं विन्द्यात्कुलं चैव समुद्धरेत्
vājapeyamavāpnoti trirātropoṣito naraḥ |
gosahasraphalaṃ vindyātkulaṃ caiva samuddharet
कोसलां तु समासाद्य कालतीर्थमुपस्पृशेत् ।
वृषभैकादशफलं लभते नात्र संशयः
kosalāṃ tu samāsādya kālatīrthamupaspṛśet |
vṛṣabhaikādaśaphalaṃ labhate nātra saṃśayaḥ
पुष्पवत्यामुपस्पृश्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
गोसहस्रफलं लब्ध्वा पुनाति स्वकुलं नृप
puṣpavatyāmupaspṛśya trirātropoṣito naraḥ |
gosahasraphalaṃ labdhvā punāti svakulaṃ nṛpa
ततो बदरिकातीर्थे स्नात्वा भरतसत्तम ।
दीर्घमायुरवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति
tato badarikātīrthe snātvā bharatasattama |
dīrghamāyuravāpnoti svargalokaṃ ca gacchati
तथा चम्पां समासाद्य भागीरथ्यां कृतोदकः ।
दण्डाख्यमभिगम्यैव गोसहस्रफलं लभेत्
tathā campāṃ samāsādya bhāgīrathyāṃ kṛtodakaḥ |
daṇḍākhyamabhigamyaiva gosahasraphalaṃ labhet
लपेटिकां ततो गच्छेत्पुण्यां पुण्योपशोभिताम् ।
वाजपेयमवाप्नोति देवैः सर्वैश्च पूज्यते
lapeṭikāṃ tato gacchetpuṇyāṃ puṇyopaśobhitām |
vājapeyamavāpnoti devaiḥ sarvaiśca pūjyate
ततो महेन्द्रमासाद्य जामदग्न्यनिपेवितम् ।
रामतीर्थे नरः स्नात्वा वाजिमेधफलं लभेत्
tato mahendramāsādya jāmadagnyanipevitam |
rāmatīrthe naraḥ snātvā vājimedhaphalaṃ labhet
मतङ्गस्य तु केदारस्तत्रैव कुरुनन्दन ।
तत्र स्नात्वा कुरुश्रेष्ठ गोसहस्रफलं लभेत्
mataṅgasya tu kedārastatraiva kurunandana |
tatra snātvā kuruśreṣṭha gosahasraphalaṃ labhet
श्रीपर्वतं समासाद्य नदीतीरमुपस्पृशेत् ।
रअश्वमेधमवाप्नोति पूजयित्वा वृषध्वजम्
śrīparvataṃ samāsādya nadītīramupaspṛśet |
raaśvamedhamavāpnoti pūjayitvā vṛṣadhvajam
श्रीपर्वते महादेवो देव्या सह महाद्युतिः ।
न्यवसत्परमप्रीतो ब्रह्मा च त्रिदशैः सह
śrīparvate mahādevo devyā saha mahādyutiḥ |
nyavasatparamaprīto brahmā ca tridaśaiḥ saha
तत्र देवह्रदे स्नात्वा शुचिः प्रयतमानसः ।
अश्वमेधमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्
tatra devahrade snātvā śuciḥ prayatamānasaḥ |
aśvamedhamavāpnoti kulaṃ caiva samuddharet
ऋषभं पर्वतं गत्वा पाण्ड्येषु नृपपूजितम् ।
वाजपेयमवाप्नोति नाकपृष्ठे च मोदते
ṛṣabhaṃ parvataṃ gatvā pāṇḍyeṣu nṛpapūjitam |
vājapeyamavāpnoti nākapṛṣṭhe ca modate
ततो गच्छेत कावेरीं वृतामप्सरसां गणैः ।
तत्रस्नात्वा नरो राजन्गोसहस्रफलं लभेत्
tato gaccheta kāverīṃ vṛtāmapsarasāṃ gaṇaiḥ |
tatrasnātvā naro rājangosahasraphalaṃ labhet
ततस्तीरे समुद्रस्य कन्यातीर्थमुपस्पृशेत् ।
तत्तोयं स्पृश्य राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते
tatastīre samudrasya kanyātīrthamupaspṛśet |
tattoyaṃ spṛśya rājendra sarvapāpaiḥ pramucyate
अथ गोकर्णमासाद्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
समुद्रमध्ये राजेन्द्र सर्वलोकनमस्कृतम्
atha gokarṇamāsādya triṣu lokeṣu viśrutam |
samudramadhye rājendra sarvalokanamaskṛtam
रयत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः ।
भूतयक्षपिशाचाश्च किन्नराः समहोरगाः
rayatra brahmādayo devā ṛṣayaśca tapodhanāḥ |
bhūtayakṣapiśācāśca kinnarāḥ samahoragāḥ
सिद्धचारणगन्धर्वमानुषाः पन्नगास्तथा ।
सरितः सागराः शैला उपासन्त उमापतिम्
siddhacāraṇagandharvamānuṣāḥ pannagāstathā |
saritaḥ sāgarāḥ śailā upāsanta umāpatim
तत्रेशानं समभ्यर्च्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
अश्वमेधमवाप्नोति गाणपत्यं च विन्दति
tatreśānaṃ samabhyarcya trirātropoṣito naraḥ |
aśvamedhamavāpnoti gāṇapatyaṃ ca vindati
उष्य द्वादशरात्रं तु पूतात्मा च भवेन्नरः
uṣya dvādaśarātraṃ tu pūtātmā ca bhavennaraḥ
तत एव च गायत्र्याः स्थानं त्रैलोक्यपूजितम् ।
त्रिरात्रमुषितस्तत्र गोसहस्रफलं लभेत् ।
निदर्शनं च प्रत्यक्षं ब्राह्मणानां नराधिप
tata eva ca gāyatryāḥ sthānaṃ trailokyapūjitam |
trirātramuṣitastatra gosahasraphalaṃ labhet |
nidarśanaṃ ca pratyakṣaṃ brāhmaṇānāṃ narādhipa
गायत्रीं पठते यस्तु योनिसंकरजस्तथा ।
गाथा च गाथिका चापि तस्य संपद्यते नृप
gāyatrīṃ paṭhate yastu yonisaṃkarajastathā |
gāthā ca gāthikā cāpi tasya saṃpadyate nṛpa
अब्राह्मणस्य सावित्रीं पठतस्तु प्रणश्यति
abrāhmaṇasya sāvitrīṃ paṭhatastu praṇaśyati
संवर्तस्य तु विप्रर्षेर्वापीमासाद्य दुर्लभाम् ।
रूपस्य भागी भवति सुभगश्च प्रजायते
saṃvartasya tu viprarṣervāpīmāsādya durlabhām |
rūpasya bhāgī bhavati subhagaśca prajāyate
ततो वेणां समासाद्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
मयूरहंससंयुक्तं विमानं लभते नरः
tato veṇāṃ samāsādya trirātropoṣito naraḥ |
mayūrahaṃsasaṃyuktaṃ vimānaṃ labhate naraḥ
ततो गोदावरीं प्राप्य नित्यं सिद्धनिषेविताम् ।
गवां मेधमवाप्नोति वासुकेर्लोकमुत्तमम्
tato godāvarīṃ prāpya nityaṃ siddhaniṣevitām |
gavāṃ medhamavāpnoti vāsukerlokamuttamam
वेणायाः संगमे स्नात्वा वाजिमेधफलं लभेत् ।
वरदासंगमे स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्
veṇāyāḥ saṃgame snātvā vājimedhaphalaṃ labhet |
varadāsaṃgame snātvā gosahasraphalaṃ labhet
ब्रह्मस्थानं समासाद्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
गोसहस्रफलं विन्द्यात्स्वर्गलोकं च गच्छति
brahmasthānaṃ samāsādya trirātropoṣito naraḥ |
gosahasraphalaṃ vindyātsvargalokaṃ ca gacchati
कुशप्लवनमासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः ।
त्रिरात्रमुषितः स्नात्वा अश्वमेधफलं लभेत्
kuśaplavanamāsādya brahmacārī samāhitaḥ |
trirātramuṣitaḥ snātvā aśvamedhaphalaṃ labhet
ततो देवह्रदेऽरण्ये कृष्णवेणाजलोद्भवे ।
जातिस्मरह्रदे स्नात्वा भवेज्जातिस्मरो नरः ।
यत्र क्रतुशतैरिष्ट्वा देवराजो दिवं गतः
tato devahrade'raṇye kṛṣṇaveṇājalodbhave |
jātismarahrade snātvā bhavejjātismaro naraḥ |
yatra kratuśatairiṣṭvā devarājo divaṃ gataḥ
अग्निष्टोमफलं विन्द्याद्गमनादेव भारत ।
ततः सर्वह्रदे स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्
agniṣṭomaphalaṃ vindyādgamanādeva bhārata |
tataḥ sarvahrade snātvā gosahasraphalaṃ labhet
ततो वापीं महापुण्यां पयोष्णीं सरितां वराम् ।
पितृदेवार्चनरतो गोसहस्रफलं लभेत्
tato vāpīṃ mahāpuṇyāṃ payoṣṇīṃ saritāṃ varām |
pitṛdevārcanarato gosahasraphalaṃ labhet
दण्डकारण्यमासाद्य पुण्यं राजन्नुपस्पृशेत् ।
गोसहस्रफलं तस्य स्नातमात्रस्य भारत
daṇḍakāraṇyamāsādya puṇyaṃ rājannupaspṛśet |
gosahasraphalaṃ tasya snātamātrasya bhārata
शरभङ्गाश्रमं गत्वा शुकस्य च महात्मनः ।
न दुर्गतिमवाप्नोति पुनाति च कुलं नरः
śarabhaṅgāśramaṃ gatvā śukasya ca mahātmanaḥ |
na durgatimavāpnoti punāti ca kulaṃ naraḥ
ततः शूर्पारकं गच्छेज्जामदग्न्यनिषेवितम् ।
रामतीर्थे नरः स्नात्वा विन्द्याद्बहु सुवर्णकम्
tataḥ śūrpārakaṃ gacchejjāmadagnyaniṣevitam |
rāmatīrthe naraḥ snātvā vindyādbahu suvarṇakam
सप्तगोदावरे स्नात्वा नियतो नियताशनः ।
महत्पुण्यमवाप्नोति देवलोकं च गच्छति
saptagodāvare snātvā niyato niyatāśanaḥ |
mahatpuṇyamavāpnoti devalokaṃ ca gacchati
ततो देवपथं गत्वा नियतो नियताशनः ।
देवसत्रस्य यत्पुण्यं तदेवाप्नोति मानवः
tato devapathaṃ gatvā niyato niyatāśanaḥ |
devasatrasya yatpuṇyaṃ tadevāpnoti mānavaḥ
तुङ्गकारण्यमासाद्य ब्र्हमचारी जितेन्द्रियः ।
वेदानध्यापयत्तत्र ऋषिः सारस्वतः पुरा
tuṅgakāraṇyamāsādya brhamacārī jitendriyaḥ |
vedānadhyāpayattatra ṛṣiḥ sārasvataḥ purā
तत्र वेदेषु नष्टेषु मुनेरङ्गिरसः सुतः ।
ऋषीणआमुत्तरीयेषु सूपविष्टो यथासुखम्
tatra vedeṣu naṣṭeṣu muneraṅgirasaḥ sutaḥ |
ṛṣīṇaāmuttarīyeṣu sūpaviṣṭo yathāsukham
ओंकारेण यथान्यायं सम्यगुच्चारितेन ह ।
येन यत्पूर्वमभ्यस्तं तत्सर्वं समुपस्थितम्
oṃkāreṇa yathānyāyaṃ samyaguccāritena ha |
yena yatpūrvamabhyastaṃ tatsarvaṃ samupasthitam
ऋषयस्तत्र देवाश्च वरुणोऽग्निः प्रजापतिः ।
हरिर्नारायणस्तत्र महादेवस्तथैव च
ṛṣayastatra devāśca varuṇo'gniḥ prajāpatiḥ |
harirnārāyaṇastatra mahādevastathaiva ca
पितामहश्च भगवान्देवैः सह महाद्युतिः ।
भृगुं नियोजयामास याजनार्थे महाद्युतिम्
pitāmahaśca bhagavāndevaiḥ saha mahādyutiḥ |
bhṛguṃ niyojayāmāsa yājanārthe mahādyutim
ततः स चक्रे भगवानृषीणां विधिवत्तदा ।
सर्वेषां पुनराधानं विधिदृष्टेन कर्मणा
tataḥ sa cakre bhagavānṛṣīṇāṃ vidhivattadā |
sarveṣāṃ punarādhānaṃ vidhidṛṣṭena karmaṇā
आज्यभागेन तत्राग्नीं तर्पयित्वा यथाविधि ।
देवाः स्वभवनं याता ऋषयश्च यथाक्रमम्
ājyabhāgena tatrāgnīṃ tarpayitvā yathāvidhi |
devāḥ svabhavanaṃ yātā ṛṣayaśca yathākramam
तदरण्यं प्रविष्टस्य तुङ्गकं राजसत्तम ।
पापं प्रणश्यत्यखिलं स्त्रिया वा पुरुषस्य वा
tadaraṇyaṃ praviṣṭasya tuṅgakaṃ rājasattama |
pāpaṃ praṇaśyatyakhilaṃ striyā vā puruṣasya vā
तत्रमासं वसेद्धीरो नियतो नियताशनः ।
ब्रह्मलोकं व्रजेद्राजन्कुलं चैव समुद्धरेत्
tatramāsaṃ vaseddhīro niyato niyatāśanaḥ |
brahmalokaṃ vrajedrājankulaṃ caiva samuddharet
मेधाविकं समासाद्य पितॄन्देवांश्च तर्पयेत् ।
अग्निष्टोममवाप्नोति स्मृतिं मेधां च विन्दति
medhāvikaṃ samāsādya pitṝndevāṃśca tarpayet |
agniṣṭomamavāpnoti smṛtiṃ medhāṃ ca vindati
अत्र कालञ्जरं गत्वा पर्वतं लोकविश्रुतम् ।
तत्र देवह्रदे स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्
atra kālañjaraṃ gatvā parvataṃ lokaviśrutam |
tatra devahrade snātvā gosahasraphalaṃ labhet
आत्मानं स्नापयेत्तत्रगिरौ कालञ्जरे नृप ।
स्वर्गलोके महीयेत नरो नास्त्यत्र संशयः
ātmānaṃ snāpayettatragirau kālañjare nṛpa |
svargaloke mahīyeta naro nāstyatra saṃśayaḥ
ततो गिरिवरश्रेष्ठे चित्रकूटे विशांपते ।
मन्दाकिनीं समासाद्य सर्वपापप्रणाशिनीम्
tato girivaraśreṣṭhe citrakūṭe viśāṃpate |
mandākinīṃ samāsādya sarvapāpapraṇāśinīm
तत्राभिषेकं कुर्वाणः पितृदेवार्चने रतः ।
अश्वमेधमवाप्नोति गतिं च परमां व्रजेत्
tatrābhiṣekaṃ kurvāṇaḥ pitṛdevārcane rataḥ |
aśvamedhamavāpnoti gatiṃ ca paramāṃ vrajet
ततो गच्छेत धर्मज्ञ भर्तृस्थानमनुत्तमम् ।
यत्र नित्यं महासेनो गुहः सन्निहितो नृप
tato gaccheta dharmajña bhartṛsthānamanuttamam |
yatra nityaṃ mahāseno guhaḥ sannihito nṛpa
तत्र गत्वा नृपश्रेष्ठ गमनादेव सिध्यति ।
कोटितीर्थे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्
tatra gatvā nṛpaśreṣṭha gamanādeva sidhyati |
koṭitīrthe naraḥ snātvā gosahasraphalaṃ labhet
प्रदक्षिणमुपावृत्य ज्येष्ठस्थानं व्रजेन्नरः ।
अभिगम्य महादेवं विराजति यथा शशी
pradakṣiṇamupāvṛtya jyeṣṭhasthānaṃ vrajennaraḥ |
abhigamya mahādevaṃ virājati yathā śaśī
तत्र कूपे महाराज विश्रुता भरतर्षभ ।
समुद्रास्तत्र चत्वारो निवसन्ति युधिष्ठिर
tatra kūpe mahārāja viśrutā bharatarṣabha |
samudrāstatra catvāro nivasanti yudhiṣṭhira
तत्रोपस्पृश्य राजेन्द्र पितृदेवार्चने रतः ।
नियतात्मा नरः पूतो गच्छेत परमां गतिम्
tatropaspṛśya rājendra pitṛdevārcane rataḥ |
niyatātmā naraḥ pūto gaccheta paramāṃ gatim
ततो गच्छेत राजेन्द्र शृङ्गबेरपुरं महत् ।
यत्रतीर्णो महाराज रामो दाशरथिः पुरा
tato gaccheta rājendra śṛṅgaberapuraṃ mahat |
yatratīrṇo mahārāja rāmo dāśarathiḥ purā
रकतस्मिंस्तीर्थे महाबाहो स्नात्वा पापैः प्रमुच्यते ।
गङ्गायां तु नरः स्नात्वा ब्रह्मचारी समाहितः
rakatasmiṃstīrthe mahābāho snātvā pāpaiḥ pramucyate |
gaṅgāyāṃ tu naraḥ snātvā brahmacārī samāhitaḥ
विधूतपाप्मा भवति वाजपेयं च विन्दति ।
ततो मुञ्जवटं गच्छेत्स्थानं देवस्य धीमतः
vidhūtapāpmā bhavati vājapeyaṃ ca vindati |
tato muñjavaṭaṃ gacchetsthānaṃ devasya dhīmataḥ
अभिगम्य महादेवमभिवाद्य च भारत ।
प्रदक्षिणमुपावृत् यगाणपत्यमवाप्नुयात्
abhigamya mahādevamabhivādya ca bhārata |
pradakṣiṇamupāvṛt yagāṇapatyamavāpnuyāt
तस्मिंस्तीर्थे तु जाह्नव्यां स्नात्वा पापैः प्रमुच्यते ।
ततो गच्छेत राजेन्द्र प्रयागमृषिसंस्तुतम्
tasmiṃstīrthe tu jāhnavyāṃ snātvā pāpaiḥ pramucyate |
tato gaccheta rājendra prayāgamṛṣisaṃstutam
यत्र ब्रह्मादयो देवा दिशश्च सदिगीश्वराः ।
लोकपालाश्च साध्याश्च पितरो लोकसंमताः
yatra brahmādayo devā diśaśca sadigīśvarāḥ |
lokapālāśca sādhyāśca pitaro lokasaṃmatāḥ
सनत्कुमारप्रमुखास्तथैव परमर्षयः ।
अङ्गिरःप्रमुखाश्चैव तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः
sanatkumārapramukhāstathaiva paramarṣayaḥ |
aṅgiraḥpramukhāścaiva tathā brahmarṣayo'malāḥ
तथा नागाः सुपर्णश्च सिद्धाश्चक्रचरास्तथा ।
सरितः सागराश्चैव गन्धर्वाप्सरसोऽपि च
tathā nāgāḥ suparṇaśca siddhāścakracarāstathā |
saritaḥ sāgarāścaiva gandharvāpsaraso'pi ca
हरिश्च भगवानास्ते प्रजापतिपुरस्कृतः ।
तत्र त्रीण्यग्निकुण्डानि येषां मध्येन जाह्नवी
hariśca bhagavānāste prajāpatipuraskṛtaḥ |
tatra trīṇyagnikuṇḍāni yeṣāṃ madhyena jāhnavī
प्रयागादभिनिष्क्रान्ता सर्वतीर्थपुरस्कृता ।
तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता
prayāgādabhiniṣkrāntā sarvatīrthapuraskṛtā |
tapanasya sutā devī triṣu lokeṣu viśrutā
यमुना गङ्गया सार्धं संगता लोकपावनी ।
गङ्गायमुनयोर्मध्यं पृथिव्या जघनं स्मृतम्
yamunā gaṅgayā sārdhaṃ saṃgatā lokapāvanī |
gaṅgāyamunayormadhyaṃ pṛthivyā jaghanaṃ smṛtam
प्रयागं जघनस्थानमुपस्थमृषयो विदुः ।
प्रयागं सप्रतिष्ठानं कम्बलाश्वतरौ तथा
prayāgaṃ jaghanasthānamupasthamṛṣayo viduḥ |
prayāgaṃ sapratiṣṭhānaṃ kambalāśvatarau tathā
तीर्थं भोगवती चैव वेदिरेषा प्रजापतेः ।
तत्रवेदाश्च यज्ञाश्च मूर्तिमन्तो युधिष्ठिर
tīrthaṃ bhogavatī caiva vedireṣā prajāpateḥ |
tatravedāśca yajñāśca mūrtimanto yudhiṣṭhira
प्रजापतिमुपासन्ते ऋषयश्च तपोधनाः ।
यजन्ते क्रतुभिर्देवास्तथा चक्रधरा नृपाः
prajāpatimupāsante ṛṣayaśca tapodhanāḥ |
yajante kratubhirdevāstathā cakradharā nṛpāḥ
ततः पुण्यतमं नाम त्रिषु लोकेषु भारत ।
प्रयागं सर्वतीर्थेभ्यः प्रवदन्त्यधिकं विभो
tataḥ puṇyatamaṃ nāma triṣu lokeṣu bhārata |
prayāgaṃ sarvatīrthebhyaḥ pravadantyadhikaṃ vibho
श्रवणात्तस्य तीर्थस् नामसंकीर्तनादपि ।
मृत्युकालभयाच्चापि नरः पापात्प्रमुच्यते
śravaṇāttasya tīrthas nāmasaṃkīrtanādapi |
mṛtyukālabhayāccāpi naraḥ pāpātpramucyate
तत्राभिषेकं यः कुर्यात्संगमे लोकविश्रुते ।
पुण्यं स फलमाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः
tatrābhiṣekaṃ yaḥ kuryātsaṃgame lokaviśrute |
puṇyaṃ sa phalamāpnoti rājasūyāśvamedhayoḥ
एषा यजनभूमिर्हि देवानामभिसंस्कृता ।
तत्र रदत्तं सूक्ष्ममपि महद्भवति भारत
eṣā yajanabhūmirhi devānāmabhisaṃskṛtā |
tatra radattaṃ sūkṣmamapi mahadbhavati bhārata
न वेदवचनात्तात न लोकवचनादपि ।
मतिरुत्क्रमणीया ते प्रयागमरणं प्रति
na vedavacanāttāta na lokavacanādapi |
matirutkramaṇīyā te prayāgamaraṇaṃ prati
दशतीर्तसहस्राणि षष्टिः कोट्यस्तथाऽपराः ।
येषां सान्निध्यमत्रैव कीर्तितं कुरुन्दन
daśatīrtasahasrāṇi ṣaṣṭiḥ koṭyastathā'parāḥ |
yeṣāṃ sānnidhyamatraiva kīrtitaṃ kurundana
चतुर्विद्ये च यत्पुण्यं सत्यवादिषु चैव यत् ।
स्नात एव तदाप्नोति गङ्गायमुनसंगमे
caturvidye ca yatpuṇyaṃ satyavādiṣu caiva yat |
snāta eva tadāpnoti gaṅgāyamunasaṃgame
तत्र भोगवती नाम वासुकेस्तीर्थमुत्तमम् ।
तत्राभिषेकं यः कुर्यात्सोऽश्वमेधफलं लभेत्
tatra bhogavatī nāma vāsukestīrthamuttamam |
tatrābhiṣekaṃ yaḥ kuryātso'śvamedhaphalaṃ labhet
तत्र हंसप्रपतनं तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ।
दशाश्वमेधिकं चैव गङ्गायां कुरुनन्दन
tatra haṃsaprapatanaṃ tīrthaṃ trailokyaviśrutam |
daśāśvamedhikaṃ caiva gaṅgāyāṃ kurunandana
कुरुक्षेत्रसमा गङ्गा यत्रतत्रावगाहिता ।
विशेषो वै कनखले प्रयागे परमं महत्
kurukṣetrasamā gaṅgā yatratatrāvagāhitā |
viśeṣo vai kanakhale prayāge paramaṃ mahat
यद्यकार्यशतं कृत्वा कृतंगङ्गावसेचनम् ।
सर्वं तत्तस्य गङ्गापो दहत्यग्निरिवेन्धनम्
yadyakāryaśataṃ kṛtvā kṛtaṃgaṅgāvasecanam |
sarvaṃ tattasya gaṅgāpo dahatyagnirivendhanam
सर्वं कृतयुगे पुण्यंत्रेतायां पुष्करं स्मृतम् ।
द्वापरेऽपि कुरुक्षेत्रं गङ्गा कलियुगे स्मृता
sarvaṃ kṛtayuge puṇyaṃtretāyāṃ puṣkaraṃ smṛtam |
dvāpare'pi kurukṣetraṃ gaṅgā kaliyuge smṛtā
पुष्करे तु तपस्तप्येद्दानं दद्यान्महालये ।
मलये त्वग्निमारोहेद्भृगुतुन्दे त्वनाशनम्
puṣkare tu tapastapyeddānaṃ dadyānmahālaye |
malaye tvagnimārohedbhṛgutunde tvanāśanam
पुष्करे तु कुरुक्षेत्रे रगङ्गायां मगधेषु च ।
स्नात्वा तारयते जन्तुः सप्तसप्तावरांस्तथा
puṣkare tu kurukṣetre ragaṅgāyāṃ magadheṣu ca |
snātvā tārayate jantuḥ saptasaptāvarāṃstathā
पुनाति कीर्तिता पापं दृष्टा भद्रं प्रयच्छति ।
अवगाढा च पीता च पुनात्यासप्तमं कुलम्
punāti kīrtitā pāpaṃ dṛṣṭā bhadraṃ prayacchati |
avagāḍhā ca pītā ca punātyāsaptamaṃ kulam
यावदस्थि मनुष्यस् गङ्गायाः स्पृशते जलम् ।
तावत्स पुरुषो राजन्स्वर्गलोके महीपते
yāvadasthi manuṣyas gaṅgāyāḥ spṛśate jalam |
tāvatsa puruṣo rājansvargaloke mahīpate
यथा पुण्यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
उपास्य पुण्यं लब्ध्वा च भवत्यमरलोकभाक्
yathā puṇyāni tīrthāni puṇyānyāyatanāni ca |
upāsya puṇyaṃ labdhvā ca bhavatyamaralokabhāk
न गङ्गासदृशं तीर्थं न देवः केशवात्परः ।
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति एवमाह पितामहः
na gaṅgāsadṛśaṃ tīrthaṃ na devaḥ keśavātparaḥ |
brāhmaṇebhyaḥ paraṃ nāsti evamāha pitāmahaḥ
यत्र गङ्गा महाराज स देशस्तत्तपोकवनम् ।
सिद्धिक्षेत्रं च तज्ज्ञेयं गङ्गातीरसमाश्रितम्
yatra gaṅgā mahārāja sa deśastattapokavanam |
siddhikṣetraṃ ca tajjñeyaṃ gaṅgātīrasamāśritam
इदं सत्यंद्विजातीनां साधूनामात्मनोपि च ।
सुहृदां च जपेत्कर्मे शिष्यस्यानुगतस्य च
idaṃ satyaṃdvijātīnāṃ sādhūnāmātmanopi ca |
suhṛdāṃ ca japetkarme śiṣyasyānugatasya ca
इदं धन्यमिदं मेध्यमिदं स्वर्ग्यमिदं सुखम् ।
इदं पुण्यमिदं रम्यं पावनं धर्म्यमुत्तमम्
idaṃ dhanyamidaṃ medhyamidaṃ svargyamidaṃ sukham |
idaṃ puṇyamidaṃ ramyaṃ pāvanaṃ dharmyamuttamam
महर्षीणामिदं गुह्यं सर्वपापप्रमोचनम् ।
अधीत्यद्विजमध्ये च निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात्
maharṣīṇāmidaṃ guhyaṃ sarvapāpapramocanam |
adhītyadvijamadhye ca nirmalaḥ svargamāpnuyāt
श्रीमत्स्वर्ग्यं तथा पुण्यं सपत्नशमनं शिवम् ।
मेधाजननमग्र्यं वै तीर्थवंशानुकीर्तनम्
śrīmatsvargyaṃ tathā puṇyaṃ sapatnaśamanaṃ śivam |
medhājananamagryaṃ vai tīrthavaṃśānukīrtanam
अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् ।
शूद्रो यथेप्सितान्कामान्ब्राह्मणः पारगः पठन् ।
महीं विजयते राजा वैश्यो धनमवाप्नुयात्
aputro labhate putramadhano dhanamāpnuyāt |
śūdro yathepsitānkāmānbrāhmaṇaḥ pāragaḥ paṭhan |
mahīṃ vijayate rājā vaiśyo dhanamavāpnuyāt
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं तीर्थपुण्यं नरः शुचिः ।
जातीः स स्मरते बह्वीर्नाकपृष्ठे च मोदते
yaścedaṃ śṛṇuyānnityaṃ tīrthapuṇyaṃ naraḥ śuciḥ |
jātīḥ sa smarate bahvīrnākapṛṣṭhe ca modate
गम्यान्यपि च तीर्थानि कीर्तितान्यगमानि च ।
मनसा तानि गच्छेत सर्वतीर्थसमीक्षया
gamyānyapi ca tīrthāni kīrtitānyagamāni ca |
manasā tāni gaccheta sarvatīrthasamīkṣayā
एतानि वसुभिः साध्यैरादित्यैर्मरुदश्विभिः ।
ऋषिभिर्देवकल्पैश्च स्नातानि सुकृतैषिभिः
etāni vasubhiḥ sādhyairādityairmarudaśvibhiḥ |
ṛṣibhirdevakalpaiśca snātāni sukṛtaiṣibhiḥ
एवं त्वमपि कौरव्य विधिनाऽनेन सुव्रत ।
व्रत तीर्थानि नियतः पुण्यं पुण्येन वर्धयन्
evaṃ tvamapi kauravya vidhinā'nena suvrata |
vrata tīrthāni niyataḥ puṇyaṃ puṇyena vardhayan
भाषितैः करणैः पूर्वमास्तिक्याच्छ्रुतिदर्शनात् ।
प्राप्यन्ते तानि तीर्तानि सद्भिः शास्त्रार्थदर्शिभिः ।
सद्भिः शास्त्रार्थतत्वज्ञैर्ब्राह्मणैः सह गम्यताम्
bhāṣitaiḥ karaṇaiḥ pūrvamāstikyācchrutidarśanāt |
prāpyante tāni tīrtāni sadbhiḥ śāstrārthadarśibhiḥ |
sadbhiḥ śāstrārthatatvajñairbrāhmaṇaiḥ saha gamyatām
नाव्रती नाकृतात्मा च नाशुचिर्न च तस्करः ।
स्नाति तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्नरः
nāvratī nākṛtātmā ca nāśucirna ca taskaraḥ |
snāti tīrtheṣu kauravya na ca vakramatirnaraḥ
त्वया तु सम्यग्वृत्तेन नित्यं धर्मार्थदर्शिना ।
पितरस्तात सर्वे च तारिताः प्रपितामहाः
tvayā tu samyagvṛttena nityaṃ dharmārthadarśinā |
pitarastāta sarve ca tāritāḥ prapitāmahāḥ
पिता पितामहस्चैव सर्वे च प्रपितामहाः ।
पितामहपुरोगाश्च देवाः सर्षिगणा नृप ।
तव धर्मेण धर्मज्ञ नित्यमेवाभितोषितः
pitā pitāmahascaiva sarve ca prapitāmahāḥ |
pitāmahapurogāśca devāḥ sarṣigaṇā nṛpa |
tava dharmeṇa dharmajña nityamevābhitoṣitaḥ
अवाप्स्यसि त्वं लोकान्वै वसूनां वासवोपम ।
कीर्तिं च महातीं भीष्म प्राप्स्यसे भुविशाश्वतीं
avāpsyasi tvaṃ lokānvai vasūnāṃ vāsavopama |
kīrtiṃ ca mahātīṃ bhīṣma prāpsyase bhuviśāśvatīṃ
नारद उवाच
एवमुक्त्वाऽभ्यनुज्ञाय पुलस्त्यो भगवानृषिः ।
प्रीतः प्रीतेन मनसा तत्रैवान्तरधीयत
evamuktvā'bhyanujñāya pulastyo bhagavānṛṣiḥ |
prītaḥ prītena manasā tatraivāntaradhīyata
भीष्मश्च कुरुशार्दूल शास्त्रतत्त्वार्थदर्शिवान् ।
पुलस्त्यवचनाच्चैव पृथिवीं परिचक्रमे
bhīṣmaśca kuruśārdūla śāstratattvārthadarśivān |
pulastyavacanāccaiva pṛthivīṃ paricakrame
एवमेषा महाभागा प्रतिष्ठाने प्रतिष्ठिता ।
तीर्थयात्रा महापुण्या सर्वपापप्रमोचनी
evameṣā mahābhāgā pratiṣṭhāne pratiṣṭhitā |
tīrthayātrā mahāpuṇyā sarvapāpapramocanī
अनेन विधिना यस्तु पृथिवीं संचरिष्यति ।
अश्वमेधशतं साग्रं फलं प्रेत्य स भोक्ष्यति
anena vidhinā yastu pṛthivīṃ saṃcariṣyati |
aśvamedhaśataṃ sāgraṃ phalaṃ pretya sa bhokṣyati
ततश्चाष्टगुणं पार्थ प्राप्स्यसे धर्ममुत्तमम् ।
भीष्मः कुरूणां प्रवरो यथा पूर्वमवाप्तवान्
tataścāṣṭaguṇaṃ pārtha prāpsyase dharmamuttamam |
bhīṣmaḥ kurūṇāṃ pravaro yathā pūrvamavāptavān
नेता च त्वमृषीन्यस्मात्तेन तेऽष्टगुणं फलम् ।
रक्षोगणबिकीर्णानि तीर्थान्येतानि भारत ।
अगम्यानि मनुष्येन्द्रैस्त्वामृते कुरुनन्दन
netā ca tvamṛṣīnyasmāttena te'ṣṭaguṇaṃ phalam |
rakṣogaṇabikīrṇāni tīrthānyetāni bhārata |
agamyāni manuṣyendraistvāmṛte kurunandana
इदं देवर्षिचरितं सर्वतीर्ताभिसंवृतम् ।
यः पठेच्छृणुयाद्वाऽपिसर्वपापैः प्रमुच्यते
idaṃ devarṣicaritaṃ sarvatīrtābhisaṃvṛtam |
yaḥ paṭhecchṛṇuyādvā'pisarvapāpaiḥ pramucyate
ऋषिमुख्याः सदा यत्रवाल्मीकिस्त्वथ कश्यपः ।
आत्रेयः कुण्डजठरो विश्वामित्रोऽथ गौतमः
ṛṣimukhyāḥ sadā yatravālmīkistvatha kaśyapaḥ |
ātreyaḥ kuṇḍajaṭharo viśvāmitro'tha gautamaḥ
असितो देवलश्चैव मार्कण्डेयोऽथ गालवः ।
भरद्वाजो वसिष्ठश्च मुनिरुद्दालकस्तथा
asito devalaścaiva mārkaṇḍeyo'tha gālavaḥ |
bharadvājo vasiṣṭhaśca muniruddālakastathā
शौनकः सह पुत्रेण व्यासश्च तपतांवरः ।
दुर्वासाश्च मुनिश्रेष्ठो जाबालिश्च महातपाः
śaunakaḥ saha putreṇa vyāsaśca tapatāṃvaraḥ |
durvāsāśca muniśreṣṭho jābāliśca mahātapāḥ
एते ऋषिवराः सर्वे त्वत्प्रतीक्षास्तपोधनाः ।
एभिः सह महाराज तीर्थान्येतान्यनुव्रज
ete ṛṣivarāḥ sarve tvatpratīkṣāstapodhanāḥ |
ebhiḥ saha mahārāja tīrthānyetānyanuvraja
एष ते लोमशो नाम महर्षिरमितद्युतिः ।
समेष्यति महाराज तेन सार्धमनुव्रज
eṣa te lomaśo nāma maharṣiramitadyutiḥ |
sameṣyati mahārāja tena sārdhamanuvraja
मयाऽपिसह धर्मज्ञ तीर्थान्येतान्यनुक्रमात् ।
प्राप्स्यसे महतीं कीर्तिं यथा राजा महाभिषक्
mayā'pisaha dharmajña tīrthānyetānyanukramāt |
prāpsyase mahatīṃ kīrtiṃ yathā rājā mahābhiṣak
यथा ययातिर्धर्मात्मा यथा राजा पुरूरवाः ।
तथा त्वं कुरुशार्दूल स्वेन धर्मेण शोभसे
yathā yayātirdharmātmā yathā rājā purūravāḥ |
tathā tvaṃ kuruśārdūla svena dharmeṇa śobhase
यथा भगीरथो राजा यथा रामश्च विश्रुतः ।
तथा त्वं सर्वराजभ्यो भ्राजसे रश्मिवानिव
yathā bhagīratho rājā yathā rāmaśca viśrutaḥ |
tathā tvaṃ sarvarājabhyo bhrājase raśmivāniva
यथा मनुर्यथेक्ष्वाकुर्यथा पूरुर्महायशाः ।
यथा वैन्यो महाराज तथा त्वमपि विश्रुतः
yathā manuryathekṣvākuryathā pūrurmahāyaśāḥ |
yathā vainyo mahārāja tathā tvamapi viśrutaḥ
यथा च वृत्रहा सर्वान्सपत्नान्निर्दहन्पुरा ।
त्रैलोक्यं पालयामास देवराड्विगतज्वरः
yathā ca vṛtrahā sarvānsapatnānnirdahanpurā |
trailokyaṃ pālayāmāsa devarāḍvigatajvaraḥ
तथा शत्रुक्षयं कृत्वा त्वं प्रजाः पालयिष्यसि ।
स्वधर्मविजितामुर्वीं प्राप्य राजीवलोचन ।
ख्यातिं यास्यसि धर्मेण कार्तवीर्यार्जुनो यथा
tathā śatrukṣayaṃ kṛtvā tvaṃ prajāḥ pālayiṣyasi |
svadharmavijitāmurvīṃ prāpya rājīvalocana |
khyātiṃ yāsyasi dharmeṇa kārtavīryārjuno yathā
वैशंपायन उवाच
एवमाश्वास्य राजानं नारदो भगवानृषिः ।
अनुज्ञाप्य महाराज तत्रैवान्तरधीयत
evamāśvāsya rājānaṃ nārado bhagavānṛṣiḥ |
anujñāpya mahārāja tatraivāntaradhīyata
युधिष्ठिरोषि धर्मात्मा तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
तीर्थयात्राश्रितं पुण्यमृषीणां प्रत्यवेदयत्
yudhiṣṭhiroṣi dharmātmā tamevārthaṃ vicintayan |
tīrthayātrāśritaṃ puṇyamṛṣīṇāṃ pratyavedayat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)