अथ तां व्युषितो रात्रिं नलो राजा स्वलंकृतः ।
वैदर्भ्या सहितः काल्यं ददर्श वसुधाधिपम्
atha tāṃ vyuṣito rātriṃ nalo rājā svalaṃkṛtaḥ |
vaidarbhyā sahitaḥ kālyaṃ dadarśa vasudhādhipam
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वयणि नलोपाख्यानपर्वणि पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः ॥
20 verses · 75 of 315
In the morning Nala, adorned again, comes with Damayanti before King Bhima, who receives him like a son. The city rejoices: banners fly, the royal roads are sprinkled and strewn with flowers, and every temple is worshipped. Rituparna hears that his charioteer Bahuka was Nala in disguise. He sends for him and asks forgiveness for any wrong done, knowingly or not, while Nala lived unknown in his house. Nala answers that he has done no wrong at all. He lived more happily there than in his own palace, and Rituparna is his friend and kinsman. Then he returns the horse-lore held in trust, teaching it to Rituparna in due order. Rituparna, glad, takes another charioteer and goes home. Nala stays a short while in Kundina.
बृहदश्व उवाच
अथ तां व्युषितो रात्रिं नलो राजा स्वलंकृतः ।
वैदर्भ्या सहितः काल्यं ददर्श वसुधाधिपम्
atha tāṃ vyuṣito rātriṃ nalo rājā svalaṃkṛtaḥ |
vaidarbhyā sahitaḥ kālyaṃ dadarśa vasudhādhipam
ततोऽभिवादयामास प्रयतः श्वशुरं नलः ।
ततो नु दमयन्ती च ववन्दे पितरं शुभा
tato'bhivādayāmāsa prayataḥ śvaśuraṃ nalaḥ |
tato nu damayantī ca vavande pitaraṃ śubhā
तं भीमः प्रतिजग्राह पुत्रवत्परया मुदा ।
यथार्हं पूजयित्वा च समाश्वासयत प्रभुः
taṃ bhīmaḥ pratijagrāha putravatparayā mudā |
yathārhaṃ pūjayitvā ca samāśvāsayata prabhuḥ
नलेन सहितां तत्रदमयन्तीं पतिव्रताम् ।
अनुजग्राह महता सत्कारेण क्षितीश्वरः
nalena sahitāṃ tatradamayantīṃ pativratām |
anujagrāha mahatā satkāreṇa kṣitīśvaraḥ
तामर्हणां नलो राजा प्रतिगृह्य यथाविधि ।
परिचर्यां स्वकां तस्मै यथावत्प्रत्यवेदयत्
tāmarhaṇāṃ nalo rājā pratigṛhya yathāvidhi |
paricaryāṃ svakāṃ tasmai yathāvatpratyavedayat
ततो बभूव नमरे सुमहान्हर्षजः स्वनः ।
जनस्य संप्रहृष्टस्य नलं दृष्ट्वा तथाऽऽगतम्
tato babhūva namare sumahānharṣajaḥ svanaḥ |
janasya saṃprahṛṣṭasya nalaṃ dṛṣṭvā tathā''gatam
अशोभयच्च नगरीं पताकाध्वजमालिनीम् ।
सिक्ताः सुमृष्टपुष्पाढ्या राजमार्गाः स्वलंकृताः
aśobhayacca nagarīṃ patākādhvajamālinīm |
siktāḥ sumṛṣṭapuṣpāḍhyā rājamārgāḥ svalaṃkṛtāḥ
द्वारिद्वारि च पौराणां पुष्पभङ्गः प्रकल्पितः ।
अर्चितानि च सर्वाणि देवतायतनानि च
dvāridvāri ca paurāṇāṃ puṣpabhaṅgaḥ prakalpitaḥ |
arcitāni ca sarvāṇi devatāyatanāni ca
ऋतुपर्णोऽपिशुश्राव बाहुकच्छद्मिनं नलम् ।
दमयन्त्या समायुक्तं जहृषे च नराधिपः
ṛtuparṇo'piśuśrāva bāhukacchadminaṃ nalam |
damayantyā samāyuktaṃ jahṛṣe ca narādhipaḥ
तमानाय्य नलं राजा क्षमयामास पार्थिवः ।
स च तं क्षमयामास हेतुभिर्बुद्धिसंमितः
tamānāyya nalaṃ rājā kṣamayāmāsa pārthivaḥ |
sa ca taṃ kṣamayāmāsa hetubhirbuddhisaṃmitaḥ
स सत्कृतोमहीपालो नैषधं विस्मिताननः ।
दिष्ट्या समेतो दारैः स्वैर्भवानित्यभ्यनन्दत
sa satkṛtomahīpālo naiṣadhaṃ vismitānanaḥ |
diṣṭyā sameto dāraiḥ svairbhavānityabhyanandata
कच्चित्तु नापराधं ते कृतवानस्मि नैषध ।
अज्ञातवासे वसतो मद्गृहेवसुधाधिप
kaccittu nāparādhaṃ te kṛtavānasmi naiṣadha |
ajñātavāse vasato madgṛhevasudhādhipa
यदि वाऽबुद्धिपूर्वाणि यदि बुद्ध्याऽपि कानिचित् ।
मया कृतान्यकार्याणि तानि त्वं क्षन्तुमर्हसि
yadi vā'buddhipūrvāṇi yadi buddhyā'pi kānicit |
mayā kṛtānyakāryāṇi tāni tvaṃ kṣantumarhasi
नल उवाच
न मेऽपराधं कृतवांस्त्वं स्वल्पमपि पार्थिव ।
कृतेऽपि च न मे कोपः क्षन्तव्यं हि मया तव
na me'parādhaṃ kṛtavāṃstvaṃ svalpamapi pārthiva |
kṛte'pi ca na me kopaḥ kṣantavyaṃ hi mayā tava
पूर्वं ह्यापि सखा मेऽसि संबन्धी च जनाधिप ।
अत ऊर्ध्वं तु भूयस्त्वं प्रीतिमाहर्तुमर्हसि
pūrvaṃ hyāpi sakhā me'si saṃbandhī ca janādhipa |
ata ūrdhvaṃ tu bhūyastvaṃ prītimāhartumarhasi
सर्वकामैः सुविहितैः सुखमस्म्युषितस्त्वयि ।
न तथा स्वगृहेराजन्यथा तव गृहे सदा
sarvakāmaiḥ suvihitaiḥ sukhamasmyuṣitastvayi |
na tathā svagṛherājanyathā tava gṛhe sadā
इदं चैव हयज्ञानं त्वदीयं मयि तिष्ठति ।
तदुपाकर्तुमिच्छामि मन्यसे यदि पार्थिव
idaṃ caiva hayajñānaṃ tvadīyaṃ mayi tiṣṭhati |
tadupākartumicchāmi manyase yadi pārthiva
एवमुक्त्वा ददौ विद्यामृतुपर्णाय नैषधः ।
स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन क्रमणा
evamuktvā dadau vidyāmṛtuparṇāya naiṣadhaḥ |
sa ca tāṃ pratijagrāha vidhidṛṣṭena kramaṇā
गृहीत्वा चाश्वहृदयं प्रीतो भागस्वरिर्नृप ।
निषधाधिपतेश्चापि दत्ताऽक्षहृदयं नृपः ।
सूतमन्यमुपादाय ययौ स्वपुरमेव ह
gṛhītvā cāśvahṛdayaṃ prīto bhāgasvarirnṛpa |
niṣadhādhipateścāpi dattā'kṣahṛdayaṃ nṛpaḥ |
sūtamanyamupādāya yayau svapurameva ha
ऋतुपर्णे गते राजन्नलो राजा विशांपते ।
नगरे कुण्डिने कालं नातिदीर्गमिवावसत्
ṛtuparṇe gate rājannalo rājā viśāṃpate |
nagare kuṇḍine kālaṃ nātidīrgamivāvasat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)