Aranyaka (Vana) Parva

Chapter 257: The sacrifice is held; Bhima's reply

इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि घोषयात्रापर्वणि सप्तपञ्चाशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

25 verses · 257 of 315

What happens in this chapter

The sacrifice is held; Bhima's reply

The craftsmen report the golden plough ready, Vidura tells Dhritarashtra, and the king orders the sacrifice to begin. Duryodhana is consecrated according to the shastra, and messengers go out to invite kings and brahmanas. Dushasana sends one to Dvaitavana to invite the Pandavas. Yudhishthira answers that he is glad Duryodhana adds to the fame of their forefathers, but they cannot come until the thirteenth year is over. Bhima adds a message: Yudhishthira will come when he casts Duryodhana into the fire of the battle-sacrifice and pours out his anger as the oblation. The other Pandavas say nothing unkind. Kings and brahmanas arrive, Vidura feeds and honours every class of guest with food, garlands and garments, and after the closing bath Duryodhana sends them off with gifts.

वैशंपायन उवाच

257.1

ततस्तु शिल्पिनः सर्वं कृतमूर्चुर्नराधिपम् ।
विदुरश्च महाप्राज्ञो धृतराष्ट्रे न्यवेदयत्

tatastu śilpinaḥ sarvaṃ kṛtamūrcurnarādhipam |
viduraśca mahāprājño dhṛtarāṣṭre nyavedayat

257.2

सज्जं क्रतुवरं राजन्कालप्राप्तं च भारत ।
सौवर्णं च कृतं सर्वं लाङ्गलं च महाधनम्

sajjaṃ kratuvaraṃ rājankālaprāptaṃ ca bhārata |
sauvarṇaṃ ca kṛtaṃ sarvaṃ lāṅgalaṃ ca mahādhanam

257.3

एवच्छ्रुत्वा नृपश्रेष्ठो धृतराष्ट्रो विशंपते ।
आज्ञापयामास नृपः क्रतुराजप्रवर्तनम्

evacchrutvā nṛpaśreṣṭho dhṛtarāṣṭro viśaṃpate |
ājñāpayāmāsa nṛpaḥ kraturājapravartanam

257.4

ततः प्रववृते यज्ञः प्रभूतार्थः सुसंस्कृतः ।
दीक्षितश्चापि गान्धारिर्यथाशास्त्रं यथाक्रमम्

tataḥ pravavṛte yajñaḥ prabhūtārthaḥ susaṃskṛtaḥ |
dīkṣitaścāpi gāndhāriryathāśāstraṃ yathākramam

257.5

प्रहृष्टो धृतराष्ट्रश्च विदुरश्च महायशाः ।
भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णो गान्धारी च यशस्विनी

prahṛṣṭo dhṛtarāṣṭraśca viduraśca mahāyaśāḥ |
bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ karṇo gāndhārī ca yaśasvinī

257.6

निमन्त्रणार्थं दूर्तांश्च प्रेषयामास शीघ्रगान् ।
पार्थिवानां च राजेन्द्र ब्राह्मणानां तथैव च

nimantraṇārthaṃ dūrtāṃśca preṣayāmāsa śīghragān |
pārthivānāṃ ca rājendra brāhmaṇānāṃ tathaiva ca

257.7

ते प्रयाता यथोद्दिष्टा दूतास्त्वरितवाहनाः ।
तत्र कचित्प्रयान्तं तु दूतं दुःशासनोऽब्रवीत्

te prayātā yathoddiṣṭā dūtāstvaritavāhanāḥ |
tatra kacitprayāntaṃ tu dūtaṃ duḥśāsano'bravīt

257.8

गच्छ द्वैतवनं शीघ्रं पाण्डवान्पापपूरुषान् ।
निमन्त्रय यथान्यायं विप्रांस्त स्मिन्वने तदा

gaccha dvaitavanaṃ śīghraṃ pāṇḍavānpāpapūruṣān |
nimantraya yathānyāyaṃ viprāṃsta sminvane tadā

257.9

स गत्वा पाण्डवान्सर्वानुवाचाभिप्रणम्य च ।
दुर्योधनो महाराज यजते नृपसत्तमः

sa gatvā pāṇḍavānsarvānuvācābhipraṇamya ca |
duryodhano mahārāja yajate nṛpasattamaḥ

257.10

स्ववीर्यार्जितमर्थौघमवाप्य कुरुसत्तमः ।
तत्र गच्छन्ति राजानो ब्राह्मणाश्च ततस्ततः

svavīryārjitamarthaughamavāpya kurusattamaḥ |
tatra gacchanti rājāno brāhmaṇāśca tatastataḥ

257.11

अहं तु प्रेषितो राजन्कौरवेण महात्मना ।
आमन्त्रयति वो राजा धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः ।
मनोभिलषितं राज्ञस्तं क्रतुं द्रष्टुमर्हथ

ahaṃ tu preṣito rājankauraveṇa mahātmanā |
āmantrayati vo rājā dhārtarāṣṭro janeśvaraḥ |
manobhilaṣitaṃ rājñastaṃ kratuṃ draṣṭumarhatha

257.12

ततो युधिष्ठिरो राजा तच्छ्रुत्वा दूतभाषितम् ।
अब्रवीन्नृपशार्दूलो दिष्ट्या राजा सुयोधनः ।
यजते क्रतुमुख्येन पूर्वेषां कीर्तिवर्धनः

tato yudhiṣṭhiro rājā tacchrutvā dūtabhāṣitam |
abravīnnṛpaśārdūlo diṣṭyā rājā suyodhanaḥ |
yajate kratumukhyena pūrveṣāṃ kīrtivardhanaḥ

257.13

वयमप्युपयास्यामो न त्विदानीं कथंचन ।
समयः परिपाल्यो नो यावद्वर्षं त्रयोदशम्

vayamapyupayāsyāmo na tvidānīṃ kathaṃcana |
samayaḥ paripālyo no yāvadvarṣaṃ trayodaśam

257.14

श्रुत्वैतद्धर्मराजस्य भीमो वचनमब्रवीत् ।
तदा तु नृपतिर्गन्ता धर्मराजो युधिष्ठिरः

śrutvaitaddharmarājasya bhīmo vacanamabravīt |
tadā tu nṛpatirgantā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ

257.15

अस्त्रशस्त्रप्रदीप्तेऽग्नौ यदा तं पातयिष्यति ।
वर्षात्रयोदशादूर्ध्वं रणसत्रे नराधिपः

astraśastrapradīpte'gnau yadā taṃ pātayiṣyati |
varṣātrayodaśādūrdhvaṃ raṇasatre narādhipaḥ

257.16

यदा क्रोधहविर्मोक्ता धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवः ।
आगन्तारस्तदा स्मेति वाच्यस्ते स सुयोधनः

yadā krodhahavirmoktā dhārtarāṣṭreṣu pāṇḍavaḥ |
āgantārastadā smeti vācyaste sa suyodhanaḥ

257.17

शेषास्तु पाण्डवा राजन्नैवोचुः किंचिदप्रियम् ।
दूतश्चापि यथावृत्तं धार्तराष्ट्रे न्यवेदयत्

śeṣāstu pāṇḍavā rājannaivocuḥ kiṃcidapriyam |
dūtaścāpi yathāvṛttaṃ dhārtarāṣṭre nyavedayat

257.18

अथाजग्मुर्नरश्रेष्ठा नानाजनपदेश्वराः ।
ब्राह्मणाश्च महाभाग धार्तराष्ट्रपुरं प्रति

athājagmurnaraśreṣṭhā nānājanapadeśvarāḥ |
brāhmaṇāśca mahābhāga dhārtarāṣṭrapuraṃ prati

257.19

ते त्वर्चिता यथाशास्त्रं यथाविधि यथाक्रमम् ।
मुदा परमया युक्ताः प्रीताश्चापि नरेश्वराः

te tvarcitā yathāśāstraṃ yathāvidhi yathākramam |
mudā paramayā yuktāḥ prītāścāpi nareśvarāḥ

257.20

धृतराष्ट्रोऽपि राजेन्द्र संवृतः सर्वकौरवैः ।
हर्षेण महता युक्तो विदुरं प्रत्यभाषत

dhṛtarāṣṭro'pi rājendra saṃvṛtaḥ sarvakauravaiḥ |
harṣeṇa mahatā yukto viduraṃ pratyabhāṣata

257.21

यथा सुखी जनः सर्वः क्षत्तः स्यादन्नसंयुतः ।
तुष्येत्तु यज्ञसदने तथा नीतिर्विधीयताम्

yathā sukhī janaḥ sarvaḥ kṣattaḥ syādannasaṃyutaḥ |
tuṣyettu yajñasadane tathā nītirvidhīyatām

257.22

विदुरस्तु तदाज्ञाय सर्ववर्णानरिंदम ।
यथा प्रमाणतो विद्वान्पूजयामास धर्मवित्

vidurastu tadājñāya sarvavarṇānariṃdama |
yathā pramāṇato vidvānpūjayāmāsa dharmavit

257.23

भक्ष्यपेयान्नपानेन माल्यैश्चापि सुगन्धिभिः ।
वासोभिर्विविधैश्चैव योजयामास हृष्टवत्

bhakṣyapeyānnapānena mālyaiścāpi sugandhibhiḥ |
vāsobhirvividhaiścaiva yojayāmāsa hṛṣṭavat

257.24

कृत्वा ह्यवभृथं वीरो यथाशास्त्रं यथाक्रमम् ।
सान्त्वयित्वा च राजेन्द्रो दत्त्वा च विविधं वसु ।
विसर्जयामास नपान्ब्राह्मणांश्च सहस्रशः

kṛtvā hyavabhṛthaṃ vīro yathāśāstraṃ yathākramam |
sāntvayitvā ca rājendro dattvā ca vividhaṃ vasu |
visarjayāmāsa napānbrāhmaṇāṃśca sahasraśaḥ

257.25

विसृज्यच नृपान्सर्वान्भ्रातृभिः परिवारितः ।
विवेश हास्तिनपुरं सहितः कर्णसौबलैः

visṛjyaca nṛpānsarvānbhrātṛbhiḥ parivāritaḥ |
viveśa hāstinapuraṃ sahitaḥ karṇasaubalaiḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)