ततस्तु शिल्पिनः सर्वं कृतमूर्चुर्नराधिपम् ।
विदुरश्च महाप्राज्ञो धृतराष्ट्रे न्यवेदयत्
tatastu śilpinaḥ sarvaṃ kṛtamūrcurnarādhipam |
viduraśca mahāprājño dhṛtarāṣṭre nyavedayat
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि घोषयात्रापर्वणि सप्तपञ्चाशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
25 श्लोक · 257 में से 315
शिल्पी बताते हैं कि सोने का हल तैयार है, विदुर धृतराष्ट्र को सूचना देते हैं और राजा यज्ञ आरम्भ करने की आज्ञा देते हैं। दुर्योधन शास्त्रविधि से दीक्षित होता है और दूत राजाओं और ब्राह्मणों को निमन्त्रण देने जाते हैं। दुःशासन पाण्डवों के लिए एक दूत को द्वैतवन भेजता है। युधिष्ठिर कहते हैं कि दुर्योधन पूर्वजों की कीर्ति बढ़ा रहा है, यह प्रसन्नता की बात है, पर तेरहवाँ वर्ष पूरा होने तक हम नहीं आ सकते। भीम सन्देश जोड़ते हैं कि युधिष्ठिर तब आएँगे जब युद्धरूपी यज्ञ की अग्नि में दुर्योधन को गिराकर अपना क्रोध आहुति बनाएँगे। राजा और ब्राह्मण आते हैं, विदुर सब वर्णों के अतिथियों का भोजन, माला और वस्त्रों से सत्कार करते हैं, और अवभृथ स्नान के बाद दुर्योधन सबको धन देकर विदा करता है।
वैशंपायन उवाच
ततस्तु शिल्पिनः सर्वं कृतमूर्चुर्नराधिपम् ।
विदुरश्च महाप्राज्ञो धृतराष्ट्रे न्यवेदयत्
tatastu śilpinaḥ sarvaṃ kṛtamūrcurnarādhipam |
viduraśca mahāprājño dhṛtarāṣṭre nyavedayat
सज्जं क्रतुवरं राजन्कालप्राप्तं च भारत ।
सौवर्णं च कृतं सर्वं लाङ्गलं च महाधनम्
sajjaṃ kratuvaraṃ rājankālaprāptaṃ ca bhārata |
sauvarṇaṃ ca kṛtaṃ sarvaṃ lāṅgalaṃ ca mahādhanam
एवच्छ्रुत्वा नृपश्रेष्ठो धृतराष्ट्रो विशंपते ।
आज्ञापयामास नृपः क्रतुराजप्रवर्तनम्
evacchrutvā nṛpaśreṣṭho dhṛtarāṣṭro viśaṃpate |
ājñāpayāmāsa nṛpaḥ kraturājapravartanam
ततः प्रववृते यज्ञः प्रभूतार्थः सुसंस्कृतः ।
दीक्षितश्चापि गान्धारिर्यथाशास्त्रं यथाक्रमम्
tataḥ pravavṛte yajñaḥ prabhūtārthaḥ susaṃskṛtaḥ |
dīkṣitaścāpi gāndhāriryathāśāstraṃ yathākramam
प्रहृष्टो धृतराष्ट्रश्च विदुरश्च महायशाः ।
भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णो गान्धारी च यशस्विनी
prahṛṣṭo dhṛtarāṣṭraśca viduraśca mahāyaśāḥ |
bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ karṇo gāndhārī ca yaśasvinī
निमन्त्रणार्थं दूर्तांश्च प्रेषयामास शीघ्रगान् ।
पार्थिवानां च राजेन्द्र ब्राह्मणानां तथैव च
nimantraṇārthaṃ dūrtāṃśca preṣayāmāsa śīghragān |
pārthivānāṃ ca rājendra brāhmaṇānāṃ tathaiva ca
ते प्रयाता यथोद्दिष्टा दूतास्त्वरितवाहनाः ।
तत्र कचित्प्रयान्तं तु दूतं दुःशासनोऽब्रवीत्
te prayātā yathoddiṣṭā dūtāstvaritavāhanāḥ |
tatra kacitprayāntaṃ tu dūtaṃ duḥśāsano'bravīt
गच्छ द्वैतवनं शीघ्रं पाण्डवान्पापपूरुषान् ।
निमन्त्रय यथान्यायं विप्रांस्त स्मिन्वने तदा
gaccha dvaitavanaṃ śīghraṃ pāṇḍavānpāpapūruṣān |
nimantraya yathānyāyaṃ viprāṃsta sminvane tadā
स गत्वा पाण्डवान्सर्वानुवाचाभिप्रणम्य च ।
दुर्योधनो महाराज यजते नृपसत्तमः
sa gatvā pāṇḍavānsarvānuvācābhipraṇamya ca |
duryodhano mahārāja yajate nṛpasattamaḥ
स्ववीर्यार्जितमर्थौघमवाप्य कुरुसत्तमः ।
तत्र गच्छन्ति राजानो ब्राह्मणाश्च ततस्ततः
svavīryārjitamarthaughamavāpya kurusattamaḥ |
tatra gacchanti rājāno brāhmaṇāśca tatastataḥ
अहं तु प्रेषितो राजन्कौरवेण महात्मना ।
आमन्त्रयति वो राजा धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः ।
मनोभिलषितं राज्ञस्तं क्रतुं द्रष्टुमर्हथ
ahaṃ tu preṣito rājankauraveṇa mahātmanā |
āmantrayati vo rājā dhārtarāṣṭro janeśvaraḥ |
manobhilaṣitaṃ rājñastaṃ kratuṃ draṣṭumarhatha
ततो युधिष्ठिरो राजा तच्छ्रुत्वा दूतभाषितम् ।
अब्रवीन्नृपशार्दूलो दिष्ट्या राजा सुयोधनः ।
यजते क्रतुमुख्येन पूर्वेषां कीर्तिवर्धनः
tato yudhiṣṭhiro rājā tacchrutvā dūtabhāṣitam |
abravīnnṛpaśārdūlo diṣṭyā rājā suyodhanaḥ |
yajate kratumukhyena pūrveṣāṃ kīrtivardhanaḥ
वयमप्युपयास्यामो न त्विदानीं कथंचन ।
समयः परिपाल्यो नो यावद्वर्षं त्रयोदशम्
vayamapyupayāsyāmo na tvidānīṃ kathaṃcana |
samayaḥ paripālyo no yāvadvarṣaṃ trayodaśam
श्रुत्वैतद्धर्मराजस्य भीमो वचनमब्रवीत् ।
तदा तु नृपतिर्गन्ता धर्मराजो युधिष्ठिरः
śrutvaitaddharmarājasya bhīmo vacanamabravīt |
tadā tu nṛpatirgantā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ
अस्त्रशस्त्रप्रदीप्तेऽग्नौ यदा तं पातयिष्यति ।
वर्षात्रयोदशादूर्ध्वं रणसत्रे नराधिपः
astraśastrapradīpte'gnau yadā taṃ pātayiṣyati |
varṣātrayodaśādūrdhvaṃ raṇasatre narādhipaḥ
यदा क्रोधहविर्मोक्ता धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवः ।
आगन्तारस्तदा स्मेति वाच्यस्ते स सुयोधनः
yadā krodhahavirmoktā dhārtarāṣṭreṣu pāṇḍavaḥ |
āgantārastadā smeti vācyaste sa suyodhanaḥ
शेषास्तु पाण्डवा राजन्नैवोचुः किंचिदप्रियम् ।
दूतश्चापि यथावृत्तं धार्तराष्ट्रे न्यवेदयत्
śeṣāstu pāṇḍavā rājannaivocuḥ kiṃcidapriyam |
dūtaścāpi yathāvṛttaṃ dhārtarāṣṭre nyavedayat
अथाजग्मुर्नरश्रेष्ठा नानाजनपदेश्वराः ।
ब्राह्मणाश्च महाभाग धार्तराष्ट्रपुरं प्रति
athājagmurnaraśreṣṭhā nānājanapadeśvarāḥ |
brāhmaṇāśca mahābhāga dhārtarāṣṭrapuraṃ prati
ते त्वर्चिता यथाशास्त्रं यथाविधि यथाक्रमम् ।
मुदा परमया युक्ताः प्रीताश्चापि नरेश्वराः
te tvarcitā yathāśāstraṃ yathāvidhi yathākramam |
mudā paramayā yuktāḥ prītāścāpi nareśvarāḥ
धृतराष्ट्रोऽपि राजेन्द्र संवृतः सर्वकौरवैः ।
हर्षेण महता युक्तो विदुरं प्रत्यभाषत
dhṛtarāṣṭro'pi rājendra saṃvṛtaḥ sarvakauravaiḥ |
harṣeṇa mahatā yukto viduraṃ pratyabhāṣata
यथा सुखी जनः सर्वः क्षत्तः स्यादन्नसंयुतः ।
तुष्येत्तु यज्ञसदने तथा नीतिर्विधीयताम्
yathā sukhī janaḥ sarvaḥ kṣattaḥ syādannasaṃyutaḥ |
tuṣyettu yajñasadane tathā nītirvidhīyatām
विदुरस्तु तदाज्ञाय सर्ववर्णानरिंदम ।
यथा प्रमाणतो विद्वान्पूजयामास धर्मवित्
vidurastu tadājñāya sarvavarṇānariṃdama |
yathā pramāṇato vidvānpūjayāmāsa dharmavit
भक्ष्यपेयान्नपानेन माल्यैश्चापि सुगन्धिभिः ।
वासोभिर्विविधैश्चैव योजयामास हृष्टवत्
bhakṣyapeyānnapānena mālyaiścāpi sugandhibhiḥ |
vāsobhirvividhaiścaiva yojayāmāsa hṛṣṭavat
कृत्वा ह्यवभृथं वीरो यथाशास्त्रं यथाक्रमम् ।
सान्त्वयित्वा च राजेन्द्रो दत्त्वा च विविधं वसु ।
विसर्जयामास नपान्ब्राह्मणांश्च सहस्रशः
kṛtvā hyavabhṛthaṃ vīro yathāśāstraṃ yathākramam |
sāntvayitvā ca rājendro dattvā ca vividhaṃ vasu |
visarjayāmāsa napānbrāhmaṇāṃśca sahasraśaḥ
विसृज्यच नृपान्सर्वान्भ्रातृभिः परिवारितः ।
विवेश हास्तिनपुरं सहितः कर्णसौबलैः
visṛjyaca nṛpānsarvānbhrātṛbhiḥ parivāritaḥ |
viveśa hāstinapuraṃ sahitaḥ karṇasaubalaiḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)