जित्वा तु पृथिवीं राजन्सूतपुत्रो जनाधिप ।
अब्रवीत्परवीरघ्नो दुर्योधनमिदं वचः
jitvā tu pṛthivīṃ rājansūtaputro janādhipa |
abravītparavīraghno duryodhanamidaṃ vacaḥ
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि घोषयात्रापर्वणि षट्पञ्चाशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
26 verses · 256 of 315
With the earth conquered, Karna tells Duryodhana to rule it free of rivals. Duryodhana confesses that ever since he saw Yudhishthira's Rajasuya he has longed to perform one. Karna urges him to summon priests and gather the materials. But the family priest and the brahmanas say the Rajasuya cannot be performed in his line while Yudhishthira lives, nor while his father Dhritarashtra lives. There is another great rite equal to it, the Vaishnava sacrifice, which no one but Vishnu of old has performed. Let the tributary kings send gold, have a plough made of it, and plough the sacrificial ground. All agree, and craftsmen are set to work on the golden plough.
वैशंपायन उवाच
जित्वा तु पृथिवीं राजन्सूतपुत्रो जनाधिप ।
अब्रवीत्परवीरघ्नो दुर्योधनमिदं वचः
jitvā tu pṛthivīṃ rājansūtaputro janādhipa |
abravītparavīraghno duryodhanamidaṃ vacaḥ
दुर्योधन निबोधेदं यत्त्वां वक्ष्यामि कौरव ।
श्रुत्वा वाचं तथा सर्वं कर्तुमर्हस्यरिंदम
duryodhana nibodhedaṃ yattvāṃ vakṣyāmi kaurava |
śrutvā vācaṃ tathā sarvaṃ kartumarhasyariṃdama
तवाद्य पृथिवी वीर निःसपत्ना नृपोत्तम ।
तां पालय यथा शक्रो हतशत्रुर्महामनाः
tavādya pṛthivī vīra niḥsapatnā nṛpottama |
tāṃ pālaya yathā śakro hataśatrurmahāmanāḥ
एवमुक्तस्तु कर्णेन कर्णं राजाऽब्रवीत्पुनः ।
न किंचिद्दुर्लभं तस्य यस् त्वं पुरुषर्षभ
evamuktastu karṇena karṇaṃ rājā'bravītpunaḥ |
na kiṃciddurlabhaṃ tasya yas tvaṃ puruṣarṣabha
सहायश्चानुरक्तश्च मदर्थं च समुद्यतः ।
अभिप्रायस्तु मे कश्चित्तं वै शृणु यथातथम्
sahāyaścānuraktaśca madarthaṃ ca samudyataḥ |
abhiprāyastu me kaścittaṃ vai śṛṇu yathātatham
राजसूयं पाण्डवस्य दृष्ट्वा क्रतुवरं तदा ।
कमम स्पृहा समुत्पन्ना तां संपादय सूतज
rājasūyaṃ pāṇḍavasya dṛṣṭvā kratuvaraṃ tadā |
kamama spṛhā samutpannā tāṃ saṃpādaya sūtaja
एवमुक्तस्ततः कर्णो राजानमिदमब्रवीत् ।
तवाद्य पृथिवीपाला वश्याः सर्वे नृपोत्तम
evamuktastataḥ karṇo rājānamidamabravīt |
tavādya pṛthivīpālā vaśyāḥ sarve nṛpottama
आहूयन्तां द्विजवराः संभाराश्च यथाविधि ।
संभ्रियन्तां कुरुश्रेष्ठ यज्ञोपकरणानि च
āhūyantāṃ dvijavarāḥ saṃbhārāśca yathāvidhi |
saṃbhriyantāṃ kuruśreṣṭha yajñopakaraṇāni ca
ऋत्विजश्च समाहूता यथोक्तं वेदपारगाः ।
क्रियां कुर्वन्तु ते राजन्यथाशास्त्रमरिंदम
ṛtvijaśca samāhūtā yathoktaṃ vedapāragāḥ |
kriyāṃ kurvantu te rājanyathāśāstramariṃdama
बह्वन्नपानसंयुक्तः सुसमृद्धगुणान्वितः ।
प्रवर्ततां महायज्ञस्तवापि भरतर्षभ
bahvannapānasaṃyuktaḥ susamṛddhaguṇānvitaḥ |
pravartatāṃ mahāyajñastavāpi bharatarṣabha
एवमुक्तस्तु कर्णेन धार्तराष्ट्रो विशांपते ।
पुरोहितं समानाय्य वचनं चेदमब्रवीत्
evamuktastu karṇena dhārtarāṣṭro viśāṃpate |
purohitaṃ samānāyya vacanaṃ cedamabravīt
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं समाप्तवरदक्षिणम् ।
आहरस्व यथाशास्त्रं यथान्यायं यथाक्रमम्
rājasūyaṃ kratuśreṣṭhaṃ samāptavaradakṣiṇam |
āharasva yathāśāstraṃ yathānyāyaṃ yathākramam
स एवमुक्तो नृपतिमुवाच द्विजसत्तमः
sa evamukto nṛpatimuvāca dvijasattamaḥ
ब्राह्मणैः सहितो राजन्ये तत्रासन्समागताः ।
न स शक्यः क्रतुश्रेष्ठो जीवमाने युधिष्ठिरे ।
आहर्तुं कौरवश्रेष्ठ कुले तव नृपोत्तम
brāhmaṇaiḥ sahito rājanye tatrāsansamāgatāḥ |
na sa śakyaḥ kratuśreṣṭho jīvamāne yudhiṣṭhire |
āhartuṃ kauravaśreṣṭha kule tava nṛpottama
दीर्घायुर्जीवति च ते धृतराष्ट्रः पिता नृप ।
अतश्चापि विरुद्धस्ते क्रतुरेणष नृपोत्तमः
dīrghāyurjīvati ca te dhṛtarāṣṭraḥ pitā nṛpa |
ataścāpi viruddhaste kratureṇaṣa nṛpottamaḥ
अस्ति त्वन्यन्महत्सत्रं राजसूयसमं प्रभो ।
तेन त्वं यज राजेन्द्र शृणु चेदं वचो मम
asti tvanyanmahatsatraṃ rājasūyasamaṃ prabho |
tena tvaṃ yaja rājendra śṛṇu cedaṃ vaco mama
य इमे पृथिवीपालाः करदास्तव पार्थिव ।
ते करान्संप्रयच्छन्तु सुवर्णं च कृताकृतम्
ya ime pṛthivīpālāḥ karadāstava pārthiva |
te karānsaṃprayacchantu suvarṇaṃ ca kṛtākṛtam
तेन ते क्रियतामद्यलाङ्गलं नृपसत्तम ।
यज्ञवाटस् ते भूमिः कृष्यतां तेन भारत
tena te kriyatāmadyalāṅgalaṃ nṛpasattama |
yajñavāṭas te bhūmiḥ kṛṣyatāṃ tena bhārata
तत्र यज्ञो नृपश्रेष्टः प्रभूतान्नः सुसंस्कृतः ।
प्रवर्ततां यथान्यायं सर्वतो ह्यनिवारितः
tatra yajño nṛpaśreṣṭaḥ prabhūtānnaḥ susaṃskṛtaḥ |
pravartatāṃ yathānyāyaṃ sarvato hyanivāritaḥ
एष ते वैष्णवो नाम यज्ञः सत्पुरुषोचितः ।
एतेन नेष्टवान्कश्चिदृतेविष्णुं पुरातनम्
eṣa te vaiṣṇavo nāma yajñaḥ satpuruṣocitaḥ |
etena neṣṭavānkaścidṛteviṣṇuṃ purātanam
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं स्पर्धत्येष महाक्रतुः ।
अस्माकं रोचते चैव श्रेयश्च तव भारत
rājasūyaṃ kratuśreṣṭhaṃ spardhatyeṣa mahākratuḥ |
asmākaṃ rocate caiva śreyaśca tava bhārata
निर्विघ्नश्च भवत्येष सफला स्यात्स्पृहा तव ।
तस्मादेष महाबाहो तव यज्ञः प्रवर्तताम्
nirvighnaśca bhavatyeṣa saphalā syātspṛhā tava |
tasmādeṣa mahābāho tava yajñaḥ pravartatām
एवमुकत्स्तु तैर्विप्रैर्धार्तराष्ट्रो महीपतिः ।
कर्णं च सौबलं चैव भ्रातॄश्चैवेदमब्रवीत्
evamukatstu tairviprairdhārtarāṣṭro mahīpatiḥ |
karṇaṃ ca saubalaṃ caiva bhrātṝścaivedamabravīt
रोचते मे वचः कृत्स्नं ब्राह्मणानां न संशयः ।
रोचते यदि युष्माकं तस्मात्प्रब्रूत माचिरम्
rocate me vacaḥ kṛtsnaṃ brāhmaṇānāṃ na saṃśayaḥ |
rocate yadi yuṣmākaṃ tasmātprabrūta māciram
एवमुक्तास्तु ते सर्वे तथेत्यूचुर्नराधिपम् ।
संदिदेश ततोराजाव्यापारस्थान्यथाक्रमम्
evamuktāstu te sarve tathetyūcurnarādhipam |
saṃdideśa tatorājāvyāpārasthānyathākramam
हलस्य करणे चापि व्यादिष्टाः सर्वशिल्पिनः ।
यथोक्तं च नृपश्रेष्ठ कृतं सर्वं यथाक्रमम्
halasya karaṇe cāpi vyādiṣṭāḥ sarvaśilpinaḥ |
yathoktaṃ ca nṛpaśreṣṭha kṛtaṃ sarvaṃ yathākramam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)