प्रज्ञाश्रुताभ्यां वृत्तेन शीलेन च यथा भवान् ।
गुणैश्च विविधैः सर्वैर्वयसा च समन्वितः
prajñāśrutābhyāṃ vṛttena śīlena ca yathā bhavān |
guṇaiśca vividhaiḥ sarvairvayasā ca samanvitaḥ
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि तृतीयोऽध्यायः ॥
30 verses · 3 of 274
Yudhishthira asks how a kshatriya, vaishya or shudra might attain brahmanhood. Bhishma answers that it is the hardest station to reach, won only after many births, and tells of Matanga. Raised as a brahmana's son, Matanga is sent to fetch things for a sacrifice in a cart drawn by a young donkey, and goads it cruelly in the nose. The mother she-ass comforts her foal: no brahmana is cruel, this is a chandala. Questioned, she tells Matanga he was born of a brahmana mother and a barber of shudra birth. Matanga returns to his father, then goes to the forest and performs fierce tapas. Indra appears and offers a boon; Matanga asks for brahmanhood, and Indra warns him it cannot be had by one of chandala birth.
युधिष्ठिर उवाच
प्रज्ञाश्रुताभ्यां वृत्तेन शीलेन च यथा भवान् ।
गुणैश्च विविधैः सर्वैर्वयसा च समन्वितः
prajñāśrutābhyāṃ vṛttena śīlena ca yathā bhavān |
guṇaiśca vividhaiḥ sarvairvayasā ca samanvitaḥ
भवान्विशिष्टो बुद्ध्या च प्रज्ञया तपसा तथा ।
सर्वेषामेव जातानां सतामेतन्न संशयः
bhavānviśiṣṭo buddhyā ca prajñayā tapasā tathā |
sarveṣāmeva jātānāṃ satāmetanna saṃśayaḥ
तस्माद्भवन्तं पृच्छामि धर्मं धर्मभृतांवर ।
नान्यस्त्वदन्यो लोकेषु प्रष्टव्योस्ति नराधिप
tasmādbhavantaṃ pṛcchāmi dharmaṃ dharmabhṛtāṃvara |
nānyastvadanyo lokeṣu praṣṭavyosti narādhipa
क्षत्रियो यदि वा वैश्यः शूद्रो वा राजसत्तम ।
ब्राह्मण्यं प्राप्नुयाद्येन तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
kṣatriyo yadi vā vaiśyaḥ śūdro vā rājasattama |
brāhmaṇyaṃ prāpnuyādyena tanme vyākhyātumarhasi
ब्राह्मण्यं यदि दुष्प्रापं त्रिभिर्वर्णैर्नराधिप ।
तपसा वा सुमहता कर्मणा वा श्रुतेन वा ।
ब्राह्मण्यमथ चेदिच्छेत्कथं शक्यं पितामह
brāhmaṇyaṃ yadi duṣprāpaṃ tribhirvarṇairnarādhipa |
tapasā vā sumahatā karmaṇā vā śrutena vā |
brāhmaṇyamatha cedicchetkathaṃ śakyaṃ pitāmaha
भीष्म उवाच
ब्राह्मण्यमतिदुष्प्राप्यं वर्णैः क्षत्रादिभिस्त्रिभिः ।
परं हि सर्वभूतानां स्थानमेतद्युधिष्ठिर
brāhmaṇyamatiduṣprāpyaṃ varṇaiḥ kṣatrādibhistribhiḥ |
paraṃ hi sarvabhūtānāṃ sthānametadyudhiṣṭhira
बह्विस्तु संसरन्योनीर्जायमानः पुनःपनः ।
पर्याये तात कस्मिंश्चिद्ब्राह्मणो नाम जायते
bahvistu saṃsaranyonīrjāyamānaḥ punaḥpanaḥ |
paryāye tāta kasmiṃścidbrāhmaṇo nāma jāyate
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मतङ्गस्य च संवादं गर्दभ्याश्च युधिष्ठिर
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
mataṅgasya ca saṃvādaṃ gardabhyāśca yudhiṣṭhira
द्विजातेः कस्यचित्तात तुल्यवर्णः सुतस्त्वभूत् ।
मतङ्गो नाम नाम्नाऽऽसीत्सर्वैः समुदितो गुणैः
dvijāteḥ kasyacittāta tulyavarṇaḥ sutastvabhūt |
mataṅgo nāma nāmnā''sītsarvaiḥ samudito guṇaiḥ
स यज्ञकारः कौन्तेय पित्रोत्सृष्टः परंतप ।
प्रायाद्गर्दभयुक्तेन रथेनाप्याशुगामिना
sa yajñakāraḥ kaunteya pitrotsṛṣṭaḥ paraṃtapa |
prāyādgardabhayuktena rathenāpyāśugāminā
स बालं गर्दभं राजन्वहन्तं मातुरन्तिके ।
निरविध्यत्प्रतोदेन नासिकायां पुनःपुनः
sa bālaṃ gardabhaṃ rājanvahantaṃ māturantike |
niravidhyatpratodena nāsikāyāṃ punaḥpunaḥ
तं दृश्य नसि निर्भिन्नं गर्दभी पुत्रगृद्धिनी ।
उवाच मा शुचः पुत्र चण्डालस्त्वाभिविध्यति
taṃ dṛśya nasi nirbhinnaṃ gardabhī putragṛddhinī |
uvāca mā śucaḥ putra caṇḍālastvābhividhyati
ब्राह्मणो दारुणो नास्ति मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ।
आचार्यः सर्वभूतानां शास्ता किं प्रहरिष्यति
brāhmaṇo dāruṇo nāsti maitro brāhmaṇa ucyate |
ācāryaḥ sarvabhūtānāṃ śāstā kiṃ prahariṣyati
अयं तु पापप्रकृतिर्बाले न कुरुते दयाम् ।
स्वयोनिं मानयत्येष भावो भावं नियच्छति
ayaṃ tu pāpaprakṛtirbāle na kurute dayām |
svayoniṃ mānayatyeṣa bhāvo bhāvaṃ niyacchati
एतच्छ्रुत्वा मतङ्गस्तु दारुणं रासभीवचः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णं रासभीं प्रत्यभाषत
etacchrutvā mataṅgastu dāruṇaṃ rāsabhīvacaḥ |
avatīrya rathāttūrṇaṃ rāsabhīṃ pratyabhāṣata
ब्रूहि रासभि कल्याणि माता मे येन दूषिता ।
केन मां वेत्सि चण्डालं ब्राह्मण्यं केन मेऽनशत् ।
तत्त्वेनैतन्महाप्राज्ञे ब्रूहि सर्वमशेषतः
brūhi rāsabhi kalyāṇi mātā me yena dūṣitā |
kena māṃ vetsi caṇḍālaṃ brāhmaṇyaṃ kena me'naśat |
tattvenaitanmahāprājñe brūhi sarvamaśeṣataḥ
गर्दभ्युवाच
ब्राह्मण्यां वृषलेन त्वं मत्तायां नापितेन ह ।
जातस्त्वमसि चण्डालो ब्राह्मण्यं तेन तेऽनशत्
brāhmaṇyāṃ vṛṣalena tvaṃ mattāyāṃ nāpitena ha |
jātastvamasi caṇḍālo brāhmaṇyaṃ tena te'naśat
एवमुक्तो मतङ्गस्तु प्रतिप्रायाद्गृहं पुनः ।
तमागतमभिप्रेक्ष्य पिता वाक्यमथाब्रवीत्
evamukto mataṅgastu pratiprāyādgṛhaṃ punaḥ |
tamāgatamabhiprekṣya pitā vākyamathābravīt
यस्त्वं यज्ञार्थसंसिद्धौ नियुक्तो गुरुकर्मणि ।
कस्मात्प्रतिनिवृत्तोसि कच्चिन्न कुशलं तव
yastvaṃ yajñārthasaṃsiddhau niyukto gurukarmaṇi |
kasmātpratinivṛttosi kaccinna kuśalaṃ tava
मतङ्ग उवाच
अन्त्ययोनिरयोनिर्वा कथं स कुशली भवेत् ।
कुशलं तु कुतस्तस्य यस्येयं जननी पितः
antyayonirayonirvā kathaṃ sa kuśalī bhavet |
kuśalaṃ tu kutastasya yasyeyaṃ jananī pitaḥ
ब्राह्मण्यां वृषलाञ्जातं पितर्वेदयते हि माम् ।
अमानुषी गर्दभीयं तस्मात्तप्स्ये तपो महत्
brāhmaṇyāṃ vṛṣalāñjātaṃ pitarvedayate hi mām |
amānuṣī gardabhīyaṃ tasmāttapsye tapo mahat
एवमुक्त्वा स पितरं प्रतस्थे कृतनिश्चयः ।
ततो गत्वा महारण्यमतपत्सुमहत्तपः
evamuktvā sa pitaraṃ pratasthe kṛtaniścayaḥ |
tato gatvā mahāraṇyamatapatsumahattapaḥ
ततः स तापयामास विबुधांस्तपसाऽन्वितः ।
मतङ्गः सुसुखं प्रेप्सुः स्थानं सुचरितादपि
tataḥ sa tāpayāmāsa vibudhāṃstapasā'nvitaḥ |
mataṅgaḥ susukhaṃ prepsuḥ sthānaṃ sucaritādapi
तं तथा तपसा युक्तमुवाच हरिवाहनः ।
मतङ्ग तप्स्यसे किं त्वं भोगानुत्सृज्य मानुषान्
taṃ tathā tapasā yuktamuvāca harivāhanaḥ |
mataṅga tapsyase kiṃ tvaṃ bhogānutsṛjya mānuṣān
वरं ददामि ते हन्त वृणीष्व त्वं यदिच्छसि ।
यच्चाप्यवाप्यं हृदि ते सर्वं तद्ब्रूहि मा चिरम्
varaṃ dadāmi te hanta vṛṇīṣva tvaṃ yadicchasi |
yaccāpyavāpyaṃ hṛdi te sarvaṃ tadbrūhi mā ciram
ब्राह्मण्यं कामयानोऽहमिदमारब्धवांस्तपः ।
गच्छेयं तदवाप्येह वर एष वृतो मया
brāhmaṇyaṃ kāmayāno'hamidamārabdhavāṃstapaḥ |
gaccheyaṃ tadavāpyeha vara eṣa vṛto mayā
भीष्म उवाच
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं तमुवाच पुरदरः ।
मतङ्ग दुर्लभमिदं विप्रत्वं प्रार्थ्यते त्वया
etacchrutvā tu vacanaṃ tamuvāca puradaraḥ |
mataṅga durlabhamidaṃ vipratvaṃ prārthyate tvayā
ब्राह्मण्यं प्रार्थयानस्त्वमप्राप्यमकृतात्मभिः ।
विनशिष्यसि दुर्बुद्धे तदुपारम मा चिरम्
brāhmaṇyaṃ prārthayānastvamaprāpyamakṛtātmabhiḥ |
vinaśiṣyasi durbuddhe tadupārama mā ciram
श्रेष्ठं यत्सर्वभूतेषु तपो यदतिवर्तते ।
तदग्र्यं प्रार्थयानस्त्वमचिराद्विनशिष्यसि
śreṣṭhaṃ yatsarvabhūteṣu tapo yadativartate |
tadagryaṃ prārthayānastvamacirādvinaśiṣyasi
देवतासुरमर्त्येषु यत्पवित्रं परं स्मृतम् ।
चण्डालयोनौ जातेन न तत्प्राप्यं कथञ्चन
devatāsuramartyeṣu yatpavitraṃ paraṃ smṛtam |
caṇḍālayonau jātena na tatprāpyaṃ kathañcana
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)