सौते त्वं कथयस्वेमां विस्तरेण कथां पुनः ।
आस्तीकस्य कवेःसाधोः शुश्रूषा परमा हिनः
saute tvaṃ kathayasvemāṃ vistareṇa kathāṃ punaḥ |
āstīkasya kaveḥsādhoḥ śuśrūṣā paramā hinaḥ
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वाणि आस्तीकपर्वणि षोडशोऽध्यायः ॥
27 verses · 16 of 261
Kadru and Vinata, daughters of Prajapati, are wives of Kashyapa. Pleased with them, he grants boons. Kadru asks for a thousand mighty naga sons. Vinata asks for only two, but stronger than all of Kadru's. Kadru lays a thousand eggs, Vinata two. After five hundred years Kadru's sons hatch, while Vinata's eggs stay closed. Ashamed, she breaks one, and finds her son only half formed. In anger he curses her to be a slave to her rival for five hundred years, until her second son frees her. He is Aruna, who rises at dawn as the charioteer of the Sun. In time Garuda, eater of serpents, is born.
शौनक उवाच
सौते त्वं कथयस्वेमां विस्तरेण कथां पुनः ।
आस्तीकस्य कवेःसाधोः शुश्रूषा परमा हिनः
saute tvaṃ kathayasvemāṃ vistareṇa kathāṃ punaḥ |
āstīkasya kaveḥsādhoḥ śuśrūṣā paramā hinaḥ
मधुरं कथ्यते सौम्य श्लक्ष्णाक्षरपदं त्वया ।
प्रीयामहे भृशं तात पितेवेदं प्रभाषसे
madhuraṃ kathyate saumya ślakṣṇākṣarapadaṃ tvayā |
prīyāmahe bhṛśaṃ tāta pitevedaṃ prabhāṣase
अस्मच्छुश्रूषणे नित्यं पिता हि निरतस्तव ।
आचष्टैतद्यथाऽऽक्यानं पिता तेत्वं तथा वद
asmacchuśrūṣaṇe nityaṃ pitā hi niratastava |
ācaṣṭaitadyathā''kyānaṃ pitā tetvaṃ tathā vada
सौतिरुवाच
आयुष्मन्निदमाख्यानमास्तीकं कथयामि ते ।
यथाश्रुतं कथयतः सकाशाद्वै पितुर्मया
āyuṣmannidamākhyānamāstīkaṃ kathayāmi te |
yathāśrutaṃ kathayataḥ sakāśādvai piturmayā
पुरा देवयुगे ब्रह्मन्प्रजापतिसुते शुभे ।
आस्तां भगिन्यौ रूपेण समुपेतेऽद्भुतेऽनघ
purā devayuge brahmanprajāpatisute śubhe |
āstāṃ bhaginyau rūpeṇa samupete'dbhute'nagha
ते भार्ये कश्यपस्यास्तां कद्रूश्च विनता च ह ।
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतः प्रजापतिसमः पतिः
te bhārye kaśyapasyāstāṃ kadrūśca vinatā ca ha |
prādāttābhyāṃ varaṃ prītaḥ prajāpatisamaḥ patiḥ
कश्यपो धर्मपत्नीभ्यां मुदा परमया युतः ।
वरातिसर्गं श्रुत्वैवं कश्यपादुत्तमं च ते
kaśyapo dharmapatnībhyāṃ mudā paramayā yutaḥ |
varātisargaṃ śrutvaivaṃ kaśyapāduttamaṃ ca te
हर्षादप्रतिमां प्रीतिं प्रापतुः स्म वरस्त्रियौ ।
वव्रे कद्रूः सुतान्नागान्सहस्रं तुल्यवर्चसः
harṣādapratimāṃ prītiṃ prāpatuḥ sma varastriyau |
vavre kadrūḥ sutānnāgānsahasraṃ tulyavarcasaḥ
द्वौ पुत्रौ विनता वव्रे कद्रूपुत्राधिकौ बले ।
तेजसा वपुषा चैव विक्रमेणाधिकौ च तौ
dvau putrau vinatā vavre kadrūputrādhikau bale |
tejasā vapuṣā caiva vikrameṇādhikau ca tau
तस्यै भर्ता वरं प्रादादीदृसौ ते भविष्यतः ।
एवमस्त्विति तं चाह कश्यपं विनता तदा
tasyai bhartā varaṃ prādādīdṛsau te bhaviṣyataḥ |
evamastviti taṃ cāha kaśyapaṃ vinatā tadā
यथावत्प्रार्थितं लब्ध्वा वरं तुष्टाभवत्तदा ।
कृतकृत्या तु विनता लब्ध्वा वीर्याधिकौ सुतौ
yathāvatprārthitaṃ labdhvā varaṃ tuṣṭābhavattadā |
kṛtakṛtyā tu vinatā labdhvā vīryādhikau sutau
कद्रूश्च लब्ध्वा पुत्राणां सहस्रं तुल्यवर्चसाम् ।
धार्यौ प्रयत्नतो गर्भावित्युक्त्वा स महातपाः
kadrūśca labdhvā putrāṇāṃ sahasraṃ tulyavarcasām |
dhāryau prayatnato garbhāvityuktvā sa mahātapāḥ
ते भार्ये वरसंतुष्टे कश्यपो वनमाविशत् ।
(सौतुरिवाच)
कालेन महता कद्रूरण्डानां दशतीर्दश
te bhārye varasaṃtuṣṭe kaśyapo vanamāviśat |
(sauturivāca)
kālena mahatā kadrūraṇḍānāṃ daśatīrdaśa
जनयामास विप्रेन्द्र द्वे चाण्डे विनता तदा ।
तयोरण्डानि निदधुः प्रहृष्टाः परिचारिकाः
janayāmāsa viprendra dve cāṇḍe vinatā tadā |
tayoraṇḍāni nidadhuḥ prahṛṣṭāḥ paricārikāḥ
सोपस्वेदेषु भाण्डेषु पञ्चवर्षशतानि च ।
ततः पञ्चशते काले कद्रूपुत्रा विनिःसृताः
sopasvedeṣu bhāṇḍeṣu pañcavarṣaśatāni ca |
tataḥ pañcaśate kāle kadrūputrā viniḥsṛtāḥ
अण्डाभ्यां विनतायास्तु मिथुनं न व्यदृश्यत ।
ततः पुत्रार्थिनी देवी व्रीडिता च तपस्विनी
aṇḍābhyāṃ vinatāyāstu mithunaṃ na vyadṛśyata |
tataḥ putrārthinī devī vrīḍitā ca tapasvinī
अण्डं बिभेद विनता तत्र पुत्रमपश्यत ।
पूर्वार्धकायसंपन्नमितरेणाप्रकाशता
aṇḍaṃ bibheda vinatā tatra putramapaśyata |
pūrvārdhakāyasaṃpannamitareṇāprakāśatā
स पुत्रः क्रोधसंरब्धः शशापैनामिति श्रुतिः ।
योऽहमेवं कृतो मातस्त्वया लोभपरीतया
sa putraḥ krodhasaṃrabdhaḥ śaśāpaināmiti śrutiḥ |
yo'hamevaṃ kṛto mātastvayā lobhaparītayā
शरीरेणासमग्रेण तस्माद्दासी भविष्यसि ।
पञ्च वर्षशतान्यस्या यया विस्पर्धसे सह
śarīreṇāsamagreṇa tasmāddāsī bhaviṣyasi |
pañca varṣaśatānyasyā yayā vispardhase saha
एष च त्वां सुतो मातर्दासीत्वान्मोचयिष्यति ।
यद्येनमपि मातस्त्वं मामिवाण्डविभेदनात्
eṣa ca tvāṃ suto mātardāsītvānmocayiṣyati |
yadyenamapi mātastvaṃ māmivāṇḍavibhedanāt
न करिष्यस्यनङ्गं वा व्यङ्गं वापि तपस्विनम् ।
प्रतिपालयितव्यस्ते जन्मकालोऽस्य धीरया
na kariṣyasyanaṅgaṃ vā vyaṅgaṃ vāpi tapasvinam |
pratipālayitavyaste janmakālo'sya dhīrayā
विशिष्टं बलमीप्सन्त्या पञ्चवर्षशतात्परः ।
एवं शप्त्वा ततः पुत्रो विनतामन्तरिक्षगः
viśiṣṭaṃ balamīpsantyā pañcavarṣaśatātparaḥ |
evaṃ śaptvā tataḥ putro vinatāmantarikṣagaḥ
अरुणोऽदृश्यत ब्रह्मन्प्रभातसमये तदा ।
उद्यन्नथ सहस्रांशुर्दृष्ट्वा तमरुणं प्रभुः
aruṇo'dṛśyata brahmanprabhātasamaye tadā |
udyannatha sahasrāṃśurdṛṣṭvā tamaruṇaṃ prabhuḥ
स्वतेजसा प्रज्वलन्तमात्मनः समतेजसम् ।
सारथ्ये कल्पयामास प्रीयमाणस्तमोनुदः
svatejasā prajvalantamātmanaḥ samatejasam |
sārathye kalpayāmāsa prīyamāṇastamonudaḥ
सोऽपि तं रथमारुह्य भानोरमिततेजसः ।
सर्वलोकप्रदीपस्य ह्यमरोऽप्यरुणोऽभवत्
so'pi taṃ rathamāruhya bhānoramitatejasaḥ |
sarvalokapradīpasya hyamaro'pyaruṇo'bhavat
गरुडोऽपि यथाकालं जज्ञे पन्नगभोजनः ।
स जातमात्रो विनतां परित्यज्य खमाविशत्
garuḍo'pi yathākālaṃ jajñe pannagabhojanaḥ |
sa jātamātro vinatāṃ parityajya khamāviśat
आदास्यन्नात्मनो भोज्यमन्नं विहितमस्य यत् ।
विधात्रा भृगुशार्दूल क्षुधितः पतगेश्वरः
ādāsyannātmano bhojyamannaṃ vihitamasya yat |
vidhātrā bhṛguśārdūla kṣudhitaḥ patageśvaraḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)