उद्यतस्तु गयां गन्तुं श्राद्धं कृत्वा विधानतः ।
विधाय कापटं विषं ग्रामस्यापि प्रदक्षिणम्
udyatastu gayāṃ gantuṃ śrāddhaṃ kṛtvā vidhānataḥ |
vidhāya kāpaṭaṃ viṣaṃ grāmasyāpi pradakṣiṇam
इति श्रागारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे गयामाहात्म्यं नाम चतुरशीतितमोऽध्यायः ॥
48 verses · 84 of 241
Before setting out for Gaya one performs shraddha at home, walks round the village and travels without accepting gifts; every step becomes a stair to svarga for the pitris. Tonsure and fasting apply at every tirtha except Kurukshetra, Vishala, Viraja and Gaya. Brahma sets out the days: Uttara Manasa, Dakshina Manasa in silence, Kanakhala, the Phalgu, then darshan of Pitamaha and Gadadhara, which frees a man from his debt to the ancestors and saves ten generations before and after. Dharmaranya, Brahmatirtha and other spots follow. Two kathas show the power of Gaya pinda: a merchant frees a preta and his own forefathers, and prince Vishala, made a father by it, sees his white, red and black ancestors rise from Avichi to svarga.
ब्रह्मोवाच
उद्यतस्तु गयां गन्तुं श्राद्धं कृत्वा विधानतः ।
विधाय कापटं विषं ग्रामस्यापि प्रदक्षिणम्
udyatastu gayāṃ gantuṃ śrāddhaṃ kṛtvā vidhānataḥ |
vidhāya kāpaṭaṃ viṣaṃ grāmasyāpi pradakṣiṇam
ततो ग्रामान्तरं गत्वा श्राद्धशेषस्य भोजनम् ।
कृत्वा प्रदक्षिणं गच्छेत्प्रतिग्रहविवर्जितः
tato grāmāntaraṃ gatvā śrāddhaśeṣasya bhojanam |
kṛtvā pradakṣiṇaṃ gacchetpratigrahavivarjitaḥ
गृहाच्चलितमात्रस्य गयायां गमनं प्रति ।
स्वर्गारोहणसोपानं पितॄणां तु पदे पदे
gṛhāccalitamātrasya gayāyāṃ gamanaṃ prati |
svargārohaṇasopānaṃ pitṝṇāṃ tu pade pade
मुण्डनं चोपवासश्च सर्वतीर्थेष्वयं विधिः ।
वर्जयित्वा कुरुक्षेत्रं विशालां विरजां गयाम्
muṇḍanaṃ copavāsaśca sarvatīrtheṣvayaṃ vidhiḥ |
varjayitvā kurukṣetraṃ viśālāṃ virajāṃ gayām
दिवा च सर्वदा रात्रौ गयायां श्राद्धकृद्भवेत् ।
वाराणस्यां कृतं श्राद्धं तीर्थे शोणनदे तथा
divā ca sarvadā rātrau gayāyāṃ śrāddhakṛdbhavet |
vārāṇasyāṃ kṛtaṃ śrāddhaṃ tīrthe śoṇanade tathā
पुनः पुनामहानद्यां श्राद्धी स्वर्गं पितॄन्नयेत् ।
उत्तरं मानसं गत्वा सिद्धिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम्
punaḥ punāmahānadyāṃ śrāddhī svargaṃ pitṝnnayet |
uttaraṃ mānasaṃ gatvā siddhiṃ prāpnotyanuttamām
तस्मिन्निवर्त्तयेच्छ्राद्धं स्नानं चैव निवर्त्तयेत् ।
कामान्स लभते दिव्यान्मोक्षोपायं च सर्वशः
tasminnivarttayecchrāddhaṃ snānaṃ caiva nivarttayet |
kāmānsa labhate divyānmokṣopāyaṃ ca sarvaśaḥ
दक्षिणं मानसं गत्वा मौनी पिण्डादि कारयेत् ।
ऋणत्रयापाकरणं लभेद्दक्षिणमानसे
dakṣiṇaṃ mānasaṃ gatvā maunī piṇḍādi kārayet |
ṛṇatrayāpākaraṇaṃ labheddakṣiṇamānase
सिद्धानां प्रीतिजननैः पापानां च भयङ्करैः ।
लेलिहानैर्महाघोरैरक्षतैः पन्नगोत्तमैः
siddhānāṃ prītijananaiḥ pāpānāṃ ca bhayaṅkaraiḥ |
lelihānairmahāghorairakṣataiḥ pannagottamaiḥ
नाम्ना कनखलं तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
उदीच्यां मुण्डपृष्ठस्य देवर्षिगणसेवितम्
nāmnā kanakhalaṃ tīrthaṃ triṣu lokeṣu viśrutam |
udīcyāṃ muṇḍapṛṣṭhasya devarṣigaṇasevitam
तत्र स्नात्वा दिवं याति श्राद्धं दत्तमथाक्षयम् ।
सूर्य्यं नत्वा त्विदं कुर्य्यात्कृतपिण्डादिसत्क्रियः
tatra snātvā divaṃ yāti śrāddhaṃ dattamathākṣayam |
sūryyaṃ natvā tvidaṃ kuryyātkṛtapiṇḍādisatkriyaḥ
कव्यवाहस्तथा सोमो यमश्चैवार्य्यमा तथा ।
अग्निष्वात्ता बर्हिषदः सोमपाः पितृदेवताः
kavyavāhastathā somo yamaścaivāryyamā tathā |
agniṣvāttā barhiṣadaḥ somapāḥ pitṛdevatāḥ
आगच्छन्तु महाभागा युषमाभी रक्षितास्त्विह ।
मदीयाः पितरो ये च कुले जाताः सनाभयः
āgacchantu mahābhāgā yuṣamābhī rakṣitāstviha |
madīyāḥ pitaro ye ca kule jātāḥ sanābhayaḥ
तेषां पिण्डप्रदानार्थमागतोऽस्मि गयामिमाम् ।
कृतपिण्डः फल्गुतीर्थे पश्यैद्देवं पितामहम्
teṣāṃ piṇḍapradānārthamāgato'smi gayāmimām |
kṛtapiṇḍaḥ phalgutīrthe paśyaiddevaṃ pitāmaham
गदाधरं ततः पश्येत्पितॄणामनृणामनृणो भवेत् ।
फल्गुतीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा देवं गदाधरम्
gadādharaṃ tataḥ paśyetpitṝṇāmanṛṇāmanṛṇo bhavet |
phalgutīrthe naraḥ snātvā dṛṣṭvā devaṃ gadādharam
आत्मानं तारयेत्सद्यो दश पूर्वान्दशापरान् ।
प्रथमेह्निविधिः प्रोक्तो द्वितीयदिवसे व्रजेत्
ātmānaṃ tārayetsadyo daśa pūrvāndaśāparān |
prathamehnividhiḥ prokto dvitīyadivase vrajet
धर्मारण्यं मतङ्गस्य वाप्यां पिण्डादिकृद्भवेत् ।
धर्मारण्यं समासाद्य वाजपेयफलं लभेत्
dharmāraṇyaṃ mataṅgasya vāpyāṃ piṇḍādikṛdbhavet |
dharmāraṇyaṃ samāsādya vājapeyaphalaṃ labhet
राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं स्याद्ब्रह्मतीर्थके ।
श्राद्धं पिण्डोदकं कार्य्यं मध्ये वै कूपयूपयोः
rājasūyāśvamedhābhyāṃ phalaṃ syādbrahmatīrthake |
śrāddhaṃ piṇḍodakaṃ kāryyaṃ madhye vai kūpayūpayoḥ
कूपोदकेन तत्कार्य्यं पितॄणां दत्तमक्षयम् ।
तृतीयेऽह्नि ब्रह्मसदो गत्वा स्नात्वाथ तर्पणम्
kūpodakena tatkāryyaṃ pitṝṇāṃ dattamakṣayam |
tṛtīye'hni brahmasado gatvā snātvātha tarpaṇam
कृत्वा श्राद्धादिकं पिण्डं मध्ये वै यूपकूपयोः ।
गोप्रचारसमीपस्था आब्रह्म ब्रह्मकल्पिताः
kṛtvā śrāddhādikaṃ piṇḍaṃ madhye vai yūpakūpayoḥ |
gopracārasamīpasthā ābrahma brahmakalpitāḥ
तेषां सेवनमात्रेण पितरो मोक्षगामिनः ।
यूपं प्रदक्षिणीकृत्य वाजपेयफलं लभेत्
teṣāṃ sevanamātreṇa pitaro mokṣagāminaḥ |
yūpaṃ pradakṣiṇīkṛtya vājapeyaphalaṃ labhet
फल्गुतीर्थे चतुर्थेऽहनि स्नात्वा देवादितर्पणम् ।
कृत्वा श्राद्धंगयाशीर्षे कुर्याद्रुद्रपदादिषु
phalgutīrthe caturthe'hani snātvā devāditarpaṇam |
kṛtvā śrāddhaṃgayāśīrṣe kuryādrudrapadādiṣu
पिण्डान्देहिमुखे व्यासे पंचाग्नौ च पदत्रये ।
सूर्य्येन्दुकार्त्तिकेयेषु कृतं श्राद्धं तथाक्षयम्
piṇḍāndehimukhe vyāse paṃcāgnau ca padatraye |
sūryyendukārttikeyeṣu kṛtaṃ śrāddhaṃ tathākṣayam
श्राद्धं तु नवदेवत्यं कुर्य्याद्द्वादशदैवतम् ।
अन्वष्टकासु वृद्धौ च गयायां मृतवासरे
śrāddhaṃ tu navadevatyaṃ kuryyāddvādaśadaivatam |
anvaṣṭakāsu vṛddhau ca gayāyāṃ mṛtavāsare
अत्र मातुः पृथक् श्राद्धमन्यत्र पतिना सह ।
स्नात्वा दशाश्वमेधे तु दृष्ट्वा देवं पितामहम्
atra mātuḥ pṛthak śrāddhamanyatra patinā saha |
snātvā daśāśvamedhe tu dṛṣṭvā devaṃ pitāmaham
रुद्रपादं नरः स्पृष्ट्वा न चेहावर्त्तते पुनः ।
त्रिर्वित्तपूर्णां पृथिवीं दत्त्वा यत्फलमाप्नुयात्
rudrapādaṃ naraḥ spṛṣṭvā na cehāvarttate punaḥ |
trirvittapūrṇāṃ pṛthivīṃ dattvā yatphalamāpnuyāt
स तत्फलमवाप्नोति कृत्वा श्राद्धं गयाशिरे ।
शमीपत्रप्रमाणेन पिण्डं दद्याद्गयाशिरे
sa tatphalamavāpnoti kṛtvā śrāddhaṃ gayāśire |
śamīpatrapramāṇena piṇḍaṃ dadyādgayāśire
पितरो यान्ति देवत्वं नात्र कार्य्या विचारणा ।
मुण्डपृष्टे पदं न्यस्तं महादेवेन धीमता
pitaro yānti devatvaṃ nātra kāryyā vicāraṇā |
muṇḍapṛṣṭe padaṃ nyastaṃ mahādevena dhīmatā
अल्पेन तपसा तत्र महापुण्यमवाप्नुयात् ।
गयाशीर्षे तु यः पिण्डान्नाम्ना येषां तु निर्वपेत्
alpena tapasā tatra mahāpuṇyamavāpnuyāt |
gayāśīrṣe tu yaḥ piṇḍānnāmnā yeṣāṃ tu nirvapet
नरकस्था दिवं यान्ति स्वर्गस्था मोक्षमाप्नुयुः ।
पञ्चमेऽह्नि गंदालोले स्नात्वा वटतले ततः
narakasthā divaṃ yānti svargasthā mokṣamāpnuyuḥ |
pañcame'hni gaṃdālole snātvā vaṭatale tataḥ
पिण्डान्दद्यात्पितॄणां च सकलं तारयेत्कुलम् ।
वटमूलं समासाद्य शाकेनोष्णोदकेन वा
piṇḍāndadyātpitṝṇāṃ ca sakalaṃ tārayetkulam |
vaṭamūlaṃ samāsādya śākenoṣṇodakena vā
एकस्मिन् भोजिते विप्र कोटिर्भवति भोजिताः ।
कृते श्राद्धेऽक्षयवटे दृष्ट्वा च प्रपितामहम्
ekasmin bhojite vipra koṭirbhavati bhojitāḥ |
kṛte śrāddhe'kṣayavaṭe dṛṣṭvā ca prapitāmaham
अक्षयान्लभते लोकान्कुलानामुद्धरेच्छतम् ।
एष्टव्या बहवः पुत्त्रा यद्येकोऽपि गयां व्रजेत्
akṣayānlabhate lokānkulānāmuddharecchatam |
eṣṭavyā bahavaḥ puttrā yadyeko'pi gayāṃ vrajet
यजेत वाश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत् ।
प्रेतः कश्चित्समुद्दिश्य वणिजं कञ्चिदब्रवीत्
yajeta vāśvamedhena nīlaṃ vā vṛṣamutsṛjet |
pretaḥ kaścitsamuddiśya vaṇijaṃ kañcidabravīt
मम नाम्ना गयाशीर्षे पिण्डनिर्वपणं कुरु ।
प्रेतभावाद्विमुक्तः स्यांस्वर्गदो दातुरेव च
mama nāmnā gayāśīrṣe piṇḍanirvapaṇaṃ kuru |
pretabhāvādvimuktaḥ syāṃsvargado dātureva ca
श्रुत्वा वणिग्गयाशीर्ष प्रेतराजाय पिण्डकम् ।
प्रददावनुजैः सार्द्धं स्वपितृभ्यस्ततो ददौ
śrutvā vaṇiggayāśīrṣa pretarājāya piṇḍakam |
pradadāvanujaiḥ sārddhaṃ svapitṛbhyastato dadau
सर्वे मुक्ता विशालोऽपि सपुत्रोऽभुच्च पिंडदः ।
विशालायां विशालोऽभूद्राजपुत्रोब्रवीद्द्विजान्
sarve muktā viśālo'pi saputro'bhucca piṃḍadaḥ |
viśālāyāṃ viśālo'bhūdrājaputrobravīddvijān
कथं पुत्रादयः स्युर्मे विप्राश्चोतुर्विशालकम् ।
गयायां पिण्डदानेन तव सर्वं भविष्यति
kathaṃ putrādayaḥ syurme viprāścoturviśālakam |
gayāyāṃ piṇḍadānena tava sarvaṃ bhaviṣyati
विशालोऽथ गयाशीर्ष पिण्डदोऽभूच्च पुत्रवान् ।
दृष्ट्वाकाशे सितं रक्तं कृष्णं पुरुषमब्रवीत्
viśālo'tha gayāśīrṣa piṇḍado'bhūcca putravān |
dṛṣṭvākāśe sitaṃ raktaṃ kṛṣṇaṃ puruṣamabravīt
के यूयं तेषु चैवैकः सितः प्रोचे विशालकम् ।
अहं सितस्ते जनक इन्द्रलोकं गतः शुभम्
ke yūyaṃ teṣu caivaikaḥ sitaḥ proce viśālakam |
ahaṃ sitaste janaka indralokaṃ gataḥ śubham
मम पुत्र पिता रक्तो ब्रह्महा पापकृत्परम् ।
अयं पितामहः कृष्ण ऋषयोऽनेन घातिताः
mama putra pitā rakto brahmahā pāpakṛtparam |
ayaṃ pitāmahaḥ kṛṣṇa ṛṣayo'nena ghātitāḥ
अवीचिं नरकं प्राप्तौ मुक्तौ जातौ च पिण्डदः ।
मुक्तीकृतास्ततः सर्वे व्रजामः स्वर्गमुत्तमम्
avīciṃ narakaṃ prāptau muktau jātau ca piṇḍadaḥ |
muktīkṛtāstataḥ sarve vrajāmaḥ svargamuttamam
कृतकृत्यो विशालोऽपि राज्यं कृत्वा दिवं ययौ ।
येऽस्मत्कुले तु पितरो लुप्तपिण्डोदकक्रियाः
kṛtakṛtyo viśālo'pi rājyaṃ kṛtvā divaṃ yayau |
ye'smatkule tu pitaro luptapiṇḍodakakriyāḥ
ये चाप्यकृतचूडास्तु ये च गर्भाद्विनिस्सृताः ।
येषां दाहो न क्रियाच येऽग्निदग्धास्तथापरे
ye cāpyakṛtacūḍāstu ye ca garbhādvinissṛtāḥ |
yeṣāṃ dāho na kriyāca ye'gnidagdhāstathāpare
भूमौ दत्तेन तृप्यन्तु तृप्ता यान्तु परां गतिम् ।
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः
bhūmau dattena tṛpyantu tṛptā yāntu parāṃ gatim |
pitā pitāmahaścaiva tathaiva prapitāmahaḥ
माता पितामही चैव तथैव प्रपितामही ।
तथा मातामहश्चैव प्रमातामह एव च
mātā pitāmahī caiva tathaiva prapitāmahī |
tathā mātāmahaścaiva pramātāmaha eva ca
वृद्धप्रमातामहश्च तथा मातामही परम् ।
प्रमातामही तथा वृद्धप्रमातामहीति वै
vṛddhapramātāmahaśca tathā mātāmahī param |
pramātāmahī tathā vṛddhapramātāmahīti vai
अन्येषां चैव पिंडोऽयमक्षय्यमुपतिष्ठताम्
anyeṣāṃ caiva piṃḍo'yamakṣayyamupatiṣṭhatām
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)