अथादीक्षत राजा तु हयमेधशतेन सः ।
ब्रह्मावर्ते मनोः क्षेत्रे यत्र प्राची सरस्वती
athādīkṣata rājā tu hayamedhaśatena saḥ |
brahmāvarte manoḥ kṣetre yatra prācī sarasvatī
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां चतुर्थस्कन्धे एकोनविंशोऽध्यायः ॥
42 verses · 19 of 31
At Brahmavarta, where the Sarasvati flows east, Prithu begins a hundred horse sacrifices, with Shri Hari himself present as lord of the sacrifice. Indra cannot bear to be surpassed. During the last sacrifice he steals the horse, disguised as an ascetic. Prithu's son chases him, but hesitates to strike a figure in holy garb. Indra steals the horse again in other disguises, and the false ascetic marks he drops become the signs of heretical orders that mislead people. Prithu's son wins back the horse and is called Vijitashva. Furious, Prithu takes up his bow against Indra; the priests offer to pour Indra himself into the fire. Brahma stops them: Indra too is a form of Bhagwan, and ninety-nine sacrifices are enough. Prithu agrees.
मैत्रेय उवाच
अथादीक्षत राजा तु हयमेधशतेन सः ।
ब्रह्मावर्ते मनोः क्षेत्रे यत्र प्राची सरस्वती
athādīkṣata rājā tu hayamedhaśatena saḥ |
brahmāvarte manoḥ kṣetre yatra prācī sarasvatī
तदभिप्रेत्य भगवान् कर्मातिशयमात्मनः ।
शतक्रतुर्न ममृषे पृथोर्यज्ञमहोत्सवम्
tadabhipretya bhagavān karmātiśayamātmanaḥ |
śatakraturna mamṛṣe pṛthoryajñamahotsavam
यत्र यज्ञपतिः साक्षाद् भगवान् हरिरीश्वरः ।
अन्वभूयत सर्वात्मा सर्वलोकगुरुः प्रभुः
yatra yajñapatiḥ sākṣād bhagavān harirīśvaraḥ |
anvabhūyata sarvātmā sarvalokaguruḥ prabhuḥ
अन्वितो ब्रह्मशर्वाभ्यां लोकपालैः सहानुगैः ।
उपगीयमानो गन्धर्वैः मुनिभिश्चाप्सरोगणैः
anvito brahmaśarvābhyāṃ lokapālaiḥ sahānugaiḥ |
upagīyamāno gandharvaiḥ munibhiścāpsarogaṇaiḥ
सिद्धा विद्याधरा दैत्या दानवा गुह्यकादयः ।
सुनन्दनन्दप्रमुखाः पार्षदप्रवरा हरेः
siddhā vidyādharā daityā dānavā guhyakādayaḥ |
sunandanandapramukhāḥ pārṣadapravarā hareḥ
कपिलो नारदो दत्तो योगेशाः सनकादयः ।
तमन्वीयुर्भागवता ये च तत्सेवनोत्सुकाः
kapilo nārado datto yogeśāḥ sanakādayaḥ |
tamanvīyurbhāgavatā ye ca tatsevanotsukāḥ
यत्र धर्मदुघा भूमिः सर्वकामदुघा सती ।
दोग्धि स्माभीप्सितान् अर्थान् यजमानस्य भारत
yatra dharmadughā bhūmiḥ sarvakāmadughā satī |
dogdhi smābhīpsitān arthān yajamānasya bhārata
ऊहुः सर्वरसान्नद्यः क्षीरदध्यन्नगोरसान् ।
तरवो भूरिवर्ष्माणः प्रासूयन्त मधुच्युतः
ūhuḥ sarvarasānnadyaḥ kṣīradadhyannagorasān |
taravo bhūrivarṣmāṇaḥ prāsūyanta madhucyutaḥ
सिन्धवो रत्ननिकरान् गिरयोऽन्नं चतुर्विधम् ।
उपायनं उपाजह्रुः सर्वे लोकाः सपालकाः
sindhavo ratnanikarān girayo'nnaṃ caturvidham |
upāyanaṃ upājahruḥ sarve lokāḥ sapālakāḥ
इति चाधोक्षजेशस्य पृथोस्तु परमोदयम् ।
असूयन् भगवान् इन्द्रः प्रतिघातमचीकरत्
iti cādhokṣajeśasya pṛthostu paramodayam |
asūyan bhagavān indraḥ pratighātamacīkarat
चरमेणाश्वमेधेन यजमाने यजुष्पतिम् ।
वैन्ये यज्ञपशुं स्पर्धन् अपोवाह तिरोहितः
carameṇāśvamedhena yajamāne yajuṣpatim |
vainye yajñapaśuṃ spardhan apovāha tirohitaḥ
तं अत्रिर्भगवानैक्षत् त्वरमाणं विहायसा ।
आमुक्तमिव पाखण्डं योऽधर्मे धर्मविभ्रमः
taṃ atrirbhagavānaikṣat tvaramāṇaṃ vihāyasā |
āmuktamiva pākhaṇḍaṃ yo'dharme dharmavibhramaḥ
अत्रिणा चोदितो हन्तुं पृथुपुत्रो महारथः ।
अन्वधावत सङ्क्रुद्धः तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्
atriṇā codito hantuṃ pṛthuputro mahārathaḥ |
anvadhāvata saṅkruddhaḥ tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt
तं तादृशाकृतिं वीक्ष्य मेने धर्मं शरीरिणम् ।
जटिलं भस्मनाच्छन्नं तस्मै बाणं न मुञ्चति
taṃ tādṛśākṛtiṃ vīkṣya mene dharmaṃ śarīriṇam |
jaṭilaṃ bhasmanācchannaṃ tasmai bāṇaṃ na muñcati
वधान्निवृत्तं तं भूयो हन्तवेऽत्रिरचोदयत् ।
जहि यज्ञहनं तात महेन्द्रं विबुधाधमम्
vadhānnivṛttaṃ taṃ bhūyo hantave'triracodayat |
jahi yajñahanaṃ tāta mahendraṃ vibudhādhamam
एवं वैन्यसुतः प्रोक्तः त्वरमाणं विहायसा ।
अन्वद्रवद् अभिक्रुद्धो रावणं गृध्रराडिव
evaṃ vainyasutaḥ proktaḥ tvaramāṇaṃ vihāyasā |
anvadravad abhikruddho rāvaṇaṃ gṛdhrarāḍiva
सोऽश्वं रूपं च तद्धित्वा तस्मा अन्तर्हितः स्वराट् ।
वीरः स्वपशुमादाय पितुर्यज्ञं उपेयिवान्
so'śvaṃ rūpaṃ ca taddhitvā tasmā antarhitaḥ svarāṭ |
vīraḥ svapaśumādāya pituryajñaṃ upeyivān
तत्तस्य चाद्भुतं कर्म विचक्ष्य परमर्षयः ।
नामधेयं ददुस्तस्मै विजिताश्व इति प्रभो
tattasya cādbhutaṃ karma vicakṣya paramarṣayaḥ |
nāmadheyaṃ dadustasmai vijitāśva iti prabho
उपसृज्य तमस्तीव्रं जहाराश्वं पुनर्हरिः ।
चषालयूपतश्छन्नो हिरण्यरशनं विभुः
upasṛjya tamastīvraṃ jahārāśvaṃ punarhariḥ |
caṣālayūpataśchanno hiraṇyaraśanaṃ vibhuḥ
अत्रिः सन्दर्शयामास त्वरमाणं विहायसा ।
कपालखट्वाङ्गधरं वीरो नैनमबाधत
atriḥ sandarśayāmāsa tvaramāṇaṃ vihāyasā |
kapālakhaṭvāṅgadharaṃ vīro nainamabādhata
अत्रिणा चोदितस्तस्मै सन्दधे विशिखं रुषा ।
सोऽश्वं रूपं च तद्धित्वा तस्थावन्तर्हितः स्वराट्
atriṇā coditastasmai sandadhe viśikhaṃ ruṣā |
so'śvaṃ rūpaṃ ca taddhitvā tasthāvantarhitaḥ svarāṭ
वीरश्चाश्वमुपादाय पितृयज्ञमथाव्रजत् ।
तदवद्यं हरे रूपं जगृहुर्ज्ञानदुर्बलाः
vīraścāśvamupādāya pitṛyajñamathāvrajat |
tadavadyaṃ hare rūpaṃ jagṛhurjñānadurbalāḥ
यानि रूपाणि जगृहे इन्द्रो हयजिहीर्षया ।
तानि पापस्य खण्डानि लिङ्गं खण्डमिहोच्यते
yāni rūpāṇi jagṛhe indro hayajihīrṣayā |
tāni pāpasya khaṇḍāni liṅgaṃ khaṇḍamihocyate
एवमिन्द्रे हरत्यश्वं वैन्ययज्ञजिघांसया ।
तद्गृहीतविसृष्टेषु पाखण्डेषु मतिर्नृणाम्
evamindre haratyaśvaṃ vainyayajñajighāṃsayā |
tadgṛhītavisṛṣṭeṣu pākhaṇḍeṣu matirnṛṇām
धर्म इत्युपधर्मेषु नग्नरक्तपटादिषु ।
प्रायेण सज्जते भ्रान्त्या पेशलेषु च वाग्मिषु
dharma ityupadharmeṣu nagnaraktapaṭādiṣu |
prāyeṇa sajjate bhrāntyā peśaleṣu ca vāgmiṣu
तदभिज्ञाय भगवान् पृथुः पृथुपराक्रमः ।
इन्द्राय कुपितो बाणं आदत्तोद्यतकार्मुकः
tadabhijñāya bhagavān pṛthuḥ pṛthuparākramaḥ |
indrāya kupito bāṇaṃ ādattodyatakārmukaḥ
तमृत्विजः शक्रवधाभिसन्धितं
विचक्ष्य दुष्प्रेक्ष्यमसह्यरंहसम् ।
निवारयामासुरहो महामते
न युज्यतेऽत्रान्यवधः प्रचोदितात्
tamṛtvijaḥ śakravadhābhisandhitaṃ
vicakṣya duṣprekṣyamasahyaraṃhasam |
nivārayāmāsuraho mahāmate
na yujyate'trānyavadhaḥ pracoditāt
वयं मरुत्वन्तमिहार्थनाशनं
ह्वयामहे त्वच्छ्रवसा हतत्विषम् ।
अयातयामोपहवैरनन्तरं
प्रसह्य राजन् जुहवाम तेऽहितम्
vayaṃ marutvantamihārthanāśanaṃ
hvayāmahe tvacchravasā hatatviṣam |
ayātayāmopahavairanantaraṃ
prasahya rājan juhavāma te'hitam
इत्यामन्त्र्य क्रतुपतिं विदुरास्यर्त्विजो रुषा ।
स्रुग्घस्तान् जुह्वतोऽभ्येत्य स्वयम्भूः प्रत्यषेधत
ityāmantrya kratupatiṃ vidurāsyartvijo ruṣā |
srugghastān juhvato'bhyetya svayambhūḥ pratyaṣedhata
न वध्यो भवतां इन्द्रो यद्यज्ञो भगवत्तनुः ।
यं जिघांसथ यज्ञेन यस्येष्टास्तनवः सुराः
na vadhyo bhavatāṃ indro yadyajño bhagavattanuḥ |
yaṃ jighāṃsatha yajñena yasyeṣṭāstanavaḥ surāḥ
तदिदं पश्यत महद् धर्मव्यतिकरं द्विजाः ।
इन्द्रेणानुष्ठितं राज्ञः कर्मैतद्विजिघांसता
tadidaṃ paśyata mahad dharmavyatikaraṃ dvijāḥ |
indreṇānuṣṭhitaṃ rājñaḥ karmaitadvijighāṃsatā
पृथुकीर्तेः पृथोर्भूयात् तर्ह्येकोनशतक्रतुः ।
अलं ते क्रतुभिः स्विष्टैः यद्भवान् मोक्षधर्मवित्
pṛthukīrteḥ pṛthorbhūyāt tarhyekonaśatakratuḥ |
alaṃ te kratubhiḥ sviṣṭaiḥ yadbhavān mokṣadharmavit
नैवात्मने महेन्द्राय रोषमाहर्तुमर्हसि ।
उभावपि हि भद्रं ते उत्तमश्लोकविग्रहौ
naivātmane mahendrāya roṣamāhartumarhasi |
ubhāvapi hi bhadraṃ te uttamaślokavigrahau
मास्मिन्महाराज कृथाः स्म चिन्तां
निशामयास्मद्वच आदृतात्मा ।
यद्ध्यायतो दैवहतं नु कर्तुं
मनोऽतिरुष्टं विशते तमोऽन्धम्
māsminmahārāja kṛthāḥ sma cintāṃ
niśāmayāsmadvaca ādṛtātmā |
yaddhyāyato daivahataṃ nu kartuṃ
mano'tiruṣṭaṃ viśate tamo'ndham
क्रतुर्विरमतामेष देवेषु दुरवग्रहः ।
धर्मव्यतिकरो यत्र पाखण्डैः इन्द्रनिर्मितैः
kraturviramatāmeṣa deveṣu duravagrahaḥ |
dharmavyatikaro yatra pākhaṇḍaiḥ indranirmitaiḥ
एभिरिन्द्रोपसंसृष्टैः पाखण्डैर्हारिभिर्जनम् ।
ह्रियमाणं विचक्ष्वैनं यस्ते यज्ञध्रुगश्वमुट्
ebhirindropasaṃsṛṣṭaiḥ pākhaṇḍairhāribhirjanam |
hriyamāṇaṃ vicakṣvainaṃ yaste yajñadhrugaśvamuṭ
भवान्परित्रातुमिहावतीर्णो
धर्मं जनानां समयानुरूपम् ।
वेनापचारादवलुप्तमद्य
तद्देहतो विष्णुकलासि वैन्य
bhavānparitrātumihāvatīrṇo
dharmaṃ janānāṃ samayānurūpam |
venāpacārādavaluptamadya
taddehato viṣṇukalāsi vainya
स त्वं विमृश्यास्य भवं प्रजापते
सङ्कल्पनं विश्वसृजां पिपीपृहि ।
ऐन्द्रीं च मायामुपधर्ममातरं
प्रचण्डपाखण्डपथं प्रभो जहि
sa tvaṃ vimṛśyāsya bhavaṃ prajāpate
saṅkalpanaṃ viśvasṛjāṃ pipīpṛhi |
aindrīṃ ca māyāmupadharmamātaraṃ
pracaṇḍapākhaṇḍapathaṃ prabho jahi
इत्थं स लोकगुरुणा समादिष्टो विशाम्पतिः ।
तथा च कृत्वा वात्सल्यं मघोनापि च सन्दधे
itthaṃ sa lokaguruṇā samādiṣṭo viśāmpatiḥ |
tathā ca kṛtvā vātsalyaṃ maghonāpi ca sandadhe
कृतावभृथस्नानाय पृथवे भूरिकर्मणे ।
वरान्ददुस्ते वरदा ये तद्बर्हिषि तर्पिताः
kṛtāvabhṛthasnānāya pṛthave bhūrikarmaṇe |
varāndaduste varadā ye tadbarhiṣi tarpitāḥ
विप्राः सत्याशिषस्तुष्टाः श्रद्धया लब्धदक्षिणाः ।
आशिषो युयुजुः क्षत्तः आदिराजाय सत्कृताः
viprāḥ satyāśiṣastuṣṭāḥ śraddhayā labdhadakṣiṇāḥ |
āśiṣo yuyujuḥ kṣattaḥ ādirājāya satkṛtāḥ
त्वयाऽऽहूता महाबाहो सर्व एव समागताः ।
पूजिता दानमानाभ्यां पितृदेवर्षिमानवाः
tvayā''hūtā mahābāho sarva eva samāgatāḥ |
pūjitā dānamānābhyāṃ pitṛdevarṣimānavāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)