इत्थं पृथुमभिष्टूय रुषा प्रस्फुरिताधरम् ।
पुनराहावनिर्भीता संस्तभ्यात्मानमात्मना
itthaṃ pṛthumabhiṣṭūya ruṣā prasphuritādharam |
punarāhāvanirbhītā saṃstabhyātmānamātmanā
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां चतुर्थस्कन्धे अष्टादशोऽध्यायः ॥
32 verses · 18 of 31
The earth steadies herself and speaks. The plants she held were being misused by the wicked, so she swallowed them; they have grown old within her. Let the king give her a calf and a vessel, and she will yield again. Prithu makes Svayambhuva Manu the calf and milks all grains into his own hands. Then every class of beings milks her in turn, each with its own calf, vessel and milker: the rishis with Brihaspati for calf draw out the Vedas, the devas soma, the asuras with Prahlada their drink, the pitris, siddhas with Kapila, the gandharvas, serpents, mountains and trees, each their own food. Prithu, pleased, takes the earth as his daughter, levels the land, and founds villages, towns and forts where none had been.
मैत्रेय उवाच
इत्थं पृथुमभिष्टूय रुषा प्रस्फुरिताधरम् ।
पुनराहावनिर्भीता संस्तभ्यात्मानमात्मना
itthaṃ pṛthumabhiṣṭūya ruṣā prasphuritādharam |
punarāhāvanirbhītā saṃstabhyātmānamātmanā
सन्नियच्छाभिभो मन्युं निबोध श्रावितं च मे ।
सर्वतः सारमादत्ते यथा मधुकरो बुधः
sanniyacchābhibho manyuṃ nibodha śrāvitaṃ ca me |
sarvataḥ sāramādatte yathā madhukaro budhaḥ
अस्मिन् लोकेऽथवामुष्मिन् मुनिभिः तत्त्वदर्शिभिः ।
दृष्टा योगाः प्रयुक्ताश्च पुंसां श्रेयःप्रसिद्धये
asmin loke'thavāmuṣmin munibhiḥ tattvadarśibhiḥ |
dṛṣṭā yogāḥ prayuktāśca puṃsāṃ śreyaḥprasiddhaye
तानातिष्ठति यः सम्यग् उपायान् पूर्वदर्शितान् ।
अवरः श्रद्धयोपेत उपेयान् विन्दतेऽञ्जसा
tānātiṣṭhati yaḥ samyag upāyān pūrvadarśitān |
avaraḥ śraddhayopeta upeyān vindate'ñjasā
तान् अनादृत्य योऽविद्वान् अर्थान् आरभते स्वयम् ।
तस्य व्यभिचरन्त्यर्था आरब्धाश्च पुनः पुनः
tān anādṛtya yo'vidvān arthān ārabhate svayam |
tasya vyabhicarantyarthā ārabdhāśca punaḥ punaḥ
पुरा सृष्टा ह्योषधयो ब्रह्मणा या विशाम्पते ।
भुज्यमाना मया दृष्टा असद्भिः अधृतव्रतैः
purā sṛṣṭā hyoṣadhayo brahmaṇā yā viśāmpate |
bhujyamānā mayā dṛṣṭā asadbhiḥ adhṛtavrataiḥ
अपालितानादृता च भवद्भिः लोकपालकैः ।
चोरीभूतेऽथ लोकेऽहं यज्ञार्थेऽग्रसमोषधीः
apālitānādṛtā ca bhavadbhiḥ lokapālakaiḥ |
corībhūte'tha loke'haṃ yajñārthe'grasamoṣadhīḥ
नूनं ता वीरुधः क्षीणा मयि कालेन भूयसा ।
तत्र योगेन दृष्टेन भवानादातुमर्हति
nūnaṃ tā vīrudhaḥ kṣīṇā mayi kālena bhūyasā |
tatra yogena dṛṣṭena bhavānādātumarhati
वत्सं कल्पय मे वीर येनाहं वत्सला तव ।
धोक्ष्ये क्षीरमयान् कामान् अनुरूपं च दोहनम्
vatsaṃ kalpaya me vīra yenāhaṃ vatsalā tava |
dhokṣye kṣīramayān kāmān anurūpaṃ ca dohanam
दोग्धारं च महाबाहो भूतानां भूतभावन ।
अन्नं ईप्सितमूर्जस्वद् भगवान् वाञ्छते यदि
dogdhāraṃ ca mahābāho bhūtānāṃ bhūtabhāvana |
annaṃ īpsitamūrjasvad bhagavān vāñchate yadi
समां च कुरु मां राजन् देववृष्टं यथा पयः ।
अपर्तावपि भद्रं ते उपावर्तेत मे विभो
samāṃ ca kuru māṃ rājan devavṛṣṭaṃ yathā payaḥ |
apartāvapi bhadraṃ te upāvarteta me vibho
इति प्रियं हितं वाक्यं भुव आदाय भूपतिः ।
वत्सं कृत्वा मनुं पाणौ अदुहत्सकलौषधीः
iti priyaṃ hitaṃ vākyaṃ bhuva ādāya bhūpatiḥ |
vatsaṃ kṛtvā manuṃ pāṇau aduhatsakalauṣadhīḥ
तथापरे च सर्वत्र सारमाददते बुधाः ।
ततोऽन्ये च यथाकामं दुदुहुः पृथुभाविताम्
tathāpare ca sarvatra sāramādadate budhāḥ |
tato'nye ca yathākāmaṃ duduhuḥ pṛthubhāvitām
ऋषयो दुदुहुर्देवीं इन्द्रियेष्वथ सत्तम ।
वत्सं बृहस्पतिं कृत्वा पयश्छन्दोमयं शुचि
ṛṣayo duduhurdevīṃ indriyeṣvatha sattama |
vatsaṃ bṛhaspatiṃ kṛtvā payaśchandomayaṃ śuci
कृत्वा वत्सं सुरगणा इन्द्रं सोमं अदूदुहन् ।
हिरण्मयेन पात्रेण वीर्यमोजो बलं पयः
kṛtvā vatsaṃ suragaṇā indraṃ somaṃ adūduhan |
hiraṇmayena pātreṇa vīryamojo balaṃ payaḥ
दैतेया दानवा वत्सं प्रह्लादं असुरर्षभम् ।
विधायादूदुहन् क्षीरमयःपात्रे सुरासवम्
daiteyā dānavā vatsaṃ prahlādaṃ asurarṣabham |
vidhāyādūduhan kṣīramayaḥpātre surāsavam
गन्धर्वाप्सरसोऽधुक्षन् पात्रे पद्ममये पयः ।
वत्सं विश्वावसुं कृत्वा गान्धर्वं मधु सौभगम्
gandharvāpsaraso'dhukṣan pātre padmamaye payaḥ |
vatsaṃ viśvāvasuṃ kṛtvā gāndharvaṃ madhu saubhagam
वत्सेन पितरोऽर्यम्णा कव्यं क्षीरमधुक्षत ।
आमपात्रे महाभागाः श्रद्धया श्राद्धदेवताः
vatsena pitaro'ryamṇā kavyaṃ kṣīramadhukṣata |
āmapātre mahābhāgāḥ śraddhayā śrāddhadevatāḥ
प्रकल्प्य वत्सं कपिलं सिद्धाः सङ्कल्पनामयीम् ।
सिद्धिं नभसि विद्यां च ये च विद्याधरादयः
prakalpya vatsaṃ kapilaṃ siddhāḥ saṅkalpanāmayīm |
siddhiṃ nabhasi vidyāṃ ca ye ca vidyādharādayaḥ
अन्ये च मायिनो मायां अन्तर्धानाद्भुतात्मनाम् ।
मयं प्रकल्प्य वत्सं ते दुदुहुर्धारणामयीम्
anye ca māyino māyāṃ antardhānādbhutātmanām |
mayaṃ prakalpya vatsaṃ te duduhurdhāraṇāmayīm
यक्षरक्षांसि भूतानि पिशाचाः पिशिताशनाः ।
भूतेशवत्सा दुदुहुः कपाले क्षतजासवम्
yakṣarakṣāṃsi bhūtāni piśācāḥ piśitāśanāḥ |
bhūteśavatsā duduhuḥ kapāle kṣatajāsavam
तथाहयो दन्दशूकाः सर्पा नागाश्च तक्षकम् ।
विधाय वत्सं दुदुहुः बिलपात्रे विषं पयः
tathāhayo dandaśūkāḥ sarpā nāgāśca takṣakam |
vidhāya vatsaṃ duduhuḥ bilapātre viṣaṃ payaḥ
पशवो यवसं क्षीरं वत्सं कृत्वा च गोवृषम् ।
अरण्यपात्रे चाधुक्षन् मृगेन्द्रेण च दंष्ट्रिणः
paśavo yavasaṃ kṣīraṃ vatsaṃ kṛtvā ca govṛṣam |
araṇyapātre cādhukṣan mṛgendreṇa ca daṃṣṭriṇaḥ
क्रव्यादाः प्राणिनः क्रव्यं दुदुहुः स्वे कलेवरे ।
सुपर्णवत्सा विहगाः चरं च अचरमेव च
kravyādāḥ prāṇinaḥ kravyaṃ duduhuḥ sve kalevare |
suparṇavatsā vihagāḥ caraṃ ca acarameva ca
वटवत्सा वनस्पतयः पृथग्रसमयं पयः ।
गिरयो हिमवद्वत्सा नानाधातून् स्वसानुषु
vaṭavatsā vanaspatayaḥ pṛthagrasamayaṃ payaḥ |
girayo himavadvatsā nānādhātūn svasānuṣu
सर्वे स्वमुख्यवत्सेन स्वे स्वे पात्रे पृथक्पयः ।
सर्वकामदुघां पृथ्वीं दुदुहुः पृथुभाविताम्
sarve svamukhyavatsena sve sve pātre pṛthakpayaḥ |
sarvakāmadughāṃ pṛthvīṃ duduhuḥ pṛthubhāvitām
एवं पृथ्वादयः पृथ्वीं अन्नादाः स्वन्नमात्मनः ।
दोहवत्सादिभेदेन क्षीरभेदं कुरूद्वह
evaṃ pṛthvādayaḥ pṛthvīṃ annādāḥ svannamātmanaḥ |
dohavatsādibhedena kṣīrabhedaṃ kurūdvaha
ततो महीपतिः प्रीतः सर्वकामदुघां पृथुः ।
दुहितृत्वे चकारेमां प्रेम्णा दुहितृवत्सलः
tato mahīpatiḥ prītaḥ sarvakāmadughāṃ pṛthuḥ |
duhitṛtve cakāremāṃ premṇā duhitṛvatsalaḥ
चूर्णयन्स्वधनुष्कोट्या गिरिकूटानि राजराट् ।
भूमण्डलं इदं वैन्यः प्रायश्चक्रे समं विभुः
cūrṇayansvadhanuṣkoṭyā girikūṭāni rājarāṭ |
bhūmaṇḍalaṃ idaṃ vainyaḥ prāyaścakre samaṃ vibhuḥ
अथास्मिन् भगवान् वैन्यः प्रजानां वृत्तिदः पिता ।
निवासान् कल्पयां चक्रे तत्र तत्र यथार्हतः
athāsmin bhagavān vainyaḥ prajānāṃ vṛttidaḥ pitā |
nivāsān kalpayāṃ cakre tatra tatra yathārhataḥ
ग्रामान्पुरः पत्तनानि दुर्गाणि विविधानि च ।
घोषान् व्रजान् सशिबिरान् आकरान् खेटखर्वटान्
grāmānpuraḥ pattanāni durgāṇi vividhāni ca |
ghoṣān vrajān saśibirān ākarān kheṭakharvaṭān
प्राक्पृथोरिह नैवैषा पुरग्रामादिकल्पना ।
यथासुखं वसन्ति स्म तत्र तत्राकुतोभयाः
prākpṛthoriha naivaiṣā puragrāmādikalpanā |
yathāsukhaṃ vasanti sma tatra tatrākutobhayāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)