सत्सेवनीयो बत पूरुवंशो
यल्लोकपालो भगवत्प्रधानः ।
बभूविथेहाजितकीर्तिमालां
पदे पदे नूतनयस्यभीक्ष्णम्
satsevanīyo bata pūruvaṃśo
yallokapālo bhagavatpradhānaḥ |
babhūvithehājitakīrtimālāṃ
pade pade nūtanayasyabhīkṣṇam
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां तृतीयस्कन्धे अष्टमोऽध्यायः ॥
33 verses · 8 of 33
Maitreya praises Vidura and tells how this Bhagavata came down: Sankarshana taught it to the Kumaras, they to Sankhyayana, he to Parashara and Brihaspati, and Parashara to Maitreya. Before creation Bhagwan lay on Shesha in the waters of dissolution, eyes closed, with the worlds absorbed in Him. After a thousand ages, time stirred Him, and from His navel rose a lotus that lit the waters like the sun. On it sat Brahma, who, not seeing the world, wondered who he was and where the lotus came from. He entered the stalk and searched for its root for a long time without finding it. Returning, he sat in samadhi, and at last saw within his heart the Lord on Shesha, dark as a blue mountain and adorned with gems.
मैत्रेय उवाच
सत्सेवनीयो बत पूरुवंशो
यल्लोकपालो भगवत्प्रधानः ।
बभूविथेहाजितकीर्तिमालां
पदे पदे नूतनयस्यभीक्ष्णम्
satsevanīyo bata pūruvaṃśo
yallokapālo bhagavatpradhānaḥ |
babhūvithehājitakīrtimālāṃ
pade pade nūtanayasyabhīkṣṇam
सोऽहं नृणां क्षुल्लसुखाय दुःखं
महद्गतानां विरमाय तस्य ।
प्रवर्तये भागवतं पुराणं
यदाह साक्षात् भगवान् ऋषिभ्यः
so'haṃ nṛṇāṃ kṣullasukhāya duḥkhaṃ
mahadgatānāṃ viramāya tasya |
pravartaye bhāgavataṃ purāṇaṃ
yadāha sākṣāt bhagavān ṛṣibhyaḥ
आसीनमुर्व्यां भगवन्तमाद्यं
सङ्कर्षणं देवमकुण्ठसत्त्वम् ।
विवित्सवस्तत्त्वमतः परस्य
कुमारमुख्या मुनयोऽन्वपृच्छन्
āsīnamurvyāṃ bhagavantamādyaṃ
saṅkarṣaṇaṃ devamakuṇṭhasattvam |
vivitsavastattvamataḥ parasya
kumāramukhyā munayo'nvapṛcchan
स्वमेव धिष्ण्यं बहु मानयन्तं
यद् वासुदेवाभिधमामनन्ति ।
प्रत्यग्धृताक्षाम्बुजकोशमीषद्
उन्मीलयन्तं विबुधोदयाय
svameva dhiṣṇyaṃ bahu mānayantaṃ
yad vāsudevābhidhamāmananti |
pratyagdhṛtākṣāmbujakośamīṣad
unmīlayantaṃ vibudhodayāya
स्वर्धुन्युदार्द्रैः स्वजटाकलापैः
उपस्पृशन्तश्चरणोपधानम् ।
पद्मं यदर्चन्त्यहिराजकन्याः
सप्रेम नानाबलिभिर्वरार्थाः
svardhunyudārdraiḥ svajaṭākalāpaiḥ
upaspṛśantaścaraṇopadhānam |
padmaṃ yadarcantyahirājakanyāḥ
saprema nānābalibhirvarārthāḥ
मुहुर्गृणन्तो वचसानुराग
स्खलत्पदेनास्य कृतानि तज्ज्ञाः ।
किरीटसाहस्रमणिप्रवेक
प्रद्योतितोद्दामफणासहस्रम्
muhurgṛṇanto vacasānurāga
skhalatpadenāsya kṛtāni tajjñāḥ |
kirīṭasāhasramaṇipraveka
pradyotitoddāmaphaṇāsahasram
प्रोक्तं किलैतद्भगवत्तमेन
निवृत्तिधर्माभिरताय तेन ।
सनत्कुमाराय स चाह पृष्टः
साङ्ख्यायनायाङ्ग धृतव्रताय
proktaṃ kilaitadbhagavattamena
nivṛttidharmābhiratāya tena |
sanatkumārāya sa cāha pṛṣṭaḥ
sāṅkhyāyanāyāṅga dhṛtavratāya
साङ्ख्यायनः पारमहंस्यमुख्यो
विवक्षमाणो भगवद्विभूतीः ।
जगाद सोऽस्मद्गुरवेऽन्विताय
पराशरायाथ बृहस्पतेश्च
sāṅkhyāyanaḥ pāramahaṃsyamukhyo
vivakṣamāṇo bhagavadvibhūtīḥ |
jagāda so'smadgurave'nvitāya
parāśarāyātha bṛhaspateśca
प्रोवाच मह्यं स दयालुरुक्तो
मुनिः पुलस्त्येन पुराणमाद्यम् ।
सोऽहं तवैतत्कथयामि वत्स
श्रद्धालवे नित्यमनुव्रताय
provāca mahyaṃ sa dayālurukto
muniḥ pulastyena purāṇamādyam |
so'haṃ tavaitatkathayāmi vatsa
śraddhālave nityamanuvratāya
उदाप्लुतं विश्वमिदं तदासीत्
यन्निद्रयामीलितदृङ् न्यमीलयत् ।
अहीन्द्रतल्पेऽधिशयान एकः
कृतक्षणः स्वात्मरतौ निरीहः
udāplutaṃ viśvamidaṃ tadāsīt
yannidrayāmīlitadṛṅ nyamīlayat |
ahīndratalpe'dhiśayāna ekaḥ
kṛtakṣaṇaḥ svātmaratau nirīhaḥ
सोऽन्तः शरीरेऽर्पितभूतसूक्ष्मः
कालात्मिकां शक्तिमुदीरयाणः ।
उवास तस्मिन् सलिले पदे स्वे
यथानलो दारुणि रुद्धवीर्यः
so'ntaḥ śarīre'rpitabhūtasūkṣmaḥ
kālātmikāṃ śaktimudīrayāṇaḥ |
uvāsa tasmin salile pade sve
yathānalo dāruṇi ruddhavīryaḥ
चतुर्युगानां च सहस्रमप्सु
स्वपन् स्वयोदीरितया स्वशक्त्या ।
कालाख्ययाऽऽसादितकर्मतन्त्रो
लोकानपीतान्ददृशे स्वदेहे
caturyugānāṃ ca sahasramapsu
svapan svayodīritayā svaśaktyā |
kālākhyayā''sāditakarmatantro
lokānapītāndadṛśe svadehe
तस्यार्थसूक्ष्माभिनिविष्टदृष्टेः
अन्तर्गतोऽर्थो रजसा तनीयान् ।
गुणेन कालानुगतेन विद्धः
सूष्यंस्तदाभिद्यत नाभिदेशात्
tasyārthasūkṣmābhiniviṣṭadṛṣṭeḥ
antargato'rtho rajasā tanīyān |
guṇena kālānugatena viddhaḥ
sūṣyaṃstadābhidyata nābhideśāt
स पद्मकोशः सहसोदतिष्ठत्
कालेन कर्मप्रतिबोधनेन ।
स्वरोचिषा तत्सलिलं विशालं
विद्योतयन्नर्क इवात्मयोनिः
sa padmakośaḥ sahasodatiṣṭhat
kālena karmapratibodhanena |
svarociṣā tatsalilaṃ viśālaṃ
vidyotayannarka ivātmayoniḥ
तल्लोकपद्मं स उ एव विष्णुः
प्रावीविशत्सर्वगुणावभासम् ।
तस्मिन् स्वयं वेदमयो विधाता
स्वयंभुवं यं स्म वदन्ति सोऽभूत्
tallokapadmaṃ sa u eva viṣṇuḥ
prāvīviśatsarvaguṇāvabhāsam |
tasmin svayaṃ vedamayo vidhātā
svayaṃbhuvaṃ yaṃ sma vadanti so'bhūt
तस्यां स चाम्भोरुहकर्णिकायां
अवस्थितो लोकमपश्यमानः ।
परिक्रमन् व्योम्नि विवृत्तनेत्रः
चत्वारि लेभेऽनुदिशं मुखानि
tasyāṃ sa cāmbhoruhakarṇikāyāṃ
avasthito lokamapaśyamānaḥ |
parikraman vyomni vivṛttanetraḥ
catvāri lebhe'nudiśaṃ mukhāni
तस्माद्युगान्तश्वसनावघूर्ण
जलोर्मिचक्रात् सलिलाद्विरूढम् ।
उपाश्रितः कञ्जमु लोकतत्त्वं
नात्मानमद्धाविददादिदेवः
tasmādyugāntaśvasanāvaghūrṇa
jalormicakrāt salilādvirūḍham |
upāśritaḥ kañjamu lokatattvaṃ
nātmānamaddhāvidadādidevaḥ
क एष योऽसौ अहमब्जपृष्ठ
एतत्कुतो वाब्जमनन्यदप्सु ।
अस्ति ह्यधस्तादिह किञ्चनैतद्
अधिष्ठितं यत्र सता नु भाव्यम्
ka eṣa yo'sau ahamabjapṛṣṭha
etatkuto vābjamananyadapsu |
asti hyadhastādiha kiñcanaitad
adhiṣṭhitaṃ yatra satā nu bhāvyam
स इत्थमुद्वीक्ष्य तदब्जनाल
नाडीभिरन्तर्जलमाविवेश ।
नार्वाग्गतस्तत् खरनालनाल
नाभिं विचिन्वन् तदविन्दताजः
sa itthamudvīkṣya tadabjanāla
nāḍībhirantarjalamāviveśa |
nārvāggatastat kharanālanāla
nābhiṃ vicinvan tadavindatājaḥ
तमस्यपारे विदुरात्मसर्गं
विचिन्वतोऽभूत् सुमहांस्त्रिणेमिः ।
यो देहभाजां भयमीरयाणः
परिक्षिणोत्यायुरजस्य हेतिः
tamasyapāre vidurātmasargaṃ
vicinvato'bhūt sumahāṃstriṇemiḥ |
yo dehabhājāṃ bhayamīrayāṇaḥ
parikṣiṇotyāyurajasya hetiḥ
ततो निवृत्तोऽप्रतिलब्धकामः
स्वधिष्ण्यमासाद्य पुनः स देवः ।
शनैर्जितश्वासनिवृत्तचित्तो
न्यषीददारूढसमाधियोगः
tato nivṛtto'pratilabdhakāmaḥ
svadhiṣṇyamāsādya punaḥ sa devaḥ |
śanairjitaśvāsanivṛttacitto
nyaṣīdadārūḍhasamādhiyogaḥ
कालेन सोऽजः पुरुषायुषाभि
प्रवृत्तयोगेन विरूढबोधः ।
स्वयं तदन्तर्हृदयेऽवभातं
अपश्यतापश्यत यन्न पूर्वम्
kālena so'jaḥ puruṣāyuṣābhi
pravṛttayogena virūḍhabodhaḥ |
svayaṃ tadantarhṛdaye'vabhātaṃ
apaśyatāpaśyata yanna pūrvam
मृणालगौरायतशेषभोग
पर्यङ्क एकं पुरुषं शयानम् ।
फणातपत्रायुतमूर्धरत्न
द्युभिर्हतध्वान्तयुगान्ततोये
mṛṇālagaurāyataśeṣabhoga
paryaṅka ekaṃ puruṣaṃ śayānam |
phaṇātapatrāyutamūrdharatna
dyubhirhatadhvāntayugāntatoye
प्रेक्षां क्षिपन्तं हरितोपलाद्रेः
सन्ध्याभ्रनीवेरु रुरुक्ममूर्ध्नः ।
रत्नोदधारौषधिसौमनस्य
वनस्रजो वेणुभुजाङ्घ्रिपाङ्घ्रेः
prekṣāṃ kṣipantaṃ haritopalādreḥ
sandhyābhranīveru rurukmamūrdhnaḥ |
ratnodadhārauṣadhisaumanasya
vanasrajo veṇubhujāṅghripāṅghreḥ
आयामतो विस्तरतः स्वमान
देहेन लोकत्रयसङ्ग्रहेण ।
विचित्रदिव्याभरणांशुकानां
कृतश्रियापाश्रितवेषदेहम्
āyāmato vistarataḥ svamāna
dehena lokatrayasaṅgraheṇa |
vicitradivyābharaṇāṃśukānāṃ
kṛtaśriyāpāśritaveṣadeham
पुंसां स्वकामाय विविक्तमार्गैः
अभ्यर्चतां कामदुघाङ्घ्रिपद्मम् ।
प्रदर्शयन्तं कृपया नखेन्दु
मयूखभिन्नाङ्गुलिचारुपत्रम्
puṃsāṃ svakāmāya viviktamārgaiḥ
abhyarcatāṃ kāmadughāṅghripadmam |
pradarśayantaṃ kṛpayā nakhendu
mayūkhabhinnāṅgulicārupatram
मुखेन लोकार्तिहरस्मितेन
परिस्फुरत् कुण्डलमण्डितेन ।
शोणायितेनाधरबिम्बभासा
प्रत्यर्हयन्तं सुनसेन सुभ्र्वा
mukhena lokārtiharasmitena
parisphurat kuṇḍalamaṇḍitena |
śoṇāyitenādharabimbabhāsā
pratyarhayantaṃ sunasena subhrvā
कदम्बकिञ्जल्कपिशङ्गवाससा
स्वलङ्कृतं मेखलया नितम्बे ।
हारेण चानन्तधनेन वत्स
श्रीवत्सवक्षःस्थलवल्लभेन
kadambakiñjalkapiśaṅgavāsasā
svalaṅkṛtaṃ mekhalayā nitambe |
hāreṇa cānantadhanena vatsa
śrīvatsavakṣaḥsthalavallabhena
परार्ध्यकेयूरमणिप्रवेक
पर्यस्तदोर्दण्डसहस्रशाखम् ।
अव्यक्तमूलं भुवनाङ्घ्रिपेन्द्र
महीन्द्रभोगैरधिवीतवल्शम्
parārdhyakeyūramaṇipraveka
paryastadordaṇḍasahasraśākham |
avyaktamūlaṃ bhuvanāṅghripendra
mahīndrabhogairadhivītavalśam
चराचरौको भगवन् महीध्र
महीन्द्रबन्धुं सलिलोपगूढम् ।
किरीटसाहस्रहिरण्यश्रृङ्गं
आविर्भवत्कौस्तुभरत्नगर्भम्
carācarauko bhagavan mahīdhra
mahīndrabandhuṃ salilopagūḍham |
kirīṭasāhasrahiraṇyaśrṛṅgaṃ
āvirbhavatkaustubharatnagarbham
निवीतमाम्नायमधुव्रतश्रिया
स्वकीर्तिमय्या वनमालया हरिम् ।
सूर्येन्दुवाय्वग्न्यगमं त्रिधामभिः
परिक्रमत् प्राधनिकैर्दुरासदम्
nivītamāmnāyamadhuvrataśriyā
svakīrtimayyā vanamālayā harim |
sūryenduvāyvagnyagamaṃ tridhāmabhiḥ
parikramat prādhanikairdurāsadam
तर्ह्येव तन्नाभिसरःसरोजं
आत्मानमम्भः श्वसनं वियच्च ।
ददर्श देवो जगतो विधाता
नातः परं लोकविसर्गदृष्टिः
tarhyeva tannābhisaraḥsarojaṃ
ātmānamambhaḥ śvasanaṃ viyacca |
dadarśa devo jagato vidhātā
nātaḥ paraṃ lokavisargadṛṣṭiḥ
स कर्मबीजं रजसोपरक्तः
प्रजाः सिसृक्षन्नियदेव दृष्ट्वा ।
अस्तौद् विसर्गाभिमुखस्तमीड्यं
अव्यक्तवर्त्मन्यभिवेशितात्मा
sa karmabījaṃ rajasoparaktaḥ
prajāḥ sisṛkṣanniyadeva dṛṣṭvā |
astaud visargābhimukhastamīḍyaṃ
avyaktavartmanyabhiveśitātmā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)