एवं ब्रुवाणं मैत्रेयं द्वैपायनसुतो बुधः ।
प्रीणयन्निव भारत्या विदुरः प्रत्यभाषत
evaṃ bruvāṇaṃ maitreyaṃ dvaipāyanasuto budhaḥ |
prīṇayanniva bhāratyā viduraḥ pratyabhāṣata
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां तृतीयस्कन्धे सप्तमोऽध्यायः ॥
42 verses · 7 of 33
Vidura asks: if Bhagwan is pure consciousness, untouched by gunas, how does He play with them, and how does the soul, part of Him, come to suffer? Maitreya answers that this is the working of His Maya, which contradicts reason, like a man dreaming his own head cut off, or the moon seeming to tremble in moving water. The suffering belongs to the false self, and is removed by bhakti and hearing of Vasudeva. Vidura is satisfied, saying that only the very foolish and those beyond the intellect are happy, while the middling suffer, and that service of devotees like Maitreya brings love for Hari. He then asks many questions: about Brahma's creation, the Manus, the measures of time, the worlds, varnashrama and the avatars.
श्रीशुक उवाच
एवं ब्रुवाणं मैत्रेयं द्वैपायनसुतो बुधः ।
प्रीणयन्निव भारत्या विदुरः प्रत्यभाषत
evaṃ bruvāṇaṃ maitreyaṃ dvaipāyanasuto budhaḥ |
prīṇayanniva bhāratyā viduraḥ pratyabhāṣata
विदुर उवाच
ब्रह्मन् कथं भगवतः चिन्मात्रस्याविकारिणः ।
लीलया चापि युज्येरन् निर्गुणस्य गुणाः क्रियाः
brahman kathaṃ bhagavataḥ cinmātrasyāvikāriṇaḥ |
līlayā cāpi yujyeran nirguṇasya guṇāḥ kriyāḥ
क्रीडायां उद्यमोऽर्भस्य कामश्चिक्रीडिषान्यतः ।
स्वतस्तृप्तस्य च कथं निवृत्तस्य सदान्यतः
krīḍāyāṃ udyamo'rbhasya kāmaścikrīḍiṣānyataḥ |
svatastṛptasya ca kathaṃ nivṛttasya sadānyataḥ
अस्राक्षीत् भगवान् विश्वं गुणमय्याऽऽत्ममायया ।
तया संस्थापयत्येतद् भूयः प्रत्यपिधास्यति
asrākṣīt bhagavān viśvaṃ guṇamayyā''tmamāyayā |
tayā saṃsthāpayatyetad bhūyaḥ pratyapidhāsyati
देशतः कालतो योऽसौ अवस्थातः स्वतोऽन्यतः ।
अविलुप्तावबोधात्मा स युज्येताजया कथम्
deśataḥ kālato yo'sau avasthātaḥ svato'nyataḥ |
aviluptāvabodhātmā sa yujyetājayā katham
भगवानेक एवैष सर्वक्षेत्रेष्ववस्थितः ।
अमुष्य दुर्भगत्वं वा क्लेशो वा कर्मभिः कुतः
bhagavāneka evaiṣa sarvakṣetreṣvavasthitaḥ |
amuṣya durbhagatvaṃ vā kleśo vā karmabhiḥ kutaḥ
एतस्मिन्मे मनो विद्वन् खिद्यतेऽज्ञानसङ्कटे ।
तन्नः पराणुद विभो कश्मलं मानसं महत्
etasminme mano vidvan khidyate'jñānasaṅkaṭe |
tannaḥ parāṇuda vibho kaśmalaṃ mānasaṃ mahat
श्रीशुक उवाच
स इत्थं चोदितः क्षत्त्रा तत्त्वजिज्ञासुना मुनिः ।
प्रत्याह भगवच्चित्तः स्मयन्निव गतस्मयः
sa itthaṃ coditaḥ kṣattrā tattvajijñāsunā muniḥ |
pratyāha bhagavaccittaḥ smayanniva gatasmayaḥ
मैत्रेय उवाच
सेयं भगवतो माया यन्नयेन विरुध्यते ।
ईश्वरस्य विमुक्तस्य कार्पण्यमुत बन्धनम्
seyaṃ bhagavato māyā yannayena virudhyate |
īśvarasya vimuktasya kārpaṇyamuta bandhanam
यदर्थेन विनामुष्य पुंस आत्मविपर्ययः ।
प्रतीयत उपद्रष्टुः स्वशिरश्छेदनादिकः
yadarthena vināmuṣya puṃsa ātmaviparyayaḥ |
pratīyata upadraṣṭuḥ svaśiraśchedanādikaḥ
यथा जले चन्द्रमसः कम्पादिस्तत्कृतो गुणः ।
दृश्यतेऽसन्नपि द्रष्टुः आत्मनोऽनात्मनो गुणः
yathā jale candramasaḥ kampādistatkṛto guṇaḥ |
dṛśyate'sannapi draṣṭuḥ ātmano'nātmano guṇaḥ
स वै निवृत्तिधर्मेण वासुदेवानुकम्पया ।
भगवद्भक्तियोगेन तिरोधत्ते शनैरिह
sa vai nivṛttidharmeṇa vāsudevānukampayā |
bhagavadbhaktiyogena tirodhatte śanairiha
यदेन्द्रियोपरामोऽथ द्रष्ट्रात्मनि परे हरौ ।
विलीयन्ते तदा क्लेशाः संसुप्तस्येव कृत्स्नशः
yadendriyoparāmo'tha draṣṭrātmani pare harau |
vilīyante tadā kleśāḥ saṃsuptasyeva kṛtsnaśaḥ
अशेषसङ्क्लेशशमं विधत्ते
गुणानुवादश्रवणं मुरारेः ।
किं वा पुनस्तच्चरणारविन्द
परागसेवारतिरात्मलब्धा
aśeṣasaṅkleśaśamaṃ vidhatte
guṇānuvādaśravaṇaṃ murāreḥ |
kiṃ vā punastaccaraṇāravinda
parāgasevāratirātmalabdhā
विदुर उवाच
सञ्छिन्नः संशयो मह्यं तव सूक्तासिना विभो ।
उभयत्रापि भगवन् मनो मे सम्प्रधावति
sañchinnaḥ saṃśayo mahyaṃ tava sūktāsinā vibho |
ubhayatrāpi bhagavan mano me sampradhāvati
साध्वेतद् व्याहृतं विद्वन् आत्ममायायनं हरेः ।
आभात्यपार्थं निर्मूलं विश्वमूलं न यद्बहिः
sādhvetad vyāhṛtaṃ vidvan ātmamāyāyanaṃ hareḥ |
ābhātyapārthaṃ nirmūlaṃ viśvamūlaṃ na yadbahiḥ
यश्च मूढतमो लोके यश्च बुद्धेः परं गतः ।
तावुभौ सुखमेधेते क्लिश्यत्यन्तरितो जनः
yaśca mūḍhatamo loke yaśca buddheḥ paraṃ gataḥ |
tāvubhau sukhamedhete kliśyatyantarito janaḥ
अर्थाभावं विनिश्चित्य प्रतीतस्यापि नात्मनः ।
तां चापि युष्मच्चरण सेवयाहं पराणुदे
arthābhāvaṃ viniścitya pratītasyāpi nātmanaḥ |
tāṃ cāpi yuṣmaccaraṇa sevayāhaṃ parāṇude
यत्सेवया भगवतः कूटस्थस्य मधुद्विषः ।
रतिरासो भवेत्तीव्रः पादयोर्व्यसनार्दनः
yatsevayā bhagavataḥ kūṭasthasya madhudviṣaḥ |
ratirāso bhavettīvraḥ pādayorvyasanārdanaḥ
दुरापा ह्यल्पतपसः सेवा वैकुण्ठवर्त्मसु ।
यत्रोपगीयते नित्यं देवदेवो जनार्दनः
durāpā hyalpatapasaḥ sevā vaikuṇṭhavartmasu |
yatropagīyate nityaṃ devadevo janārdanaḥ
सृष्ट्वाग्रे महदादीनि सविकाराणि अनुक्रमात् ।
तेभ्यो विराजं उद्धृत्य तमनु प्राविशद्विभुः
sṛṣṭvāgre mahadādīni savikārāṇi anukramāt |
tebhyo virājaṃ uddhṛtya tamanu prāviśadvibhuḥ
यमाहुराद्यं पुरुषं सहस्राङ्घ्र्यूरुबाहुकम् ।
यत्र विश्व इमे लोकाः सविकाशं समासते
yamāhurādyaṃ puruṣaṃ sahasrāṅghryūrubāhukam |
yatra viśva ime lokāḥ savikāśaṃ samāsate
यस्मिन् दशविधः प्राणः सेन्द्रियार्थेन्द्रियः त्रिवृत् ।
त्वयेरितो यतो वर्णाः तद्विभूतीर्वदस्व नः
yasmin daśavidhaḥ prāṇaḥ sendriyārthendriyaḥ trivṛt |
tvayerito yato varṇāḥ tadvibhūtīrvadasva naḥ
यत्र पुत्रैश्च पौत्रैश्च नप्तृभिः सह गोत्रजैः ।
प्रजा विचित्राकृतय आसन्याभिरिदं ततम्
yatra putraiśca pautraiśca naptṛbhiḥ saha gotrajaiḥ |
prajā vicitrākṛtaya āsanyābhiridaṃ tatam
प्रजापतीनां स पतिः चकॢपे कान् प्रजापतीन् ।
सर्गांश्चैवानुसर्गांश्च मनून् मन्वन्तराधिपान्
prajāpatīnāṃ sa patiḥ cakḷpe kān prajāpatīn |
sargāṃścaivānusargāṃśca manūn manvantarādhipān
एतेषामपि वंशांश्च वंशानुचरितानि च ।
उपर्यधश्च ये लोका भूमेर्मित्रात्मजासते
eteṣāmapi vaṃśāṃśca vaṃśānucaritāni ca |
uparyadhaśca ye lokā bhūmermitrātmajāsate
तेषां संस्थां प्रमाणं च भूर्लोकस्य च वर्णय ।
तिर्यङ्मानुषदेवानां सरीसृप पतत्त्रिणाम् ।
वद नः सर्गसंव्यूहं गार्भस्वेदद्विजोद्भिदाम्
teṣāṃ saṃsthāṃ pramāṇaṃ ca bhūrlokasya ca varṇaya |
tiryaṅmānuṣadevānāṃ sarīsṛpa patattriṇām |
vada naḥ sargasaṃvyūhaṃ gārbhasvedadvijodbhidām
गुणावतारैर्विश्वस्य सर्गस्थित्यप्ययाश्रयम् ।
सृजतः श्रीनिवासस्य व्याचक्ष्वोदारविक्रमम्
guṇāvatārairviśvasya sargasthityapyayāśrayam |
sṛjataḥ śrīnivāsasya vyācakṣvodāravikramam
वर्णाश्रमविभागांश्च रूपशीलस्वभावतः ।
ऋषीणां जन्मकर्माणि वेदस्य च विकर्षणम्
varṇāśramavibhāgāṃśca rūpaśīlasvabhāvataḥ |
ṛṣīṇāṃ janmakarmāṇi vedasya ca vikarṣaṇam
यज्ञस्य च वितानानि योगस्य च पथः प्रभो ।
नैष्कर्म्यस्य च साङ्ख्यस्य तंत्रं वा भगवत्स्मृतम्
yajñasya ca vitānāni yogasya ca pathaḥ prabho |
naiṣkarmyasya ca sāṅkhyasya taṃtraṃ vā bhagavatsmṛtam
पाषण्डपथवैषम्यं प्रतिलोमनिवेशनम् ।
जीवस्य गतयो याश्च यावतीर्गुणकर्मजाः
pāṣaṇḍapathavaiṣamyaṃ pratilomaniveśanam |
jīvasya gatayo yāśca yāvatīrguṇakarmajāḥ
धर्मार्थकाममोक्षाणां निमित्तान्यविरोधतः ।
वार्ताया दण्डनीतेश्च श्रुतस्य च विधिं पृथक्
dharmārthakāmamokṣāṇāṃ nimittānyavirodhataḥ |
vārtāyā daṇḍanīteśca śrutasya ca vidhiṃ pṛthak
श्राद्धस्य च विधिं ब्रह्मन् पितॄणां सर्गमेव च ।
ग्रहनक्षत्रताराणां कालावयवसंस्थितिम्
śrāddhasya ca vidhiṃ brahman pitṝṇāṃ sargameva ca |
grahanakṣatratārāṇāṃ kālāvayavasaṃsthitim
दानस्य तपसो वापि यच्चेष्टापूर्तयोः फलम् ।
प्रवासस्थस्य यो धर्मो यश्च पुंस उतापदि
dānasya tapaso vāpi yacceṣṭāpūrtayoḥ phalam |
pravāsasthasya yo dharmo yaśca puṃsa utāpadi
येन वा भगवान् तुस्तुष्येद् धर्मयोनिर्जनार्दनः ।
सम्प्रसीदति वा येषां एतत् आख्याहि मेऽनघ
yena vā bhagavān tustuṣyed dharmayonirjanārdanaḥ |
samprasīdati vā yeṣāṃ etat ākhyāhi me'nagha
अनुव्रतानां शिष्याणां पुत्राणां च द्विजोत्तम ।
अनापृष्टमपि ब्रूयुः गुरवो दीनवत्सलाः
anuvratānāṃ śiṣyāṇāṃ putrāṇāṃ ca dvijottama |
anāpṛṣṭamapi brūyuḥ guravo dīnavatsalāḥ
तत्त्वानां भगवन् तेषां कतिधा प्रतिसङ्क्रमः ।
तत्रेमं क उपासीरन् क उ स्विदनुशेरते
tattvānāṃ bhagavan teṣāṃ katidhā pratisaṅkramaḥ |
tatremaṃ ka upāsīran ka u svidanuśerate
पुरुषस्य च संस्थानं स्वरूपं वा परस्य च ।
ज्ञानं च नैगमं यत्तद् गुरुशिष्यप्रयोजनम्
puruṣasya ca saṃsthānaṃ svarūpaṃ vā parasya ca |
jñānaṃ ca naigamaṃ yattad guruśiṣyaprayojanam
निमित्तानि च तस्येह प्रोक्तान्यनघसूरिभिः ।
स्वतो ज्ञानं कुतः पुंसां भक्तिर्वैराग्यमेव वा
nimittāni ca tasyeha proktānyanaghasūribhiḥ |
svato jñānaṃ kutaḥ puṃsāṃ bhaktirvairāgyameva vā
एतान्मे पृच्छतः प्रश्नान् हरेः कर्मविवित्सया ।
ब्रूहि मेऽज्ञस्य मित्रत्वात् अजया नष्टचक्षुषः
etānme pṛcchataḥ praśnān hareḥ karmavivitsayā |
brūhi me'jñasya mitratvāt ajayā naṣṭacakṣuṣaḥ
सर्वे वेदाश्च यज्ञाश्च तपो दानानि चानघ ।
जीवाभयप्रदानस्य न कुर्वीरन् कलामपि
sarve vedāśca yajñāśca tapo dānāni cānagha |
jīvābhayapradānasya na kurvīran kalāmapi
श्रीशुक उवाच
स इत्थं आपृष्टपुराणकल्पः
कुरुप्रधानेन मुनिप्रधानः ।
प्रवृद्धहर्षो भगवत्कथायां
सञ्चोदितस्तं प्रहसन्निवाह
sa itthaṃ āpṛṣṭapurāṇakalpaḥ
kurupradhānena munipradhānaḥ |
pravṛddhaharṣo bhagavatkathāyāṃ
sañcoditastaṃ prahasannivāha
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)