Skandha 3

Chapter 10: The kinds of creation

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां तृतीयस्कन्धे दशमोऽध्यायः ॥

29 verses · 10 of 33

What happens in this chapter

The kinds of creation

Vidura asks how Brahma created after Bhagwan vanished. Maitreya tells that Brahma performed tapas for a hundred divine years, and seeing the lotus shaken by wind and water, drew them in, entered the lotus and divided it into the three worlds. Maitreya explains time as the Lord's power that moves all things. Then he lists the creations: six natural ones, the mahat, ahankara, the subtle elements, the senses, the devas with mind, and ignorance; then the three of Brahma's making: the immovable, trees and plants that take food upward; the animals and birds, twenty-eight kinds, guided by smell and lacking foresight; and men, with rajas dominant, who act and suffer. The devas, pitrs, asuras, gandharvas and others form the eighth; the Kumara creation is both.

विदुर उवाच

10.1

अन्तर्हिते भगवति ब्रह्मा लोकपितामहः ।
प्रजाः ससर्ज कतिधा दैहिकीर्मानसीर्विभुः

antarhite bhagavati brahmā lokapitāmahaḥ |
prajāḥ sasarja katidhā daihikīrmānasīrvibhuḥ

10.2

ये च मे भगवन्पृष्टाः त्वय्यर्था बहुवित्तम ।
तान्वदस्वानुपूर्व्येण छिन्धि नः सर्वसंशयान्

ye ca me bhagavanpṛṣṭāḥ tvayyarthā bahuvittama |
tānvadasvānupūrvyeṇa chindhi naḥ sarvasaṃśayān

सूत उवाच

10.3

एवं सञ्चोदितस्तेन क्षत्त्रा कौषारवो मुनिः ।
प्रीतः प्रत्याह तान् प्रश्नान् हृदिस्थानथ भार्गव

evaṃ sañcoditastena kṣattrā kauṣāravo muniḥ |
prītaḥ pratyāha tān praśnān hṛdisthānatha bhārgava

मैत्रेय उवाच

10.4

विरिञ्चोऽपि तथा चक्रे दिव्यं वर्षशतं तपः ।
आत्मनि आत्मानमावेश्य यथाह भगवान् अजः

viriñco'pi tathā cakre divyaṃ varṣaśataṃ tapaḥ |
ātmani ātmānamāveśya yathāha bhagavān ajaḥ

10.5

तद् विलोक्याब्जसंभूतो वायुना यदधिष्ठितः ।
पद्मं अम्भश्च तत्काल कृतवीर्येण कम्पितम्

tad vilokyābjasaṃbhūto vāyunā yadadhiṣṭhitaḥ |
padmaṃ ambhaśca tatkāla kṛtavīryeṇa kampitam

10.6

तपसा हि एधमानेन विद्यया चात्मसंस्थया ।
विवृद्धविज्ञानबलो न्यपाद् वायुं सहाम्भसा

tapasā hi edhamānena vidyayā cātmasaṃsthayā |
vivṛddhavijñānabalo nyapād vāyuṃ sahāmbhasā

10.7

तद्विलोक्य वियद्व्यापि पुष्करं यदधिष्ठितम् ।
अनेन लोकान्प्राग्लीनान् कल्पितास्मीत्यचिन्तयत्

tadvilokya viyadvyāpi puṣkaraṃ yadadhiṣṭhitam |
anena lokānprāglīnān kalpitāsmītyacintayat

10.8

पद्मकोशं तदाविश्य भगवत्कर्मचोदितः ।
एकं व्यभाङ्क्षीदुरुधा त्रिधा भाव्यं द्विसप्तधा

padmakośaṃ tadāviśya bhagavatkarmacoditaḥ |
ekaṃ vyabhāṅkṣīdurudhā tridhā bhāvyaṃ dvisaptadhā

10.9

एतावान् जीवलोकस्य संस्थाभेदः समाहृतः ।
धर्मस्य ह्यनिमित्तस्य विपाकः परमेष्ठ्यसौ

etāvān jīvalokasya saṃsthābhedaḥ samāhṛtaḥ |
dharmasya hyanimittasya vipākaḥ parameṣṭhyasau

विदुर उवाच

10.10

यथात्थ बहुरूपस्य हरेरद्भुतकर्मणः ।
कालाख्यं लक्षणं ब्रह्मन् यथा वर्णय नः प्रभो

yathāttha bahurūpasya hareradbhutakarmaṇaḥ |
kālākhyaṃ lakṣaṇaṃ brahman yathā varṇaya naḥ prabho

मैत्रेय उवाच

10.11

गुणव्यतिकराकारो निर्विशेषोऽप्रतिष्ठितः ।
पुरुषः तदुपादानं आत्मानं लीलयासृजत्

guṇavyatikarākāro nirviśeṣo'pratiṣṭhitaḥ |
puruṣaḥ tadupādānaṃ ātmānaṃ līlayāsṛjat

10.12

विश्वं वै ब्रह्मतन्मात्रं संस्थितं विष्णुमायया ।
ईश्वरेण परिच्छिन्नं कालेनाव्यक्तमूर्तिना

viśvaṃ vai brahmatanmātraṃ saṃsthitaṃ viṣṇumāyayā |
īśvareṇa paricchinnaṃ kālenāvyaktamūrtinā

10.13

यथेदानीं तथाग्रे च पश्चादप्येतदीदृशम् ।
सर्गो नवविधस्तस्य प्राकृतो वैकृतस्तु यः

yathedānīṃ tathāgre ca paścādapyetadīdṛśam |
sargo navavidhastasya prākṛto vaikṛtastu yaḥ

10.14

कालद्रव्यगुणैरस्य त्रिविधः प्रतिसङ्क्रमः ।
आद्यस्तु महतः सर्गो गुणवैषम्यमात्मनः

kāladravyaguṇairasya trividhaḥ pratisaṅkramaḥ |
ādyastu mahataḥ sargo guṇavaiṣamyamātmanaḥ

10.15

द्वितीयस्त्वहमो यत्र द्रव्यज्ञानक्रियोदयः ।
भूतसर्गस्तृतीयस्तु तन्मात्रो द्रव्यशक्तिमान्

dvitīyastvahamo yatra dravyajñānakriyodayaḥ |
bhūtasargastṛtīyastu tanmātro dravyaśaktimān

10.16

चतुर्थ ऐन्द्रियः सर्गो यस्तु ज्ञानक्रियात्मकः ।
वैकारिको देवसर्गः पञ्चमो यन्मयं मनः

caturtha aindriyaḥ sargo yastu jñānakriyātmakaḥ |
vaikāriko devasargaḥ pañcamo yanmayaṃ manaḥ

10.17

षष्ठस्तु तमसः सर्गो यस्त्वबुद्धिकृतः प्रभोः ।
षडिमे प्राकृताः सर्गा वैकृतानपि मे श्रृणु

ṣaṣṭhastu tamasaḥ sargo yastvabuddhikṛtaḥ prabhoḥ |
ṣaḍime prākṛtāḥ sargā vaikṛtānapi me śrṛṇu

10.18

रजोभाजो भगवतो लीलेयं हरिमेधसः ।
सप्तमो मुख्यसर्गस्तु षड्विधस्तस्थुषां च यः

rajobhājo bhagavato līleyaṃ harimedhasaḥ |
saptamo mukhyasargastu ṣaḍvidhastasthuṣāṃ ca yaḥ

10.19

वनस्पत्योषधिलता त्वक्सारा वीरुधो द्रुमाः ।
उत्स्रोतसस्तमःप्राया अन्तःस्पर्शा विशेषिणः

vanaspatyoṣadhilatā tvaksārā vīrudho drumāḥ |
utsrotasastamaḥprāyā antaḥsparśā viśeṣiṇaḥ

10.20

तिरश्चामष्टमः सर्गः सोऽष्टाविंशद्विधो मतः ।
अविदो भूरितमसो घ्राणज्ञा हृद्यवेदिनः

tiraścāmaṣṭamaḥ sargaḥ so'ṣṭāviṃśadvidho mataḥ |
avido bhūritamaso ghrāṇajñā hṛdyavedinaḥ

10.21

गौरजो महिषः कृष्णः सूकरो गवयो रुरुः ।
द्विशफाः पशवश्चेमे अविरुष्ट्रश्च सत्तम

gaurajo mahiṣaḥ kṛṣṇaḥ sūkaro gavayo ruruḥ |
dviśaphāḥ paśavaśceme aviruṣṭraśca sattama

10.22

खरोऽश्वोऽश्वतरो गौरः शरभश्चमरी तथा ।
एते चैकशफाः क्षत्तः श्रृणु पञ्चनखान् पशून्

kharo'śvo'śvataro gauraḥ śarabhaścamarī tathā |
ete caikaśaphāḥ kṣattaḥ śrṛṇu pañcanakhān paśūn

10.23

श्वा सृगालो वृको व्याघ्रो मार्जारः शशशल्लकौ ।
सिंहः कपिर्गजः कूर्मो गोधा च मकरादयः

śvā sṛgālo vṛko vyāghro mārjāraḥ śaśaśallakau |
siṃhaḥ kapirgajaḥ kūrmo godhā ca makarādayaḥ

10.24

कङ्कगृध्रबकश्येन भासभल्लूकबर्हिणः ।
हंससारसचक्राह्व काकोलूकादयः खगाः

kaṅkagṛdhrabakaśyena bhāsabhallūkabarhiṇaḥ |
haṃsasārasacakrāhva kākolūkādayaḥ khagāḥ

10.25

अर्वाक्स्रोतस्तु नवमः क्षत्तरेकविधो नृणाम् ।
रजोऽधिकाः कर्मपरा दुःखे च सुखमानिनः

arvāksrotastu navamaḥ kṣattarekavidho nṛṇām |
rajo'dhikāḥ karmaparā duḥkhe ca sukhamāninaḥ

10.26

वैकृतास्त्रय एवैते देवसर्गश्च सत्तम ।
वैकारिकस्तु यः प्रोक्तः कौमारस्तूभयात्मकः

vaikṛtāstraya evaite devasargaśca sattama |
vaikārikastu yaḥ proktaḥ kaumārastūbhayātmakaḥ

10.27

देवसर्गश्चाष्टविधो विबुधाः पितरोऽसुराः ।
गन्धर्वाप्सरसः सिद्धा यक्षरक्षांसि चारणाः

devasargaścāṣṭavidho vibudhāḥ pitaro'surāḥ |
gandharvāpsarasaḥ siddhā yakṣarakṣāṃsi cāraṇāḥ

10.28

भूतप्रेतपिशाचाश्च विद्याध्राः किन्नरादयः ।
दशैते विदुराख्याताः सर्गास्ते विश्वसृक्कृताः

bhūtapretapiśācāśca vidyādhrāḥ kinnarādayaḥ |
daśaite vidurākhyātāḥ sargāste viśvasṛkkṛtāḥ

10.29

अतः परं प्रवक्ष्यामि वंशान् मन्वन्तराणि च ।
एवं रजःप्लुतः स्रष्टा कल्पादिष्वात्मभूर्हरिः ।
सृजत्यमोघसङ्कल्प आत्मैवात्मानमात्मना

ataḥ paraṃ pravakṣyāmi vaṃśān manvantarāṇi ca |
evaṃ rajaḥplutaḥ sraṣṭā kalpādiṣvātmabhūrhariḥ |
sṛjatyamoghasaṅkalpa ātmaivātmānamātmanā

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)