गाः पालयन्तौ च पुनः सहितौ बल-केशवौ ।
भ्रममाणौ वने तस्मिन् रम्यं तालवनं गतौ
gāḥ pālayantau ca punaḥ sahitau bala-keśavau |
bhramamāṇau vane tasmin ramyaṃ tālavanaṃ gatau
13 श्लोक · 8 में से 38
गौएँ चराते हुए राम और कृष्ण एक सुन्दर तालवन में पहुँचते हैं, जिसकी रखवाली गधे के रूप वाला दानव धेनुक करता है। ग्वालबाल पके, सुगन्धित फलों के लिए ललचाते हैं और भाइयों से उन्हें गिराने को कहते हैं, तब संकर्षण और कृष्ण पेड़ों को हिलाकर फल गिरा देते हैं। शब्द सुनकर धेनुक दौड़ा आता है और पिछले पैरों से बलराम की छाती पर लात मारता है। बलराम उन्हीं पैरों को पकड़कर उसे घुमाते हैं और ताड़ के पेड़ पर पटक देते हैं, और वह मर जाता है। उसके दूसरे गधे-रूपी जातिबन्धु आते हैं तो कृष्ण और बलराम उन्हें खेल-खेल में पेड़ों की चोटियों पर फेंक देते हैं। धरती फलों और दैत्यों के शवों से भर जाती है, और गौएँ वहाँ की अछूती नई घास निर्भय होकर चरती हैं।
गाः पालयन्तौ च पुनः सहितौ बल-केशवौ ।
भ्रममाणौ वने तस्मिन् रम्यं तालवनं गतौ
gāḥ pālayantau ca punaḥ sahitau bala-keśavau |
bhramamāṇau vane tasmin ramyaṃ tālavanaṃ gatau
तत्तु तालवनं दिव्यं धेनुको नाम दानवः ।
मृगमांसकृताहारः सदाध्यास्ते खराकृतिः
tattu tālavanaṃ divyaṃ dhenuko nāma dānavaḥ |
mṛgamāṃsakṛtāhāraḥ sadādhyāste kharākṛtiḥ
तत्तु तालवन पक्क-फलसम्पत्समन्वितम् ।
दृष्ट्वा स्पृहान्विता गोपाः फलादानेऽब्रु वन्, वचः
tattu tālavana pakka-phalasampatsamanvitam |
dṛṣṭvā spṛhānvitā gopāḥ phalādāne'bru van, vacaḥ
हे राम हे कृष्ण सदा धेनुकेनैष रक्ष्यते ।
भूप्रदेशो यतस्तस्मात् पक्कानीमानि सन्ति वै
he rāma he kṛṣṇa sadā dhenukenaiṣa rakṣyate |
bhūpradeśo yatastasmāt pakkānīmāni santi vai
फलानि पश्य तालानां गन्धामोदितदींशि च ।
वयमत्तुमभीप्सामः पात्यन्तां यदि रोचसे
phalāni paśya tālānāṃ gandhāmoditadīṃśi ca |
vayamattumabhīpsāmaḥ pātyantāṃ yadi rocase
इति गोपकुमाराणां श्रुत्वा सङ्कर्षणो वचः ।
कृष्णश्व पातयामास भुवि तालफलानि वै
iti gopakumārāṇāṃ śrutvā saṅkarṣaṇo vacaḥ |
kṛṣṇaśva pātayāmāsa bhuvi tālaphalāni vai
फलानां पततां शब्दमाकर्ण्य स दुरासदः ।
आजगाम सुदुष्टात्मा कोपादू दैतेयगर्द्दभः
phalānāṃ patatāṃ śabdamākarṇya sa durāsadaḥ |
ājagāma suduṣṭātmā kopādū daiteyagarddabhaḥ
पद्भयामुभाभ्यां स तदा पश्विमाभ्यां बली बलम् ।
जघानोरसि ताभ्याञ्च स च तेनाप्यगृह्यत
padbhayāmubhābhyāṃ sa tadā paśvimābhyāṃ balī balam |
jaghānorasi tābhyāñca sa ca tenāpyagṛhyata
गृहीत्वा भ्रामणेनैव सोऽम्बरे गतजीवितम् ।
तस्मिन्नेव च चिक्षेप वेगेन तृणराजनि
gṛhītvā bhrāmaṇenaiva so'mbare gatajīvitam |
tasminneva ca cikṣepa vegena tṛṇarājani
ततः फलान्यनेकानि तालाग्रान्निपतन् खरः ।
पृथिव्यां पातयामास महावातोऽम्बुदानिव
tataḥ phalānyanekāni tālāgrānnipatan kharaḥ |
pṛthivyāṃ pātayāmāsa mahāvāto'mbudāniva
अन्यानप्यस्य वै ज्ञातीनागतान् दैत्यगर्द्दभान् ।
कृष्णाश्विक्षेप तालाग्र बलभद्रश्व लीलया
anyānapyasya vai jñātīnāgatān daityagarddabhān |
kṛṣṇāśvikṣepa tālāgra balabhadraśva līlayā
क्षणेनालङ्कृता पृथ्वी पक्कस्तालफलैस्तथा ।
दैत्यगर्द्दभदेहैश्व मैत्रेय शुशुभेऽधिकम्
kṣaṇenālaṅkṛtā pṛthvī pakkastālaphalaistathā |
daityagarddabhadehaiśva maitreya śuśubhe'dhikam
ततो गावो निराबाधास्तस्मिंस्तालवने द्रिज नवशस्य सुख चेरुर्यन्न भुक्तमभूत् पुरा
tato gāvo nirābādhāstasmiṃstālavane drija navaśasya sukha ceruryanna bhuktamabhūt purā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)