ककुद्मति हतेऽरिष्टे धेनुके विनिपातिते ।
प्रलंबे निधनं निधनं नीते धृते गोवर्द्धनाचले
kakudmati hate'riṣṭe dhenuke vinipātite |
pralaṃbe nidhanaṃ nidhanaṃ nīte dhṛte govarddhanācale
इति श्रीविष्णुमहापुराणे पंचमांशे पंचदशोऽध्यायः ॥
24 श्लोक · 15 में से 38
अरिष्ट, धेनुक और प्रलम्ब के वध, गोवर्धन-धारण, कालिय-दमन, जुड़वाँ वृक्षों के टूटने और पूतना-वध के बाद नारद कंस को यशोदा और देवकी के बालकों की अदला-बदली से लेकर सब कुछ बता देते हैं। क्रोधित कंस यादव-सभा में वसुदेव को धिक्कारता है और योजना बनाता है। बालकों को युवा होने से पहले मारना होगा। वृन्दावन में केशी को भेजेगा, और चतुर्दशी के धनुर्यज्ञ के बहाने उन्हें मथुरा बुलाएगा, जहाँ चाणूर और मुष्टिक मल्ल या कुवलयापीड हाथी उन्हें मार डालेंगे। फिर वसुदेव, नन्द और अपने पिता उग्रसेन को मारकर ग्वालों का धन छीन लेगा। वह श्वफल्क के पुत्र अक्रूर को रथ लेकर उन्हें लाने भेजता है। परम भक्त अक्रूर प्रसन्न मन से चल पड़ते हैं, यही सोचते हुए कि कल कृष्ण के दर्शन होंगे।
श्रीपराशर उवाच
ककुद्मति हतेऽरिष्टे धेनुके विनिपातिते ।
प्रलंबे निधनं निधनं नीते धृते गोवर्द्धनाचले
kakudmati hate'riṣṭe dhenuke vinipātite |
pralaṃbe nidhanaṃ nidhanaṃ nīte dhṛte govarddhanācale
दमिते कालिये नागे भग्ने तुंगद्रु मद्वये ।
हतायां पूतनायां च शकटे परिवर्त्तिते
damite kāliye nāge bhagne tuṃgadru madvaye |
hatāyāṃ pūtanāyāṃ ca śakaṭe parivarttite
कंसाय नारदः प्राह यथावृत्तमनुक्रमात् ।
यशोदादेवकीगर्भपरिवृत्ताद्यश्षोतः
kaṃsāya nāradaḥ prāha yathāvṛttamanukramāt |
yaśodādevakīgarbhaparivṛttādyaśṣotaḥ
श्रुत्वा तत्सकलं कंसो नारदाद्देवदर्शनात् ।
वसुदेवं प्रति तदा कोपं चक्रे सुदुर्मतिः
śrutvā tatsakalaṃ kaṃso nāradāddevadarśanāt |
vasudevaṃ prati tadā kopaṃ cakre sudurmatiḥ
सोतिकोपादुपालभ्य सर्वयादवसंसदि ।
जगर्ह यादवांश्चैव कार्यं चैतदचिंतयत्
sotikopādupālabhya sarvayādavasaṃsadi |
jagarha yādavāṃścaiva kāryaṃ caitadaciṃtayat
यावन्न बलमारूढौ रामकृष्णौ सुबालकौ ।
तावदेव मया वध्यावसाध्यौ रूढयौवनौ
yāvanna balamārūḍhau rāmakṛṣṇau subālakau |
tāvadeva mayā vadhyāvasādhyau rūḍhayauvanau
चाणूरोत्र महावीर्यो मुष्टिकश्च महाबलः ।
एताभ्यां मल्लयुद्धेन मारयिष्याम दुर्मती
cāṇūrotra mahāvīryo muṣṭikaśca mahābalaḥ |
etābhyāṃ mallayuddhena mārayiṣyāma durmatī
धनुर्महमहायोगव्याजेनानीय तौ व्रजात् ।
तथा तथा यतिष्यामि यास्येते संक्षयं यथा
dhanurmahamahāyogavyājenānīya tau vrajāt |
tathā tathā yatiṣyāmi yāsyete saṃkṣayaṃ yathā
श्वफल्कतनयं शूरमक्रूरं यदुपुंगवम् ।
तयोरानयनार्थाय प्रेषयिष्यामि गोकुलम्
śvaphalkatanayaṃ śūramakrūraṃ yadupuṃgavam |
tayorānayanārthāya preṣayiṣyāmi gokulam
वृंदावनचरं घोरमादेक्ष्यामि च केशिनम् ।
तत्रैवासावतिबलस्तावुभौ घातयिष्यति
vṛṃdāvanacaraṃ ghoramādekṣyāmi ca keśinam |
tatraivāsāvatibalastāvubhau ghātayiṣyati
गजः कुवलायापीडो मत्सकाशमिहागतौ ।
घातयिष्यति वा गोपौ वसुदेवसुतावुभौ
gajaḥ kuvalāyāpīḍo matsakāśamihāgatau |
ghātayiṣyati vā gopau vasudevasutāvubhau
इत्यालोच्य स दुष्टात्मा कंसो रामजनार्दनौ ।
हंतुं कृतमर्तिवीरावक्रूरं वाक्यमब्रवीत्
ityālocya sa duṣṭātmā kaṃso rāmajanārdanau |
haṃtuṃ kṛtamartivīrāvakrūraṃ vākyamabravīt
कंस उवाच
भो भो दानपते वाक्यं क्रियतां प्रीतये मम ।
इतः स्यंदनमारुह्य गम्यतां नंदगोकुलम्
bho bho dānapate vākyaṃ kriyatāṃ prītaye mama |
itaḥ syaṃdanamāruhya gamyatāṃ naṃdagokulam
वसुदेव सुतौ तत्र विषणोरंशसमुद्भवौ ।
नाशाय किल संभूतौ मम दुष्टौ प्रवर्द्धतः
vasudeva sutau tatra viṣaṇoraṃśasamudbhavau |
nāśāya kila saṃbhūtau mama duṣṭau pravarddhataḥ
धनुर्महो ममाप्यत्र चतुर्दश्यां भविष्यति ।
आनेयौ भवता गत्वा मल्लयुद्धाय तत्र तौ
dhanurmaho mamāpyatra caturdaśyāṃ bhaviṣyati |
āneyau bhavatā gatvā mallayuddhāya tatra tau
चाणूरमुष्टिकौ मल्लौ नियुद्धकुशलौ मम ।
ताभ्यां सहानयोर्युद्धं सर्वलोकोऽत्र पश्यतु
cāṇūramuṣṭikau mallau niyuddhakuśalau mama |
tābhyāṃ sahānayoryuddhaṃ sarvaloko'tra paśyatu
गजः कुवलयापीडो महामात्रप्रचोदितः ।
स वा हनिष्यते पापौ वसुदेवात्मजौ शिशू
gajaḥ kuvalayāpīḍo mahāmātrapracoditaḥ |
sa vā haniṣyate pāpau vasudevātmajau śiśū
तौ हत्वा वसुदेवं च नंदगोपं च दुर्मतिम् ।
हनिष्ये पितरं चैनमुग्रसेनं सुदुर्मतिम्
tau hatvā vasudevaṃ ca naṃdagopaṃ ca durmatim |
haniṣye pitaraṃ cainamugrasenaṃ sudurmatim
ततस्समस्तगोपानां गोधनान्यखिलान्यहम् ।
वित्तं चापहरिष्यामि दुष्टानां मद्वधैषिणाम्
tatassamastagopānāṃ godhanānyakhilānyaham |
vittaṃ cāpahariṣyāmi duṣṭānāṃ madvadhaiṣiṇām
त्वामृते यादवाश्चैते द्विषो दानपते मम ।
एतेषां च वधायाहं यतिष्येऽनुक्रमात्ततः
tvāmṛte yādavāścaite dviṣo dānapate mama |
eteṣāṃ ca vadhāyāhaṃ yatiṣye'nukramāttataḥ
तदा निष्कंटकं सर्वं राज्यमेतदयादवम् ।
प्रसाधिष्ये त्वया तस्मान्मत्प्रीत्यै वीर गम्यताम्
tadā niṣkaṃṭakaṃ sarvaṃ rājyametadayādavam |
prasādhiṣye tvayā tasmānmatprītyai vīra gamyatām
यथा च माहिषं सर्पिर्दधिचाप्युपहार्य वै ।
गोपास्समानयंत्वाशु तथा वाच्यास्त्वया च ते
yathā ca māhiṣaṃ sarpirdadhicāpyupahārya vai |
gopāssamānayaṃtvāśu tathā vācyāstvayā ca te
श्रीपराशर उवाच
इत्याज्ञप्तस्तदाऽक्रूरो महाभागवतो द्विज ।
प्रीतिमानभवत्कृष्णं श्वो द्रक्ष्यामीति सत्वरः
ityājñaptastadā'krūro mahābhāgavato dvija |
prītimānabhavatkṛṣṇaṃ śvo drakṣyāmīti satvaraḥ
तथेत्युक्त्वा च राजानं रथमारुह्य शोभनम् ।
निश्चक्राम ततः पुर्य्या मथुराया मधुप्रियः
tathetyuktvā ca rājānaṃ rathamāruhya śobhanam |
niścakrāma tataḥ puryyā mathurāyā madhupriyaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)