द्वितीय अंश

अध्याय 2: जम्बूद्वीप, मेरु पर्वत और चार नदियाँ

54 श्लोक · 2 में से 16

इस अध्याय में क्या होता है

जम्बूद्वीप, मेरु पर्वत और चार नदियाँ

मैत्रेय सम्पूर्ण पृथ्वी का स्वरूप पूछते हैं। पराशर सात द्वीप गिनाते हैं, जिन्हें खारे जल, ईख के रस, सुरा, घी, दही, दूध और मीठे जल के सागर घेरे हैं। जम्बूद्वीप मध्य में है और उसके बीच सुनहरा मेरु कमल की कर्णिका जैसा खड़ा है, चारों ओर नौ वर्ष हैं। वहाँ का जामुन वृक्ष हाथी जितने फल गिराता है; उनके रस से जम्बू नदी बहती है, जिसके तट की मिट्टी जाम्बूनद सोना बनती है। मेरु के शिखर पर ब्रह्मा की पुरी है और उसके चारों ओर लोकपालों के नगर। विष्णु के चरण से निकली गंगा चन्द्रमण्डल को धोकर वहाँ गिरती है और सीता, अलकनन्दा, चक्षु और भद्रा बनकर बहती है। भगवान विष्णु भद्राश्व में हयशिरा, केतुमाल में वराह, भारत में कूर्म और कुरु में मत्स्य रूप से विराजते हैं।

मैत्रेय उवाच

2.1

कथितो भवता ब्रह्मन् सर्गः स्वायम्भुवश्च मे ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं त्वत्तः सकलं मण्डलं भुवः

kathito bhavatā brahman sargaḥ svāyambhuvaśca me |
śrotumicchāmyahaṃ tvattaḥ sakalaṃ maṇḍalaṃ bhuvaḥ

2.2

यावन्तः सागरा द्रीपास्तथा वर्षाणि पर्व्वताः ।
वनानि सरितः पुर्थ्यौ देवादीनां तथा मने

yāvantaḥ sāgarā drīpāstathā varṣāṇi parvvatāḥ |
vanāni saritaḥ purthyau devādīnāṃ tathā mane

2.3

यत्प्रमाणमिदं सर्व्वं यदाधारं यदात्मकम् ।
संस्थानमस्य च मुने यथावद वक्तुमर्हसि

yatpramāṇamidaṃ sarvvaṃ yadādhāraṃ yadātmakam |
saṃsthānamasya ca mune yathāvada vaktumarhasi

पराशर उवाच

2.4

मैत्रेय श्वूयतामेत्त संक्षेपाद गदतो मम ।
नास्य वर्ष शतेनापि वक्तु शक्यो हि विस्तरः

maitreya śvūyatāmetta saṃkṣepāda gadato mama |
nāsya varṣa śatenāpi vaktu śakyo hi vistaraḥ

2.5

जम्बू-प्लक्षह्वयौ द्रीपौ शाल्मलिशचापरो द्रिज ।
कुशः क्रौञ्चस्तथा शाकः पुष्करश्चैव सप्तमः

jambū-plakṣahvayau drīpau śālmaliśacāparo drija |
kuśaḥ krauñcastathā śākaḥ puṣkaraścaiva saptamaḥ

2.6

एते द्रीपाः समुद्रस्तु सप्त सप्तभिरावृताः ।
लवणेक्षु-सुरा-सर्पिर्दधि-दुग्ध-जलैःसमम्

ete drīpāḥ samudrastu sapta saptabhirāvṛtāḥ |
lavaṇekṣu-surā-sarpirdadhi-dugdha-jalaiḥsamam

2.7

जम्बूद्रीपः समस्तानाम् एतेषां मध्यसंस्थितः ।
तस्यापि मैरुर्म्मैत्रेय मध्ये कनकपर्व्वतः

jambūdrīpaḥ samastānām eteṣāṃ madhyasaṃsthitaḥ |
tasyāpi mairurmmaitreya madhye kanakaparvvataḥ

2.8

प्रविष्टः षोड़शाधस्ताद् द्रात्रिंशन्मूदूर्ध्न विस्तृतः

praviṣṭaḥ ṣor̤aśādhastād drātriṃśanmūdūrdhna vistṛtaḥ

2.9

मूले षोड़शसाहस्त्रो विस्तारस्तस्य सर्व्वशः ।
भूपद्मस्यास्य शैलेशः कर्णिकाकारसंस्थितः

mūle ṣor̤aśasāhastro vistārastasya sarvvaśaḥ |
bhūpadmasyāsya śaileśaḥ karṇikākārasaṃsthitaḥ

2.10

हिमवान् हेमकूटश्च निषधश्वास्य दक्षिणो ।
नीलः श्वेतश्व श्वृङ्गी च उत्तरे वर्षपर्व्वताः

himavān hemakūṭaśca niṣadhaśvāsya dakṣiṇo |
nīlaḥ śvetaśva śvṛṅgī ca uttare varṣaparvvatāḥ

2.11

लक्षप्रमाणौ द्रौ मध्यौ दशहीनास्तथापरे ।
सहस्त्रद्रितयोच्छायास्तावदविस्तारिणश्व ते

lakṣapramāṇau drau madhyau daśahīnāstathāpare |
sahastradritayocchāyāstāvadavistāriṇaśva te

2.12

भारतं प्रथमं बर्षं ततः किम्पुरुषं स्मृतम् ।
हरिवर्षं वान्यन्मेरोर्दक्षिणातो द्रिज

bhārataṃ prathamaṃ barṣaṃ tataḥ kimpuruṣaṃ smṛtam |
harivarṣaṃ vānyanmerordakṣiṇāto drija

2.13

रम्यकञ्चोत्तरे वर्षं तस्यैवानु हिरण्मयम् ।
उत्तराःकुरवश्चैव यथा वै भारतं तथा

ramyakañcottare varṣaṃ tasyaivānu hiraṇmayam |
uttarāḥkuravaścaiva yathā vai bhārataṃ tathā

2.14

नवसाहस्त्रमेकैकमेतेषां द्रिजसत्तम् इलावृतञ्च तन्मध्ये सौवर्णो मेरुरुच्छितः

navasāhastramekaikameteṣāṃ drijasattam ilāvṛtañca tanmadhye sauvarṇo merurucchitaḥ

2.15

मेरोश्वतुर्दिशं तत्तु नवसाहस्त्रविस्तृतम् ।
इलावृतं महाभाग चत्वारश्वात्र पर्व्वताः

merośvaturdiśaṃ tattu navasāhastravistṛtam |
ilāvṛtaṃ mahābhāga catvāraśvātra parvvatāḥ

2.16

विष्कम्भा रचिता मरोर्योजनायुतमुच्छिताः

viṣkambhā racitā maroryojanāyutamucchitāḥ

2.17

पूर्व्वेण मन्दरो नाम दक्षिणो गन्धमादनः ।
विपुलः पश्विमे पाश्व सुपार्श्वश्वोत्तरे स्मृतः

pūrvveṇa mandaro nāma dakṣiṇo gandhamādanaḥ |
vipulaḥ paśvime pāśva supārśvaśvottare smṛtaḥ

2.18

कदम्बस्तेषु जम्बूश्व पिप्पलो वट एव च ।
एकादशशाततायामाः पादपा गिरिकेतवः

kadambasteṣu jambūśva pippalo vaṭa eva ca |
ekādaśaśātatāyāmāḥ pādapā giriketavaḥ

2.19

जम्बूद्रीपस्य सा जम्बूर्नामहेतुर्महामुने ।
महागजप्रमाणानि जम्ब्वास्तस्याः फलानि वै

jambūdrīpasya sā jambūrnāmaheturmahāmune |
mahāgajapramāṇāni jambvāstasyāḥ phalāni vai

2.20

पतन्ति भूभृतः पृष्ठे शीर्य्यमाणानि सर्वतः ।
रसेन तेषां प्रख्याता तत्र जम्बूनदीति वै

patanti bhūbhṛtaḥ pṛṣṭhe śīryyamāṇāni sarvataḥ |
rasena teṣāṃ prakhyātā tatra jambūnadīti vai

2.21

सरित् प्रवर्त्तते सा च पीयते तन्निवासिभिः ।
नि स्वेदो न च दौर्गन्ध्यं न जरा नेन्द्रियक्षयः

sarit pravarttate sā ca pīyate tannivāsibhiḥ |
ni svedo na ca daurgandhyaṃ na jarā nendriyakṣayaḥ

2.22

तत्पानात् स्वच्छमनसां जनानां तत्र जायते ।
तीरमृत् तदूरसं प्राप्य सुखवायुविशोषिता ।
जाम्बूनदाख्यं भवति सुवर्णं सिद्धभूषणम्

tatpānāt svacchamanasāṃ janānāṃ tatra jāyate |
tīramṛt tadūrasaṃ prāpya sukhavāyuviśoṣitā |
jāmbūnadākhyaṃ bhavati suvarṇaṃ siddhabhūṣaṇam

2.23

भद्राश्वं पूर्व्वतो मेरोः केतुमालञ्च पश्चिमे ।
वर्षे द्र तु मुनिश्वष्ठ तयोर्म्मध्ये इलावृतम्

bhadrāśvaṃ pūrvvato meroḥ ketumālañca paścime |
varṣe dra tu muniśvaṣṭha tayormmadhye ilāvṛtam

2.24

वनं चैत्ररथं पूर्व्वे दक्षिणो गन्दमादनम् ।
वैभ्राजं पश्विमे तदूदुत्तरे नन्दनं स्मृतम्

vanaṃ caitrarathaṃ pūrvve dakṣiṇo gandamādanam |
vaibhrājaṃ paśvime tadūduttare nandanaṃ smṛtam

2.25

अरुणोदं महाभद्रमसितोधं समानसम् ।
सरोस्येतानि चत्वारि देवभोग्यानि सर्व्वदा

aruṇodaṃ mahābhadramasitodhaṃ samānasam |
sarosyetāni catvāri devabhogyāni sarvvadā

2.26

शीतान्तश्वक्रमुञ्जश्व कुररी माल्यवांस्तथा ।
वैकङ्कप्रमुखा मैरोःपूर्व्वतः केशराचलाः ।
त्रिकूटः शिशिरश्चैव पतङ्गो रुचकस्यथा

śītāntaśvakramuñjaśva kurarī mālyavāṃstathā |
vaikaṅkapramukhā mairoḥpūrvvataḥ keśarācalāḥ |
trikūṭaḥ śiśiraścaiva pataṅgo rucakasyathā

2.27

निषधाद्या दक्षिणातस्तस्य केसरपर्व्वताः ।
शिखिवासाः सवैदूर्य्यः कपिलो गन्धमादनः ।
जारुधिप्रमुखास्तदूत् पश्विमे केसराचलाः

niṣadhādyā dakṣiṇātastasya kesaraparvvatāḥ |
śikhivāsāḥ savaidūryyaḥ kapilo gandhamādanaḥ |
jārudhipramukhāstadūt paśvime kesarācalāḥ

2.28

मेरोरनन्तराङ्गषुं जठरादिष्ववस्थिताः ।
शङ्खकूटोऽथ ऋषभो हंसो नागस्तथापरः ।
कालञ्जराद्याश्व तथा उत्तरे केशराचलाः

meroranantarāṅgaṣuṃ jaṭharādiṣvavasthitāḥ |
śaṅkhakūṭo'tha ṛṣabho haṃso nāgastathāparaḥ |
kālañjarādyāśva tathā uttare keśarācalāḥ

2.29

चतुर्ददशसहस्त्राणि योजनानां महापुरी ।
मेरोरुपरि मैत्रेय ब्रह्मणःप्रथिता दिवि

caturdadaśasahastrāṇi yojanānāṃ mahāpurī |
merorupari maitreya brahmaṇaḥprathitā divi

2.30

तस्याः समन्ततश्वाशष्टौ दिशासु विदिशासु च ।
इन्द्रादिलोकपालानां प्रख्याताः प्रवराःपुरः

tasyāḥ samantataśvāśaṣṭau diśāsu vidiśāsu ca |
indrādilokapālānāṃ prakhyātāḥ pravarāḥpuraḥ

2.31

विष्णुपादविनिष्कान्ता प्लावयित्वेन्दुमणडलम् ।
समन्ताद् ब्रह्मणाः पुर्य्यां गङ्गा पतति वै दिवः

viṣṇupādaviniṣkāntā plāvayitvendumaṇaḍalam |
samantād brahmaṇāḥ puryyāṃ gaṅgā patati vai divaḥ

2.32

सा तत्र पतिता दिक्षु चतुर्धा प्रतिपद्यते ।
सीता चालकनन्दा च चक्षुर्भदा च वै क्रमात्

sā tatra patitā dikṣu caturdhā pratipadyate |
sītā cālakanandā ca cakṣurbhadā ca vai kramāt

2.33

पूर्व्वेण शैलात् सीता तु शैलं यात्यन्तरिक्षगा ।
ततश्व पूर्व्ववर्षेण भद्राश्वेनैति सार्णवम्

pūrvveṇa śailāt sītā tu śailaṃ yātyantarikṣagā |
tataśva pūrvvavarṣeṇa bhadrāśvenaiti sārṇavam

2.34

तथैवालकनन्दापि दक्षिणोनैत्य भारतम् ।
प्रयाति सागरं भूत्वा सप्तभेदा महामुने

tathaivālakanandāpi dakṣiṇonaitya bhāratam |
prayāti sāgaraṃ bhūtvā saptabhedā mahāmune

2.35

चक्षुश्च पश्विमगिरीनतीत्य सकलांस्ततः ।
पश्विमं केतुमालाख्यं वष गत्वैति सागरम्

cakṣuśca paśvimagirīnatītya sakalāṃstataḥ |
paśvimaṃ ketumālākhyaṃ vaṣa gatvaiti sāgaram

2.36

भद्रा तथोत्तरगिरीनुत्तरांश्व तथा कुरून् ।
अतीत्योत्तरमम्भोधिं समब्योति महामुने

bhadrā tathottaragirīnuttarāṃśva tathā kurūn |
atītyottaramambhodhiṃ samabyoti mahāmune

2.37

आनीलनिषधायामौ माल्यवदू-गन्धमादनौ ।
तयोर्म्मध्यगतो मेरुः कर्णिकाकारसंस्थितः

ānīlaniṣadhāyāmau mālyavadū-gandhamādanau |
tayormmadhyagato meruḥ karṇikākārasaṃsthitaḥ

2.38

भारताः केतुमालाश्व भद्राश्वाः कुरवस्तथा ।
पत्राणि लोकपह्मस्य मर्य्यादा शैलबाह्मतः

bhāratāḥ ketumālāśva bhadrāśvāḥ kuravastathā |
patrāṇi lokapahmasya maryyādā śailabāhmataḥ

2.39

जठरो देवकूटश्च मर्य्यादापर्व्वतावुभौ ।
तौ दक्षिणोत्तरायामावानीलनिषधायतौ

jaṭharo devakūṭaśca maryyādāparvvatāvubhau |
tau dakṣiṇottarāyāmāvānīlaniṣadhāyatau

2.40

गन्धमादन-कैलासौ पूर्व्वपश्चायतावुभौ ।
अशीतियोजनायामावर्णावान्तर्व्यवस्थितौ

gandhamādana-kailāsau pūrvvapaścāyatāvubhau |
aśītiyojanāyāmāvarṇāvāntarvyavasthitau

2.41

निषधः पारिपात्रश्च मर्य्यादापर्व्वतावुभौ ।
मेरोः परिचमदिगभागे यता पूर्व्वौ तथा स्थितौ

niṣadhaḥ pāripātraśca maryyādāparvvatāvubhau |
meroḥ paricamadigabhāge yatā pūrvvau tathā sthitau

2.42

त्रिश्वृह्गो जारुधिश्चैव उत्तरौ वर्षपर्व्वतौ ।
पूर्व्वपश्वायतावेतावर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

triśvṛhgo jārudhiścaiva uttarau varṣaparvvatau |
pūrvvapaśvāyatāvetāvarṇavāntarvyavasthitau

2.43

इत्येते मुनिवर्य्योक्ता मर्य्यादापर्व्वतास्तव ।
जठराद्याः स्थिता मेरोस्तेषां द्रौ द्रौ चतुर्दिशम्

ityete munivaryyoktā maryyādāparvvatāstava |
jaṭharādyāḥ sthitā merosteṣāṃ drau drau caturdiśam

2.44

मैरोश्चतुर्दिशं ये तु प्रोक्ताः केसरपर्व्वताः ।
शीतान्ताद्या मुने तेषामतीव हि मनोरमाः

mairoścaturdiśaṃ ye tu proktāḥ kesaraparvvatāḥ |
śītāntādyā mune teṣāmatīva hi manoramāḥ

2.45

शैलानामन्तरे द्रोण्यः सिद्धचारणसेविताः ।
सुरम्याणि तथा तासु काननानि पुराणि च

śailānāmantare droṇyaḥ siddhacāraṇasevitāḥ |
suramyāṇi tathā tāsu kānanāni purāṇi ca

2.46

लक्ष्मी-विष्णवग्निसूर्य्यादिदेवानां मुनिसत्तम् ।
तास्वायतनवर्षाणि जुष्टानि वरकिन्नरैः

lakṣmī-viṣṇavagnisūryyādidevānāṃ munisattam |
tāsvāyatanavarṣāṇi juṣṭāni varakinnaraiḥ

2.47

गन्घर्व्वयक्षरक्षांसि तथा दैतेयदानवाः ।
क्रीड़न्ति तासु रम्यासु शैलद्रोणीष्वहर्निशम्

gangharvvayakṣarakṣāṃsi tathā daiteyadānavāḥ |
krīr̤anti tāsu ramyāsu śailadroṇīṣvaharniśam

2.48

भौमा ह्येते स्मृताः स्वर्गा धर्म्मिणामालया मुने ।
नैतेषु पापकर्म्मणो यान्ति जन्मशतैरपि

bhaumā hyete smṛtāḥ svargā dharmmiṇāmālayā mune |
naiteṣu pāpakarmmaṇo yānti janmaśatairapi

2.49

भद्राश्वे भगवान् विष्णुरास्ते हयशिरा द्विज ।
वराहः केतुमाले तु भारते कूर्म्मरूपधृक्

bhadrāśve bhagavān viṣṇurāste hayaśirā dvija |
varāhaḥ ketumāle tu bhārate kūrmmarūpadhṛk

2.50

मत्स्यरूपश्व गोविन्दः कुरुष्वास्ते जनार्द्दनः ।
विश्वरूपेण सर्व्वत्र सर्व्वः सर्वत्रगो हरिः

matsyarūpaśva govindaḥ kuruṣvāste janārddanaḥ |
viśvarūpeṇa sarvvatra sarvvaḥ sarvatrago hariḥ

2.51

सर्व्वस्याधारभूतोऽसौ मैत्रेयास्तेऽखिलात्मकः ।
यानि किम्पुरुषादीनि वर्षाण्यष्टौ महामुने ।
न तेषु शोको नायासो नोद्वेगः क्षुद्भयादिकम्

sarvvasyādhārabhūto'sau maitreyāste'khilātmakaḥ |
yāni kimpuruṣādīni varṣāṇyaṣṭau mahāmune |
na teṣu śoko nāyāso nodvegaḥ kṣudbhayādikam

2.52

सुस्थाः प्रजा निरातङ्काः सर्व्वदुःखविवर्ज्जिताः ।
दशद्वादशवर्षाणां सहस्त्राणि स्थिरायुषः

susthāḥ prajā nirātaṅkāḥ sarvvaduḥkhavivarjjitāḥ |
daśadvādaśavarṣāṇāṃ sahastrāṇi sthirāyuṣaḥ

2.53

न तेषु वर्षते देवो भौमान्यम्भांसि तेषु वै ।
कृत-त्रेतादिका नैव तेषु स्थानेषु कल्पना

na teṣu varṣate devo bhaumānyambhāṃsi teṣu vai |
kṛta-tretādikā naiva teṣu sthāneṣu kalpanā

2.54

सर्व्वेष्वेतेषु वर्षेषु सप्त सप्त कुलाचलाः ।
नद्यश्व शतशस्तेभ्यः प्रसूता या द्विजोत्तम

sarvveṣveteṣu varṣeṣu sapta sapta kulācalāḥ |
nadyaśva śataśastebhyaḥ prasūtā yā dvijottama

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)