द्वितीय अंश

अध्याय 1: प्रियव्रत सात द्वीप अपने पुत्रों में बाँटते हैं

44 श्लोक · 1 में से 16

इस अध्याय में क्या होता है

प्रियव्रत सात द्वीप अपने पुत्रों में बाँटते हैं

मैत्रेय ध्रुव की कथा सुन चुके हैं; अब वे पराशर से स्वायम्भुव मनु के दूसरे पुत्र प्रियव्रत का वंश पूछते हैं। प्रियव्रत ने कर्दम की कन्या से विवाह किया और उनके दस पुत्र हुए। उनमें मेधा, अग्निबाहु और पुत्र नामक तीन पुत्र पूर्वजन्म को स्मरण करने वाले योगी बने और राज्य नहीं चाहा। शेष सात को उन्होंने सात द्वीप दिए। आग्नीध्र को जम्बूद्वीप मिला, जिसे उन्होंने अपने नौ पुत्रों में बाँटा; दक्षिण का हिमवर्ष नाभि को मिला। अन्य आठ वर्षों में जीवन सहज है, वहाँ न बुढ़ापा है न युग। नाभि के पुत्र ऋषभ ने सौ पुत्रों में ज्येष्ठ भरत को राज्य देकर वन में तप किया। भरत के नाम से यह भूमि भारतवर्ष कहलाई और शतजित् के सौ पुत्रों तक उनके वंशजों ने इसका पालन किया।

मैत्रेय उवाच

1.1

भगवन् सम्यागाख्यातं ममैतदखिलं त्वया ।
जगतः सर्गसम्बन्घि यत् पृष्टोऽसि गुरो मया

bhagavan samyāgākhyātaṃ mamaitadakhilaṃ tvayā |
jagataḥ sargasambanghi yat pṛṣṭo'si guro mayā

1.2

योऽयमंशो जगत्सृष्टिसम्बद्धो गदितस्त्वया ।
तत्राहं श्रोतुमिच्छामि भूयोऽपि मुनिसत्तम

yo'yamaṃśo jagatsṛṣṭisambaddho gaditastvayā |
tatrāhaṃ śrotumicchāmi bhūyo'pi munisattama

1.3

प्रियव्रतोत्तानपादौ सुतौ स्वायम्भुवस्य यौ ।
तयोरुत्तानपादस्य ध्रुवः पुत्रस्त्वयोदितः

priyavratottānapādau sutau svāyambhuvasya yau |
tayoruttānapādasya dhruvaḥ putrastvayoditaḥ

1.4

प्रियव्रतस्य नैवोक्ता भवता द्विज सन्ततिः ।
तामहं श्रोतुमिच्छामि प्रसन्नो वक्तुमर्हसि

priyavratasya naivoktā bhavatā dvija santatiḥ |
tāmahaṃ śrotumicchāmi prasanno vaktumarhasi

पराशार उवाच

1.5

कर्द्दमस्यात्मजां कन्यामुपयेमे प्रियव्रतः ।
सम्राट् कुक्षी च तत्कन्ये दश पुत्रास्तथापरे

karddamasyātmajāṃ kanyāmupayeme priyavrataḥ |
samrāṭ kukṣī ca tatkanye daśa putrāstathāpare

1.6

महाप्राज्ञा महावीर्य्या विनीता दयिताः पितुः ।
प्रियव्रतसुताः ख्यातास्तेषां नामानि मे श्वृणु

mahāprājñā mahāvīryyā vinītā dayitāḥ pituḥ |
priyavratasutāḥ khyātāsteṣāṃ nāmāni me śvṛṇu

1.7

आग्नीध्रश्चाग्निबाहुश्च वपुष्मान् द्युतिमांस्तथा ।
मेधा मेधातिथिर्भव्यः सवनः पुत्र एव च

āgnīdhraścāgnibāhuśca vapuṣmān dyutimāṃstathā |
medhā medhātithirbhavyaḥ savanaḥ putra eva ca

1.8

ज्योतिष्मान् दशमस्तेषां सत्यनामा सुतोऽभवत् ।
प्रियव्रतस्य पुत्रास्तु प्रख्याता बलवीर्य्यतः

jyotiṣmān daśamasteṣāṃ satyanāmā suto'bhavat |
priyavratasya putrāstu prakhyātā balavīryyataḥ

1.9

मेधाग्निबाहुपुत्रास्तु त्रयो योगपरायणाः ।
जातिस्मरा महाभाग न राज्याय मनो दधुः

medhāgnibāhuputrāstu trayo yogaparāyaṇāḥ |
jātismarā mahābhāga na rājyāya mano dadhuḥ

1.10

निर्म्मलाः सर्वकालन्तु समस्तार्थेषु वै मुने ।
चक्रुः क्रिया यथान्यायमफलाकाङ्क्षिणो हि ते

nirmmalāḥ sarvakālantu samastārtheṣu vai mune |
cakruḥ kriyā yathānyāyamaphalākāṅkṣiṇo hi te

1.11

प्रियव्रतो ददौ तेषां सप्तानां मुनिसत्तम विभज्य सप्त द्वीपानि मैत्रेय सुमहात्मनाम्

priyavrato dadau teṣāṃ saptānāṃ munisattama vibhajya sapta dvīpāni maitreya sumahātmanām

1.12

जम्बूद्वीपं महाभाग सोऽग्नीध्राय ददौ पिता ।
मेधातिथेस्तथा प्रादात् प्लक्षद्वीपमथापरम्

jambūdvīpaṃ mahābhāga so'gnīdhrāya dadau pitā |
medhātithestathā prādāt plakṣadvīpamathāparam

1.13

शाल्मले च वपुष्मन्तं नरेन्द्रमभिषिक्तवान् ।
ज्योतिष्मन्तं कुशद्रीपे राजानं कृतवान् प्रभुः

śālmale ca vapuṣmantaṃ narendramabhiṣiktavān |
jyotiṣmantaṃ kuśadrīpe rājānaṃ kṛtavān prabhuḥ

1.14

द्युतिमन्तं च राजानं क्रौञ्चद्रीपे समादिशत् ।
शाकद्वीपेश्वरञ्चापि भव्यञ्चक्रे च स प्रभुः

dyutimantaṃ ca rājānaṃ krauñcadrīpe samādiśat |
śākadvīpeśvarañcāpi bhavyañcakre ca sa prabhuḥ

1.15

सवनं पुष्करद्वीपे राजानं समकारयत

savanaṃ puṣkaradvīpe rājānaṃ samakārayata

1.16

जम्बूद्वीपेश्वरो यस्तु आग्नीध्रो मुनिसत्तम ।
तस्य पुत्रा बभुवुस्ते प्रजापतिसमा नव

jambūdvīpeśvaro yastu āgnīdhro munisattama |
tasya putrā babhuvuste prajāpatisamā nava

1.17

नाभिः किम्पुरुषश्वे वै हरिवर्ष इलावृतः ।
रम्यो हिरण्वान् षष्ठश्च कुरुर्भद्राश्व एव च

nābhiḥ kimpuruṣaśve vai harivarṣa ilāvṛtaḥ |
ramyo hiraṇvān ṣaṣṭhaśca kururbhadrāśva eva ca

1.18

केतुमालस्तथैवान्यः साधुचेष्टो नृपोऽभवत् ।
जम्बूद्रीपविभागांश्च तषां विप्र निशामय

ketumālastathaivānyaḥ sādhuceṣṭo nṛpo'bhavat |
jambūdrīpavibhāgāṃśca taṣāṃ vipra niśāmaya

1.19

पित्रा दत्तं हिमाह्वन्तु वर्षं नाभेस्तु दक्षिणम् ।
हेमकूटं तथा वर्षं ददौ किम्पुरुषाय सः

pitrā dattaṃ himāhvantu varṣaṃ nābhestu dakṣiṇam |
hemakūṭaṃ tathā varṣaṃ dadau kimpuruṣāya saḥ

1.20

तृतीयं नैषधं वर्षं हरिवर्षाय दत्तवान ।
इलावृताय प्रददौ मैरुर्यत्र तु मध्यगः

tṛtīyaṃ naiṣadhaṃ varṣaṃ harivarṣāya dattavāna |
ilāvṛtāya pradadau mairuryatra tu madhyagaḥ

1.21

नीलाचलाश्वितं वर्षं रम्याय प्रददौ पिता ।
श्वेतं तदुत्तरं वर्षं पित्रा दत्तं हिरण्वते

nīlācalāśvitaṃ varṣaṃ ramyāya pradadau pitā |
śvetaṃ taduttaraṃ varṣaṃ pitrā dattaṃ hiraṇvate

1.22

यदुत्तरं श्वृङ्गवतो वर्षं तत् कुरवे ददौ ।
मेरोः पूर्व्वेणा यद् वर्षं भद्राश्वाय प्रदत्तवान्

yaduttaraṃ śvṛṅgavato varṣaṃ tat kurave dadau |
meroḥ pūrvveṇā yad varṣaṃ bhadrāśvāya pradattavān

1.23

गन्धमादनवर्षन्तु केतुमालाय दत्तवान ।
इत्येतानि ददौ तेभ्यः पुत्रेभ्यः स नरेश्वरः

gandhamādanavarṣantu ketumālāya dattavāna |
ityetāni dadau tebhyaḥ putrebhyaḥ sa nareśvaraḥ

1.24

वर्षेष्वेतेषु तान् पुत्रानभिषितच्य स भूमिपः ।
शालग्रामं महापुण्यं मैत्रेय तपसे ययौ

varṣeṣveteṣu tān putrānabhiṣitacya sa bhūmipaḥ |
śālagrāmaṃ mahāpuṇyaṃ maitreya tapase yayau

1.25

यानि किंपुरुषादीनि वर्षाण्यष्टौ महामुने ।
तेषां स्वाभाविकी सिद्धिः सुखप्राया ह्ययत्नतः

yāni kiṃpuruṣādīni varṣāṇyaṣṭau mahāmune |
teṣāṃ svābhāvikī siddhiḥ sukhaprāyā hyayatnataḥ

1.26

विपर्य्ययो न तेष्वस्ति जरामृत्युभयं न च ।
धर्म्माधर्म्मौ न तेष्वास्तां नोत्तमाधममध्यमाः

viparyyayo na teṣvasti jarāmṛtyubhayaṃ na ca |
dharmmādharmmau na teṣvāstāṃ nottamādhamamadhyamāḥ

1.27

न तेष्वस्ति युगावस्था क्षेत्रेष्वष्टासु सर्व्वदा ।
हिमाह्वयं तु वै वर्षं नाभेरासीन्महात्मनः

na teṣvasti yugāvasthā kṣetreṣvaṣṭāsu sarvvadā |
himāhvayaṃ tu vai varṣaṃ nābherāsīnmahātmanaḥ

1.28

तस्यर्षभोऽभवत् पुत्रो मेरुदेव्यां महाद्युतिः ।
ऋषभाद् भरतो जज्ञ ज्येष्ठःपुत्रशतस्य सः

tasyarṣabho'bhavat putro merudevyāṃ mahādyutiḥ |
ṛṣabhād bharato jajña jyeṣṭhaḥputraśatasya saḥ

1.29

कृत्वा राज्यं स्वधर्म्मेण तथेष्ट्वा विविधान् मखान् ।
अभिषच्य सुतं ज्येष्ठं भरतं पृथिवीपतिम्

kṛtvā rājyaṃ svadharmmeṇa tatheṣṭvā vividhān makhān |
abhiṣacya sutaṃ jyeṣṭhaṃ bharataṃ pṛthivīpatim

1.30

तपसे स महाभागः पुलस्त्यस्याश्रमं ययौ ।
वानप्रस्थविधानेन तत्रापि कृतनिश्चयः

tapase sa mahābhāgaḥ pulastyasyāśramaṃ yayau |
vānaprasthavidhānena tatrāpi kṛtaniścayaḥ

1.31

तपस्तेपे यथान्यायं यदा च स महीपतिः ।
तपसा कर्शितोऽत्यर्थं कृशो धमनिसन्ततः

tapastepe yathānyāyaṃ yadā ca sa mahīpatiḥ |
tapasā karśito'tyarthaṃ kṛśo dhamanisantataḥ

1.32

नग्नो वीटां मुखे दत्त्वा वीराध्वानं ततो गतः ।
ततश्च भारतं वर्षमेतल्लोकेषु गीयते

nagno vīṭāṃ mukhe dattvā vīrādhvānaṃ tato gataḥ |
tataśca bhārataṃ varṣametallokeṣu gīyate

1.33

भरताय यतः पित्रा दत्तं प्रातिष्ठता वनम् ।
सुमतिर्भरतस्याभूत् पुत्रः परमधार्म्मिकः

bharatāya yataḥ pitrā dattaṃ prātiṣṭhatā vanam |
sumatirbharatasyābhūt putraḥ paramadhārmmikaḥ

1.34

कृत्वा सम्यग् ददौ तस्मै राज्यमिष्टमखः पिता ।
पुत्रसंक्रमितश्रीस्तु भरतः स महीपतिः

kṛtvā samyag dadau tasmai rājyamiṣṭamakhaḥ pitā |
putrasaṃkramitaśrīstu bharataḥ sa mahīpatiḥ

1.35

योगाभ्यासरतः प्राणान् शालग्रामेऽत्यजन्मुने ।
अजायत च विप्रोऽसौ योगिनां प्रवरे कुले

yogābhyāsarataḥ prāṇān śālagrāme'tyajanmune |
ajāyata ca vipro'sau yogināṃ pravare kule

1.36

मैत्रय । तस्य चरितं कथयिष्यामि ते पुनः ।
सुमतेस्तेजसस्तस्मादिन्द्रद्युम्नो व्यजायत

maitraya | tasya caritaṃ kathayiṣyāmi te punaḥ |
sumatestejasastasmādindradyumno vyajāyata

1.37

परमेष्ठी ततस्तस्मात् प्रतिहारस्तदन्वयः ।
प्रतिहर्त्तेति विख्यात उत्पन्नस्तस्य चात्मजः

parameṣṭhī tatastasmāt pratihārastadanvayaḥ |
pratihartteti vikhyāta utpannastasya cātmajaḥ

1.38

भुवस्तस्मात् तथोद्गीथः प्रस्तारस्तत्सुतो विभुः ।
पृथुस्ततोऽभवन्नक्तो नक्तस्यापि गयः सुतः

bhuvastasmāt tathodgīthaḥ prastārastatsuto vibhuḥ |
pṛthustato'bhavannakto naktasyāpi gayaḥ sutaḥ

1.39

नरो गयस्य तनयस्तत्पुत्रोऽभूद् विराट् ततः ।
तस्य पुत्रो महावीर्य्यो धीमांस्तस्मादजायत

naro gayasya tanayastatputro'bhūd virāṭ tataḥ |
tasya putro mahāvīryyo dhīmāṃstasmādajāyata

1.40

महान्तस्तत्सुतश्चाभूनूमनस्युस्तस्य चात्मजः ।
त्वष्टा त्वष्टुश्च विरजो रजस्तस्याप्यभूत् सुतः

mahāntastatsutaścābhūnūmanasyustasya cātmajaḥ |
tvaṣṭā tvaṣṭuśca virajo rajastasyāpyabhūt sutaḥ

1.41

शतजिद्रजसस्तस्य जज्ञ पुत्रशतं मनने ।
विशगूज्योतिःप्रधानास्ते यैरिमा वर्द्धिताः प्रजाः

śatajidrajasastasya jajña putraśataṃ manane |
viśagūjyotiḥpradhānāste yairimā varddhitāḥ prajāḥ

1.42

तैरिदं भारतं वर्षं नवभेदमलङ्गतम ।
तेषां वंशप्रसूतैश्च भुक्तेयें भारती पुरा

tairidaṃ bhārataṃ varṣaṃ navabhedamalaṅgatama |
teṣāṃ vaṃśaprasūtaiśca bhukteyeṃ bhāratī purā

1.43

कृतत्रेतादिसर्गेण युगाख्या ह्म क्सप्ततिः

kṛtatretādisargeṇa yugākhyā hma ksaptatiḥ

1.44

एष स्वायम्भुवः सर्गो येनेदं पूरितं जगत् ।
वाराहे तु मुने कल्पे पूर्वमन्वान्तराधिपः

eṣa svāyambhuvaḥ sargo yenedaṃ pūritaṃ jagat |
vārāhe tu mune kalpe pūrvamanvāntarādhipaḥ

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)