कथितस्तामसः सर्गो ब्रह्मणस्ते महामुने ।
रुद्रसर्गं प्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु
kathitastāmasaḥ sargo brahmaṇaste mahāmune |
rudrasargaṃ pravakṣyāmi tanme nigadataḥ śṛṇu
इति श्रीविष्णुपुराणे प्रथमेऽंशे अष्टमोऽध्यायः ॥
35 श्लोक · 8 में से 22
कल्प के आरम्भ में ब्रह्मा की गोद में एक नीललोहित बालक प्रकट होकर रोता है और नाम माँगता है। ब्रह्मा उसे रुद्र कहते हैं, क्योंकि वह रोया। वह सात बार और रोता है और भव, शर्व, ईशान, पशुपति, भीम, उग्र और महादेव नाम पाता है। रुद्र ने दक्ष की पुत्री सती से विवाह किया, जिन्होंने दक्ष के कोप से देह त्यागी और हिमवान तथा मेना की पुत्री उमा होकर जन्मीं, जिन्हें हर ने फिर वरा। मैत्रेय पूछते हैं कि समुद्रमन्थन से निकली श्री भृगु की पुत्री कैसे हैं। पराशर कहते हैं कि वे नित्य हैं, विष्णु से कभी अलग नहीं: वे अर्थ, ये वाणी; वे यज्ञ, ये दक्षिणा। जो पुरुषवाचक है वह हरि, जो स्त्रीवाचक है वह श्री।
श्रीपारशर उवाच
कथितस्तामसः सर्गो ब्रह्मणस्ते महामुने ।
रुद्रसर्गं प्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु
kathitastāmasaḥ sargo brahmaṇaste mahāmune |
rudrasargaṃ pravakṣyāmi tanme nigadataḥ śṛṇu
कल्पादावात्मनस्तुल्यं सुतं प्रध्यायतस्ततः ।
प्रादुरासीत्प्रभोरङ्के कुमारो नीललोहितः
kalpādāvātmanastulyaṃ sutaṃ pradhyāyatastataḥ |
prādurāsītprabhoraṅke kumāro nīlalohitaḥ
रुरोद सुस्वरं सोथ प्राद्रवद्दि जसत्तम ।
किं त्वं रोदिषि तं ब्रह्म रुदन्तं प्रत्युवाच ह
ruroda susvaraṃ sotha prādravaddi jasattama |
kiṃ tvaṃ rodiṣi taṃ brahma rudantaṃ pratyuvāca ha
नाम देहीति तं सोऽथ प्रत्युवाच प्रजापतिः ।
रुद्रस्त्वं देवनाम्नासि मारो दीर्धैर्यमावह ।
एवमुक्तः पुनः सोऽथ सप्तकृत्वो रुरोद वै
nāma dehīti taṃ so'tha pratyuvāca prajāpatiḥ |
rudrastvaṃ devanāmnāsi māro dīrdhairyamāvaha |
evamuktaḥ punaḥ so'tha saptakṛtvo ruroda vai
ततोन्यानि ददौ तस्मै सप्त नामानि वै प्रभुः ।
स्थानानि चैषामष्टानां पत्नीः पुत्रांश्च स प्रभुः
tatonyāni dadau tasmai sapta nāmāni vai prabhuḥ |
sthānāni caiṣāmaṣṭānāṃ patnīḥ putrāṃśca sa prabhuḥ
भवं शर्वमथेशानं तथा पशुपतिं द्विज ।
भीममुग्रं महादेवमुवाच स पितामहः
bhavaṃ śarvamatheśānaṃ tathā paśupatiṃ dvija |
bhīmamugraṃ mahādevamuvāca sa pitāmahaḥ
चक्रे नामान्यथैतानि स्थानान्येषां चकार सः ।
सूर्यो जलं मही वायुर्वह्निराकाशमेव च ।
दीक्षितो ब्रह्मणः सोम इत्येतास्तनवः क्रमात्
cakre nāmānyathaitāni sthānānyeṣāṃ cakāra saḥ |
sūryo jalaṃ mahī vāyurvahnirākāśameva ca |
dīkṣito brahmaṇaḥ soma ityetāstanavaḥ kramāt
सुवर्चला तथैवोषा विकेशी चापरा शिवा ।
स्वाहा दिशस्तथा दीक्षा रोहिणी च यथाक्रमम्
suvarcalā tathaivoṣā vikeśī cāparā śivā |
svāhā diśastathā dīkṣā rohiṇī ca yathākramam
सूर्यादीनां द्विजश्रेष्ठ रुद्राद्यैर्नामभिः सह ।
पत्न्यः स्मृता महाभाग तदपत्यानि मे शृणु
sūryādīnāṃ dvijaśreṣṭha rudrādyairnāmabhiḥ saha |
patnyaḥ smṛtā mahābhāga tadapatyāni me śṛṇu
एषां सूतिप्रसूतिभ्यामिदमापूरितं जगत्
eṣāṃ sūtiprasūtibhyāmidamāpūritaṃ jagat
शनैश्चरस्तथा शुक्रो लोहिताङ्गो मनोजवः ।
स्कन्दः सर्गोऽथ सन्तानो बुधश्चानुक्रमात्सुताः
śanaiścarastathā śukro lohitāṅgo manojavaḥ |
skandaḥ sargo'tha santāno budhaścānukramātsutāḥ
एवंप्रकारो रुद्रोऽसौ सतीं भार्यामनिन्दिताम् ।
उपयेमे दुहितरं दक्षस्यैव प्रजापतेः
evaṃprakāro rudro'sau satīṃ bhāryāmaninditām |
upayeme duhitaraṃ dakṣasyaiva prajāpateḥ
दक्षकोपाच्च तत्याज स सती स्वकलेवरम् ।
हिमवद्दुहित साभून्मेनायां द्विजसत्तम
dakṣakopācca tatyāja sa satī svakalevaram |
himavadduhita sābhūnmenāyāṃ dvijasattama
उपयेमे पुनश्चोमामनन्यां भगवान्हरः
upayeme punaścomāmananyāṃ bhagavānharaḥ
देवौ धातृविधातारौ भृगोः ख्यातिरसूयत ।
श्रियं च देवदेवस्य पत्नी नारायणस्य या
devau dhātṛvidhātārau bhṛgoḥ khyātirasūyata |
śriyaṃ ca devadevasya patnī nārāyaṇasya yā
श्रीमैत्रेय उवाच
क्षीराब्धौ श्रीः समुत्पन्ना श्रूयतेऽमृतमन्थने ।
भृगोः ख्यात्यां समुत्पन्नेत्येतदाह कथं भवात्
kṣīrābdhau śrīḥ samutpannā śrūyate'mṛtamanthane |
bhṛgoḥ khyātyāṃ samutpannetyetadāha kathaṃ bhavāt
श्रीपराशर उवाच
नित्यैवैषा जगन्माता विष्णोः श्रीरनपायिनि ।
यथा सर्वगतो विष्णुस्तथैवेयं द्विजोत्तम
nityaivaiṣā jaganmātā viṣṇoḥ śrīranapāyini |
yathā sarvagato viṣṇustathaiveyaṃ dvijottama
अर्थो विष्णुरियं वाणी नीतिरेषा नयो हरिः ।
बोधो विष्णुरियं बुद्धिर्धर्मोऽसौ सत्क्रिया त्वियम्
artho viṣṇuriyaṃ vāṇī nītireṣā nayo hariḥ |
bodho viṣṇuriyaṃ buddhirdharmo'sau satkriyā tviyam
स्त्रष्टा विष्णुरियं सृष्टिः श्रीर्भूमिर्भूधरो हरिः ।
सन्तोषो भगवाल्लङ्क्ष्मीस्तुष्टिर्मैत्रेय शाश्वती
straṣṭā viṣṇuriyaṃ sṛṣṭiḥ śrīrbhūmirbhūdharo hariḥ |
santoṣo bhagavāllaṅkṣmīstuṣṭirmaitreya śāśvatī
इच्छा श्रीर्भगवान्कामो यज्ञोऽसौ दक्षिणा त्वियम् ।
आज्याहुतिरसौ देवी पुरोडाशो जनार्दनः
icchā śrīrbhagavānkāmo yajño'sau dakṣiṇā tviyam |
ājyāhutirasau devī puroḍāśo janārdanaḥ
पत्नीशाला मुने लक्ष्मीः प्राग्वंशौ मधुसूदनः ।
चितिर्लक्ष्मीर्हरिर्यूप इध्मा श्रीर्भगवान्कुशः
patnīśālā mune lakṣmīḥ prāgvaṃśau madhusūdanaḥ |
citirlakṣmīrhariryūpa idhmā śrīrbhagavānkuśaḥ
सामास्वरूपी भगवानुद्गीतिः कमलालया ।
स्वाहा लक्ष्मीर्जगन्नाथो वासुदेवो हुता शनः
sāmāsvarūpī bhagavānudgītiḥ kamalālayā |
svāhā lakṣmīrjagannātho vāsudevo hutā śanaḥ
शङ्करो भगवाञ्छौरिर्गौरीलक्ष्मीर्द्विजोत्तम ।
मैत्रेय केशवः सूर्यस्तत्प्रभा कमलालया
śaṅkaro bhagavāñchaurirgaurīlakṣmīrdvijottama |
maitreya keśavaḥ sūryastatprabhā kamalālayā
विष्णुः पितृगणः पद्मा स्वधा शाश्वतपुष्टिदा ।
द्यौः श्रीः सर्वात्मको विष्णुरवकाशोतिविस्तरः
viṣṇuḥ pitṛgaṇaḥ padmā svadhā śāśvatapuṣṭidā |
dyauḥ śrīḥ sarvātmako viṣṇuravakāśotivistaraḥ
शशाङ्कः श्रीधरः कान्तिः श्रीस्तथैवानपायिनी ।
धृतिर्लक्ष्मीर्जगच्चेष्टा वायुः सर्वत्रगो हरिः
śaśāṅkaḥ śrīdharaḥ kāntiḥ śrīstathaivānapāyinī |
dhṛtirlakṣmīrjagacceṣṭā vāyuḥ sarvatrago hariḥ
जलधिर्द्विजगोविन्दस्तद्वेला श्रीर्महामुने ।
लक्ष्मीस्वरूपमिन्द्राणी देवेन्द्रो मधुसूदनः
jaladhirdvijagovindastadvelā śrīrmahāmune |
lakṣmīsvarūpamindrāṇī devendro madhusūdanaḥ
यमश्चक्रधरः साक्षाद्धूमोर्णा कमलालया ।
ऋद्धिः श्रीः श्रीधरो देवः स्वयमेव धनेश्वरः
yamaścakradharaḥ sākṣāddhūmorṇā kamalālayā |
ṛddhiḥ śrīḥ śrīdharo devaḥ svayameva dhaneśvaraḥ
गौरी लक्ष्मीमंहाबागा केशवो वरुणः स्वयम् ।
श्रीर्देवसेना विप्रेन्द्र देवसेनापतिर्हरिः
gaurī lakṣmīmaṃhābāgā keśavo varuṇaḥ svayam |
śrīrdevasenā viprendra devasenāpatirhariḥ
अवष्टंभो गदापाणिः शक्तिर्लक्ष्मीर्द्विजोत्तम ।
काष्ठा लक्ष्मीर्निमेषोऽसौ मुहूर्तोऽसौ कला त्वियम्
avaṣṭaṃbho gadāpāṇiḥ śaktirlakṣmīrdvijottama |
kāṣṭhā lakṣmīrnimeṣo'sau muhūrto'sau kalā tviyam
ज्योत्स्ना लक्ष्मीः प्रदीपोऽसौ सर्वः सर्वेश्वरो हरिः ।
लताभूता जगन्माता श्रीर्विष्णुर्द्रुमसंज्ञितः
jyotsnā lakṣmīḥ pradīpo'sau sarvaḥ sarveśvaro hariḥ |
latābhūtā jaganmātā śrīrviṣṇurdrumasaṃjñitaḥ
विभावरी श्रीर्दिवसो देवचक्रगदाधरः ।
वरप्रदो वरो विष्णुर्वधूः पद्मवनाल या
vibhāvarī śrīrdivaso devacakragadādharaḥ |
varaprado varo viṣṇurvadhūḥ padmavanāla yā
नदस्वरूपी भगवाञ्छ्रीर्नदीरूपसंस्थिता ।
ध्वजश्च पुण्डरीकाक्षः पताका कमलालया
nadasvarūpī bhagavāñchrīrnadīrūpasaṃsthitā |
dhvajaśca puṇḍarīkākṣaḥ patākā kamalālayā
तृष्णा लक्ष्मीर्जगन्नाथो लोभो नारायणः परः ।
रती रागश्च मैत्रेय लक्ष्मीर्गोविन्द एव च
tṛṣṇā lakṣmīrjagannātho lobho nārāyaṇaḥ paraḥ |
ratī rāgaśca maitreya lakṣmīrgovinda eva ca
किं चातिबहुनोक्तेन संक्षेपेणेदमुच्यते
kiṃ cātibahunoktena saṃkṣepeṇedamucyate
देवतिर्यङ्मनुष्यादौ पुन्नामा भगवान्हरिः ।
स्त्रीनाम्नी श्रीश्च विज्ञेया नानयोर्विद्यते परम्
devatiryaṅmanuṣyādau punnāmā bhagavānhariḥ |
strīnāmnī śrīśca vijñeyā nānayorvidyate param
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)