अविकाराय शुद्धाय नित्याय परमात्मने ।
सदैकरूपरूपाय विष्णवे सर्वजिष्णवे
avikārāya śuddhāya nityāya paramātmane |
sadaikarūparūpāya viṣṇave sarvajiṣṇave
70 श्लोक · 2 में से 22
पराशर निर्विकार श्रीविष्णु को प्रणाम करते हैं, जो हिरण्यगर्भ, हरि और शंकर हैं। वे इस पुराण की परम्परा बताते हैं: ब्रह्मा ने इसे दक्ष आदि मुनियों को कहा, उन्होंने नर्मदा तट पर राजा पुरुकुत्स को, और सारस्वत से होकर यह पराशर तक आया। ब्रह्म रूप और वर्ण से परे है; सब उसमें बसते हैं, इसलिए वह वासुदेव कहलाता है। प्रधान, पुरुष, व्यक्त जगत और काल उसी के रूप हैं। सृष्टि के समय हरि प्रधान और पुरुष में प्रवेश कर उन्हें क्षुब्ध करते हैं, महत् से तीन प्रकार का अहंकार, फिर तन्मात्राएँ, पाँच महाभूत और ग्यारह इन्द्रियाँ उपजती हैं। सब मिलकर सात आवरणों वाला ब्रह्माण्ड बनाते हैं, जहाँ विष्णु ही ब्रह्मा होकर रचते, विष्णु होकर पालते और रुद्र होकर संहार करते हैं।
श्रीपराशर उवाच
अविकाराय शुद्धाय नित्याय परमात्मने ।
सदैकरूपरूपाय विष्णवे सर्वजिष्णवे
avikārāya śuddhāya nityāya paramātmane |
sadaikarūparūpāya viṣṇave sarvajiṣṇave
नमो हिरण्यगर्भाय हरये शंकराय च ।
वासुदेवाय ताराय सर्गस्थित्यन्तकारिणे
namo hiraṇyagarbhāya haraye śaṃkarāya ca |
vāsudevāya tārāya sargasthityantakāriṇe
एकानेकस्वरूपाय स्थूलसूक्ष्मात्मने नमः ।
अव्यक्तव्यक्तरूपाय विष्णवे मुक्तिहेतवे
ekānekasvarūpāya sthūlasūkṣmātmane namaḥ |
avyaktavyaktarūpāya viṣṇave muktihetave
सर्गस्थितिविनाशानां जगतो यो जगन्मयः ।
मूलभूतो नमस्तस्मै विष्णवे परमात्मने
sargasthitivināśānāṃ jagato yo jaganmayaḥ |
mūlabhūto namastasmai viṣṇave paramātmane
आधारभूतं विश्वस्याप्यणीयांसमयीयसाम् ।
प्रणम्य सर्वभूतस्थमच्युतं पुरुषोत्तमम्
ādhārabhūtaṃ viśvasyāpyaṇīyāṃsamayīyasām |
praṇamya sarvabhūtasthamacyutaṃ puruṣottamam
ज्ञानस्वरूपमत्यन्तनिर्मलं परमार्थतः ।
तमेवार्थस्वरूपेण भ्रान्तिदर्शनतः स्थितम्
jñānasvarūpamatyantanirmalaṃ paramārthataḥ |
tamevārthasvarūpeṇa bhrāntidarśanataḥ sthitam
विष्णुं ग्रसिष्णुं विश्वस्य स्थितौ सर्गे तथा प्रभुम् ।
प्रणम्य जगतामीशमजमक्षयमव्ययम्
viṣṇuṃ grasiṣṇuṃ viśvasya sthitau sarge tathā prabhum |
praṇamya jagatāmīśamajamakṣayamavyayam
कथयामि यथापूर्व दक्षाद्यैर्मुनिसत्तमैः ।
पृष्ट प्रोवाच भगवानब्जयोनिः पितामहः
kathayāmi yathāpūrva dakṣādyairmunisattamaiḥ |
pṛṣṭa provāca bhagavānabjayoniḥ pitāmahaḥ
तैश्चौक्तं पुरुकुत्साय भूभुजे निर्मदातटे ।
सारस्वताय तेनापि मह्मं सारस्वतेन च
taiścauktaṃ purukutsāya bhūbhuje nirmadātaṭe |
sārasvatāya tenāpi mahmaṃ sārasvatena ca
परः पराणां परमः परमात्मात्मसंस्थितः ।
रूपवर्णादिनिर्देशविशेषणविवर्जितः
paraḥ parāṇāṃ paramaḥ paramātmātmasaṃsthitaḥ |
rūpavarṇādinirdeśaviśeṣaṇavivarjitaḥ
अपक्षयविनाशाभ्यां परिणामर्धिजन्मभिः ।
वर्जितः शक्यते वक्तुंयः सदास्तीति केवलम्
apakṣayavināśābhyāṃ pariṇāmardhijanmabhiḥ |
varjitaḥ śakyate vaktuṃyaḥ sadāstīti kevalam
सर्वत्रासौ समस्तं च वसत्यत्रेति वै यतः ।
ततः स वासुदेवेति विद्वद्भिः परिपठ्यते
sarvatrāsau samastaṃ ca vasatyatreti vai yataḥ |
tataḥ sa vāsudeveti vidvadbhiḥ paripaṭhyate
तद्ब्रह्म परंमं नित्यमजमक्षयमव्ययम् ।
एकस्वरूपं तु सदा हेयाभावाच्च निर्मलम्
tadbrahma paraṃmaṃ nityamajamakṣayamavyayam |
ekasvarūpaṃ tu sadā heyābhāvācca nirmalam
तदेव सर्वमेवैतद्व्यक्ताव्यक्तस्वरूपवत् ।
तथा पुरुषरूपेण कालरूपेण च स्थितम्
tadeva sarvamevaitadvyaktāvyaktasvarūpavat |
tathā puruṣarūpeṇa kālarūpeṇa ca sthitam
परस्य ब्रह्मणो रूपं पुरुषः प्रथमं द्विज ।
व्यक्ताव्यक्ते तथैवान्ये रूपे कालस्तथा परम्
parasya brahmaṇo rūpaṃ puruṣaḥ prathamaṃ dvija |
vyaktāvyakte tathaivānye rūpe kālastathā param
प्रधानपुरुषव्यक्तकालानां परमं हि यत् ।
पश्यन्ति सूरयः शुद्धं तद्विष्णोः परमं पदम्
pradhānapuruṣavyaktakālānāṃ paramaṃ hi yat |
paśyanti sūrayaḥ śuddhaṃ tadviṣṇoḥ paramaṃ padam
प्रधानपुरुषव्यक्तकालास्तु प्रविभागशः ।
रूपाणि स्थितिसर्गान्तव्यक्तिसद्भावहेतवः
pradhānapuruṣavyaktakālāstu pravibhāgaśaḥ |
rūpāṇi sthitisargāntavyaktisadbhāvahetavaḥ
व्यक्तं विष्णुस्तथाव्यक्तं पुरुषः काल एव च ।
क्रीडतो बालकस्येव चेष्टां तस्य निशामय
vyaktaṃ viṣṇustathāvyaktaṃ puruṣaḥ kāla eva ca |
krīḍato bālakasyeva ceṣṭāṃ tasya niśāmaya
अव्यक्तं कारणं यत्तत्प्रधानमृषिसत्तमैः ।
प्रोच्यते प्रकृतिः सूक्ष्मा नित्यं सदसदात्मकम्
avyaktaṃ kāraṇaṃ yattatpradhānamṛṣisattamaiḥ |
procyate prakṛtiḥ sūkṣmā nityaṃ sadasadātmakam
अक्षय्यं नान्यदाधारममेयमजरं ध्रुवम् ।
शब्दस्पर्शविहीनं तद्रूपादिभिरसंहितम्
akṣayyaṃ nānyadādhāramameyamajaraṃ dhruvam |
śabdasparśavihīnaṃ tadrūpādibhirasaṃhitam
त्रिगुणं तज्जगद्योनिरनादिप्रभवाप्ययम् ।
तेनाग्रे सर्वमेवासीद्व्यांत्पं वै प्रलयादनु
triguṇaṃ tajjagadyoniranādiprabhavāpyayam |
tenāgre sarvamevāsīdvyāṃtpaṃ vai pralayādanu
वेदवादविदो विद्दन्नियता ब्रह्मवादिनः ।
पठन्ति चैतमेवार्थ प्रधानप्रतिपादकम्
vedavādavido viddanniyatā brahmavādinaḥ |
paṭhanti caitamevārtha pradhānapratipādakam
नाहो न रात्रिर्न नभो न भूमि- र्नासीत्ममोज्योतिरभूच्च नान्यत् ।
श्रोत्रादिबुद्धयानुपलभ्यमेकं प्राधानिकं ब्रह्म पुमांस्तदासीत्
nāho na rātrirna nabho na bhūmi- rnāsītmamojyotirabhūcca nānyat |
śrotrādibuddhayānupalabhyamekaṃ prādhānikaṃ brahma pumāṃstadāsīt
विष्णोः स्वरूपात्परतो हि ते द्वे रूपे प्रधानं पुरुषश्च विप्र ।
तस्यैव तेऽन्येन धूते वियुक्ते रूपांन्तरं तद्द्विज कालसंज्ञम्
viṣṇoḥ svarūpātparato hi te dve rūpe pradhānaṃ puruṣaśca vipra |
tasyaiva te'nyena dhūte viyukte rūpāṃntaraṃ taddvija kālasaṃjñam
प्रकृतौ संस्थितं व्यक्तमतीतप्रलये तु यत् ।
तस्मात्प्राकृतसंज्ञोऽयमुच्यते प्रतिसत्र्चरः
prakṛtau saṃsthitaṃ vyaktamatītapralaye tu yat |
tasmātprākṛtasaṃjño'yamucyate pratisatrcaraḥ
अनादिर्भगवान्कालो नान्तोऽस्य द्विज विद्यते ।
अव्युच्छिन्नास्ततस्त्वेते सर्गस्थित्यन्तसंयमाः
anādirbhagavānkālo nānto'sya dvija vidyate |
avyucchinnāstatastvete sargasthityantasaṃyamāḥ
गुणसाम्ये ततस्तस्मिन्पृथक्पूंसि व्यवस्थिते ।
कालस्वरूपं तद्विष्णोर्मैत्रेय परिवर्त्तते
guṇasāmye tatastasminpṛthakpūṃsi vyavasthite |
kālasvarūpaṃ tadviṣṇormaitreya parivarttate
ततस्तु तप्तरं ब्रह्मं परमात्मा जगन्मयः ।
सर्वगः सर्वभूतेशः सर्वात्मा परमेश्वरः
tatastu taptaraṃ brahmaṃ paramātmā jaganmayaḥ |
sarvagaḥ sarvabhūteśaḥ sarvātmā parameśvaraḥ
प्रधानपुरुषौ चापि प्रविश्यात्मेच्छया हरिः ।
क्षोभयामास सम्प्राप्ते सर्गकाले व्ययाव्ययौ
pradhānapuruṣau cāpi praviśyātmecchayā hariḥ |
kṣobhayāmāsa samprāpte sargakāle vyayāvyayau
यथा सन्निधिमात्रेण गन्धः क्षोभाय जायते ।
मनसो नोपकर्तृत्वात्तथाऽसौ परमेश्वरः
yathā sannidhimātreṇa gandhaḥ kṣobhāya jāyate |
manaso nopakartṛtvāttathā'sau parameśvaraḥ
स एव क्षोभको ब्रह्मन् क्षोभ्यश्र्च पुरुषोत्तमः ।
स संकोचविकासाभ्यां प्रधानत्वेऽपिच स्थितः
sa eva kṣobhako brahman kṣobhyaśrca puruṣottamaḥ |
sa saṃkocavikāsābhyāṃ pradhānatve'pica sthitaḥ
विकासाणुस्वरूपैश्च ब्रह्मरूपादिभिस्तथा ।
व्यक्तस्वरूपश्च तथा विष्णुः सर्वेश्वरेश्वरः
vikāsāṇusvarūpaiśca brahmarūpādibhistathā |
vyaktasvarūpaśca tathā viṣṇuḥ sarveśvareśvaraḥ
गुणसाम्यात्ततस्तस्मात्क्षेत्रज्ञाधिष्ठितान्मुने ।
गुणव्यत्र्जनसम्भूतिः सर्गकाले द्विजोत्तम
guṇasāmyāttatastasmātkṣetrajñādhiṣṭhitānmune |
guṇavyatrjanasambhūtiḥ sargakāle dvijottama
प्रधानतत्त्वमुद्भतं महान्तं तत्समावृणोत् ।
सात्विको राजसश्चैव तामसश्च त्रिधा महान्
pradhānatattvamudbhataṃ mahāntaṃ tatsamāvṛṇot |
sātviko rājasaścaiva tāmasaśca tridhā mahān
प्रधानतत्वेन समं त्वचा बीजमिवावृतम् ।
वैकारिकस्तैजसश्च भूतादिश्चैव तामस्वः
pradhānatatvena samaṃ tvacā bījamivāvṛtam |
vaikārikastaijasaśca bhūtādiścaiva tāmasvaḥ
त्रिविधोऽयमहंकारो महत्तत्त्वादजायत ।
भूतेन्द्रियाणां हेतुस्स त्रिगुणत्वान्महामुने ।
यथा प्रधानेन महान्महता स तथावृतः
trividho'yamahaṃkāro mahattattvādajāyata |
bhūtendriyāṇāṃ hetussa triguṇatvānmahāmune |
yathā pradhānena mahānmahatā sa tathāvṛtaḥ
भूतादिस्तु विकुर्वाणः शब्दतन्मात्रकं ततः ।
ससर्ज शब्दतन्मात्रादाकाशं शब्दलक्षणम्
bhūtādistu vikurvāṇaḥ śabdatanmātrakaṃ tataḥ |
sasarja śabdatanmātrādākāśaṃ śabdalakṣaṇam
शब्दमात्रं तथाकाशं भूतादिः स समावृणोत् ।
आकाशस्तु विकुर्वाणः स्पर्शमात्रं ससर्ज ह
śabdamātraṃ tathākāśaṃ bhūtādiḥ sa samāvṛṇot |
ākāśastu vikurvāṇaḥ sparśamātraṃ sasarja ha
बलवानभवद्वायुस्तस्य स्पर्शो गुणो मतः ।
आकाशं शब्दमात्रं तु स्पर्शमात्रं समावृणोत्
balavānabhavadvāyustasya sparśo guṇo mataḥ |
ākāśaṃ śabdamātraṃ tu sparśamātraṃ samāvṛṇot
ततो वायुर्विकुर्णाणो रूपमात्रं ससर्ज ह ।
ज्योतिरुत्पद्यते वायोस्तद्रूपगुणमुच्यते
tato vāyurvikurṇāṇo rūpamātraṃ sasarja ha |
jyotirutpadyate vāyostadrūpaguṇamucyate
स्पर्शमात्रं तु वै वायू रूपमात्रं समावृणोत् ।
ज्योतिश्चापि विकृर्वाणं रसमात्रं ससर्ज ह
sparśamātraṃ tu vai vāyū rūpamātraṃ samāvṛṇot |
jyotiścāpi vikṛrvāṇaṃ rasamātraṃ sasarja ha
सम्भवन्ति ततोऽम्भांसि रसाधाराणि तानि च र ।
रसमात्राणि चाम्भांसि रूपमात्रं समावृणोत्
sambhavanti tato'mbhāṃsi rasādhārāṇi tāni ca ra |
rasamātrāṇi cāmbhāṃsi rūpamātraṃ samāvṛṇot
विकुर्वाणानि चाम्भांसि गन्धमात्रं ससर्जिरे ।
संघातो जायते तस्मात्तस्य गन्धो गुणो मतः
vikurvāṇāni cāmbhāṃsi gandhamātraṃ sasarjire |
saṃghāto jāyate tasmāttasya gandho guṇo mataḥ
तस्मिंस्तस्मिंस्तु तन्मात्रं तेन तन्मात्रता स्मृता
tasmiṃstasmiṃstu tanmātraṃ tena tanmātratā smṛtā
तन्मात्राण्यविशेषाणि अविशेषास्ततो हि ते
tanmātrāṇyaviśeṣāṇi aviśeṣāstato hi te
न शान्ता नापि घोरास्ते न मूढाश्चाविशेषिणः ।
भूततन्मात्रसर्गोऽयमहकांरात्तु तामसात्
na śāntā nāpi ghorāste na mūḍhāścāviśeṣiṇaḥ |
bhūtatanmātrasargo'yamahakāṃrāttu tāmasāt
तैजसानीन्द्रीयाण्याहूर्देवा वैकारिका दश ।
एकादशं मनश्चात्र देवा वैकारिकाः स्मृताः
taijasānīndrīyāṇyāhūrdevā vaikārikā daśa |
ekādaśaṃ manaścātra devā vaikārikāḥ smṛtāḥ
त्वक् चक्षुर्नासिका जिह्वा श्रोत्रमत्र च पत्र्चमम् ।
शब्दादीनामवाप्त्यर्थं बुद्धीयुक्तानि वै द्विज
tvak cakṣurnāsikā jihvā śrotramatra ca patrcamam |
śabdādīnāmavāptyarthaṃ buddhīyuktāni vai dvija
पायूपस्थौ करौ पादौ वाक् च मैत्रेय पत्र्चमी ।
विसर्गशिल्पगत्युक्ति कर्म तेषां च कथ्यते
pāyūpasthau karau pādau vāk ca maitreya patrcamī |
visargaśilpagatyukti karma teṣāṃ ca kathyate
आकाशवायुतेजांसि सलिलं पृथिवी तथा ।
शब्दादिभिर्गुणैर्ब्रह्मन्संयुक्तान्युत्तरोत्तरैः
ākāśavāyutejāṃsi salilaṃ pṛthivī tathā |
śabdādibhirguṇairbrahmansaṃyuktānyuttarottaraiḥ
शान्ता घोराश्च मूढाश्च विशेषास्तेन ते स्मृताः
śāntā ghorāśca mūḍhāśca viśeṣāstena te smṛtāḥ
नानावीर्याः पृथग्भूतास्ततस्ते संहतिं विना ।
नाशक्रुवन्प्रजाः स्त्रष्टुमसमागम्य कृत्स्त्रशः
nānāvīryāḥ pṛthagbhūtāstataste saṃhatiṃ vinā |
nāśakruvanprajāḥ straṣṭumasamāgamya kṛtstraśaḥ
समेत्यान्योन्यसंयोगं परस्परसमाश्रयाः ।
एकसंघातलक्ष्याश्च सम्प्राप्यैक्यमशेषतः
sametyānyonyasaṃyogaṃ parasparasamāśrayāḥ |
ekasaṃghātalakṣyāśca samprāpyaikyamaśeṣataḥ
पुरुषाधिष्ठितताच्च प्रधानानुग्रहेण च महदाद्या विशेषान्ता ह्माण्डमुत्पादयन्ति ते
puruṣādhiṣṭhitatācca pradhānānugraheṇa ca mahadādyā viśeṣāntā hmāṇḍamutpādayanti te
तत्क्रमेण विवृद्धं सज्जलबुदबुदवत्समम् ।
भूतेभ्योऽण्डं महाबुद्धें महत्तदुदकेशयम् ।
प्राकृतं ब्रह्मरूपयस्य विष्णोः स्थानमनुत्तमम्
tatkrameṇa vivṛddhaṃ sajjalabudabudavatsamam |
bhūtebhyo'ṇḍaṃ mahābuddheṃ mahattadudakeśayam |
prākṛtaṃ brahmarūpayasya viṣṇoḥ sthānamanuttamam
तत्राव्यक्तस्वरूपोऽसौ व्यक्तरूपो जगत्पतिः ।
विष्णुर्ब्रह्मस्वरूपेण स्वयमेव व्यवस्थितः
tatrāvyaktasvarūpo'sau vyaktarūpo jagatpatiḥ |
viṣṇurbrahmasvarūpeṇa svayameva vyavasthitaḥ
मेरुरुल्बमभूत्तस्य जरायुश्च महीधराः ।
गर्भोदकं समुद्राश्च तस्यासन्सुमहात्मनः
merurulbamabhūttasya jarāyuśca mahīdharāḥ |
garbhodakaṃ samudrāśca tasyāsansumahātmanaḥ
साद्रिद्वीपसमुद्राश्च सज्योतिर्लोकसंग्रहः ।
तस्मिन्नण्डेऽभवद्विप्र सदेवासुरमानुषः
sādridvīpasamudrāśca sajyotirlokasaṃgrahaḥ |
tasminnaṇḍe'bhavadvipra sadevāsuramānuṣaḥ
वारिवह्न्यनिलाकाशैस्ततो भूतादिना बहिः ।
वृतं दशगुणैरण्डं भूतादिर्महता तथा
vārivahnyanilākāśaistato bhūtādinā bahiḥ |
vṛtaṃ daśaguṇairaṇḍaṃ bhūtādirmahatā tathā
अव्यक्तेनावृतो ब्रह्मांस्तैः सर्वोः सहितो महान् ।
एभिरावरणैरण्डं सप्तभिः प्राकृतैर्वृतम् ।
नारिकेलफलस्यान्तर्बीजं बाह्मदलैरिव
avyaktenāvṛto brahmāṃstaiḥ sarvoḥ sahito mahān |
ebhirāvaraṇairaṇḍaṃ saptabhiḥ prākṛtairvṛtam |
nārikelaphalasyāntarbījaṃ bāhmadalairiva
जुषन रजो गुणं तत्र स्वयं विश्वेश्वरो हरिः ।
ब्रह्मा भूत्वास्य जगतो विसृष्टौ सम्प्रवर्त्तते
juṣana rajo guṇaṃ tatra svayaṃ viśveśvaro hariḥ |
brahmā bhūtvāsya jagato visṛṣṭau sampravarttate
सृष्टं च पात्यनुयुगं यावत्कल्पविकल्पना ।
सत्त्वभृद्भगवान्विष्णुरप्रमेयपराक्रमः
sṛṣṭaṃ ca pātyanuyugaṃ yāvatkalpavikalpanā |
sattvabhṛdbhagavānviṣṇuraprameyaparākramaḥ
तमोद्रेकी चा कल्पान्ते रुद्ररूपी जनार्दनः ।
मैत्रेयाखिलभूतानि भक्षयत्यतिदारुणः
tamodrekī cā kalpānte rudrarūpī janārdanaḥ |
maitreyākhilabhūtāni bhakṣayatyatidāruṇaḥ
भक्षयित्वा च भूतानि जगत्येकार्णवीकृते ।
नागपर्यंकशयने शेते च परमेश्वरः
bhakṣayitvā ca bhūtāni jagatyekārṇavīkṛte |
nāgaparyaṃkaśayane śete ca parameśvaraḥ
प्रबुद्धश्च पुनः सृष्टिं करोति ब्रह्मरूपधृक्
prabuddhaśca punaḥ sṛṣṭiṃ karoti brahmarūpadhṛk
सृष्टिस्थित्यन्तकरणीं ब्रह्मविष्णुशिवात्मिकाम् ।
स संज्ञां याति भगवानेक एव जनार्दनः
sṛṣṭisthityantakaraṇīṃ brahmaviṣṇuśivātmikām |
sa saṃjñāṃ yāti bhagavāneka eva janārdanaḥ
स्त्रष्टा सृजति चात्मानं विष्णुः पाल्यंच पाति च ।
उपसंह्रियते चान्ते संहर्ता च स्वयं प्रभुः
straṣṭā sṛjati cātmānaṃ viṣṇuḥ pālyaṃca pāti ca |
upasaṃhriyate cānte saṃhartā ca svayaṃ prabhuḥ
पृथिव्यापस्तथा तेजो वायुराकाश एव च ।
सर्वोन्द्रियान्तः करणं पुरुषाख्यं हि यज्जगत्
pṛthivyāpastathā tejo vāyurākāśa eva ca |
sarvondriyāntaḥ karaṇaṃ puruṣākhyaṃ hi yajjagat
स एव सर्वभूतात्मा विश्वरूपो यतोऽव्ययः ।
सर्गादिकं तु तस्यैव भूतस्थमुपकारकम्
sa eva sarvabhūtātmā viśvarūpo yato'vyayaḥ |
sargādikaṃ tu tasyaiva bhūtasthamupakārakam
स एव सृज्यः स च सर्गकर्ता स एव पात्यत्ति च पाल्यते च ।
ब्रह्माद्यवस्थाभिरशेषमूर्ति र्विष्णुर्वरिष्ठो वरदो वरेण्यः
sa eva sṛjyaḥ sa ca sargakartā sa eva pātyatti ca pālyate ca |
brahmādyavasthābhiraśeṣamūrti rviṣṇurvariṣṭho varado vareṇyaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)