तुष्टुवुर्देवदेवेशं वाग्भिरिष्टाभिरानताः
tuṣṭuvurdevadeveśaṃ vāgbhiriṣṭābhirānatāḥ
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे जलंधरवधोपाख्याने देवस्तुतिवर्णनं नाम पंचविंशोऽध्यायः ॥
37 श्लोक · 25 में से 59
जलन्धर के मारे जाने पर देव झुककर शरणागतवत्सल, भक्तों का दुःख हरने वाले महादेव की स्तुति करते हैं। वेद भी उनकी महिमा पूरी नहीं जानते; सहस्रमुख शेष उसे गाकर अपनी वाणी पवित्र करते हैं। उनकी कृपा से जड़ भी ब्रह्मज्ञानी हो जाता है। वे उन भक्तों को स्मरण करते हैं जिन्हें केवल भक्ति ने तारा: यदुपति दाशार्ह और उनकी पत्नी कलावती; राजा चित्रवर्मा, जिन्होंने यहाँ दुर्लभ भोग भोगकर सद्गति पाई; और पिंगला तथा महानन्दा नामक दो वेश्याएँ, जो शिवभक्ति से सद्गति को पहुँचीं। प्रसन्न शम्भु वर देकर अन्तर्धान होते हैं। देव उनका यश गाते हुए अपने-अपने धाम लौटते हैं। सनत्कुमार कहते हैं कि जो जलन्धर-वध और यह स्तुति पढ़े, वह यहाँ सुख भोगकर गणपद पाता है।
सनत्कुमार उवाच
तुष्टुवुर्देवदेवेशं वाग्भिरिष्टाभिरानताः
tuṣṭuvurdevadeveśaṃ vāgbhiriṣṭābhirānatāḥ
देवा ऊचुः
देवदेव महादेव शरणागतवत्सल ।
साधुसौख्यप्रदस्त्वं हि सर्वदा भक्तदुःखहा
devadeva mahādeva śaraṇāgatavatsala |
sādhusaukhyapradastvaṃ hi sarvadā bhaktaduḥkhahā
त्वं महाद्भुतसल्लीलो भक्तिगम्यो दुरासदः ।
दुराराध्योऽसतां नाथ प्रसन्नस्सर्वदा भव
tvaṃ mahādbhutasallīlo bhaktigamyo durāsadaḥ |
durārādhyo'satāṃ nātha prasannassarvadā bhava
वेदोऽपि महिमानं ते न जानाति हि तत्त्वतः ।
यथामति महात्मानस्सर्वे गायंति सद्यशः
vedo'pi mahimānaṃ te na jānāti hi tattvataḥ |
yathāmati mahātmānassarve gāyaṃti sadyaśaḥ
माहात्म्यमतिगूढं ते सहस्रवदनादयः ।
सदा गायंति सुप्रीत्या पुनंति स्वगिरं हि ते
māhātmyamatigūḍhaṃ te sahasravadanādayaḥ |
sadā gāyaṃti suprītyā punaṃti svagiraṃ hi te
कृपया तव देवेश ब्रह्मज्ञानी भवेज्जडः ।
भक्तिगम्यस्सदा त्वं वा इति वेदा ब्रुवंति हि
kṛpayā tava deveśa brahmajñānī bhavejjaḍaḥ |
bhaktigamyassadā tvaṃ vā iti vedā bruvaṃti hi
त्वं वै दीनदयालुश्च सर्वत्र व्यापकस्सदा ।
आविर्भवसि सद्भक्त्या निर्विकारस्सतां गतिः
tvaṃ vai dīnadayāluśca sarvatra vyāpakassadā |
āvirbhavasi sadbhaktyā nirvikārassatāṃ gatiḥ
भक्त्यैव ते महेशान बहवस्सिद्धिमागताः ।
इह सर्वसुखं भुक्त्वा दुःखिता निर्विकारतः
bhaktyaiva te maheśāna bahavassiddhimāgatāḥ |
iha sarvasukhaṃ bhuktvā duḥkhitā nirvikārataḥ
पुरा यदुपतिर्भक्तो दाशार्हस्सिद्धिमागतः ।
कलावती च तत्पत्नी भक्त्यैव परमां प्रभो
purā yadupatirbhakto dāśārhassiddhimāgataḥ |
kalāvatī ca tatpatnī bhaktyaiva paramāṃ prabho
तथा मित्रसहो राजा मदयंती च तत्प्रिया ।
भक्त्यैव तव देवेश कैवल्यं परमं ययौ
tathā mitrasaho rājā madayaṃtī ca tatpriyā |
bhaktyaiva tava deveśa kaivalyaṃ paramaṃ yayau
सौमिनी नाम तनया कैकेयाग्रभुवस्तथा ।
तव भक्त्या सुखं प्राप परं सद्योगिदुर्लभम्
sauminī nāma tanayā kaikeyāgrabhuvastathā |
tava bhaktyā sukhaṃ prāpa paraṃ sadyogidurlabham
विमर्षणो नृपवरस्सप्तजन्मावधि प्रभो ।
भुक्त्वा भोगांश्च विविधांस्त्वद्भक्त्या प्राप सद्गतिम्
vimarṣaṇo nṛpavarassaptajanmāvadhi prabho |
bhuktvā bhogāṃśca vividhāṃstvadbhaktyā prāpa sadgatim
चन्द्रसेनो नृपवरस्त्वद्भक्त्या सर्वभोगभुक् ।
दुःखमुक्तः सुखं प्राप परमत्र परत्र च
candraseno nṛpavarastvadbhaktyā sarvabhogabhuk |
duḥkhamuktaḥ sukhaṃ prāpa paramatra paratra ca
गोपीपुत्रः श्रीकरस्ते भक्त्या भुक्त्वेह सद्गतिम् ।
परं सुखं महावीरशिष्यः प्राप परत्र वै
gopīputraḥ śrīkaraste bhaktyā bhuktveha sadgatim |
paraṃ sukhaṃ mahāvīraśiṣyaḥ prāpa paratra vai
त्वं सत्यरथभूजानेर्दुःखहर्ता गतिप्रदः ।
धर्मगुप्तं राजपुत्रमतार्षीस्सुखिनं त्विह
tvaṃ satyarathabhūjānerduḥkhahartā gatipradaḥ |
dharmaguptaṃ rājaputramatārṣīssukhinaṃ tviha
तथा शुचिव्रतं विप्रमदरिद्रं महाप्रभो ।
त्वद्भक्तिवर्तिनं मात्रा ज्ञानिनं कृपयाऽकरोः
tathā śucivrataṃ vipramadaridraṃ mahāprabho |
tvadbhaktivartinaṃ mātrā jñāninaṃ kṛpayā'karoḥ
चित्रवर्मा नृपवरस्त्वद्भक्त्या प्राप सद्गतिम् ।
इह लोके सदा भुक्त्वा भोगानमरदुर्लभान्
citravarmā nṛpavarastvadbhaktyā prāpa sadgatim |
iha loke sadā bhuktvā bhogānamaradurlabhān
चन्द्रांगदो राजपुत्रस्सीमंतिन्या स्त्रिया सह ।
विहाय सकलं दुःखं सुखी प्राप महागतिम्
candrāṃgado rājaputrassīmaṃtinyā striyā saha |
vihāya sakalaṃ duḥkhaṃ sukhī prāpa mahāgatim
द्विजो मंदरनामापि वेश्यागामी खलोऽधमः ।
त्वद्भक्तः शिव संपूज्य तया सह गतिं गतः
dvijo maṃdaranāmāpi veśyāgāmī khalo'dhamaḥ |
tvadbhaktaḥ śiva saṃpūjya tayā saha gatiṃ gataḥ
भद्रायुस्ते नृपसुतस्सुखमाप गतव्यथः ।
त्वद्भक्तकृपया मात्रा गतिं च परमां प्रभो
bhadrāyuste nṛpasutassukhamāpa gatavyathaḥ |
tvadbhaktakṛpayā mātrā gatiṃ ca paramāṃ prabho
सर्वस्त्रीभोगनिरतो दुर्जनस्तव सेवया ।
विमुक्तोऽभूदपि सदा भक्ष्यभोजी महेश्वर
sarvastrībhoganirato durjanastava sevayā |
vimukto'bhūdapi sadā bhakṣyabhojī maheśvara
शंबरश्शंकरे भक्तश्चिताभस्मधरस्सदा ।
नियमाद्भस्मनश्शंभो स्वस्त्रिया ते पुरं गतः
śaṃbaraśśaṃkare bhaktaścitābhasmadharassadā |
niyamādbhasmanaśśaṃbho svastriyā te puraṃ gataḥ
भद्रसेनस्य तनयस्तथा मंत्रिसुतः प्रभो ।
सुधर्मशुभकर्माणौ सदा रुद्राक्षधारिणौ
bhadrasenasya tanayastathā maṃtrisutaḥ prabho |
sudharmaśubhakarmāṇau sadā rudrākṣadhāriṇau
त्वत्कृपातश्च तौ मुक्तावास्तां भुक्तेह सत्सुखम् ।
पूर्वजन्मनि यौ कीशकुक्कुटौ रुद्रभूषणौ
tvatkṛpātaśca tau muktāvāstāṃ bhukteha satsukham |
pūrvajanmani yau kīśakukkuṭau rudrabhūṣaṇau
पिंगला च महानन्दा वेश्ये द्वे तव भक्तितः ।
सद्गतिं प्रापतुर्नाथ भक्तोद्धारपरायण
piṃgalā ca mahānandā veśye dve tava bhaktitaḥ |
sadgatiṃ prāpaturnātha bhaktoddhāraparāyaṇa
शारदा विप्रतनया बालवैधव्यमागता ।
तव भक्तेः प्रभावात्तु पुत्रसौभा ग्यवत्यभूत्
śāradā vipratanayā bālavaidhavyamāgatā |
tava bhakteḥ prabhāvāttu putrasaubhā gyavatyabhūt
बिन्दुगो द्विजमात्रो हि वेश्याभोगी च तत्प्रिया ।
वंचुका त्वद्यशः श्रुत्वा परमां गतिमाययौ
bindugo dvijamātro hi veśyābhogī ca tatpriyā |
vaṃcukā tvadyaśaḥ śrutvā paramāṃ gatimāyayau
इत्यादि बहवस्सिद्धिं गता जीवास्तव प्रभो ।
भक्तिभावान्महेशान दीनबन्धो कृपालय
ityādi bahavassiddhiṃ gatā jīvāstava prabho |
bhaktibhāvānmaheśāna dīnabandho kṛpālaya
त्वं परः प्रकृतेर्ब्रह्म पुरुषात्परमेश्वर ।
निर्गुणस्त्रिगुणाधारो ब्रह्मविष्णुहरात्मकः
tvaṃ paraḥ prakṛterbrahma puruṣātparameśvara |
nirguṇastriguṇādhāro brahmaviṣṇuharātmakaḥ
नानाकर्मकरो नित्यं निर्विकारोऽखिलेश्वरः ।
वयं ब्रह्मादयस्सर्वे तव दासा महेश्वर
nānākarmakaro nityaṃ nirvikāro'khileśvaraḥ |
vayaṃ brahmādayassarve tava dāsā maheśvara
प्रसन्नो भव देवेश रक्षास्मान्सर्वदा शिव ।
त्वत्प्रजाश्च वयं नाथ सदा त्वच्छरणं गताः
prasanno bhava deveśa rakṣāsmānsarvadā śiva |
tvatprajāśca vayaṃ nātha sadā tvaccharaṇaṃ gatāḥ
सनत्कुमार उवाच
इति स्तुत्वा च ते देवा ब्रह्माद्यास्समुनीश्वराः ।
तूष्णीं बभूवुर्हि तदा शिवांघ्रिद्वन्द्वचेतसः
iti stutvā ca te devā brahmādyāssamunīśvarāḥ |
tūṣṇīṃ babhūvurhi tadā śivāṃghridvandvacetasaḥ
अथ शंभुर्महेशानः श्रुत्वा देवस्तुतिं शुभाम् ।
दत्त्वा वरान्वरान्सद्यस्तत्रैवांतर्दधे प्रभुः
atha śaṃbhurmaheśānaḥ śrutvā devastutiṃ śubhām |
dattvā varānvarānsadyastatraivāṃtardadhe prabhuḥ
देवास्सर्वेऽपि मुदिता ब्रह्माद्या हतशत्रवः ।
स्वं स्वं धाम ययुः प्रीता गायंतः शिवसद्यशः
devāssarve'pi muditā brahmādyā hataśatravaḥ |
svaṃ svaṃ dhāma yayuḥ prītā gāyaṃtaḥ śivasadyaśaḥ
इदं परममाख्यानं जलंधरविमर्दनम् ।
महेशचरितं पुण्यं महाघौघविनाशनम्
idaṃ paramamākhyānaṃ jalaṃdharavimardanam |
maheśacaritaṃ puṇyaṃ mahāghaughavināśanam
देवस्तुतिरियं पुण्या सर्वपापप्रणाशिनी ।
सर्वसौख्यप्रदा नित्यं महेशानंददायिनी
devastutiriyaṃ puṇyā sarvapāpapraṇāśinī |
sarvasaukhyapradā nityaṃ maheśānaṃdadāyinī
यः पठेत्पाठयेद्वापि समाख्यानमिदं द्वयम् ।
भुक्त्वेह परं सौख्यं गाणपत्यमवाप्नुयात्
yaḥ paṭhetpāṭhayedvāpi samākhyānamidaṃ dvayam |
bhuktveha paraṃ saukhyaṃ gāṇapatyamavāpnuyāt
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)