सूक्त 40: स्तोता के लिए दोनों लोकों का धन

पु॒ना॒नो अ॑क्रमीद॒भि विश्वा॒ मृधो॒ विच॑र्षणिः ।
शु॒म्भन्ति॒ विप्रं॑ धी॒तिभि॑ः

punāno akramīdabhi viśvā mṛdho vicarṣaṇiḥ |
śumbhanti vipraṃ dhītibhiḥ

आ योनि॑मरु॒णो रु॑ह॒द्गम॒दिन्द्रं॒ वृषा॑ सु॒तः ।
ध्रु॒वे सद॑सि सीदति

ā yonimaruṇo ruhadgamadindraṃ vṛṣā sutaḥ |
dhruve sadasi sīdati

नू नो॑ र॒यिं म॒हामि॑न्दो॒ऽस्मभ्यं॑ सोम वि॒श्वत॑ः ।
आ प॑वस्व सह॒स्रिण॑म्

nū no rayiṃ mahāmindo'smabhyaṃ soma viśvataḥ |
ā pavasva sahasriṇam

विश्वा॑ सोम पवमान द्यु॒म्नानी॑न्द॒वा भ॑र ।
वि॒दाः स॑ह॒स्रिणी॒रिष॑ः

viśvā soma pavamāna dyumnānīndavā bhara |
vidāḥ sahasriṇīriṣaḥ

स न॑ः पुना॒न आ भ॑र र॒यिं स्तो॒त्रे सु॒वीर्य॑म् ।
ज॒रि॒तुर्व॑र्धया॒ गिर॑ः

sa naḥ punāna ā bhara rayiṃ stotre suvīryam |
jariturvardhayā giraḥ

पु॒ना॒न इ॑न्द॒वा भ॑र॒ सोम॑ द्वि॒बर्ह॑सं र॒यिम् ।
वृष॑न्निन्दो न उ॒क्थ्य॑म्

punāna indavā bhara soma dvibarhasaṃ rayim |
vṛṣannindo na ukthyam