सूक्त 27: द्युलोक का शीर्ष सूर्य के साथ चमकता है

ए॒ष क॒विर॒भिष्टु॑तः प॒वित्रे॒ अधि॑ तोशते ।
पु॒ना॒नो घ्नन्नप॒ स्रिध॑ः

eṣa kavirabhiṣṭutaḥ pavitre adhi tośate |
punāno ghnannapa sridhaḥ

ए॒ष इन्द्रा॑य वा॒यवे॑ स्व॒र्जित्परि॑ षिच्यते ।
प॒वित्रे॑ दक्ष॒साध॑नः

eṣa indrāya vāyave svarjitpari ṣicyate |
pavitre dakṣasādhanaḥ

ए॒ष नृभि॒र्वि नी॑यते दि॒वो मू॒र्धा वृषा॑ सु॒तः ।
सोमो॒ वने॑षु विश्व॒वित्

eṣa nṛbhirvi nīyate divo mūrdhā vṛṣā sutaḥ |
somo vaneṣu viśvavit

ए॒ष ग॒व्युर॑चिक्रद॒त्पव॑मानो हिरण्य॒युः ।
इन्दु॑ः सत्रा॒जिदस्तृ॑तः

eṣa gavyuracikradatpavamāno hiraṇyayuḥ |
induḥ satrājidastṛtaḥ

ए॒ष सूर्ये॑ण हासते॒ पव॑मानो॒ अधि॒ द्यवि॑ ।
प॒वित्रे॑ मत्स॒रो मद॑ः

eṣa sūryeṇa hāsate pavamāno adhi dyavi |
pavitre matsaro madaḥ

ए॒ष शु॒ष्म्य॑सिष्यदद॒न्तरि॑क्षे॒ वृषा॒ हरि॑ः ।
पु॒ना॒न इन्दु॒रिन्द्र॒मा

eṣa śuṣmyasiṣyadadantarikṣe vṛṣā hariḥ |
punāna indurindramā