सूक्त 15: यूथ का वृषभ सींग हिलाता है

ए॒ष धि॒या या॒त्यण्व्या॒ शूरो॒ रथे॑भिरा॒शुभि॑ः ।
गच्छ॒न्निन्द्र॑स्य निष्कृ॒तम्

eṣa dhiyā yātyaṇvyā śūro rathebhirāśubhiḥ |
gacchannindrasya niṣkṛtam

ए॒ष पु॒रू धि॑यायते बृह॒ते दे॒वता॑तये ।
यत्रा॒मृता॑स॒ आस॑ते

eṣa purū dhiyāyate bṛhate devatātaye |
yatrāmṛtāsa āsate

ए॒ष हि॒तो वि नी॑यते॒ऽन्तः शु॒भ्राव॑ता प॒था ।
यदी॑ तु॒ञ्जन्ति॒ भूर्ण॑यः

eṣa hito vi nīyate'ntaḥ śubhrāvatā pathā |
yadī tuñjanti bhūrṇayaḥ

ए॒ष शृङ्गा॑णि॒ दोधु॑व॒च्छिशी॑ते यू॒थ्यो॒३॒॑ वृषा॑ ।
नृ॒म्णा दधा॑न॒ ओज॑सा

eṣa śṛṅgāṇi dodhuvacchiśīte yūthyo vṛṣā |
nṛmṇā dadhāna ojasā

ए॒ष रु॒क्मिभि॑रीयते वा॒जी शु॒भ्रेभि॑रं॒शुभि॑ः ।
पति॒ः सिन्धू॑नां॒ भव॑न्

eṣa rukmibhirīyate vājī śubhrebhiraṃśubhiḥ |
patiḥ sindhūnāṃ bhavan

ए॒ष वसू॑नि पिब्द॒ना परु॑षा ययि॒वाँ अति॑ ।
अव॒ शादे॑षु गच्छति

eṣa vasūni pibdanā paruṣā yayivām̐ ati |
ava śādeṣu gacchati

ए॒तं मृ॑जन्ति॒ मर्ज्य॒मुप॒ द्रोणे॑ष्वा॒यव॑ः ।
प्र॒च॒क्रा॒णं म॒हीरिष॑ः

etaṃ mṛjanti marjyamupa droṇeṣvāyavaḥ |
pracakrāṇaṃ mahīriṣaḥ

ए॒तमु॒ त्यं दश॒ क्षिपो॑ मृ॒जन्ति॑ स॒प्त धी॒तय॑ः ।
स्वा॒यु॒धं म॒दिन्त॑मम्

etamu tyaṃ daśa kṣipo mṛjanti sapta dhītayaḥ |
svāyudhaṃ madintamam