सूक्त 16: इन्द्र नौका की भाँति पार ले जाते हैं

प्र स॒म्राजं॑ चर्षणी॒नामिन्द्रं॑ स्तोता॒ नव्यं॑ गी॒र्भिः ।
नरं॑ नृ॒षाहं॒ मंहि॑ष्ठम्

pra samrājaṃ carṣaṇīnāmindraṃ stotā navyaṃ gīrbhiḥ |
naraṃ nṛṣāhaṃ maṃhiṣṭham

यस्मि॑न्नु॒क्थानि॒ रण्य॑न्ति॒ विश्वा॑नि च श्रव॒स्या॑ ।
अ॒पामवो॒ न स॑मु॒द्रे

yasminnukthāni raṇyanti viśvāni ca śravasyā |
apāmavo na samudre

तं सु॑ष्टु॒त्या वि॑वासे ज्येष्ठ॒राजं॒ भरे॑ कृ॒त्नुम् ।
म॒हो वा॒जिनं॑ स॒निभ्य॑ः

taṃ suṣṭutyā vivāse jyeṣṭharājaṃ bhare kṛtnum |
maho vājinaṃ sanibhyaḥ

यस्यानू॑ना गभी॒रा मदा॑ उ॒रव॒स्तरु॑त्राः ।
ह॒र्षु॒मन्त॒ः शूर॑सातौ

yasyānūnā gabhīrā madā uravastarutrāḥ |
harṣumantaḥ śūrasātau

तमिद्धने॑षु हि॒तेष्व॑धिवा॒काय॑ हवन्ते ।
येषा॒मिन्द्र॒स्ते ज॑यन्ति

tamiddhaneṣu hiteṣvadhivākāya havante |
yeṣāmindraste jayanti

तमिच्च्यौ॒त्नैरार्य॑न्ति॒ तं कृ॒तेभि॑श्चर्ष॒णय॑ः ।
ए॒ष इन्द्रो॑ वरिव॒स्कृत्

tamiccyautnairāryanti taṃ kṛtebhiścarṣaṇayaḥ |
eṣa indro varivaskṛt

इन्द्रो॑ ब्र॒ह्मेन्द्र॒ ऋषि॒रिन्द्र॑ः पु॒रू पु॑रुहू॒तः ।
म॒हान्म॒हीभि॒ः शची॑भिः

indro brahmendra ṛṣirindraḥ purū puruhūtaḥ |
mahānmahībhiḥ śacībhiḥ

स स्तोम्य॒ः स हव्य॑ः स॒त्यः सत्वा॑ तुविकू॒र्मिः ।
एक॑श्चि॒त्सन्न॒भिभू॑तिः

sa stomyaḥ sa havyaḥ satyaḥ satvā tuvikūrmiḥ |
ekaścitsannabhibhūtiḥ

तम॒र्केभि॒स्तं साम॑भि॒स्तं गा॑य॒त्रैश्च॑र्ष॒णय॑ः ।
इन्द्रं॑ वर्धन्ति क्षि॒तय॑ः

tamarkebhistaṃ sāmabhistaṃ gāyatraiścarṣaṇayaḥ |
indraṃ vardhanti kṣitayaḥ

प्र॒णे॒तारं॒ वस्यो॒ अच्छा॒ कर्ता॑रं॒ ज्योति॑ः स॒मत्सु॑ ।
सा॒स॒ह्वांसं॑ यु॒धामित्रा॑न्

praṇetāraṃ vasyo acchā kartāraṃ jyotiḥ samatsu |
sāsahvāṃsaṃ yudhāmitrān

स न॒ः पप्रि॑ः पारयाति स्व॒स्ति ना॒वा पु॑रुहू॒तः ।
इन्द्रो॒ विश्वा॒ अति॒ द्विष॑ः

sa naḥ papriḥ pārayāti svasti nāvā puruhūtaḥ |
indro viśvā ati dviṣaḥ

स त्वं न॑ इन्द्र॒ वाजे॑भिर्दश॒स्या च॑ गातु॒या च॑ ।
अच्छा॑ च नः सु॒म्नं ने॑षि

sa tvaṃ na indra vājebhirdaśasyā ca gātuyā ca |
acchā ca naḥ sumnaṃ neṣi