सूक्त 67: मित्र और वरुण क्षत्र को धारण करते हैं

विश्वे॑षां वः स॒तां ज्येष्ठ॑तमा गी॒र्भिर्मि॒त्रावरु॑णा वावृ॒धध्यै॑ ।
सं या र॒श्मेव॑ य॒मतु॒र्यमि॑ष्ठा॒ द्वा जनाँ॒ अस॑मा बा॒हुभि॒ः स्वैः

viśveṣāṃ vaḥ satāṃ jyeṣṭhatamā gīrbhirmitrāvaruṇā vāvṛdhadhyai |
saṃ yā raśmeva yamaturyamiṣṭhā dvā janām̐ asamā bāhubhiḥ svaiḥ

इ॒यं मद्वां॒ प्र स्तृ॑णीते मनी॒षोप॑ प्रि॒या नम॑सा ब॒र्हिरच्छ॑ ।
य॒न्तं नो॑ मित्रावरुणा॒वधृ॑ष्टं छ॒र्दिर्यद्वां॑ वरू॒थ्यं॑ सुदानू

iyaṃ madvāṃ pra stṛṇīte manīṣopa priyā namasā barhiraccha |
yantaṃ no mitrāvaruṇāvadhṛṣṭaṃ chardiryadvāṃ varūthyaṃ sudānū

आ या॑तं मित्रावरुणा सुश॒स्त्युप॑ प्रि॒या नम॑सा हू॒यमा॑ना ।
सं याव॑प्न॒ःस्थो अ॒पसे॑व॒ जना॑ञ्छ्रुधीय॒तश्चि॑द्यतथो महि॒त्वा

ā yātaṃ mitrāvaruṇā suśastyupa priyā namasā hūyamānā |
saṃ yāvapnaḥstho apaseva janāñchrudhīyataścidyatatho mahitvā

अश्वा॒ न या वा॒जिना॑ पू॒तब॑न्धू ऋ॒ता यद्गर्भ॒मदि॑ति॒र्भर॑ध्यै ।
प्र या महि॑ म॒हान्ता॒ जाय॑माना घो॒रा मर्ता॑य रि॒पवे॒ नि दी॑धः

aśvā na yā vājinā pūtabandhū ṛtā yadgarbhamaditirbharadhyai |
pra yā mahi mahāntā jāyamānā ghorā martāya ripave ni dīdhaḥ

विश्वे॒ यद्वां॑ मं॒हना॒ मन्द॑मानाः क्ष॒त्रं दे॒वासो॒ अद॑धुः स॒जोषा॑ः ।
परि॒ यद्भू॒थो रोद॑सी चिदु॒र्वी सन्ति॒ स्पशो॒ अद॑ब्धासो॒ अमू॑राः

viśve yadvāṃ maṃhanā mandamānāḥ kṣatraṃ devāso adadhuḥ sajoṣāḥ |
pari yadbhūtho rodasī cidurvī santi spaśo adabdhāso amūrāḥ

ता हि क्ष॒त्रं धा॒रये॑थे॒ अनु॒ द्यून्दृं॒हेथे॒ सानु॑मुप॒मादि॑व॒ द्योः ।
दृ॒ळ्हो नक्ष॑त्र उ॒त वि॒श्वदे॑वो॒ भूमि॒माता॒न्द्यां धा॒सिना॒योः

tā hi kṣatraṃ dhārayethe anu dyūndṛṃhethe sānumupamādiva dyoḥ |
dṛḻho nakṣatra uta viśvadevo bhūmimātāndyāṃ dhāsināyoḥ

ता वि॒ग्रं धै॑थे ज॒ठरं॑ पृ॒णध्या॒ आ यत्सद्म॒ सभृ॑तयः पृ॒णन्ति॑ ।
न मृ॑ष्यन्ते युव॒तयोऽवा॑ता॒ वि यत्पयो॑ विश्वजिन्वा॒ भर॑न्ते

tā vigraṃ dhaithe jaṭharaṃ pṛṇadhyā ā yatsadma sabhṛtayaḥ pṛṇanti |
na mṛṣyante yuvatayo'vātā vi yatpayo viśvajinvā bharante

ता जि॒ह्वया॒ सद॒मेदं सु॑मे॒धा आ यद्वां॑ स॒त्यो अ॑र॒तिरृ॒ते भूत् ।
तद्वां॑ महि॒त्वं घृ॑तान्नावस्तु यु॒वं दा॒शुषे॒ वि च॑यिष्ट॒मंह॑ः

tā jihvayā sadamedaṃ sumedhā ā yadvāṃ satyo aratirṛte bhūt |
tadvāṃ mahitvaṃ ghṛtānnāvastu yuvaṃ dāśuṣe vi cayiṣṭamaṃhaḥ

प्र यद्वां॑ मित्रावरुणा स्पू॒र्धन्प्रि॒या धाम॑ यु॒वधि॑ता मि॒नन्ति॑ ।
न ये दे॒वास॒ ओह॑सा॒ न मर्ता॒ अय॑ज्ञसाचो॒ अप्यो॒ न पु॒त्राः

pra yadvāṃ mitrāvaruṇā spūrdhanpriyā dhāma yuvadhitā minanti |
na ye devāsa ohasā na martā ayajñasāco apyo na putrāḥ

वि यद्वाचं॑ की॒स्तासो॒ भर॑न्ते॒ शंस॑न्ति॒ के चि॑न्नि॒विदो॑ मना॒नाः ।
आद्वां॑ ब्रवाम स॒त्यान्यु॒क्था नकि॑र्दे॒वेभि॑र्यतथो महि॒त्वा

vi yadvācaṃ kīstāso bharante śaṃsanti ke cinnivido manānāḥ |
ādvāṃ bravāma satyānyukthā nakirdevebhiryatatho mahitvā

अ॒वोरि॒त्था वां॑ छ॒र्दिषो॑ अ॒भिष्टौ॑ यु॒वोर्मि॑त्रावरुणा॒वस्कृ॑धोयु ।
अनु॒ यद्गाव॑ः स्फु॒रानृ॑जि॒प्यं धृ॒ष्णुं यद्रणे॒ वृष॑णं यु॒नज॑न्

avoritthā vāṃ chardiṣo abhiṣṭau yuvormitrāvaruṇāvaskṛdhoyu |
anu yadgāvaḥ sphurānṛjipyaṃ dhṛṣṇuṃ yadraṇe vṛṣaṇaṃ yunajan