सूक्त 49: एक यज्ञ में सभी देवों का आवाहन

स्तु॒षे जनं॑ सुव्र॒तं नव्य॑सीभिर्गी॒र्भिर्मि॒त्रावरु॑णा सुम्न॒यन्ता॑ ।
त आ ग॑मन्तु॒ त इ॒ह श्रु॑वन्तु सुक्ष॒त्रासो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निः

stuṣe janaṃ suvrataṃ navyasībhirgīrbhirmitrāvaruṇā sumnayantā |
ta ā gamantu ta iha śruvantu sukṣatrāso varuṇo mitro agniḥ

वि॒शोवि॑श॒ ईड्य॑मध्व॒रेष्वदृ॑प्तक्रतुमर॒तिं यु॑व॒त्योः ।
दि॒वः शिशुं॒ सह॑सः सू॒नुम॒ग्निं य॒ज्ञस्य॑ के॒तुम॑रु॒षं यज॑ध्यै

viśoviśa īḍyamadhvareṣvadṛptakratumaratiṃ yuvatyoḥ |
divaḥ śiśuṃ sahasaḥ sūnumagniṃ yajñasya ketumaruṣaṃ yajadhyai

अ॒रु॒षस्य॑ दुहि॒तरा॒ विरू॑पे॒ स्तृभि॑र॒न्या पि॑पि॒शे सूरो॑ अ॒न्या ।
मि॒थ॒स्तुरा॑ वि॒चर॑न्ती पाव॒के मन्म॑ श्रु॒तं न॑क्षत ऋ॒च्यमा॑ने

aruṣasya duhitarā virūpe stṛbhiranyā pipiśe sūro anyā |
mithasturā vicarantī pāvake manma śrutaṃ nakṣata ṛcyamāne

प्र वा॒युमच्छा॑ बृह॒ती म॑नी॒षा बृ॒हद्र॑यिं वि॒श्ववा॑रं रथ॒प्राम् ।
द्यु॒तद्या॑मा नि॒युत॒ः पत्य॑मानः क॒विः क॒विमि॑यक्षसि प्रयज्यो

pra vāyumacchā bṛhatī manīṣā bṛhadrayiṃ viśvavāraṃ rathaprām |
dyutadyāmā niyutaḥ patyamānaḥ kaviḥ kavimiyakṣasi prayajyo

स मे॒ वपु॑श्छदयद॒श्विनो॒र्यो रथो॑ वि॒रुक्मा॒न्मन॑सा युजा॒नः ।
येन॑ नरा नासत्येष॒यध्यै॑ व॒र्तिर्या॒थस्तन॑याय॒ त्मने॑ च

sa me vapuśchadayadaśvinoryo ratho virukmānmanasā yujānaḥ |
yena narā nāsatyeṣayadhyai vartiryāthastanayāya tmane ca

पर्ज॑न्यवाता वृषभा पृथि॒व्याः पुरी॑षाणि जिन्वत॒मप्या॑नि ।
सत्य॑श्रुतः कवयो॒ यस्य॑ गी॒र्भिर्जग॑तः स्थात॒र्जग॒दा कृ॑णुध्वम्

parjanyavātā vṛṣabhā pṛthivyāḥ purīṣāṇi jinvatamapyāni |
satyaśrutaḥ kavayo yasya gīrbhirjagataḥ sthātarjagadā kṛṇudhvam

पावी॑रवी क॒न्या॑ चि॒त्रायु॒ः सर॑स्वती वी॒रप॑त्नी॒ धियं॑ धात् ।
ग्नाभि॒रच्छि॑द्रं शर॒णं स॒जोषा॑ दुरा॒धर्षं॑ गृण॒ते शर्म॑ यंसत्

pāvīravī kanyā citrāyuḥ sarasvatī vīrapatnī dhiyaṃ dhāt |
gnābhiracchidraṃ śaraṇaṃ sajoṣā durādharṣaṃ gṛṇate śarma yaṃsat

प॒थस्प॑थ॒ः परि॑पतिं वच॒स्या कामे॑न कृ॒तो अ॒भ्या॑नळ॒र्कम् ।
स नो॑ रासच्छु॒रुध॑श्च॒न्द्राग्रा॒ धियं॑धियं सीषधाति॒ प्र पू॒षा

pathaspathaḥ paripatiṃ vacasyā kāmena kṛto abhyānaḻarkam |
sa no rāsacchurudhaścandrāgrā dhiyaṃdhiyaṃ sīṣadhāti pra pūṣā

प्र॒थ॒म॒भाजं॑ य॒शसं॑ वयो॒धां सु॑पा॒णिं दे॒वं सु॒गभ॑स्ति॒मृभ्व॑म् ।
होता॑ यक्षद्यज॒तं प॒स्त्या॑नाम॒ग्निस्त्वष्टा॑रं सु॒हवं॑ वि॒भावा॑

prathamabhājaṃ yaśasaṃ vayodhāṃ supāṇiṃ devaṃ sugabhastimṛbhvam |
hotā yakṣadyajataṃ pastyānāmagnistvaṣṭāraṃ suhavaṃ vibhāvā

भुव॑नस्य पि॒तरं॑ गी॒र्भिरा॒भी रु॒द्रं दिवा॑ व॒र्धया॑ रु॒द्रम॒क्तौ ।
बृ॒हन्त॑मृ॒ष्वम॒जरं॑ सुषु॒म्नमृध॑ग्घुवेम क॒विने॑षि॒तास॑ः

bhuvanasya pitaraṃ gīrbhirābhī rudraṃ divā vardhayā rudramaktau |
bṛhantamṛṣvamajaraṃ suṣumnamṛdhagghuvema kavineṣitāsaḥ

आ यु॑वानः कवयो यज्ञियासो॒ मरु॑तो ग॒न्त गृ॑ण॒तो व॑र॒स्याम् ।
अ॒चि॒त्रं चि॒द्धि जिन्व॑था वृ॒धन्त॑ इ॒त्था नक्ष॑न्तो नरो अङ्गिर॒स्वत्

ā yuvānaḥ kavayo yajñiyāso maruto ganta gṛṇato varasyām |
acitraṃ ciddhi jinvathā vṛdhanta itthā nakṣanto naro aṅgirasvat

प्र वी॒राय॒ प्र त॒वसे॑ तु॒रायाजा॑ यू॒थेव॑ पशु॒रक्षि॒रस्त॑म् ।
स पि॑स्पृशति त॒न्वि॑ श्रु॒तस्य॒ स्तृभि॒र्न नाकं॑ वच॒नस्य॒ विप॑ः

pra vīrāya pra tavase turāyājā yūtheva paśurakṣirastam |
sa pispṛśati tanvi śrutasya stṛbhirna nākaṃ vacanasya vipaḥ

यो रजां॑सि विम॒मे पार्थि॑वानि॒ त्रिश्चि॒द्विष्णु॒र्मन॑वे बाधि॒ताय॑ ।
तस्य॑ ते॒ शर्म॑न्नुपद॒द्यमा॑ने रा॒या म॑देम त॒न्वा॒३॒॑ तना॑ च

yo rajāṃsi vimame pārthivāni triścidviṣṇurmanave bādhitāya |
tasya te śarmannupadadyamāne rāyā madema tanvā tanā ca

तन्नोऽहि॑र्बु॒ध्न्यो॑ अ॒द्भिर॒र्कैस्तत्पर्व॑त॒स्तत्स॑वि॒ता चनो॑ धात् ।
तदोष॑धीभिर॒भि रा॑ति॒षाचो॒ भग॒ः पुरं॑धिर्जिन्वतु॒ प्र रा॒ये

tanno'hirbudhnyo adbhirarkaistatparvatastatsavitā cano dhāt |
tadoṣadhībhirabhi rātiṣāco bhagaḥ puraṃdhirjinvatu pra rāye

नु नो॑ र॒यिं र॒थ्यं॑ चर्षणि॒प्रां पु॑रु॒वीरं॑ म॒ह ऋ॒तस्य॑ गो॒पाम् ।
क्षयं॑ दाता॒जरं॒ येन॒ जना॒न्स्पृधो॒ अदे॑वीर॒भि च॒ क्रमा॑म॒ विश॒ आदे॑वीर॒भ्य१॒॑श्नवा॑म

nu no rayiṃ rathyaṃ carṣaṇiprāṃ puruvīraṃ maha ṛtasya gopām |
kṣayaṃ dātājaraṃ yena janānspṛdho adevīrabhi ca kramāma viśa ādevīrabhyaśnavāma