सूक्त 50: अदिति, औषधिरूप जल और सब देव

हु॒वे वो॑ दे॒वीमदि॑तिं॒ नमो॑भिर्मृळी॒काय॒ वरु॑णं मि॒त्रम॒ग्निम् ।
अ॒भि॒क्ष॒दाम॑र्य॒मणं॑ सु॒शेवं॑ त्रा॒तॄन्दे॒वान्स॑वि॒तारं॒ भगं॑ च

huve vo devīmaditiṃ namobhirmṛḻīkāya varuṇaṃ mitramagnim |
abhikṣadāmaryamaṇaṃ suśevaṃ trātṝndevānsavitāraṃ bhagaṃ ca

सु॒ज्योति॑षः सूर्य॒ दक्ष॑पितॄननागा॒स्त्वे सु॑महो वीहि दे॒वान् ।
द्वि॒जन्मा॑नो॒ य ऋ॑त॒साप॑ः स॒त्याः स्व॑र्वन्तो यज॒ता अ॑ग्निजि॒ह्वाः

sujyotiṣaḥ sūrya dakṣapitṝnanāgāstve sumaho vīhi devān |
dvijanmāno ya ṛtasāpaḥ satyāḥ svarvanto yajatā agnijihvāḥ

उ॒त द्या॑वापृथिवी क्ष॒त्रमु॒रु बृ॒हद्रो॑दसी शर॒णं सु॑षुम्ने ।
म॒हस्क॑रथो॒ वरि॑वो॒ यथा॑ नो॒ऽस्मे क्षया॑य धिषणे अने॒हः

uta dyāvāpṛthivī kṣatramuru bṛhadrodasī śaraṇaṃ suṣumne |
mahaskaratho varivo yathā no'sme kṣayāya dhiṣaṇe anehaḥ

आ नो॑ रु॒द्रस्य॑ सू॒नवो॑ नमन्ताम॒द्या हू॒तासो॒ वस॒वोऽधृ॑ष्टाः ।
यदी॒मर्भे॑ मह॒ति वा॑ हि॒तासो॑ बा॒धे म॒रुतो॒ अह्वा॑म दे॒वान्

ā no rudrasya sūnavo namantāmadyā hūtāso vasavo'dhṛṣṭāḥ |
yadīmarbhe mahati vā hitāso bādhe maruto ahvāma devān

मि॒म्यक्ष॒ येषु॑ रोद॒सी नु दे॒वी सिष॑क्ति पू॒षा अ॑भ्यर्ध॒यज्वा॑ ।
श्रु॒त्वा हवं॑ मरुतो॒ यद्ध॑ या॒थ भूमा॑ रेजन्ते॒ अध्व॑नि॒ प्रवि॑क्ते

mimyakṣa yeṣu rodasī nu devī siṣakti pūṣā abhyardhayajvā |
śrutvā havaṃ maruto yaddha yātha bhūmā rejante adhvani pravikte

अ॒भि त्यं वी॒रं गिर्व॑णसम॒र्चेन्द्रं॒ ब्रह्म॑णा जरित॒र्नवे॑न ।
श्रव॒दिद्धव॒मुप॑ च॒ स्तवा॑नो॒ रास॒द्वाजाँ॒ उप॑ म॒हो गृ॑णा॒नः

abhi tyaṃ vīraṃ girvaṇasamarcendraṃ brahmaṇā jaritarnavena |
śravadiddhavamupa ca stavāno rāsadvājām̐ upa maho gṛṇānaḥ

ओ॒मान॑मापो मानुषी॒रमृ॑क्तं॒ धात॑ तो॒काय॒ तन॑याय॒ शं योः ।
यू॒यं हि ष्ठा भि॒षजो॑ मा॒तृत॑मा॒ विश्व॑स्य स्था॒तुर्जग॑तो॒ जनि॑त्रीः

omānamāpo mānuṣīramṛktaṃ dhāta tokāya tanayāya śaṃ yoḥ |
yūyaṃ hi ṣṭhā bhiṣajo mātṛtamā viśvasya sthāturjagato janitrīḥ

आ नो॑ दे॒वः स॑वि॒ता त्राय॑माणो॒ हिर॑ण्यपाणिर्यज॒तो ज॑गम्यात् ।
यो दत्र॑वाँ उ॒षसो॒ न प्रती॑कं व्यूर्णु॒ते दा॒शुषे॒ वार्या॑णि

ā no devaḥ savitā trāyamāṇo hiraṇyapāṇiryajato jagamyāt |
yo datravām̐ uṣaso na pratīkaṃ vyūrṇute dāśuṣe vāryāṇi

उ॒त त्वं सू॑नो सहसो नो अ॒द्या दे॒वाँ अ॒स्मिन्न॑ध्व॒रे व॑वृत्याः ।
स्याम॒हं ते॒ सद॒मिद्रा॒तौ तव॑ स्याम॒ग्नेऽव॑सा सु॒वीर॑ः

uta tvaṃ sūno sahaso no adyā devām̐ asminnadhvare vavṛtyāḥ |
syāmahaṃ te sadamidrātau tava syāmagne'vasā suvīraḥ

उ॒त त्या मे॒ हव॒मा ज॑ग्म्यातं॒ नास॑त्या धी॒भिर्यु॒वम॒ङ्ग वि॑प्रा ।
अत्रिं॒ न म॒हस्तम॑सोऽमुमुक्तं॒ तूर्व॑तं नरा दुरि॒ताद॒भीके॑

uta tyā me havamā jagmyātaṃ nāsatyā dhībhiryuvamaṅga viprā |
atriṃ na mahastamaso'mumuktaṃ tūrvataṃ narā duritādabhīke

ते नो॑ रा॒यो द्यु॒मतो॒ वाज॑वतो दा॒तारो॑ भूत नृ॒वत॑ः पुरु॒क्षोः ।
द॒श॒स्यन्तो॑ दि॒व्याः पार्थि॑वासो॒ गोजा॑ता॒ अप्या॑ मृ॒ळता॑ च देवाः

te no rāyo dyumato vājavato dātāro bhūta nṛvataḥ purukṣoḥ |
daśasyanto divyāḥ pārthivāso gojātā apyā mṛḻatā ca devāḥ

ते नो॑ रु॒द्रः सर॑स्वती स॒जोषा॑ मी॒ळ्हुष्म॑न्तो॒ विष्णु॑र्मृळन्तु वा॒युः ।
ऋ॒भु॒क्षा वाजो॒ दैव्यो॑ विधा॒ता प॒र्जन्या॒वाता॑ पिप्यता॒मिषं॑ नः

te no rudraḥ sarasvatī sajoṣā mīḻhuṣmanto viṣṇurmṛḻantu vāyuḥ |
ṛbhukṣā vājo daivyo vidhātā parjanyāvātā pipyatāmiṣaṃ naḥ

उ॒त स्य दे॒वः स॑वि॒ता भगो॑ नो॒ऽपां नपा॑दवतु॒ दानु॒ पप्रि॑ः ।
त्वष्टा॑ दे॒वेभि॒र्जनि॑भिः स॒जोषा॒ द्यौर्दे॒वेभि॑ः पृथि॒वी स॑मु॒द्रैः

uta sya devaḥ savitā bhago no'pāṃ napādavatu dānu papriḥ |
tvaṣṭā devebhirjanibhiḥ sajoṣā dyaurdevebhiḥ pṛthivī samudraiḥ

उ॒त नोऽहि॑र्बु॒ध्न्य॑ः शृणोत्व॒ज एक॑पात्पृथि॒वी स॑मु॒द्रः ।
विश्वे॑ दे॒वा ऋ॑ता॒वृधो॑ हुवा॒नाः स्तु॒ता मन्त्रा॑ः कविश॒स्ता अ॑वन्तु

uta no'hirbudhnyaḥ śṛṇotvaja ekapātpṛthivī samudraḥ |
viśve devā ṛtāvṛdho huvānāḥ stutā mantrāḥ kaviśastā avantu

ए॒वा नपा॑तो॒ मम॒ तस्य॑ धी॒भिर्भ॒रद्वा॑जा अ॒भ्य॑र्चन्त्य॒र्कैः ।
ग्ना हु॒तासो॒ वस॒वोऽधृ॑ष्टा॒ विश्वे॑ स्तु॒तासो॑ भूता यजत्राः

evā napāto mama tasya dhībhirbharadvājā abhyarcantyarkaiḥ |
gnā hutāso vasavo'dhṛṣṭā viśve stutāso bhūtā yajatrāḥ