सूक्त 61: शशीयसी का दान और रथवीति को सन्देश

के ष्ठा॑ नर॒ः श्रेष्ठ॑तमा॒ य एक॑एक आय॒य ।
प॒र॒मस्या॑ः परा॒वत॑ः

ke ṣṭhā naraḥ śreṣṭhatamā ya ekaeka āyaya |
paramasyāḥ parāvataḥ

क्व१॒॑ वोऽश्वा॒ः क्वा॒३॒॑भीश॑वः क॒थं शे॑क क॒था य॑य ।
पृ॒ष्ठे सदो॑ न॒सोर्यम॑ः

kva vo'śvāḥ kvābhīśavaḥ kathaṃ śeka kathā yaya |
pṛṣṭhe sado nasoryamaḥ

ज॒घने॒ चोद॑ एषां॒ वि स॒क्थानि॒ नरो॑ यमुः ।
पु॒त्र॒कृ॒थे न जन॑यः

jaghane coda eṣāṃ vi sakthāni naro yamuḥ |
putrakṛthe na janayaḥ

परा॑ वीरास एतन॒ मर्या॑सो॒ भद्र॑जानयः ।
अ॒ग्नि॒तपो॒ यथास॑थ

parā vīrāsa etana maryāso bhadrajānayaḥ |
agnitapo yathāsatha

सन॒त्साश्व्यं॑ प॒शुमु॒त गव्यं॑ श॒ताव॑यम् ।
श्या॒वाश्व॑स्तुताय॒ या दोर्वी॒रायो॑प॒बर्बृ॑हत्

sanatsāśvyaṃ paśumuta gavyaṃ śatāvayam |
śyāvāśvastutāya yā dorvīrāyopabarbṛhat

उ॒त त्वा॒ स्त्री शशी॑यसी पुं॒सो भ॑वति॒ वस्य॑सी ।
अदे॑वत्रादरा॒धस॑ः

uta tvā strī śaśīyasī puṃso bhavati vasyasī |
adevatrādarādhasaḥ

वि या जा॒नाति॒ जसु॑रिं॒ वि तृष्य॑न्तं॒ वि का॒मिन॑म् ।
दे॒व॒त्रा कृ॑णु॒ते मन॑ः

vi yā jānāti jasuriṃ vi tṛṣyantaṃ vi kāminam |
devatrā kṛṇute manaḥ

उ॒त घा॒ नेमो॒ अस्तु॑त॒ः पुमाँ॒ इति॑ ब्रुवे प॒णिः ।
स वैर॑देय॒ इत्स॒मः

uta ghā nemo astutaḥ pumām̐ iti bruve paṇiḥ |
sa vairadeya itsamaḥ

उ॒त मे॑ऽरपद्युव॒तिर्म॑म॒न्दुषी॒ प्रति॑ श्या॒वाय॑ वर्त॒निम् ।
वि रोहि॑ता पुरुमी॒ळ्हाय॑ येमतु॒र्विप्रा॑य दी॒र्घय॑शसे

uta me'rapadyuvatirmamanduṣī prati śyāvāya vartanim |
vi rohitā purumīḻhāya yematurviprāya dīrghayaśase

यो मे॑ धेनू॒नां श॒तं वैद॑दश्वि॒र्यथा॒ दद॑त् ।
त॒र॒न्त इ॑व मं॒हना॑

yo me dhenūnāṃ śataṃ vaidadaśviryathā dadat |
taranta iva maṃhanā

य ईं॒ वह॑न्त आ॒शुभि॒ः पिब॑न्तो मदि॒रं मधु॑ ।
अत्र॒ श्रवां॑सि दधिरे

ya īṃ vahanta āśubhiḥ pibanto madiraṃ madhu |
atra śravāṃsi dadhire

येषां॑ श्रि॒याधि॒ रोद॑सी वि॒भ्राज॑न्ते॒ रथे॒ष्वा ।
दि॒वि रु॒क्म इ॑वो॒परि॑

yeṣāṃ śriyādhi rodasī vibhrājante ratheṣvā |
divi rukma ivopari

युवा॒ स मारु॑तो ग॒णस्त्वे॒षर॑थो॒ अने॑द्यः ।
शु॒भं॒यावाप्र॑तिष्कुतः

yuvā sa māruto gaṇastveṣaratho anedyaḥ |
śubhaṃyāvāpratiṣkutaḥ

को वे॑द नू॒नमे॑षां॒ यत्रा॒ मद॑न्ति॒ धूत॑यः ।
ऋ॒तजा॑ता अरे॒पस॑ः

ko veda nūnameṣāṃ yatrā madanti dhūtayaḥ |
ṛtajātā arepasaḥ

यू॒यं मर्तं॑ विपन्यवः प्रणे॒तार॑ इ॒त्था धि॒या ।
श्रोता॑रो॒ याम॑हूतिषु

yūyaṃ martaṃ vipanyavaḥ praṇetāra itthā dhiyā |
śrotāro yāmahūtiṣu

ते नो॒ वसू॑नि॒ काम्या॑ पुरुश्च॒न्द्रा रि॑शादसः ।
आ य॑ज्ञियासो ववृत्तन

te no vasūni kāmyā puruścandrā riśādasaḥ |
ā yajñiyāso vavṛttana

ए॒तं मे॒ स्तोम॑मूर्म्ये दा॒र्भ्याय॒ परा॑ वह ।
गिरो॑ देवि र॒थीरि॑व

etaṃ me stomamūrmye dārbhyāya parā vaha |
giro devi rathīriva

उ॒त मे॑ वोचता॒दिति॑ सु॒तसो॑मे॒ रथ॑वीतौ ।
न कामो॒ अप॑ वेति मे

uta me vocatāditi sutasome rathavītau |
na kāmo apa veti me

ए॒ष क्षे॑ति॒ रथ॑वीतिर्म॒घवा॒ गोम॑ती॒रनु॑ ।
पर्व॑ते॒ष्वप॑श्रितः

eṣa kṣeti rathavītirmaghavā gomatīranu |
parvateṣvapaśritaḥ