सूक्त 62: मित्र-वरुण का सहस्र स्तम्भों वाला आसन

ऋ॒तेन॑ ऋ॒तमपि॑हितं ध्रु॒वं वां॒ सूर्य॑स्य॒ यत्र॑ विमु॒चन्त्यश्वा॑न् ।
दश॑ श॒ता स॒ह त॑स्थु॒स्तदेकं॑ दे॒वानां॒ श्रेष्ठं॒ वपु॑षामपश्यम्

ṛtena ṛtamapihitaṃ dhruvaṃ vāṃ sūryasya yatra vimucantyaśvān |
daśa śatā saha tasthustadekaṃ devānāṃ śreṣṭhaṃ vapuṣāmapaśyam

तत्सु वां॑ मित्रावरुणा महि॒त्वमी॒र्मा त॒स्थुषी॒रह॑भिर्दुदुह्रे ।
विश्वा॑ः पिन्वथ॒ः स्वस॑रस्य॒ धेना॒ अनु॑ वा॒मेक॑ः प॒विरा व॑वर्त

tatsu vāṃ mitrāvaruṇā mahitvamīrmā tasthuṣīrahabhirduduhre |
viśvāḥ pinvathaḥ svasarasya dhenā anu vāmekaḥ pavirā vavarta

अधा॑रयतं पृथि॒वीमु॒त द्यां मित्र॑राजाना वरुणा॒ महो॑भिः ।
व॒र्धय॑त॒मोष॑धी॒ः पिन्व॑तं॒ गा अव॑ वृ॒ष्टिं सृ॑जतं जीरदानू

adhārayataṃ pṛthivīmuta dyāṃ mitrarājānā varuṇā mahobhiḥ |
vardhayatamoṣadhīḥ pinvataṃ gā ava vṛṣṭiṃ sṛjataṃ jīradānū

आ वा॒मश्वा॑सः सु॒युजो॑ वहन्तु य॒तर॑श्मय॒ उप॑ यन्त्व॒र्वाक् ।
घृ॒तस्य॑ नि॒र्णिगनु॑ वर्तते वा॒मुप॒ सिन्ध॑वः प्र॒दिवि॑ क्षरन्ति

ā vāmaśvāsaḥ suyujo vahantu yataraśmaya upa yantvarvāk |
ghṛtasya nirṇiganu vartate vāmupa sindhavaḥ pradivi kṣaranti

अनु॑ श्रु॒ताम॒मतिं॒ वर्ध॑दु॒र्वीं ब॒र्हिरि॑व॒ यजु॑षा॒ रक्ष॑माणा ।
नम॑स्वन्ता धृतद॒क्षाधि॒ गर्ते॒ मित्रासा॑थे वरु॒णेळा॑स्व॒न्तः

anu śrutāmamatiṃ vardhadurvīṃ barhiriva yajuṣā rakṣamāṇā |
namasvantā dhṛtadakṣādhi garte mitrāsāthe varuṇeḻāsvantaḥ

अक्र॑विहस्ता सु॒कृते॑ पर॒स्पा यं त्रासा॑थे वरु॒णेळा॑स्व॒न्तः ।
राजा॑ना क्ष॒त्रमहृ॑णीयमाना स॒हस्र॑स्थूणं बिभृथः स॒ह द्वौ

akravihastā sukṛte paraspā yaṃ trāsāthe varuṇeḻāsvantaḥ |
rājānā kṣatramahṛṇīyamānā sahasrasthūṇaṃ bibhṛthaḥ saha dvau

हिर॑ण्यनिर्णि॒गयो॑ अस्य॒ स्थूणा॒ वि भ्रा॑जते दि॒व्य१॒॑श्वाज॑नीव ।
भ॒द्रे क्षेत्रे॒ निमि॑ता॒ तिल्वि॑ले वा स॒नेम॒ मध्वो॒ अधि॑गर्त्यस्य

hiraṇyanirṇigayo asya sthūṇā vi bhrājate divyaśvājanīva |
bhadre kṣetre nimitā tilvile vā sanema madhvo adhigartyasya

हिर॑ण्यरूपमु॒षसो॒ व्यु॑ष्टा॒वय॑ःस्थूण॒मुदि॑ता॒ सूर्य॑स्य ।
आ रो॑हथो वरुण मित्र॒ गर्त॒मत॑श्चक्षाथे॒ अदि॑तिं॒ दितिं॑ च

hiraṇyarūpamuṣaso vyuṣṭāvayaḥsthūṇamuditā sūryasya |
ā rohatho varuṇa mitra gartamataścakṣāthe aditiṃ ditiṃ ca

यद्बंहि॑ष्ठं॒ नाति॒विधे॑ सुदानू॒ अच्छि॑द्रं॒ शर्म॑ भुवनस्य गोपा ।
तेन॑ नो मित्रावरुणावविष्टं॒ सिषा॑सन्तो जिगी॒वांस॑ः स्याम

yadbaṃhiṣṭhaṃ nātividhe sudānū acchidraṃ śarma bhuvanasya gopā |
tena no mitrāvaruṇāvaviṣṭaṃ siṣāsanto jigīvāṃsaḥ syāma