के ष्ठा॑ नर॒ः श्रेष्ठ॑तमा॒ य एक॑एक आय॒य ।
प॒र॒मस्या॑ः परा॒वत॑ः
ke ṣṭhā naraḥ śreṣṭhatamā ya ekaeka āyaya |
paramasyāḥ parāvataḥ
Rishi: श्यावाश्व आत्रेयः · Devata: १-४, ११-१६ मरुतः,५-८ तरन्तमहिषी शशीयसी, ९ वैददश्विः पुरुमीळ्हः, १० वैददश्विस्तरन्तः, १७-१९ दार्भ्यो रथवीतिः · Metre: गायत्री, ३ निचृत्, ५ अनुष्टुप्, ९ सतोबृहती
19 verses · 61 of 87
Shyavashva Atreya, mostly in Gayatri, opens by asking the Maruts: who are you, best of men, coming one by one from far away? Where are your horses and reins? Then he turns to his patrons. Shashiyasi, queen of Taranta, gave him horses, cows and sheep by the hundred, and he says such a woman is better than a man who neither honours the Devas nor gives. Purumilha and Taranta, sons of Vidadashva, gave too. The Maruts return in praise. In the last verses he asks the night goddess to carry his hymn to Rathaviti Darbhya, who dwells among the hills, and to tell him: my desire has not gone away.
के ष्ठा॑ नर॒ः श्रेष्ठ॑तमा॒ य एक॑एक आय॒य ।
प॒र॒मस्या॑ः परा॒वत॑ः
ke ṣṭhā naraḥ śreṣṭhatamā ya ekaeka āyaya |
paramasyāḥ parāvataḥ
क्व१॒॑ वोऽश्वा॒ः क्वा॒३॒॑भीश॑वः क॒थं शे॑क क॒था य॑य ।
पृ॒ष्ठे सदो॑ न॒सोर्यम॑ः
kva vo'śvāḥ kvābhīśavaḥ kathaṃ śeka kathā yaya |
pṛṣṭhe sado nasoryamaḥ
ज॒घने॒ चोद॑ एषां॒ वि स॒क्थानि॒ नरो॑ यमुः ।
पु॒त्र॒कृ॒थे न जन॑यः
jaghane coda eṣāṃ vi sakthāni naro yamuḥ |
putrakṛthe na janayaḥ
परा॑ वीरास एतन॒ मर्या॑सो॒ भद्र॑जानयः ।
अ॒ग्नि॒तपो॒ यथास॑थ
parā vīrāsa etana maryāso bhadrajānayaḥ |
agnitapo yathāsatha
सन॒त्साश्व्यं॑ प॒शुमु॒त गव्यं॑ श॒ताव॑यम् ।
श्या॒वाश्व॑स्तुताय॒ या दोर्वी॒रायो॑प॒बर्बृ॑हत्
sanatsāśvyaṃ paśumuta gavyaṃ śatāvayam |
śyāvāśvastutāya yā dorvīrāyopabarbṛhat
उ॒त त्वा॒ स्त्री शशी॑यसी पुं॒सो भ॑वति॒ वस्य॑सी ।
अदे॑वत्रादरा॒धस॑ः
uta tvā strī śaśīyasī puṃso bhavati vasyasī |
adevatrādarādhasaḥ
वि या जा॒नाति॒ जसु॑रिं॒ वि तृष्य॑न्तं॒ वि का॒मिन॑म् ।
दे॒व॒त्रा कृ॑णु॒ते मन॑ः
vi yā jānāti jasuriṃ vi tṛṣyantaṃ vi kāminam |
devatrā kṛṇute manaḥ
उ॒त घा॒ नेमो॒ अस्तु॑त॒ः पुमाँ॒ इति॑ ब्रुवे प॒णिः ।
स वैर॑देय॒ इत्स॒मः
uta ghā nemo astutaḥ pumām̐ iti bruve paṇiḥ |
sa vairadeya itsamaḥ
उ॒त मे॑ऽरपद्युव॒तिर्म॑म॒न्दुषी॒ प्रति॑ श्या॒वाय॑ वर्त॒निम् ।
वि रोहि॑ता पुरुमी॒ळ्हाय॑ येमतु॒र्विप्रा॑य दी॒र्घय॑शसे
uta me'rapadyuvatirmamanduṣī prati śyāvāya vartanim |
vi rohitā purumīḻhāya yematurviprāya dīrghayaśase
यो मे॑ धेनू॒नां श॒तं वैद॑दश्वि॒र्यथा॒ दद॑त् ।
त॒र॒न्त इ॑व मं॒हना॑
yo me dhenūnāṃ śataṃ vaidadaśviryathā dadat |
taranta iva maṃhanā
य ईं॒ वह॑न्त आ॒शुभि॒ः पिब॑न्तो मदि॒रं मधु॑ ।
अत्र॒ श्रवां॑सि दधिरे
ya īṃ vahanta āśubhiḥ pibanto madiraṃ madhu |
atra śravāṃsi dadhire
येषां॑ श्रि॒याधि॒ रोद॑सी वि॒भ्राज॑न्ते॒ रथे॒ष्वा ।
दि॒वि रु॒क्म इ॑वो॒परि॑
yeṣāṃ śriyādhi rodasī vibhrājante ratheṣvā |
divi rukma ivopari
युवा॒ स मारु॑तो ग॒णस्त्वे॒षर॑थो॒ अने॑द्यः ।
शु॒भं॒यावाप्र॑तिष्कुतः
yuvā sa māruto gaṇastveṣaratho anedyaḥ |
śubhaṃyāvāpratiṣkutaḥ
को वे॑द नू॒नमे॑षां॒ यत्रा॒ मद॑न्ति॒ धूत॑यः ।
ऋ॒तजा॑ता अरे॒पस॑ः
ko veda nūnameṣāṃ yatrā madanti dhūtayaḥ |
ṛtajātā arepasaḥ
यू॒यं मर्तं॑ विपन्यवः प्रणे॒तार॑ इ॒त्था धि॒या ।
श्रोता॑रो॒ याम॑हूतिषु
yūyaṃ martaṃ vipanyavaḥ praṇetāra itthā dhiyā |
śrotāro yāmahūtiṣu
ते नो॒ वसू॑नि॒ काम्या॑ पुरुश्च॒न्द्रा रि॑शादसः ।
आ य॑ज्ञियासो ववृत्तन
te no vasūni kāmyā puruścandrā riśādasaḥ |
ā yajñiyāso vavṛttana
ए॒तं मे॒ स्तोम॑मूर्म्ये दा॒र्भ्याय॒ परा॑ वह ।
गिरो॑ देवि र॒थीरि॑व
etaṃ me stomamūrmye dārbhyāya parā vaha |
giro devi rathīriva
उ॒त मे॑ वोचता॒दिति॑ सु॒तसो॑मे॒ रथ॑वीतौ ।
न कामो॒ अप॑ वेति मे
uta me vocatāditi sutasome rathavītau |
na kāmo apa veti me
ए॒ष क्षे॑ति॒ रथ॑वीतिर्म॒घवा॒ गोम॑ती॒रनु॑ ।
पर्व॑ते॒ष्वप॑श्रितः
eṣa kṣeti rathavītirmaghavā gomatīranu |
parvateṣvapaśritaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)