सूक्त 55: शोभा की ओर बढ़ते रथ

प्रय॑ज्यवो म॒रुतो॒ भ्राज॑दृष्टयो बृ॒हद्वयो॑ दधिरे रु॒क्मव॑क्षसः ।
ईय॑न्ते॒ अश्वै॑ः सु॒यमे॑भिरा॒शुभि॒ः शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत

prayajyavo maruto bhrājadṛṣṭayo bṛhadvayo dadhire rukmavakṣasaḥ |
īyante aśvaiḥ suyamebhirāśubhiḥ śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata

स्व॒यं द॑धिध्वे॒ तवि॑षीं॒ यथा॑ वि॒द बृ॒हन्म॑हान्त उर्वि॒या वि रा॑जथ ।
उ॒तान्तरि॑क्षं ममिरे॒ व्योज॑सा॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत

svayaṃ dadhidhve taviṣīṃ yathā vida bṛhanmahānta urviyā vi rājatha |
utāntarikṣaṃ mamire vyojasā śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata

सा॒कं जा॒ताः सु॒भ्व॑ः सा॒कमु॑क्षि॒ताः श्रि॒ये चि॒दा प्र॑त॒रं वा॑वृधु॒र्नर॑ः ।
वि॒रो॒किण॒ः सूर्य॑स्येव र॒श्मय॒ः शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत

sākaṃ jātāḥ subhvaḥ sākamukṣitāḥ śriye cidā prataraṃ vāvṛdhurnaraḥ |
virokiṇaḥ sūryasyeva raśmayaḥ śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata

आ॒भू॒षेण्यं॑ वो मरुतो महित्व॒नं दि॑दृ॒क्षेण्यं॒ सूर्य॑स्येव॒ चक्ष॑णम् ।
उ॒तो अ॒स्माँ अ॑मृत॒त्वे द॑धातन॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत

ābhūṣeṇyaṃ vo maruto mahitvanaṃ didṛkṣeṇyaṃ sūryasyeva cakṣaṇam |
uto asmām̐ amṛtatve dadhātana śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata

उदी॑रयथा मरुतः समुद्र॒तो यू॒यं वृ॒ष्टिं व॑र्षयथा पुरीषिणः ।
न वो॑ दस्रा॒ उप॑ दस्यन्ति धे॒नव॒ः शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत

udīrayathā marutaḥ samudrato yūyaṃ vṛṣṭiṃ varṣayathā purīṣiṇaḥ |
na vo dasrā upa dasyanti dhenavaḥ śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata

यदश्वा॑न्धू॒र्षु पृष॑ती॒रयु॑ग्ध्वं हिर॒ण्यया॒न्प्रत्यत्काँ॒ अमु॑ग्ध्वम् ।
विश्वा॒ इत्स्पृधो॑ मरुतो॒ व्य॑स्यथ॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत

yadaśvāndhūrṣu pṛṣatīrayugdhvaṃ hiraṇyayānpratyatkām̐ amugdhvam |
viśvā itspṛdho maruto vyasyatha śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata

न पर्व॑ता॒ न न॒द्यो॑ वरन्त वो॒ यत्राचि॑ध्वं मरुतो॒ गच्छ॒थेदु॒ तत् ।
उ॒त द्यावा॑पृथि॒वी या॑थना॒ परि॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत

na parvatā na nadyo varanta vo yatrācidhvaṃ maruto gacchathedu tat |
uta dyāvāpṛthivī yāthanā pari śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata

यत्पू॒र्व्यं म॑रुतो॒ यच्च॒ नूत॑नं॒ यदु॒द्यते॑ वसवो॒ यच्च॑ श॒स्यते॑ ।
विश्व॑स्य॒ तस्य॑ भवथा॒ नवे॑दस॒ः शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत

yatpūrvyaṃ maruto yacca nūtanaṃ yadudyate vasavo yacca śasyate |
viśvasya tasya bhavathā navedasaḥ śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata

मृ॒ळत॑ नो मरुतो॒ मा व॑धिष्टना॒स्मभ्यं॒ शर्म॑ बहु॒लं वि य॑न्तन ।
अधि॑ स्तो॒त्रस्य॑ स॒ख्यस्य॑ गातन॒ शुभं॑ या॒तामनु॒ रथा॑ अवृत्सत

mṛḻata no maruto mā vadhiṣṭanāsmabhyaṃ śarma bahulaṃ vi yantana |
adhi stotrasya sakhyasya gātana śubhaṃ yātāmanu rathā avṛtsata

यू॒यम॒स्मान्न॑यत॒ वस्यो॒ अच्छा॒ निरं॑ह॒तिभ्यो॑ मरुतो गृणा॒नाः ।
जु॒षध्वं॑ नो ह॒व्यदा॑तिं यजत्रा व॒यं स्या॑म॒ पत॑यो रयी॒णाम्

yūyamasmānnayata vasyo acchā niraṃhatibhyo maruto gṛṇānāḥ |
juṣadhvaṃ no havyadātiṃ yajatrā vayaṃ syāma patayo rayīṇām